นิยาย: I'm definitely not a cry baby

ตอนที่1 the Night of Yama

จอห์นนี่ ชายหนุ่ม สูง180เซนติเมตร หน้าผากกว้าง คิ้วหนาใหญ่ จมูกใหญ่ ผมสั้นสีดำ ตาสีน้ำตาล ผิวคล้ำเพราะตากแดด มีปานที่คอหนึ่งปาน มีปานที่ข้อมือซ้ายหนึ่งปาน น้ำหนัก60กิโลกรัม ใส่เสื้อสีดำติดกระดุม ใส่กางเกงขายาวสีดำ ถุงเท้าสีดำ รองเท้าสีดำ เดินออกมาจากสนามบินที่ญี่ปุ่นในเวลาหกโมงเย็นตามเวลาของญี่ปุ่นพร้อมกระเป๋าเดินทางแบบล้อลากติดมือมา จอห์นนี่ขึ้นรถแท็กซี่แล้วไปถึงซอยๆหนึ่งในเวลาสามทุ่ม จอห์นนี่ลงจากรถแท็กซี่รถแท็กซี่ขับจากไป จอห์นนี่เดินไปหยุดอยู่ที่บ้านหลังหนึ่งหยิบโทรศัพท์จากกระเป๋ากางเกงแบบมีซิบขึ้นมาถ่ายรูปบ้านหลังหนึ่ง(ไม่เปิดแฟลชกล้องโทรศัพท์) จอห์นนี่เก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋ากางเกงแล้วรูดซิป จากนั้นจอห์นนี่หยิบแผนที่ออกมาจากกระเป๋ากางเกงแบบมีซิปอีกข้างแล้วเดินไปยังโรงแรมในย่านนั้นแล้วนักจอห์นนี่ก็เช็คอินที่โรงแรม หลังจากเข้าห้องพัก จอห์นนี่ก็เช็กรูปถ่ายบ้านหลังนั้นซ้ำไปซ้ำมา จอห์นนี่เดินไปเปิดหน้าต่างโรงแรม ใช้กล้องส่องทางไกลส่องหาบ้านหลังนั้นแม้จะอยู่ไกลลับ แต่จอห์นนี่ก็ 'เก็บข้อมูล' ผ่านกล้องส่องทางไกล จากนั้นจอห์นนี่เปิดกระเป๋าเดินทางของตน หยิบสมุดไดอารี่เล่มเบ้อเร่อออกมา แล้วเขียนแผนผังพื้นที่ เขียนรายละเอียด เขียนว่าถ้าฆ่าเป้าหมายจากตรงนี้หรือคนอื่นหรือมาพบเข้าจะเกิดอะไนขึ้น ตรงนี้ทำอะไรได้ สถานที่นี้ใช้ทำอะไรได้ สถานที่นี้หลบหนีได้ไหม แผนหลบหนีนี้จะทำให้เกิดอะไรขึ้น รวมไปถึงกำหนดแผนหลักฆ่าเป้าหมายเอาไว้พร้อมด้วยแผนสำรองจำนวนมาก จากนั้นจอห์นนี่ก็ชาร์จโทรศัพท์แล้วเล่นเกมยิงฆ่าเวลาไปจนถึงตีหนึ่ง แล้วจอห์นนี่เปิดกระเป๋าเดินทางออก-ตรงฐานกระเป๋าเดินทางจอห์นนี่เปิดฐานกระเป๋าออกเผยให้เห็นปืนพก Walther PPK 1 กระบอก พร้อมแม็กกาซีนเปล่าที่ไม่มีลูกกระสุนบรรจุอยู่จำนวน5แม็กที่ซ่อนเอาไว้ และที่เก็บเสียงแบบทำเอง1แท่ง ปืน Walther  PPK กระบอกนั้นยังไม่ได้บรรจุแม็กกาซีนและไม่มีกระสุนในรังเพลิง ที่จับกระเป๋าของกระเป๋าเดินทางนั้นสามารถเปิดแยกออกจากกันได้ มีกระสุน.30ACPจำนวน14นัด อย่างละ7นัดในแต่ละข้าง จอห์นนี่บรรจุกระสุน.30ACPลงในแม็กกาซีน7นัดจากนั้นบรรจุแม็กกาซีนใส่ปืนWalther PPKขึ้นลำพร้อมยิง ที่ตัวกระเป๋านั้นมีสองชั้น จอห์นนี่ถอดชั้นแรกออกเผยให้เห็นชั้นที่สอง มีขวดยานอนหลับอยู่หลายขวดและเข็มฉีดยาหลายอัน จากนั้นนักจอห์นนี่ใส่ชุดสูทธุรกิจ เสื้อสีขาวติดกระดุม เสื้อนอกสีดำ เสื้อคลุมตัวยาวสีดำ กางเกงยาวสีดำ ใส่ถุงมือสีดำ ปัดผมไปด้านขวา ใส่แว่นตาสีดำ หยิบไม้ขีดไฟจากกล่องไม้ขีดไฟจากในกระเป๋าเดินทางคาบไว้ที่ปาก แต่งตัวเป็นเสี่ยวหม่าที่โจวเหวินฟะรับบทในหนังโหดเลวดีของผู้กำกับจอห์น วู มีซองปืนแบบมีสายสะพายทับเสื้อในอยู่ใต้เสื้อนอก จอห์นนี่เอาปืนWalther PPKใส่ไว้ซองปืน หยิบที่เก็บเสียงมาซ่อนไว้ที่หลังเข็มขัดตรงบริเวณหัวเข็มขัด หยิบเอาผ้าขี้ริ้วสองผืนออกมาจากกระเป๋าเดินทางแล้วยัดเข้าไปที่ข้างในกางเกงตรงบริเวณก้นซ่อนเอาไว้ แล้วจอห์นนี่เอาขวดยานอนหลับมาห้าขวดใส่ไว้ที่หลังเข็มขัดตรงเอวด้านซ้าย เอาเข็มฉีดยาสองอันใส่ไว้ที่หลังเข็มขัดตรงเอวด้านขวา หยิบแผนที่เล่มออกมาจากกระเป๋าเดินทางแล้วใส่ไว้ในกระเป๋ากางเกง แล้วจอห์นนี่ก็เดินไปยังบ้านที่เขาถ่ายรูปไว้หลังนั้น จอห์นนี่กวาดตามองไปรอบด้าน บ้านทุกหลังปิดไฟ ไม่มีแสงหรือไฟอะไรนอกแสงจากเสาไฟบนถนน บ้านหลังอื่นรอบๆบ้านที่เขาถ่ายรูปไว้ไม่มีหมา และบ้านที่เขาถ่ายรูปไว้ก็ไม่มีหมาเช่นกัน จอห์นนี่เดินไปที่หน้าประตูบ้านหลังนั้นหยิบเอาผ้าขี้ริ้วสองผืนที่ก้นออกมาพันรอบรองเท้าแล้วผูกเอาไว้ที่รองเท้าทั้งสองข้าง แล้วนักฆ่านิรนามก็ปีนประตู(ไม่มีเสียงเพราะผ้าขี้ริ้วที่หุ้มรองเท้าและถุงมือ)แล้วเข้าไปที่บ้านหลังนั้นเดินเข้าไปที่ตัวบ้าน จอห์นนี่หยิบปืนWalther PPKออกมา หยิบที่เก็บเสียงออกมา แล้วติดที่เก็บเสียงเข้ากับปืนWalther PPK ถือปืนWalther PPKติดที่เก็บเสียงด้วยมือขวา จอห์นนี่ลองเปิดประตูดู ประตูไม่ได้ล็อก จอห์นนี่ก็เดินเข้าไปในบ้าน เดินขึ้นไปที่ชั้นสองของบ้าน เห็นประตูห้องนอนอยู่ จอห์นนี่ก็เปิดประตูเข้าไป เห็นอิชิกามิ ชิซูกะ สาวญี่ปุ่น หน้ากลม ผมเรียบตรงสั้นสีน้ำตาล ตาชั้นเดียว จมูกเต็มอิ่มได้รูป คิ้วเรียวยาว นอนอยู่ใต้ผ้าห่ม มีชายคนหนึ่งเป็นสามีของอิชิกามิ ชิซูกะนอนอยู่ใต้ผ้าห่มข้างเธอ  จอห์นนี่ยิงปืนWalther PPKติดที่เก็บเสียงโดนหน้าผากสามีของอิชิกามิ ชิซูกะจนตาย อิชิกามิ ชิซูกะ ตกใจตื่น จอห์นนี่ก็วิ่งกระโดดทับตัวเธอ เอาผ้าห่มยัดเข้าปากเธอแล้วพันรอบปากเธอจนผ้าห่มทั้งผืนพันรอบปากเธอตัวเธอไม่ได้อยู่ใต้ผ้าห่มอีกต่อไป จอห์นนี่ใช้ขาทั้งสองข้างกอดโอบรัดตัวเธอ จอห์นนี่ใช้มือขวาปิดปากและใช้ทั้งแขนขวาและแขนซ้ายโอบรัดรอบคอเธอไว้ อิชิกามิ ชิซูกะพยายามกรีดร้องแบบไม่มีเสียงและเธอไม่ได้ดิ้น จากนั้นจอห์นนี่ก็เลื่อนมือขวาลงจากปากเธอแล้วใช้แขนขวารัดรอบคอเธอไว้ เธอยังคงกรีดร้องโดยไม่มีเสียงแต่อย่างใด และเธอก็ไม่สามารถดิ้นได้ จอห์นนี่ใช้แขนซ้ายเลื่อนลงไปหยิบขวดยานอนหลับขวดหนึ่งออกมาจากหลังเข็มขัดตรงเอวด้านซ้าย จอห์นนี่ใช้เพียงมือซ้ายข้างเดียวเปิดฝาออกแล้ววางลง แล้วจอห์นนี่ก็เลื่อนแขนซ้ายไปที่หลังเข็มขัดตรงเอวด้านขวาแล้วหยิบเข็มฉีดยาออกมาอันหนึ่งแล้วก็เอาเข็มฉีดยานั้นจุ่มลงไปในขวดยานอนหลับดึงเข็มฉีดยาขึ้นยานอนหลับก็เต็มกระบอกเข็มฉีดยานั้น แล้วจอห์นนี่ก็ใช้เข็มฉีดยาฉีดยานอนหลับตรงหลังคอ แล้วจอห์นนี่ก็เก็บเข็มฉีดยาเข้าที่เดิม ปิดฝาขวดยานอนหลับแล้วเก็บขวดยานอนหลับเข้าที่เดิม ทั้งหมดนี้จอห์นนี่ใช้แขนซ้ายเพียงข้างเดียวเท่านั้น อิชิกามิ ชิซูกะตาปิดลง คอพับ แล้วเธอก็หลับไป จากนั้นจอห์นนี่ก็ถอดเสื้อผ้าของชิซูกะออก เอาเสื้อเชิ้ตสีขาวแบบติดกระดุม กระโปรงสั้นสีดำเปิดต้นขา ถุงน่องสีดำ ร้องเท้าสีดำ วิกผมยาว ใส่ให้ชิซูกะ จอห์นนี่ก็พยุงตัวอิชิกามิ ชิซูกะเดินออกไปที่ตรงประตูรั้วบ้าน จอห์นนี่ใช้กุญแจผีเปิดประตูรั้วที่ล็อกอยู่แล้วเปิดประตูออก จอห์นนี่อุ้มชิซูกะออกจากบ้านแล้วเดินออกจากซอบไปหารถแท็กซี่ เจอรถแท็กซี่แล้วก็เปิดประตูรถแท็กซี่ เอาตัวชิซูกะเข้าไปรถ จอห์นนี่เข้าไปในรถแท็กซี่ด้วย จับตัวชิซูกะนั่ง ตัวจอห์นนี่นั่งข้างชิซูกะ ปิดประตูรถแท็กซี่ แล้วจอห์นนี่ก็หยิบแผนที่เล่มออกมา เปิดไปหน้าของสถานที่เป้าหมาย ชี้ให้คนขับรถแท็กซี่เห็นพิกัด รถแท็กซี่ก็ขับไปยังจุดหมาย จุดหมายเป็นซอยๆเดียว เปลี่ยว ไม่มีถนน ไม่ติดถนน ไม่มีชุมชน ไม่มีหมู่บ้าน ไม่ติดโลกภายนอก ไม่มีจุดสังเกตใดๆให้จดจำได้ มีป่าทั้งสองข้างทาง มีแต่ต้นไม้ใหญ่ ไม้พุ่ม ไม้เลื้อย และต้นหญ้าและวัชพืชอื่น รถแท็กซี่มาถึงจุดหมาย จอห์นนี่จ่ายเงินให้คนขับแท็กซี่ จอห์นนี่เปิดประตูซ้ายลงจากรถแท็กซี่แล้วอ้อมไปที่ประตูขวา อุ้มตัวชิซูกะออกมาจากรถแล้วปิดประตูขวาแล้วอ้อมไปปิดประตูซ้าย รถแท็กซี่ขับออกไป จอห์นนี่ก็วางชิซูกะให้ยืนบนพื้นแทนการอุ้ม ชิซูกะตื่นขึ้นสลึมสลือ จอห์นนี่ก็เอาแขนซ้ายโอบรัดคอเธอไว้อย่างแน่นจนเธอไม่สามารถกรีดร้องอย่างมีเสียงได้ และเธอเริ่มหายใจไม่ออก จอห์นนี่ใช้มือขวาหยิบขวดยานอนหลับออกมา จากนั้นจอห์นนี่ใช้ขาทั้งสองข้างของเขาเกี่ยวขาทั้งสองข้างของชิซูกะแล้วบังคับให้เธอนั่งลงบนพื้นทั้งๆอย่างนั้น แล้วจอห์นนี่วางขวดยานอนหลับลง เปิดฝา ใช้มือขวาหยิบเข็มฉีดยาออกมาจุ่มลงไปในขวดยา ดึงยาเข้าไปในเข็ม แล้วฉีดไปที่เส้นเลือดหลังคอของชิซูกะ เธอแล้วง่วงนอน แล้วหลับคอพับลงไปอีกครั้ง แล้วจอห์นนี่ก็อุ้มชิซูกะเดินไปตามซอยเปลี่ยวนั้น เดินไปจนถึงบ้านร้างสองชั้นหลังหนึ่ง จอห์นนี่เดินเปิดประตูรั้วของบ้านร้างเดินเข้าไปแล้วปิดประตูรั้วแล้วใช้กุญแจล็อก เดินเข้าไปที่ตัวบ้าน เปิดประตูบ้านแล้วปิดประตูบ้าน ความเป็นจริง จอห์นนี่ใช้บ้านร้างหลังนี้เป็นหนึ่งในที่อยู่อาศัยของเขาเอง สภาพบ้านได้รับการปรับปรุงแล้ว ภายในบ้านมีแสงไฟโซล่าร์เซลล์อยู่ซึ่งตอนนี้มันสว่าง จอห์นนี่อุ้มชิซูกะขึ้นไปที่ชั้นสอง เข้าไปในห้องนอนแรกของด้านขวามือ จอห์นนี่เปิดประตูเดินเข้าไปแล้วปิดประตู ภายในห้องนอนห้องนี้มีห้องที่สองอยู่ภายในอีกที จอห์นนี่เปิดประตูเข้าไปในห้องนั้นแล้วปิดประตู บนพื้น มีกระเบื้องแผ่นหนึ่ง ตรงรอยต่อระหว่างกระเบื้องแผ่นนั้นกับกระเบื้องแผ่นอื่นเขียนไว้ว่าynnhojด้วยปากกามาร์กเกอร์ มันเป็นตำแหน่งของประตูลับ จอห์นนี่เปิดประตูลับเดินลงไปปิดประตู มีหมอทำแท้งเถื่อนที่จอห์นนี่จ้างมาไว้แล้วล่วงหน้า ชิซูกะท้องมาได้2-3เดือนแล้ว เขาให้หมอทำแท้งชิซูกะ ในห้องลับมีห้องอีกห้องอยู่ภายในห้องลับนี้ จอห์นนี่เปิดประตูปิดประตูเข้าไปนอนบนที่นอนในห้องนั้น เช้าวันรุ่งขึ้นจอห์นนี่ออกมาจากห้องนั้น ชิซูกะถูกทำแท้งเสร็จแล้ว เขาก็กระโดดตัวทับเธอ เอาโซ่เส้นหนึ่งมัดมือสองเข้าด้วยกัน เอาโซ่อีกเส้นมัดข้อเท้าสองเข้าด้วยกัน แล้วเขาก็ถอดกางเกงควักอวัยวะเพศของเขาออกมาเขาถอดกระโปรงชิซูกะออก เอาอวัยวะเพศของเขาเสียบเข้าอวัยวะเพศชิซูกะ แล้วดันไปข้างหน้าดันไปข้างหลังสลับกันไปสลับกันมาจนน้ำอสัจิออกมาจากองคชาติของเขาภายในอวัยวะเพศของชิซูกะ

 เรื่องสั้น: I'm definitely not a cry baby

ผู้เขียน: ปฏิพัทธิ์ ปิ่นรัตน์

นักฆ่านิรนาม ชายหนุ่ม สูง180เซนติเมตร หน้าผากกว้าง คิ้วหนาใหญ่ จมูกใหญ่ ผมสั้นสีดำ ตาสีน้ำตาล ผิวคล้ำเพราะตากแดด มีปานที่คอหนึ่งปาน มีปานที่ข้อมือซ้ายหนึ่งปาน น้ำหนัก60กิโลกรัม ใส่เสื้อสีดำติดกระดุม ใส่กางเกงขายาวสีดำ ถุงเท้าสีดำ รองเท้าสีดำ เดินออกมาจากสนามบินที่ญี่ปุ่นในเวลาหกโมงเย็นตามเวลาของญี่ปุ่นพร้อมกระเป๋าเดินทางแบบล้อลากติดมือมา นักฆ่านิรนามขึ้นรถแท็กซี่แล้วไปถึงซอยๆหนึ่งในเวลาสามทุ่ม นักฆ่านิรนามลงจากรถแท็กซี่รถแท็กซี่ขับจากไป นักฆ่านิรนามเดินไปหยุดอยู่ที่บ้านหลังหนึ่งหยิบโทรศัพท์จากกระเป๋ากางเกงแบบมีซิบขึ้นมาถ่ายรูปบ้านหลังหนึ่ง(ไม่เปิดแฟลชกล้องโทรศัพท์) นักฆ่านิรนามเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋ากางเกงแล้วรูดซิป จากนั้นนักฆ่านิรนามหยิบแผนที่ออกมาจากกระเป๋ากางเกงแบบมีซิปอีกข้างแล้วเดินไปยังโรงแรมในย่านนั้นแล้วนักฆ่านิรนามก็เช็คอินที่โรงแรม หลังจากเข้าห้องพัก นักฆ่านิรนามก็เช็กรูปถ่ายบ้านหลังนั้นซ้ำไปซ้ำมา นักฆ่านิรนามเดินไปเปิดหน้าต่างโรงแรม ใช้กล้องส่องทางไกลส่องหาบ้านหลังนั้นแม้จะอยู่ไกลลับ แต่นักฆ่านิรนามก็ 'เก็บข้อมูล' ผ่านกล้องส่องทางไกล จากนั้นนักฆ่าเปิดกระเป๋าเดินทางของตน หยิบสมุดไดอารี่เล่มเบ้อเร่อออกมา แล้วเขียนแผนผังพื้นที่ เขียนรายละเอียด เขียนว่าถ้าฆ่าเป้าหมายจากตรงนี้หรือคนอื่นหรือมาพบเข้าจะเกิดอะไนขึ้น ตรงนี้ทำอะไรได้ สถานที่นี้ใช้ทำอะไรได้ สถานที่นี้หลบหนีได้ไหม แผนหลบหนีนี้จะทำให้เกิดอะไรขึ้น รวมไปถึงกำหนดแผนหลักฆ่าเป้าหมายเอาไว้พร้อมด้วยแผนสำรองจำนวนมาก จากนั้นนักฆ่านิรนามก็ชาร์จโทรศัพท์แล้วเล่นเกมยิงฆ่าเวลาไปจนถึงตีหนึ่ง แล้วนักฆ่านิรนามเปิดกระเป๋าเดินทางออก-ตรงฐานกระเป๋าเดินทางนักฆ่านิรนามเปิดฐานกระเป๋าออกเผยให้เห็นปืนพก Walther PPK 1 กระบอก พร้อมแม็กกาซีนเปล่าที่ไม่มีลูกกระสุนบรรจุอยู่จำนวน5แม็กที่ซ่อนเอาไว้ และที่เก็บเสียงแบบทำเอง1แท่ง ปืน Walther  PPK กระบอกนั้นยังไม่ได้บรรจุแม็กกาซีนและไม่มีกระสุนในรังเพลิง ที่จับกระเป๋าของกระเป๋าเดินทางนั้นสามารถเปิดแยกออกจากกันได้ มีกระสุน.30ACPจำนวน14นัด อย่างละ7นัดในแต่ละข้าง นักฆ่านิรนามบรรจุกระสุน.30ACPลงในแม็กกาซีน7นัดจากนั้นบรรจุแม็กกาซีนใส่ปืนWalther PPKขึ้นลำพร้อมยิง ที่ตัวกระเป๋านั้นมีสองชั้น นักฆ่านิรนามถอดชั้นแรกออกเผยให้เห็นชั้นที่สอง มีขวดยานอนหลับอยู่หลายขวดและเข็มฉีดยาหลายอัน จากนั้นนักฆ่านิรนามใส่ชุดสูทธุรกิจ เสื้อสีขาวติดกระดุม เสื้อนอกสีดำ เสื้อคลุมตัวยาวสีดำ กางเกงยาวสีดำ ใส่ถุงมือสีดำ ปัดผมไปด้านขวา ใส่แว่นตาสีดำ หยิบไม้ขีดไฟจากกล่องไม้ขีดไฟจากในกระเป๋าเดินทางคาบไว้ที่ปาก แต่งตัวเป็นเสี่ยวหม่าที่โจวเหวินฟะรับบทในหนังโหดเลวดีของผู้กำกับจอห์น วู มีซองปืนแบบมีสายสะพายทับเสื้อในอยู่ใต้เสื้อนอก นักฆ่านิรนามเอาปืนWalther PPKใส่ไว้ซองปืน หยิบที่เก็บเสียงมาซ่อนไว้ที่หลังเข็มขัดตรงบริเวณหัวเข็มขัด หยิบเอาผ้าขี้ริ้วสองผืนออกมาจากกระเป๋าเดินทางแล้วยัดเข้าไปที่ข้างในกางเกงตรงบริเวณก้นซ่อนเอาไว้ แล้วนักฆ่านิรนามเอาขวดยานอนหลับมาห้าขวดใส่ไว้ที่หลังเข็มขัดตรงเอวด้านซ้าย เอาเข็มฉีดยาสองอันใส่ไว้ที่หลังเข็มขัดตรงเอวด้านขวา แล้วนักฆ่านิรนามก็เดินไปยังบ้านที่เขาถ่ายรูปไว้หลังนั้น นักฆ่านิรนามกวาดตามองไปรอบด้าน บ้านทุกหลังปิดไฟ ไม่มีแสงหรือไฟอะไรนอกแสงจากเสาไฟบนถนน บ้านหลังอื่นรอบๆบ้านที่เขาถ่ายรูปไว้ไม่มีหมา และบ้านที่เขาถ่ายรูปไว้ก็ไม่มีหมาเช่นกัน นักฆ่านิรนามเดินไปที่หน้าประตูบ้านหลังนั้นหยิบเอาผ้าขี้ริ้วสองผืนที่ก้นออกมาพันรอบรองเท้าแล้วผูกเอาไว้ที่รองเท้าทั้งสองข้าง แล้วนักฆ่านิรนามก็ปีนประตู(ไม่มีเสียงเพราะผ้าขี้ริ้วที่หุ้มรองเท้าและถุงมือ)แล้วเข้าไปที่บ้านหลังนั้นเดินเข้าไปที่ตัวบ้าน นักฆ่านิรนามหยิบปืนWalther PPKออกมา หยิบที่เก็บเสียงออกมา แล้วติดที่เก็บเสียงเข้ากับปืนWalther PPK นักฆ่านิรนามลองเปิดประตูดู ประตูไม่ได้ล็อก นักฆ่านิรนามก็เดินเข้าไปในบ้าน เดินขึ้นไปที่ชั้นสองของบ้าน เห็นประตูห้องนอนอยู่ นักฆ่านิรนามก็เปิดประตูเข้าไป เห็นอิชิกามิ ชิซูกะ สาวญี่ปุ่น หน้ากลม ผมเรียบตรงสั้นสีน้ำตาล ตาชั้นเดียว จมูกเต็มอิ่มได้รูป คิ้วเรียวยาว นอนอยู่ใต้ผ้าห่ม มีชายคนหนึ่งเป็นสามีของอิชิกามิ ชิซูกะนอนอยู่ใต้ผ้าห่มข้างเธอ  นักฆ่านิรนามยิงปืนWalther PPKติดที่เก็บเสียงโดนหน้าผากสามีของอิชิกามิ ชิซูกะจนตาย อิชิกามิ ชิซูกะ ตกใจตื่น นักฆ่านิรนามก็วิ่งกระโดดทับตัวเธอ เอาผ้าห่มยัดเข้าปากเธอแล้วพันรอบปากเธอจนผ้าห่มทั้งผืนพันรอบปากเธอตัวเธอไม่ได้อยู่ใต้ผ้าห่มอีกต่อไป นักฆ่านิรนามใช้ขาทั้งสองข้างกอดโอบรัดตัวเธอ นักฆ่านิรนามใช้มือขวาปิดปากและใช้ทั้งแขนขวาและแขนซ้ายโอบรัดรอบคอเธอไว้ อิชิกามิ ชิซูกะพยายามกรีดร้องแบบไม่มีเสียงและเธอไม่ได้ดิ้น จากนั้นนักฆ่านิรนามก็เลื่อนมือขวาลงจากปากเธอแล้วใช้แขนขวารัดรอบคอเธอไว้ เธอยังคงกรีดร้องโดยไม่มีเสียงแต่อย่างใด และเธอก็ไม่สามารถดิ้นได้ นักฆ่านิรนามใช้แขนซ้ายเลื่อนลงไปหยิบขวดยานอนหลับขวดหนึ่งออกมาจากหลังเข็มขัดตรงเอวด้านซ้าย นักฆ่านิรนามใช้เพียงมือซ้ายข้างเดียวเปิดฝาออกแล้ววางลง แล้วนักฆ่านิรนามก็เลื่อนแขนซ้ายไปที่หลังเข็มขัดตรงเอวด้านขวาแล้วหยิบเข็มฉีดยาออกมาอันหนึ่งแล้วก็เอาเข็มฉีดยานั้นจุ่มลงไปในขวดยานอนหลับดึงเข็มฉีดยาขึ้นยานอนหลับก็เต็มกระบอกเข็มฉีดยานั้น แล้วนักฆ่านิรนามก็ใช้เข็มฉีดยาฉีดยานอนหลับตรงหลังคอ แล้วนักฆ่านิรนามก็เก็บเข็มฉีดยาเข้าที่เดิม ปิดฝาขวดยานอนหลับแล้วเก็บขวดยานอนหลับเข้าที่เดิม ทั้งหมดนี้นักฆ่านิรนามใช้แขนซ้ายเพียงข้างเดียวเท่านั้น อิชิกามิ ชิซูกะตาปิดลง คอพับ แล้วเธอก็หลับไป แล้วก็มีรถปิคอัปแบบมีหลังคาคันสีดำคันหนึ่งวิ่งมาจอดหน้าบ้านของอิชิกามิ ชิซูกะ นักฆ่านิรนามก็พยุงตัวอิชิกามิ ชิซูกะเดินออกไปที่ตรงประตูรั้วบ้าน มีผู้ชายในชุดดำเปิดประตูลงออกมาจากรถปิคอัปแล้วใช้กุญแจผีเปิดประตูรั้วที่ล็อกอยู่

  8 4 17 74 3383

  1 4 05 1 87 73451 4 8450227 7 58436

   2 4 2 64 2863 75744 6677

  6 2 57 0 3 15043 64 1 024 555885602 27 82175 8211

   3 7 4 7 0 0473 45 2247548 484671 848 423853571 1020760352 104062667 006171162

  8 6 05 825 37 7042 2 3 446173 825530 036770 17375014 20431783