บทตำหนิข้าพเจ้า(ฉบับสมบูรณ์)

ผมโง่ ผมไร้ความสามารถ ผมไร้สติปัญญา ก่อนอื่นขอบอกก่อนเลยว่าผมจะเขียนครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายแล้วจริงๆ จะไม่เขียนต่ออีกแล้ว พอกันซักทีกับการอวยตัวเองลมๆแล้งๆ ผมเบื่อ เบื่อความโง่ของตัวผมเอง เบื่อความไร้ความสามารถของตัวผมเอง เบื่อความไร้สติปัญญาของตัวผมเอง ผมโง่โดยสิ้นเชิง ผมไร้ความสามารถโดยสิ้นเชิง ผมไร้สติปัญญาโดยสิ้นเชิง เบื่อความโง่ของตัวเอง เบื่อความไร้ความสามารถของตัวเอง เบื่อความไร้สติปัญญาของตัวเอง เกลียดตัวเอง ผมไม่มีความสามารถใดๆ ผมไม่มีสติปัญญาใดๆ เพราะผมโง่ เพราะผมไร้ความสามารถ เพราะผมไร้สติปัญญา ผมมันโง่ ผมมันไร้สติปัญญา ผมมันไร้ความสามารถ ถ้าให้ผมบอกว่าผมฉลาด ผมมีความสามารถ ผมมีสติปัญญา ผมคงโกหก ถ้าให้ผมบอกว่าผมฉลาด ผมมีความสามารถ ผมมีสติปัญญา ผมคงไม่ได้พูดความจริง ผมไม่ได้น้อยใจแล้ว ผมไม่ได้น้อยเนื้อต่ำใจแล้ว ผมไม่ได้ตัดพ้อแล้ว ผมไม่ได้น้อยใจแล้ว ผมไม่ได้เรียกร้องความสนใจแล้ว ผมไม่ได้เรียกร้องความเห็นใจ ครั้งนี้ผมพูดความจริงแล้ว ผมพูดความจริงแล้ว  ครั้งนี้ผมพูดความจริง ผมพูดความจริง ผมเองก็กะว่าจะลาออกจากวงการการเขียนเดี๋ยวนี้เลย ผมไม่เหมาะกับการเขียน ผมไม่เหมาะกับงานเขียน อันที่จริง ผมเกลียดการเขียน ผมไม่ได้ชอบการเขียนเลย ผมไม่เคยรักการเขียน ผมไม่เคยอยากเขียน ผมอยากเป็นนักวิทยาศาสตร์ต่างหาก ผมโง่เกินกว่าจะเข้าใจอะไรใดๆ ผมไร้ความสามารถเกินกว่าจะทำอะไรใดๆ ผมไร้สติปัญญาเกินกว่าจะคิดอะไรใดๆ  ผมไม่เหมาะกับอะไรเลย ผมไม่เหมาะกับอะไรใดๆ ผมไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ผมไม่สนใจ ผมโง่ ผมไม่มีความสามารถ ผมไม่มีสติปัญญา ผมไม่มีความสามารถในทุกด้าน ผมไม่มีความสามารถในด้านใดเลย ผมไม่มีความสามารถใดๆ ผมไม่มีความสามารถอะไรเลย  ผมพูดความจริง ผมไม่ได้ต้องการให้ใครมาเห็นอกเห็นใจ ผมไม่ได้ต้องการให้ใครมาสงสาร ผมไม่ได้ต้องการคำปลอบใจ ผมไม่ได้ต้องการให้ใครบอกให้ผมไปพบจิตแพทย์ อันที่จริง ผมไม่ได้เป็นอะไรเลย ผมถึงต้องบอกความจริงเสียที ผมมีจุดประสงค์ของผมเอง ผมหงุดหงิด ผมจะมาเคลียร์ความเข้าใจผิดเสียที ผมคิดว่าผมโง่จริงไหม? จริง ผมคิดว่าผมไร้ความสามารถจริงไหม? จริง ทำไมเหรอ เพราะผมรู้แล้วไงว่าผมโง่แค่ไหน เพราะผมรู้แล้วไงว่าผมไร้ความสามารถแค่ไหน เพราะผมรู้แล้วไงว่าผมทำอะไรไม่เป็นเลย เพราะผมรู้แล้วไงว่าผมไม่ได้ฉลาดอะไรเลย และถ้าผมขืนเชื่อว่าผมฉลาด ผมมีความสามารถ ผมทำเป็นทุกอย่าง ผมคงตายไปแล้ว ผมต้องคิดว่าผมโง่ตลอดเวลา ผมต้องคิดว่าผมไร้ความสามารถตลอดเวลา ผมต้องคิดว่าผมทำอะไรไม่เป็นเลยตลอดเวลา ผมต้องคิดว่าผมไม่ฉลาดเลยตลอดเวลา ไม่อย่างงั้น ผมคงทำตัวเอง ไม่อย่างงั้นผมคงแพ้ ไม่อย่างงั้น ตอนเล่นเกมผมคงแพ้ ไม่อย่างงั้นตอนเล่นหมากรุกผมคงแพ้ ซึ่งตอนนี้ผมก็ยังแพ้ แต่ก็นั่นแหละ ผมไม่เก่งอะไร ผมรู้แล้วว่าผมทำอะไรไม่เป็นไร้ความสามารถโง่ไม่ฉลาดเลยแค่ไหน 

ม้าที่หัวและไหล่เหมือนกระต่าย ม้าเซ็กเธาว์ หนึ่งวันวิ่งได้ห้าร้อยกิโลเมตร

ผมใช้ชีวิตเป็นอะไรก็ไม่รู้ที่หยุดนิ่งมาตลอด ที่ผ่านมาผมใช้ชีวิตทิ้งขว้างมาตลอด ผมใช้ชีวิตเป็นเศษขยะ ผมเป็นเศษขยะ ผมทำให้ชีวิตผมเป็นขยะ ผมทำให้ตัวผมเป็นขยะ ชีวิตของผมหยุดนิ่งมาตลอด ที่ผ่านมาผมไม่ได้ใช้ชีวิตทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย ผมทำตัวเองเสียเวลา

อนาคตของผมข้างหน้าผมเห็นแต่ความตายที่ไร้ซึ่งชีวิต อนาคตของผมข้างหน้าผมเห็นแต่ชีวิตที่ไร้ชีวิต

ผมเขียนนิยายยาวมากๆไม่ได้ ผมเลยต้องเขียนเรื่องสั้นๆ และขนาดเรื่องสั้นผมยังเขียนแทบไม่ได้ ขนาดเรื่องสั้นผมยังเขียนข้ส

ผมไม่มีจินตนาการ ผมไม่มีความคิดสร้างสรรค์ ผมไม่มีความสามารถด้านศิลปะ ผมไม่มีความสามารถด้านการเขียน ผมไม่สามารถผลิตผลงานมากๆได้ ผมเขียนช้า เป็นข้อจำกัดที่น่ารำคาญแล้วก็ทำตัวเองเสียเวลาอยู่เอาการเหมือนกัน

ถ้าจัดอันดับผมในวงการนักเขียน ผมไม่ใช่นักเขียนด้วยซ้ำ ถ้าให้เทียบกับผู้กำกับหนัง ผมจะเท่ากับEd Wood ผู้กำกับที่ห่วยที่สุดในโลกเท่าที่เคยมีมา ใครมันจะไปทำหนังแบบStanley KubrickหรือSergei EisensteinหรือAndrei TarkovskyหรือAkira Kurosawaได้กันล่ะ

ผมไม่สามารถเขียนนิยายตลอดกาลอย่างAnna KareninaแบบLeo Tolstoyได้ ผมไม่สามารถเขียนตัวละครต้นแบบแบบเคานต์แดรกคิวล่าแบบBram Stokerได้ ผมไม่สามารถเขียนนิยายที่มีอิทธิพลต่อH.G. WellsแบบJules Verneได้ ผมไม่สามารถเขียนนิยายมนุษย์ต่างดาวบุกที่หนังมนุษย์ต่างดาวบุกทุกเรื่องต้องcopyไปแบบthe war of the worldsของH.G. Wellsได้

ผมไม่ได้มีความสามารถด้านการเขียนมากนัก

ผมมั่นใจเลยว่างานเขียนของผมเป็นผลงานที่ไม่ดี ไม่สมบูรณ์แบบ ไม่ได้มีคุณค่าด้านศิลปะ ไม่ใช่ผลงานที่ยอดเยี่ยม แล้วก็น่าจะเป็นผลงานที่ห่วยหรือไม่ก็แย่สุดๆแน่ ไม่น่าจะมีสำนักพิมพ์ไหนรับ ไม่น่าจะได้ตีพิมพ์ ไม่น่าจะมามีคนอ่าน แล้วก็ไม่น่าจะมีคนอ่านแน่ๆ แล้วก็ไม่น่าจะมีวันประสบความสำเร็จแน่ๆ

ผมไม่ได้ต้องการประสบความสำเร็จ ผมไม่ได้หวังจะได้เงิน ซึ่งไม่ว่าจะยังไง ผมก็ไม่มีวันทำได้แน่ๆ ผมเสียเวลา

ดังนั้นผมจึงไม่ได้หวังว่างานของผมจะประสบความสำเร็จ ได้รับคำชื่นชมที่ดี ได้รับการตอบรับที่ดี คำวิจารณ์ในเชิงบวกมาตั้งแต่แรก

แต่เพราะอย่างงั้น ผมเลยรู้ว่านี่คือ ใช้คำว่าอะไรดีล่ะ เพราะผมแม้จะอยากเฉลยจุดประสงค์ของผมแต่ผมก็จะไม่เฉลยจุดประสงค์ของผมเองไปพร้อมกับการเฉลยจุดประสงค์ของผมเอง ผมรู้ว่านี่คือห้องปฏิบัติการทางวิทยาศาสตร์ที่เหมาะและผมต้องการอยู่พอดี

ผมไม่เหมาะกับการเขียน ผมไม่เหมาะกับงานเขียน อันที่จริง  ผมอยากเป็นนักวิทยาศาสตร์ต่างหาก

ชีวิตของผมอยู่ในสงครามมาตลอดทั้งชีวิตตั้งแต่วันที่ผมเกิดมา

ชีวิตจริงของผมเหมือนผมกำลังเผชิญหน้ากับเคานต์แดรกคิวล่ากับมิร์คัลลาร์ เคานต์เตสคาร์นสไตน์อยู่ตรงหน้าผม

ผมเขียนด้วยจุดประสงค์อื่น

ผมมีจุดประสงค์ของผมเอง

ดังนั้นนับจากนี้(อันที่จริงก็ตั้งแต่ปีที่แล้ว)  ผมว่าผมจะประกาศจุดประสงค์ที่แท้จริงของผมซักที

[แผนถึงดี หากไม่อาจดำเนินการ ก็เปล่าประโยชน์ เหตุนี้ จึงควรใช้แผนที่ดำเนินการได้ ไม่ควรใช้แผนที่ดำเนินการไม่ได้ เมื่อทำสงคราม ควรทำสงครามทันทีโดยไม่มีกำหนดการ ควรทำสงครามทันทีโดยไม่นัดหมายล่วงหน้า ควรทำสงครามทันทีโดยไม่บอกฝ่ายเราล่วงหน้า ควรทำสงครามทันทีโดยไม่บอกผู้ใต้บังคับบัญชาล่วงหน้า ไม่บอกแผนให้กับฝ่ายเรา ไม่บอกแผนให้กับผู้ใต้บังคับบัญชา]

[ไม่บอกแผนให้กับฝ่ายเรา ไม่บอกแผนให้กับผู้ใต้บังคับบัญชา]

[ไม่บอกแผนให้กับฝ่ายเรา ไม่บอกแผนให้กับผู้ใต้บังคับบัญชา]

[ไม่บอกแผนให้กับฝ่ายเรา ไม่บอกแผนให้กับผู้ใต้บังคับบัญชา]

[ไม่บอกแผนให้กับฝ่ายเรา ไม่บอกแผนให้กับผู้ใต้บังคับบัญชา]

[ไม่บอกแผนให้กับฝ่ายเรา ไม่บอกแผนให้กับผู้ใต้บังคับบัญชา]

[ไม่บอกแผนให้กับฝ่ายเรา ไม่บอกแผนให้กับผู้ใต้บังคับบัญชา]

[ไม่บอกแผนให้กับฝ่ายเรา ไม่บอกแผนให้กับผู้ใต้บังคับบัญชา]

[ไม่บอกแผนให้กับฝ่ายเรา ไม่บอกแผนให้กับผู้ใต้บังคับบัญชา]

[ไม่บอกแผนให้กับฝ่ายเรา ไม่บอกแผนให้กับผู้ใต้บังคับบัญชา]

[ไม่บอกแผนให้กับฝ่ายเรา ไม่บอกแผนให้กับผู้ใต้บังคับบัญชา]

ข้อความข้างต้นมาจากตำราพิชัยสงครามของผมเอง

งานเสียดสีที่ดีไม่ควรมีใครรู้ว่ามันเป็นงานเสียดสี และไม่ควรเฉลยจุดประสงค์ของมัน เพราะถ้าทุกคนรู้ ผลกระทบของมันจะลดลงไปมาก แต่ถ้าไม่มีใครรู้ เมื่อพวกเขาเสพงานเข้าไป เขาเสพมันไปจนจบ แล้วเมื่อหลังจากนั้นเขาตระหนักได้ว่าเขาโดนเสียดสี ผลกระทบก็จะมากขึ้น

ผมจะไม่เฉลยแผนการหรือจุดประสงค์ที่แท้จริงของผมผมจะทิ้งคำใบ้สำหรับไขรหัสไว้ให้ และรหัสที่คำใบ้นี้ต้องไขก็คือตัวคำใบ้นี้เอง

ผมไม่ได้เข้ามาเป็นนักเขียน

ผมเข้ามาเป็นคนเก็บของ

「สาวน้อยหูกระต่ายขาวมังกรบินขอตัวลา」

      บทตำหนิข้าพเจ้า

ผมโง่ ผมไร้ความสามารถ ผมไร้สติปัญญา ก่อนอื่นขอบอกก่อนเลยว่าผมจะเขียนครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายแล้วจริงๆ จะไม่เขียนต่ออีกแล้ว พอกันซักทีกับการอวยตัวเองลมๆแล้งๆ ผมเบื่อ เบื่อความโง่ของตัวผมเอง เบื่อความไร้ความสามารถของตัวผมเอง เบื่อความไร้สติปัญญาของตัวผมเอง ผมโง่โดยสิ้นเชิง ผมไร้ความสามารถโดยสิ้นเชิง ผมไร้สติปัญญาโดยสิ้นเชิง เบื่อความโง่ของตัวเอง เบื่อความไร้ความสามารถของตัวเอง เบื่อความไร้สติปัญญาของตัวเอง เกลียดตัวเอง ผมไม่มีความสามารถใดๆ ผมไม่มีสติปัญญาใดๆ เพราะผมโง่ เพราะผมไร้ความสามารถ เพราะผมไร้สติปัญญา ผมมันโง่ ผมมันไร้สติปัญญา ผมมันไร้ความสามารถ ถ้าให้ผมบอกว่าผมฉลาด ผมมีความสามารถ ผมมีสติปัญญา ผมคงโกหก ถ้าให้ผมบอกว่าผมฉลาด ผมมีความสามารถ ผมมีสติปัญญา ผมคงไม่ได้พูดความจริง ผมไม่ได้น้อยใจแล้ว ผมไม่ได้น้อยเนื้อต่ำใจแล้ว ผมไม่ได้ตัดพ้อแล้ว ผมไม่ได้น้อยใจแล้ว ผมไม่ได้เรียกร้องความสนใจแล้ว ผมไม่ได้เรียกร้องความเห็นใจ ครั้งนี้ผมพูดความจริงแล้ว ผมพูดความจริงแล้ว  ครั้งนี้ผมพูดความจริง ผมพูดความจริง ผมเองก็กะว่าจะลาออกจากวงการการเขียนเดี๋ยวนี้เลย ผมไม่เหมาะกับการเขียน ผมไม่เหมาะกับงานเขียน อันที่จริง ผมเกลียดการเขียน ผมไม่ได้ชอบการเขียนเลย ผมไม่เคยรักการเขียน ผมไม่เคยอยากเขียน ผมอยากเป็นนักวิทยาศาสตร์ต่างหาก ผมโง่เกินกว่าจะเข้าใจอะไรใดๆ ผมไร้ความสามารถเกินกว่าจะทำอะไรใดๆ ผมไร้สติปัญญาเกินกว่าจะคิดอะไรใดๆ  ผมไม่เหมาะกับอะไรเลย ผมไม่เหมาะกับอะไรใดๆ ผมไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ผมไม่สนใจ ผมโง่ ผมไม่มีความสามารถ ผมไม่มีสติปัญญา ผมไม่มีความสามารถในทุกด้าน ผมไม่มีความสามารถในด้านใดเลย ผมไม่มีความสามารถใดๆ ผมไม่มีความสามารถอะไรเลย  ผมพูดความจริง ผมไม่ได้ต้องการให้ใครมาเห็นอกเห็นใจ ผมไม่ได้ต้องการให้ใครมาสงสาร ผมไม่ได้ต้องการคำปลอบใจ ผมไม่ได้ต้องการให้ใครบอกให้ผมไปพบจิตแพทย์ อันที่จริง ผมไม่ได้เป็นอะไรเลย ผมถึงต้องบอกความจริงเสียที ผมมีจุดประสงค์ของผมเอง ผมหงุดหงิด ผมจะมาเคลียร์ความเข้าใจผิดเสียที ผมคิดว่าผมโง่จริงไหม? จริง ผมคิดว่าผมไร้ความสามารถจริงไหม? จริง ทำไมเหรอ เพราะผมรู้แล้วไงว่าผมโง่แค่ไหน เพราะผมรู้แล้วไงว่าผมไร้ความสามารถแค่ไหน เพราะผมรู้แล้วไงว่าผมทำอะไรไม่เป็นเลย เพราะผมรู้แล้วไงว่าผมไม่ได้ฉลาดอะไรเลย และถ้าผมขืนเชื่อว่าผมฉลาด ผมมีความสามารถ ผมทำเป็นทุกอย่าง ผมคงตายไปแล้ว ผมต้องคิดว่าผมโง่ตลอดเวลา ผมต้องคิดว่าผมไร้ความสามารถตลอดเวลา ผมต้องคิดว่าผมทำอะไรไม่เป็นเลยตลอดเวลา ผมต้องคิดว่าผมไม่ฉลาดเลยตลอดเวลา ไม่อย่างงั้น ผมคงทำตัวเอง ไม่อย่างงั้นผมคงแพ้ ไม่อย่างงั้น ตอนเล่นเกมผมคงแพ้ ไม่อย่างงั้นตอนเล่นหมากรุกผมคงแพ้ ซึ่งตอนนี้ผมก็ยังแพ้ แต่ก็นั่นแหละ ผมไม่เก่งอะไร ผมรู้แล้วว่าผมทำอะไรไม่เป็นไร้ความสามารถโง่ไม่ฉลาดเลยแค่ไหน 

ผมเขียนนิยายยาวมากๆไม่ได้

ผมไม่สามารถเขียนนิยายตลอดกาลอย่างAnna KareninaแบบLeo Tolstoyได้ ผมไม่สามารถเขียนตัวละครต้นแบบแบบเคานต์แดรกคิวล่าแบบBram Stokerได้ ผมไม่สามารถเขียนนิยายที่มีอิทธิพลต่อH.G. WellsแบบJules Verneได้ ผมไม่สามารถเขียนนิยายมนุษย์ต่างดาวบุกที่หนังมนุษย์ต่างดาวบุกทุกเรื่องต้องcopyไปแบบthe war of the worldsของH.G. Wellsได้

ดังนั้นนับจากนี้(อันที่จริงก็ตั้งแต่ปีที่แล้ว) 

เหมือนผมกำลังเผชิญหน้ากับเคานต์แดรกคิวล่ากับมิร์คัลลาร์ เคานต์เตสคาร์นสไตน์

ผมเข้ามาเป็นคนเก็บของ

「สาวน้อยหูกระต่ายขาวมังกรบินขอตัวลา」

     บทตำหนิข้าพเจ้า

ผมโง่ ผมไร้ความสามารถ ผมไร้สติปัญญา ก่อนอื่นขอบอกก่อนเลยว่าผมจะเขียนครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายแล้วจริงๆ จะไม่เขียนต่ออีกแล้ว พอกันซักทีกับการอวยตัวเองลมๆแล้งๆ ผมเบื่อ เบื่อความโง่ของตัวผมเอง เบื่อความไร้ความสามารถของตัวผมเอง เบื่อความไร้สติปัญญาของตัวผมเอง ผมโง่โดยสิ้นเชิง ผมไร้ความสามารถโดยสิ้นเชิง ผมไร้สติปัญญาโดยสิ้นเชิง เบื่อความโง่ของตัวเอง เบื่อความไร้ความสามารถของตัวเอง เบื่อความไร้สติปัญญาของตัวเอง เกลียดตัวเอง ผมไม่มีความสามารถใดๆ ผมไม่มีสติปัญญาใดๆ เพราะผมโง่ เพราะผมไร้ความสามารถ เพราะผมไร้สติปัญญา ผมมันโง่ ผมมันไร้สติปัญญา ผมมันไร้ความสามารถ ถ้าให้ผมบอกว่าผมฉลาด ผมมีความสามารถ ผมมีสติปัญญา ผมคงโกหก ถ้าให้ผมบอกว่าผมฉลาด ผมมีความสามารถ ผมมีสติปัญญา ผมคงไม่ได้พูดความจริง ผมไม่ได้น้อยใจแล้ว ผมไม่ได้น้อยเนื้อต่ำใจแล้ว ผมไม่ได้ตัดพ้อแล้ว ผมไม่ได้น้อยใจแล้ว ผมไม่ได้เรียกร้องความสนใจแล้ว ผมไม่ได้เรียกร้องความเห็นใจ ครั้งนี้ผมพูดความจริงแล้ว ผมพูดความจริงแล้ว  ครั้งนี้ผมพูดความจริง ผมพูดความจริง ผมเองก็กะว่าจะลาออกจากวงการการเขียนเดี๋ยวนี้เลย ผมไม่เหมาะกับการเขียน ผมไม่เหมาะกับงานเขียน อันที่จริง ผมเกลียดการเขียน ผมไม่ได้ชอบการเขียนเลย ผมไม่เคยรักการเขียน ผมไม่เคยอยากเขียน ผมอยากเป็นนักวิทยาศาสตร์ต่างหาก ผมโง่เกินกว่าจะเข้าใจอะไรใดๆ ผมไร้ความสามารถเกินกว่าจะทำอะไรใดๆ ผมไร้สติปัญญาเกินกว่าจะคิดอะไรใดๆ  ผมไม่เหมาะกับอะไรเลย ผมไม่เหมาะกับอะไรใดๆ ผมไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ผมไม่สนใจ ผมโง่ ผมไม่มีความสามารถ ผมไม่มีสติปัญญา ผมไม่มีความสามารถในทุกด้าน ผมไม่มีความสามารถในด้านใดเลย ผมไม่มีความสามารถใดๆ ผมไม่มีความสามารถอะไรเลย  ผมพูดความจริง ผมไม่ได้ต้องการให้ใครมาเห็นอกเห็นใจ ผมไม่ได้ต้องการให้ใครมาสงสาร ผมไม่ได้ต้องการคำปลอบใจ ผมไม่ได้ต้องการให้ใครบอกให้ผมไปพบจิตแพทย์ อันที่จริง ผมไม่ได้เป็นอะไรเลย ผมถึงต้องบอกความจริงเสียที ผมมีจุดประสงค์ของผมเอง ผมหงุดหงิด ผมจะมาเคลียร์ความเข้าใจผิดเสียที ผมคิดว่าผมโง่จริงไหม? จริง ผมคิดว่าผมไร้ความสามารถจริงไหม? จริง ทำไมเหรอ เพราะผมรู้แล้วไงว่าผมโง่แค่ไหน เพราะผมรู้แล้วไงว่าผมไร้ความสามารถแค่ไหน เพราะผมรู้แล้วไงว่าผมทำอะไรไม่เป็นเลย เพราะผมรู้แล้วไงว่าผมไม่ได้ฉลาดอะไรเลย และถ้าผมขืนเชื่อว่าผมฉลาด ผมมีความสามารถ ผมทำเป็นทุกอย่าง ผมคงตายไปแล้ว ผมต้องคิดว่าผมโง่ตลอดเวลา ผมต้องคิดว่าผมไร้ความสามารถตลอดเวลา ผมต้องคิดว่าผมทำอะไรไม่เป็นเลยตลอดเวลา ผมต้องคิดว่าผมไม่ฉลาดเลยตลอดเวลา ไม่อย่างงั้น ผมคงทำตัวเอง ไม่อย่างงั้นผมคงแพ้ ไม่อย่างงั้น ตอนเล่นเกมผมคงแพ้ ไม่อย่างงั้นตอนเล่นหมากรุกผมคงแพ้ ซึ่งตอนนี้ผมก็ยังแพ้ แต่ก็นั่นแหละ ผมไม่เก่งอะไร ผมรู้แล้วว่าผมทำอะไรไม่เป็นไร้ความสามารถโง่ไม่ฉลาดเลยแค่ไหน 

ผมเขียนนิยายยาวมากๆไม่ได้

ผมไม่สามารถเขียนตัวละครต้นแบบแบบเคานต์แดรกคิวล่าแบบBram Stokerได้ ผมไม่สามารถเขียนนิยายมนุษย์ต่างดาวบุกที่หนังมนุษย์ต่างดาวบุกทุกเรื่องต้องcopyไปแบบthe war of the worldsของH.G. Wellsได้

ดังนั้นนับจากนี้(อันที่จริงก็ตั้งแต่ปีที่แล้ว) 

เหมือนผมกำลังเผชิญหน้ากับเคานต์แดรกคิวล่ากับมิร์คัลลาร์ เคานต์เตสคาร์นสไตน์

「สาวน้อยหูกระต่ายขาวมังกรบินขอตัวลา」

 จิตแพทย์คือฮาร์เลย์ ควินน์ ผมคือโจ๊กเกอร์ การรักษา หรือการบำบัดทางจิตใดๆใช้ไม่ได้ผลกับผม จิตแพทย์ไม่ สามารถรักษาผมได้ จิตแพทย์ไม่สามารถทำความเข้าใจผมได้ ทุกความคิดของคนทั่วไปที่ใช้กับตัวผมผิดทั้งหมด หลักการจิตวิทยาที่ใช้กับผมผิดทั้งหมด หลักจิตวิทยาทั้งหมดไม่สามารถทำความเข้าใจผมได้ ผมไม่สามารถถูกเข้าใจได้

 

 

  Columbia Pictures (Sony Picture) มีความประทับใจการแสดงของ Peter Sellers จากภาพยนตร์ The Mouse That Roared (1959) และ Lolita (1962) ที่ต่างรับเหมาสามบทบาทที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง เลยยื่นข้อเสนอแก่ผกก. Kubrick ถ้าสามารถพัฒนา 4 ตัวละครให้กับ Sellers จะตอบตกลงมอบทุนสร้างโปรเจคเรื่องใหม่

such crass and grotesque stipulations are the sine qua non of the motion-picture business.

Stanley Kubrick

แต่สุดท้าย Sellers เล่นได้แค่สามบทบาท เพราะเจ้าตัวไม่มั่นใจสำเนียง Texan กอปรกับระหว่างถ่ายทำประสบอุบัติเหตุข้อเท้าแพลง ไม่สามารถถ่ายทำในสถานที่คับแคบอย่างห้องนักบิน จึงบอกปัดปฏิเสธบทบาทนี้ไป … สตูดิโอ Columbia ก็ยังให้ทุนสร้างหนังนะครับ ไม่ใช่ว่าจะถอนทุนออกไป

https://raremeat.blog/dr-strangelove-1964/

 การหาคำตอบโดยการรอเวลา เป็นสิ่งที่โง่ที่สุดที่กูเคยได้ยินมาเลย

 

 

 

 

「จงสงบเยี่ยงสาวพรหมจารีย์ในชั้นแรก จึงเร็วรุดดุจกระต่ายหลุดบ่วงในภายหลัง」

โฟม วัสดุเส้นใยพืช ท่อดินเผาที่ปากท่อเบ้อเร่อแต่ถ้ามองผ่านปากท่อ รูที่อยู่หน้ารูที่เป็นปากท่อเล็กกว่าปากท่อ ไม้อัด ยาง เรียงกันเป็นผนัง ห้องนี้กว้างยาวสูงเท่ากับคนสูง180เซนติเมตรสิบสองคนเรียงต่อกัน มีโซ่ผูกไว้ข้างบน 

บ้านปูนสองชั้น กับต้นกระบองเพชร ต้นแก้วมังกร ต้นกระถิน ต้นอ้อย ต้นลิ้นมังกร  ต้นสับปะรด ต้นคุณนายตื่นสาย ต้นพริกหยวก ต้นกะหล่ำปลี ต้นผักกาดหอม ต้นหอมใหญ่และต้นหอมแดง ต้นแครอท ต้นผักกาดหัว ต้นบร็อคโคลี่ ต้นหน่อไม้ฝรั่ง ต้นส้ม ต้นกะเพรา ต้นโหระพา ต้นผักบุ้ง ต้นตำลึง ไก่ป่า ท่ามกลางดงต้นมะพร้าวจากสายตาไปจนถึงเส้นขอบฟ้าและเมื่อหันหลังไปอีกทางก็เห็นดงต้นมะพร้าวจากสายตาไปจนถึงเส้นขอบฟ้า หันขวาก็เห็นดงต้นมะพร้าวจากสายตาไปจนถึงเส้นขอบฟ้า หันซ้ายก็เห็นดงต้นมะพร้าวจากสายตาไปจนถึงเส้นขอบฟ้า บนพื้นทรายละเอียดสีเนื้อ สุดเส้นขอบฟ้าที่เรียงรายไปด้วยดงมะพร้าว มีฟองอากาศสีขาวที่เกิดจากคลื่นของน้ำสีน้ำเงินเข้มอยู่อยู่ทุกด้านล้อมรอบที่ดินผืนทรายนี้ไว้ บ้านปูนสองชั้นเป็นสิ่งปลูกสร้างเดียวเท่านั้นบนที่ดินผืนทรายแห่งนี้ ไม่มีสิ่งปลูกสร้างใดอีกบนที่ดินผืนทรายแห่งนั้น

ประตูซุ้มหินโค้งยอดแหลมสามารถเห็นกระท่อมแบบโลกเวทมนตร์แบบอังกฤษที่ไม่ใช่โลกของจอห์นโรนัลด์รูลโทลคินและไม่ใช่โลกของไคล้ฟ์สเตเปิลลูอิสหลังหนึ่งหันหน้าเข้าหาสายตาหลังคากระท่อมมีหิมะเทียม หัวรถไฟสีแดงที่ด้านหน้ากระท่อมและบ้านยอดแหลมเรียงรายจากหน้าไปหลังทุกหลังหันหน้าไปด้านซ้ายและมีหิมะเทียมที่หลังคาผ่านทางประตูซุ้มโค้งยอดแหลมนั้น

มีเสียงดังคล้ายฟ้าผ่าแต่นั่นไม่ใช่เสียงฟ้าผ่าดังขึ้น ตามมาด้วยเศษซากของกระท่อมและบ้านยอดแหลมทั้งหมดพร้อมด้วยเปลวไฟจริงสีส้มเข้มสว่างเผาไหม้กระท่อมและบ้านยอดแหลมทุกหลัง  มีเสียงฟ้าผ่าที่ไม่ใช่เสียงฟ้าผ่าพร้อมด้วยเปลวไฟสีส้มสว่างขึ้นเป็นเมฆรูปเห็ดขึ้นจากพื้นดินสู่ท้องฟ้าอีกสิบครั้ง ต้นไม้ทุกต้นที่อยู่ข้างถนนที่ไปสู่ประตูซุ้มประตูนั้นไฟไหม้หมดทุกต้น ไฟไหม้ตั้งแต่ประตูซุ้มไปจนถึงแท่งหินแนวตั้ง6อันเรียงเป็นวงกลมที่อยู่หน้าปากถนนทางเข้า ต้นไม้ทุกต้นในสถานที่แห่งนั้นไฟไหม้แล้วลามไปถึงสิ่งปลูกสร้างทั้งหมดด้วย เกิดมีเสียงฟ้าผ่าที่ไม่ใช่เสียงฟ้าผ่าพร้อมด้วยเปลวไฟสีส้มสว่างขึ้นเป็นเมฆรูปเห็ดขึ้นจากพื้นดินสู่ท้องฟ้าเป็นระยะๆนับจำนวนครั้งไม่ได้ สาวญี่ปุ่นคนหนึ่งใบหน้ากลมโตดวงตาเป็นประกายยิ้มแล้วน่ารักถ้ายิ่งใส่แว่นตากลมๆโตๆก็ยิ่งน่ารักผมสีดำสูง140เซนติเมตรที่อยู่ที่หมู่บ้านเวทมนตร์หลังประตูซุ้มนั้นวิ่งกลับไปที่ประตูซุ้มนั้นเพื่อออกนอกประตูซุ้มนั้นไป เธอวิ่งไปตามถนนทางเข้าประตูซุ้มที่ซึ่งต้นไม้ไฟไหม้ มีชายหนุ่มคนหนึ่งสูง180เซนติเมตรหน้าผากกว้าง คิ้วหนาใหญ่จมูกใหญ่ผมสั้นสีดำตาสีน้ำตาลผิวคล้ำเพราะตากแดดมีปานที่คอหนึ่งปานมีปานที่ข้อมือซ้ายหนึ่งปานมาจูงมือเธอวิ่ง เขาพาเธอวิ่งไปตามทางจนถึงที่ตั้งของรถไฟเหาะแห่งหนึ่งของสถานที่แห่งนั้น ต้นไม้ สิ่งก่อสร้างที่มีอยู่ไปจนถึงรถไฟเหาะรวมถึงเครื่องเล่นรถไฟเหาะเองด้วยนั้นโดนไฟไหม้หมด เกิดมีเสียงฟ้าผ่าที่ไม่ใช่เสียงฟ้าผ่าพร้อมด้วยเปลวไฟสีส้มสว่างขึ้นเป็นเมฆรูปเห็ดขึ้นจากพื้นดินสู่ท้องฟ้าเป็นระยะๆนับจำนวนครั้งไม่ได้อีกครั้ง ทุกสิ่งปลูกสร้างและต้นไม้ทุกต้นที่อยู่นอกเครื่องเล่ยรถไฟเหาะไปนั้นก็โดนไฟไหม้อีก เกิดมีเสียงฟ้าผ่าที่ไม่ใช่เสียงฟ้าผ่าพร้อมด้วยเปลวไฟสีส้มสว่างขึ้นเป็นเมฆรูปเห็ดขึ้นจากพื้นดินสู่ท้องฟ้าเป็นระยะๆนับจำนวนครั้งไม่ได้อีกครั้ง ทุกสิ่งปลูกสร้างและต้นไม้ที่อยู่นอกสถานที่ที่เป็นตั้งของเครื่องเล่นเหล่านั้นถูกไฟไหม้และลามไปทั้งหมดทุกแห่ง ชายคนนั้นจูงมือสาวญี่ปุ่นคนนั้นวิ่งไปที่รถตู้คันหนึ่ง ให้เธอขึ้นรถเข้าไปในส่วนผู้โดยสาร แล้วเขาขึ้นรถเข้าส่วนคนขับ รถตู้คันนั้นส่วนคนขับกับส่วนผู้โดยสารถูกแบ่งแยกออกจากกันด้วยผนังทึบสีดำ ในส่วนผู้โดยสารหน้าต่างทึบเป็นสีดำหมดและมีผ้าม่าน มีน้ำเปล่าหลายขวดตั้งอยู่ที่ที่วางของที่อยู่ติดกับผนังทึบสีดำ แอร์หนาวมากอุณหภูมิเท่ากันกับหน้าหนาวของภูมิประเทศขั้วโลก สาวญี่ปุ่นคนนั้นกินน้ำเปล่าแล้วเธอก็ผล็อยหลับล้มลงไป ชายคนนั้นหยุดรถที่ที่แห่งหนึ่งที่มีเครื่องบินเจ็ท เขาอุ้มผู้หญิงคนนั้นลงจากรถตู้คันนั้นแล้วขึ้นเครื่องบิน แล้วเครื่องบินเจ็ทนั้นก็บินไปที่เกาะหาดทรายแห่งหนึ่งบนมหาสมุทรแห่งหนึ่ง

ชุดนักเรียนญี่ปุ่นสีเนื้อแขนยาวส่วนคอของเสื้อเป็นสีขาวมีแถบเส้นสีดำส่วนข้อมือของแขนเสื้อเป็นสีขาวมีเส้นสีแดงบริเวณส่วนล่างสุดของเสื้อและส่วนสิ้นสุดของข้อมือเสื้อที่ติดกับแขนเสื้อ กระโปรงสั้นถึงต้นขาลายสก็อตสีเขียวลายสีขาว ถุงเท้ายาวถึงเข่า รองเท้านักเรียนหญิงสีน้ำตาล ริบบิ้นรูปหูกระต่ายขนาดใหญ่สีแดง ริบบิ้นสีแดงสองอัน ชุดแฟชั่นผู้หญิงมีกระดุมสีส่วนลำตัวสีเนื้อ สีข้างสีชมพู แขนเสื้อสีขาวสั้นเท่าต้นแขนมีระบายมีสายรัดต้นแขนสีชมพูที่ชายเสื้อ ถุงมือสีขาวมีสายรัดต้นแขนสีชมพูที่ปลายถุงมือ มีโบว์หูกระต่ายสีชมพูอยู่ที่ชายเสื้อที่ด้านข้างทั้งสองข้าง  กระโปรงชั้นนอกสีชมพู กระโปรงชั้นในสีขาวซ้อนกันหลายชั้น ปลอกคอสีแดงทำจากผ้าผูกโบว์หูกระต่ายด้านหลังและมีอัญมณีรูปหยดน้ำสีชมพูห้อยอยู่ที่ด้านหน้าของปลอกคอ ถุงเท้าสั้นกว่าหัวเข่าสีขาว รองเท้าสีชมพูมีโบว์หูกระต่าย ริบบิ้นขนาดใหญ่สีชมพูสองอัน ชุดคล้ายกับแฟชั่นยุควิคตอเรีย กระโปรงมีขนาดใหญ่พอใส่ผู้ชายตัวใหญ่ๆซักคนเข้าไปได้ เสื้อสีขาวแหวกอก แขนเสื้อชั้นนอกสีขาว แขนเสื้อชั้นในสีชมพู ถุงมือสีขาว กระโปรงชั้นนอกสีขาว กระโปรงชั้นในสีชมพู ด้านในกระโปรงสกรีนรูปจักรวาลไว้ ริบบิ้นหูกระต่ายสีขาวสองอัน รองเท้าบูทส้นสูงยาวถึงเข่ามีปีกนกที่ส้น ปลายรองเท้าเป็นสีขาว เสื้อคอกลมแขนยาวสีเนื้อส่วนลำตัวสีฟ้า กระโปรงยาวถึงเข่าสีชมพู ถุงเท้าสั้นสีขาว รองเท้าสีชมพู เสื้อเชิ้ตสีขาวแขนยาว โบว์หูกระต่ายสีแดง เสื้อกั๊กสีเขียว กระโปรงยาวถึงหัวเข่าสีเขียว ถุงเท้ายาวสีขาว รองเท้าสีน้ำตาล เสื้อสีชมพูมีดอกกุหลาบสีแดงประดับตรงอกมีระบายสีเนื้อห้อยลงมา กระโปรงสีชมพู รองเท้าส้นสูงสีชมพูผูกโบว์สีเขียว เสื้อแบบชุดกะลาสีสีขาว ปกเสื้อสีเขียวอมเหลืองมีเส้นขาวสองเส้น แขนเสื้อยาว กระโปรงยาวเลยเข่าสีเขียวอมเหลือง รองเท้าสาวออฟฟิศสีดำ ที่คาดหน้าผากโลหะสีทองมีอัญมณีสีเขียวตรงกลาง เสื้อแบบชุดกะลาสีสีขาวปกเสื้อสีเขียวมีเส้นสีขาวสองเส้นไม่มีแขนเสื้อ ปลอกคอผ้าสีเขียว โบว์หูกระต่ายขนาดใหญ่มากสีขมพูสองอัน เข็มกลัดสีเขียว ถุงมือสีขาวยาวถึงข้อศอกข้อศอกสีเขียว กระโปรงสั้นกว่าต้นขาสีเขียว รองเท้าส้นสูงสีเขียว

ภายใต้ผนังโฟม วัสดุเส้นใยพืช ท่อดินเผา ไม้อัด ยาง ของห้องที่กว้างยาวสูงเท่ากับคนสูง180เซนติเมตรสิบสองคนเรียงต่อกัน นั้น มีชุดแฟชั่นผู้หญิงมีกระดุมสีส่วนลำตัวสีเนื้อ สีข้างสีชมพู แขนเสื้อสีขาวสั้นเท่าต้นแขนมีระบายมีสายรัดต้นแขนสีชมพูที่ชายเสื้อ ถุงมือสีขาวมีสายรัดต้นแขนสีชมพูที่ปลายถุงมือ มีโบว์หูกระต่ายสีชมพูอยู่ที่ชายเสื้อที่ด้านข้างทั้งสองข้าง  กระโปรงชั้นนอกสีชมพู กระโปรงชั้นในสีขาวซ้อนกันหลายชั้น ปลอกคอสีแดงทำจากผ้าผูกโบว์หูกระต่ายด้านหลังและมีอัญมณีรูปหยดน้ำสีชมพูห้อยอยู่ที่ด้านหน้าของปลอกคอ ถุงเท้าสั้นกว่าหัวเข่าสีขาว รองเท้าสีชมพูมีโบว์หูกระต่าย ริบบิ้นขนาดใหญ่สีชมพูสองอันวางอยู่ มีโซ่ผูกไว้ข้างบน มีโซ่หลายเส้น มีกุญแจมือหลายอัน มีเตียง เก็บไว้ในห้องๆนี้ และมีตู้เสื้อผ้าขนาดใหญ่หลายตู้เก็บเสื้อผ้าสำหรับผู้หญิงหลายชุดในห้องนี้ มีห้องน้ำ ตู้เย็น ห้องครัว จาน ชาม หม้อหุงข้าว ต้นกระบองเพชร ต้นแก้วมังกร ต้นกระถิน ต้นอ้อย ต้นคุณนายตื่นสาย ต้นพริกหยวก ต้นกะหล่ำปลี ต้นผักกาดหอม ต้นหอมใหญ่และต้นหอมแดง ต้นแครอท ต้นผักกาดหัว ต้นบร็อคโคลี่ ต้นหน่อไม้ฝรั่ง ต้นส้ม ต้นกะเพรา ต้นโหระพา ต้นผักบุ้ง ต้นตำลึง และต้นข้าว ปลูกไว้ในสวนเทียมขนาดย่อส่วนที่ถูกออกแบบด้วยวิทยาศาสตร์มาเป็นอย่างดี มีเชือกหลายขด และมีเครื่องมือทางการแพทย์ น้ำเปล่าในขวด เก็บไว้ในห้องๆนี้

เครื่องบินเจ็ทจอดอยู่ที่ชายหาด และมีเรือทอดอยู่ที่ฝั่งน้ำติดชายหาด มีเสาสัญญาณ มีจานรับสัญญาณพาราโบลา อยู่ที่เกาะนั้น และที่บ้านปูนสองชั้น มีไวไฟเน็ตบ้านติดอยู่ มีหนังสือคาราเต้ หนังสือยูโด หนังสือมวย หนังสือมวยปล้ำ หนังสือซูโม่ หนังสือเทควันโด้ หนังสือเคนโด้ หนังสือกังฟู หนังสือไทเก๊ก หนังสือวูซู หนังสือมวยไทย แล้วก็มีแผ่นหนังศิลปะการต่อสู้ เครื่องเล่นแผ่นบลูเรย์ โทรทัศน์ หนังสือสอนยิงปืน ปืนWinchester model 1892 ปืนRemington model 95 ปืนBuntline Specialพร้อมพานท้ายไม้ที่ถอดประกอบได้ ลูกดอก และขวดยาของเหลวขนาดเหล็กจำนวนมาก มีกระเป๋าเก็บแผ่นดีวีดีสองอัน อันหนึ่งติดคำว่าGIGAไว้ อันหนึ่งติดคำว่าZen-picturesไว้ และมีแฟลชไดร์ฟบรรจุอยู่ในถุงพลาสติดขนาดเท่าถุงวิตามินซีเม็ดอันละถุง ถุงหนึ่งติดคำว่าGIGAไว้ ถุงหนึ่งติดคำว่าZen-picturesไว้ แล้วยังมีขวดยาแปลกๆเต็มไปหมด ที่ชั้นสองของบ้านก็มีโซ่หลายเส้น มีกุญแจมือหลายอัน มีเตียง มีเชือกหลายขด และมีเครื่องมือทางการแพทย์ น้ำเปล่าในขวด เก็บไว้เช่นกัน

ที่ญี่ปุ่น ข่าวโทรทัศน์ของญี่ปุ่นรายงานคดีคนหายที่เกิดขึ้นพร้อมกับคดีวางระเบิดและคดีวางเพลิง(ซึ่งคดีวางระเบิดและคดีวางเพลิงตำรวจนับเป็นคดีเดียวกัน)หลายครั้งบนหน้าจอ ตำรวจกำลังตรวจสอบปากคำของผู้เห็นเหตุการณ์ ภาพจากกล้องวงจรปิด และเศษซากของที่เกิดเหตุ ชิ้นส่วนวัตถุระเบิดและอุปกรณ์วางเพลิงซึ่งตำรวจได้ตรวจลายนิ้วมือเอาไว้ด้วย ตำรวจสากลจากสำนักงานใหญ่ซึ่งตั้งอยู่ที่ประเทศฝรั่งเศสก็ลงมาสืบสวนคดีเหล่านี้ด้วยเช่นกัน

ตำรวจและหน่วยสวาทกลุ่มใหญ่เดินทางมาถึงเกาะหาดทรายแห่งหนึ่งที่มีต้นมะพร้าวเรียงราย มีกระท่อมปูนและบ้านปูนสองชั้นหลายหลังกระจายอยู่ทั่วเกาะ แต่กลับไม่มีเรือหรือเครื่องบินของผู้ที่อาศัยที่นี่เลย ตำรวจและหน่วยสวาทกระจายไปสำรวจกันทั่วเกาะ แล้วเข้าไปสำรวจในสิ่งปลูกสร้างทั้งหมดบนเกาะนั้นทุกตัวคน ที่บ้านหลังหนึ่ง ตำรวจพบเทปv/h/sม้วนหนึ่งพร้อมเครื่องเล่นและกล้องดิจิตอล เมื่อเล่นเทปวิดีโอก็ได้ยินเสียงผู้หญิงกรีดร้อง ตำรวจและหน่วยสวาทส่งรายงานไปให้สำนักงานใหญ่ บ้านทุกหลังบนเกาะแห่งนั้นประตูปิดแล้วได้ยินเสียงโลหะกุกกัก แล้วได้ยินเสียงโลหะดังปัง เสียงดังปังๆอันน่าหนวกหูดังขึ้นทุกๆวินาที ได้ยินเสียงโลหะกระทบ มีเสียงไอคอกแคก มีเสียงแปลกๆลากยาวเหมือนเสียงเชือก เสียงดังฉึกๆ มีเสียงพูดว่า"นายเลือดออก"ดังขึ้น แล้วก็มีเสียงพูดว่า"แก๊ส!"ดังขึ้น แล้วก็มีเสียงพูดว่า"ไฟ! ไฟ!"ดังขึ้น มีเสียงไม้หัก มีเสียงตกกระทบ แล้วก็มีเสียงโลหะดังหลายครั้ง แล้วก็มีเสียงตะโกนกรีดร้องเต็มไปหมด

โฟม วัสดุเส้นใยพืช ท่อดินเผาที่ปากท่อเบ้อเร่อแต่ถ้ามองผ่านปากท่อ รูที่อยู่หน้ารูที่เป็นปากท่อเล็กกว่าปากท่อ ไม้อัด ยาง เรียงกันเป็นผนัง ห้องนี้กว้างยาวสูงเท่ากับคนสูง180เซนติเมตรสิบสองคนเรียงต่อกัน มีโซ่ผูกไว้ข้างบน 

บ้านปูนสองชั้น กับต้นกระบองเพชร ต้นแก้วมังกร ต้นกระถิน ต้นอ้อย ต้นลิ้นมังกร  ต้นสับปะรด ต้นคุณนายตื่นสาย ต้นพริกหยวก ต้นกะหล่ำปลี ต้นผักกาดหอม ต้นหอมใหญ่และต้นหอมแดง ต้นแครอท ต้นผักกาดหัว ต้นบร็อคโคลี่ ต้นหน่อไม้ฝรั่ง ต้นส้ม ต้นกะเพรา ต้นโหระพา ต้นผักบุ้ง ต้นตำลึง ไก่ป่า ท่ามกลางดงต้นมะพร้าวจากสายตาไปจนถึงเส้นขอบฟ้าและเมื่อหันหลังไปอีกทางก็เห็นดงต้นมะพร้าวจากสายตาไปจนถึงเส้นขอบฟ้า หันขวาก็เห็นดงต้นมะพร้าวจากสายตาไปจนถึงเส้นขอบฟ้า หันซ้ายก็เห็นดงต้นมะพร้าวจากสายตาไปจนถึงเส้นขอบฟ้า บนพื้นทรายละเอียดสีเนื้อ สุดเส้นขอบฟ้าที่เรียงรายไปด้วยดงมะพร้าว มีฟองอากาศสีขาวที่เกิดจากคลื่นของน้ำสีน้ำเงินเข้มอยู่อยู่ทุกด้านล้อมรอบที่ดินผืนทรายนี้ไว้

ประตูซุ้มหินโค้งยอดแหลมสามารถเห็นกระท่อมแบบโลกเวทมนตร์แบบอังกฤษที่ไม่ใช่โลกของจอห์นโรนัลด์รูลโทลคินและไม่ใช่โลกของไคล้ฟ์สเตเปิลลูอิสหลังหนึ่งหันหน้าเข้าหาสายตาหลังคากระท่อมมีหิมะเทียม หัวรถไฟสีแดงที่ด้านหน้ากระท่อมและบ้านยอดแหลมเรียงรายจากหน้าไปหลังทุกหลังหันหน้าไปด้านซ้ายและมีหิมะเทียมที่หลังคาผ่านทางประตูซุ้มโค้งยอดแหลมนั้น

มีเสียงดังคล้ายฟ้าผ่าแต่นั่นไม่ใช่เสียงฟ้าผ่าดังขึ้น ตามมาด้วยเศษซากของกระท่อมและบ้านยอดแหลมทั้งหมดพร้อมด้วยเปลวไฟจริงสีส้มเข้มสว่างเผาไหม้กระท่อมและบ้านยอดแหลมทุกหลัง  มีเสียงฟ้าผ่าที่ไม่ใช่เสียงฟ้าผ่าพร้อมด้วยเปลวไฟสีส้มสว่างขึ้นเป็นเมฆรูปเห็ดขึ้นจากพื้นดินสู่ท้องฟ้าอีกสิบครั้ง ต้นไม้ทุกต้นที่อยู่ข้างถนนที่ไปสู่ประตูซุ้มประตูนั้นไฟไหม้หมดทุกต้น ไฟไหม้ตั้งแต่ประตูซุ้มไปจนถึงแท่งหินแนวตั้ง6อันเรียงเป็นวงกลมที่อยู่หน้าปากถนนทางเข้า ต้นไม้ทุกต้นในสถานที่แห่งนั้นไฟไหม้แล้วลามไปถึงสิ่งปลูกสร้างทั้งหมดด้วย เกิดมีเสียงฟ้าผ่าที่ไม่ใช่เสียงฟ้าผ่าพร้อมด้วยเปลวไฟสีส้มสว่างขึ้นเป็นเมฆรูปเห็ดขึ้นจากพื้นดินสู่ท้องฟ้าเป็นระยะๆนับจำนวนครั้งไม่ได้ สาวญี่ปุ่นคนหนึ่งใบหน้ากลมโตดวงตาเป็นประกายยิ้มแล้วน่ารักถ้ายิ่งใส่แว่นตากลมๆโตๆก็ยิ่งน่ารักผมสีดำสูง140เซนติเมตรที่อยู่ที่หมู่บ้านเวทมนตร์หลังประตูซุ้มนั้นวิ่งกลับไปที่ประตูซุ้มนั้นเพื่อออกนอกประตูซุ้มนั้นไป เธอวิ่งไปตามถนนทางเข้าประตูซุ้มที่ซึ่งต้นไม้ไฟไหม้ มีชายหนุ่มคนหนึ่งสูง180เซนติเมตรหน้าผากกว้าง คิ้วหนาใหญ่จมูกใหญ่ผมสั้นสีดำตาสีน้ำตาลผิวคล้ำเพราะตากแดดมีปานที่คอหนึ่งปานมีปานที่ข้อมือซ้ายหนึ่งปานมาจูงมือเธอวิ่ง เขาพาเธอวิ่งไปตามทางจนถึงที่ตั้งของรถไฟเหาะแห่งหนึ่งของสถานที่แห่งนั้น ต้นไม้ สิ่งก่อสร้างที่มีอยู่ไปจนถึงรถไฟเหาะรวมถึงเครื่องเล่นรถไฟเหาะเองด้วยนั้นโดนไฟไหม้หมด เกิดมีเสียงฟ้าผ่าที่ไม่ใช่เสียงฟ้าผ่าพร้อมด้วยเปลวไฟสีส้มสว่างขึ้นเป็นเมฆรูปเห็ดขึ้นจากพื้นดินสู่ท้องฟ้าเป็นระยะๆนับจำนวนครั้งไม่ได้อีกครั้ง ทุกสิ่งปลูกสร้างและต้นไม้ทุกต้นที่อยู่นอกเครื่องเล่ยรถไฟเหาะไปนั้นก็โดนไฟไหม้อีก เกิดมีเสียงฟ้าผ่าที่ไม่ใช่เสียงฟ้าผ่าพร้อมด้วยเปลวไฟสีส้มสว่างขึ้นเป็นเมฆรูปเห็ดขึ้นจากพื้นดินสู่ท้องฟ้าเป็นระยะๆนับจำนวนครั้งไม่ได้อีกครั้ง ทุกสิ่งปลูกสร้างและต้นไม้ที่อยู่นอกสถานที่ที่เป็นตั้งของเครื่องเล่นเหล่านั้นถูกไฟไหม้และลามไปทั้งหมดทุกแห่ง ชายคนนั้นจูงมือสาวญี่ปุ่นคนนั้นวิ่งไปที่รถตู้คันหนึ่ง ให้เธอขึ้นรถเข้าไปในส่วนผู้โดยสาร แล้วเขาขึ้นรถเข้าส่วนคนขับ รถตู้คันนั้นส่วนคนขับกับส่วนผู้โดยสารถูกแบ่งแยกออกจากกันด้วยผนังทึบสีดำ ในส่วนผู้โดยสารหน้าต่างทึบเป็นสีดำหมดและมีผ้าม่าน มีน้ำเปล่าหลายขวดตั้งอยู่ที่ที่วางของที่อยู่ติดกับผนังทึบสีดำ แอร์หนาวมากอุณหภูมิเท่ากันกับหน้าหนาวของภูมิประเทศขั้วโลก สาวญี่ปุ่นคนนั้นกินน้ำเปล่าแล้วเธอก็ผล็อยหลับล้มลงไป ชายคนนั้นหยุดรถที่ที่แห่งหนึ่งที่มีเครื่องบินเจ็ท เขาอุ้มผู้หญิงคนนั้นลงจากรถตู้คันนั้นแล้วขึ้นเครื่องบิน แล้วเครื่องบินเจ็ทนั้นก็บินไปที่เกาะหาดทรายแห่งหนึ่งบนมหาสมุทรแห่งหนึ่ง

ชุดนักเรียนญี่ปุ่นสีเนื้อแขนยาวส่วนคอของเสื้อเป็นสีขาวมีแถบเส้นสีดำส่วนข้อมือของแขนเสื้อเป็นสีขาวมีเส้นสีแดงบริเวณส่วนล่างสุดของเสื้อและส่วนสิ้นสุดของข้อมือเสื้อที่ติดกับแขนเสื้อ กระโปรงสั้นถึงต้นขาลายสก็อตสีเขียวลายสีขาว ถุงเท้ายาวถึงเข่า รองเท้านักเรียนหญิงสีน้ำตาล ริบบิ้นรูปหูกระต่ายขนาดใหญ่สีแดง ริบบิ้นสีแดงสองอัน ชุดแฟชั่นผู้หญิงมีกระดุมสีส่วนลำตัวสีเนื้อ สีข้างสีชมพู แขนเสื้อสีขาวสั้นเท่าต้นแขนมีระบายมีสายรัดต้นแขนสีชมพูที่ชายเสื้อ ถุงมือสีขาวมีสายรัดต้นแขนสีชมพูที่ปลายถุงมือ มีโบว์หูกระต่ายสีชมพูอยู่ที่ชายเสื้อที่ด้านข้างทั้งสองข้าง  กระโปรงชั้นนอกสีชมพู กระโปรงชั้นในสีขาวซ้อนกันหลายชั้น ปลอกคอสีแดงทำจากผ้าผูกโบว์หูกระต่ายด้านหลังและมีอัญมณีรูปหยดน้ำสีชมพูห้อยอยู่ที่ด้านหน้าของปลอกคอ ถุงเท้าสั้นกว่าหัวเข่าสีขาว รองเท้าสีชมพูมีโบว์หูกระต่าย ริบบิ้นขนาดใหญ่สีชมพูสองอัน ชุดคล้ายกับแฟชั่นยุควิคตอเรีย กระโปรงมีขนาดใหญ่พอใส่ผู้ชายตัวใหญ่ๆซักคนเข้าไปได้ เสื้อสีขาวแหวกอก แขนเสื้อชั้นนอกสีขาว แขนเสื้อชั้นในสีชมพู ถุงมือสีขาว กระโปรงชั้นนอกสีขาว กระโปรงชั้นในสีชมพู ด้านในกระโปรงสกรีนรูปจักรวาลไว้ ริบบิ้นหูกระต่ายสีขาวสองอัน รองเท้าบูทส้นสูงยาวถึงเข่ามีปีกนกที่ส้น ปลายรองเท้าเป็นสีขาว เสื้อคอกลมแขนยาวสีเนื้อส่วนลำตัวสีฟ้า กระโปรงยาวถึงเข่าสีชมพู ถุงเท้าสั้นสีขาว รองเท้าสีชมพู เสื้อเชิ้ตสีขาวแขนยาว โบว์หูกระต่ายสีแดง เสื้อกั๊กสีเขียว กระโปรงยาวถึงหัวเข่าสีเขียว ถุงเท้ายาวสีขาว รองเท้าสีน้ำตาล เสื้อสีชมพูมีดอกกุหลาบสีแดงประดับตรงอกมีระบายสีเนื้อห้อยลงมา กระโปรงสีชมพู รองเท้าส้นสูงสีชมพูผูกโบว์สีเขียว เสื้อแบบชุดกะลาสีสีขาว ปกเสื้อสีเขียวอมเหลืองมีเส้นขาวสองเส้น แขนเสื้อยาว กระโปรงยาวเลยเข่าสีเขียวอมเหลือง รองเท้าสาวออฟฟิศสีดำ ที่คาดหน้าผากโลหะสีทองมีอัญมณีสีเขียวตรงกลาง เสื้อแบบชุดกะลาสีสีขาวปกเสื้อสีเขียวมีเส้นสีขาวสองเส้นไม่มีแขนเสื้อ ปลอกคอผ้าสีเขียว โบว์หูกระต่ายขนาดใหญ่มากสีขมพูสองอัน เข็มกลัดสีเขียว ถุงมือสีขาวยาวถึงข้อศอกข้อศอกสีเขียว กระโปรงสั้นกว่าต้นขาสีเขียว รองเท้าส้นสูงสีเขียว

ภายใต้ผนังโฟม วัสดุเส้นใยพืช ท่อดินเผา ไม้อัด ยาง ของห้องที่กว้างยาวสูงเท่ากับคนสูง180เซนติเมตรสิบสองคนเรียงต่อกัน นั้น มีชุดแฟชั่นผู้หญิงมีกระดุมสีส่วนลำตัวสีเนื้อ สีข้างสีชมพู แขนเสื้อสีขาวสั้นเท่าต้นแขนมีระบายมีสายรัดต้นแขนสีชมพูที่ชายเสื้อ ถุงมือสีขาวมีสายรัดต้นแขนสีชมพูที่ปลายถุงมือ มีโบว์หูกระต่ายสีชมพูอยู่ที่ชายเสื้อที่ด้านข้างทั้งสองข้าง  กระโปรงชั้นนอกสีชมพู กระโปรงชั้นในสีขาวซ้อนกันหลายชั้น ปลอกคอสีแดงทำจากผ้าผูกโบว์หูกระต่ายด้านหลังและมีอัญมณีรูปหยดน้ำสีชมพูห้อยอยู่ที่ด้านหน้าของปลอกคอ ถุงเท้าสั้นกว่าหัวเข่าสีขาว รองเท้าสีชมพูมีโบว์หูกระต่าย ริบบิ้นขนาดใหญ่สีชมพูสองอันวางอยู่ มีโซ่ผูกไว้ข้างบน มีโซ่หลายเส้น มีกุญแจมือหลายอัน มีเตียง เก็บไว้ในห้องๆนี้ และมีเสื้อผ้าสำหรับผู้หญิงอีกหลายชุดในห้องนี้

 โฟม วัสดุเส้นใยพืช ท่อดินเผาที่ปากท่อเบ้อเร่อแต่ถ้ามองผ่านปากท่อ รูที่อยู่หน้ารูที่เป็นปากท่อเล็กกว่าปากท่อ ไม้อัด ยาง เรียงกันเป็นผนัง ห้องนี้กว้างยาวสูงเท่ากับคนสูง180เซนติเมตรสิบสองคนเรียงต่อกัน มีโซ่ผูกไว้ข้างบน 

บ้านปูนสองชั้น กับต้นกระบองเพชร ต้นแก้วมังกร ต้นกระถิน ต้นอ้อย ต้นลิ้นมังกร  ต้นสับปะรด ต้นคุณนายตื่นสาย ต้นพริกหยวก ต้นกะหล่ำปลี ต้นผักกาดหอม ต้นหอมใหญ่และต้นหอมแดง ต้นแครอท ต้นผักกาดหัว ต้นบร็อคโคลี่ ต้นหน่อไม้ฝรั่ง ต้นส้ม ต้นกะเพรา ต้นโหระพา ต้นผักบุ้ง ต้นตำลึง ไก่ป่า ท่ามกลางดงต้นมะพร้าวจากสายตาไปจนถึงเส้นขอบฟ้าและเมื่อหันหลังไปอีกทางก็เห็นดงต้นมะพร้าวจากสายตาไปจนถึงเส้นขอบฟ้า หันขวาก็เห็นดงต้นมะพร้าวจากสายตาไปจนถึงเส้นขอบฟ้า หันซ้ายก็เห็นดงต้นมะพร้าวจากสายตาไปจนถึงเส้นขอบฟ้า บนพื้นทรายละเอียดสีเนื้อ สุดเส้นขอบฟ้าที่เรียงรายไปด้วยดงมะพร้าว มีฟองอากาศสีขาวที่เกิดจากคลื่นของน้ำสีน้ำเงินเข้มอยู่อยู่ทุกด้านล้อมรอบที่ดินผืนทรายนี้ไว้

ประตูซุ้มหินโค้งยอดแหลมสามารถเห็นกระท่อมแบบโลกเวทมนตร์แบบอังกฤษที่ไม่ใช่โลกของจอห์นโรนัลด์รูลโทลคินและไม่ใช่โลกของไคล้ฟ์สเตเปิลลูอิสหลังหนึ่งหันหน้าเข้าหาสายตาหลังคากระท่อมมีหิมะเทียม หัวรถไฟสีแดงที่ด้านหน้ากระท่อมและบ้านยอดแหลมเรียงรายจากหน้าไปหลังทุกหลังหันหน้าไปด้านซ้ายและมีหิมะเทียมที่หลังคาผ่านทางประตูซุ้มโค้งยอดแหลมนั้น

มีเสียงดังคล้ายฟ้าผ่าแต่นั่นไม่ใช่เสียงฟ้าผ่าดังขึ้น ตามมาด้วยเศษซากของกระท่อมและบ้านยอดแหลมทั้งหมดพร้อมด้วยเปลวไฟจริงสีส้มเข้มสว่างเผาไหม้กระท่อมและบ้านยอดแหลมทุกหลัง  มีเสียงฟ้าผ่าที่ไม่ใช่เสียงฟ้าผ่าพร้อมด้วยเปลวไฟสีส้มสว่างขึ้นเป็นเมฆรูปเห็ดขึ้นจากพื้นดินสู่ท้องฟ้าอีกสิบครั้ง ต้นไม้ทุกต้นที่อยู่ข้างถนนที่ไปสู่ประตูซุ้มประตูนั้นไฟไหม้หมดทุกต้น ไฟไหม้ตั้งแต่ประตูซุ้มไปจนถึงแท่งหินแนวตั้ง6อันเรียงเป็นวงกลมที่อยู่หน้าปากถนนทางเข้า ต้นไม้ทุกต้นในสถานที่แห่งนั้นไฟไหม้แล้วลามไปถึงสิ่งปลูกสร้างทั้งหมดด้วย เกิดมีเสียงฟ้าผ่าที่ไม่ใช่เสียงฟ้าผ่าพร้อมด้วยเปลวไฟสีส้มสว่างขึ้นเป็นเมฆรูปเห็ดขึ้นจากพื้นดินสู่ท้องฟ้าเป็นระยะๆนับจำนวนครั้งไม่ได้ สาวญี่ปุ่นคนหนึ่งใบหน้ากลมโตดวงตาเป็นประกายยิ้มแล้วน่ารักถ้ายิ่งใส่แว่นตากลมๆโตๆก็ยิ่งน่ารักผมสีดำสูง140เซนติเมตรที่อยู่ที่หมู่บ้านเวทมนตร์หลังประตูซุ้มนั้นวิ่งกลับไปที่ประตูซุ้มนั้นเพื่อออกนอกประตูซุ้มนั้นไป เธอวิ่งไปตามถนนทางเข้าประตูซุ้มที่ซึ่งต้นไม้ไฟไหม้ มีชายหนุ่มคนหนึ่งสูง180เซนติเมตรหน้าผากกว้าง คิ้วหนาใหญ่จมูกใหญ่ผมสั้นสีดำตาสีน้ำตาลผิวคล้ำเพราะตากแดดมีปานที่คอหนึ่งปานมีปานที่ข้อมือซ้ายหนึ่งปานมาจูงมือเธอวิ่ง เขาพาเธอวิ่งไปตามทางจนถึงที่ตั้งของรถไฟเหาะแห่งหนึ่งของสถานที่แห่งนั้น ต้นไม้ สิ่งก่อสร้างที่มีอยู่ไปจนถึงรถไฟเหาะรวมถึงเครื่องเล่นรถไฟเหาะเองด้วยนั้นโดนไฟไหม้หมด เกิดมีเสียงฟ้าผ่าที่ไม่ใช่เสียงฟ้าผ่าพร้อมด้วยเปลวไฟสีส้มสว่างขึ้นเป็นเมฆรูปเห็ดขึ้นจากพื้นดินสู่ท้องฟ้าเป็นระยะๆนับจำนวนครั้งไม่ได้อีกครั้ง ทุกสิ่งปลูกสร้างและต้นไม้ทุกต้นที่อยู่นอกเครื่องเล่ยรถไฟเหาะไปนั้นก็โดนไฟไหม้อีก เกิดมีเสียงฟ้าผ่าที่ไม่ใช่เสียงฟ้าผ่าพร้อมด้วยเปลวไฟสีส้มสว่างขึ้นเป็นเมฆรูปเห็ดขึ้นจากพื้นดินสู่ท้องฟ้าเป็นระยะๆนับจำนวนครั้งไม่ได้อีกครั้ง ทุกสิ่งปลูกสร้างและต้นไม้ที่อยู่นอกสถานที่ที่เป็นตั้งของเครื่องเล่นเหล่านั้นถูกไฟไหม้และลามไปทั้งหมดทุกแห่ง ชายคนนั้นจูงมือสาวญี่ปุ่นคนนั้นวิ่งไปที่รถตู้คันหนึ่ง ให้เธอขึ้นรถเข้าไปในส่วนผู้โดยสาร แล้วเขาขึ้นรถเข้าส่วนคนขับ รถตู้คันนั้นส่วนคนขับกับส่วนผู้โดยสารถูกแบ่งแยกออกจากกันด้วยผนังทึบสีดำ ในส่วนผู้โดยสารหน้าต่างทึบเป็นสีดำหมดและมีผ้าม่าน มีน้ำเปล่าหลายขวดตั้งอยู่ที่ที่วางของที่อยู่ติดกับผนังทึบสีดำ แอร์หนาวมากอุณหภูมิเท่ากันกับหน้าหนาวของภูมิประเทศขั้วโลก สาวญี่ปุ่นคนนั้นกินน้ำเปล่าแล้วเธอก็ผล็อยหลับล้มลงไป ชายคนนั้นหยุดรถที่ที่แห่งหนึ่งที่มีเครื่องบินเจ็ท เขาอุ้มผู้หญิงคนนั้นลงจากรถตู้คันนั้นแล้วขึ้นเครื่องบิน แล้วเครื่องบินเจ็ทนั้นก็บินไปที่เกาะหาดทรายแห่งหนึ่งบนมหาสมุทรแห่งหนึ่ง

ชุดนักเรียนญี่ปุ่นสีเนื้อแขนยาวส่วนคอของเสื้อเป็นสีขาวมีแถบเส้นสีดำส่วนข้อมือของแขนเสื้อเป็นสีขาวมีเส้นสีแดงบริเวณส่วนล่างสุดของเสื้อและส่วนสิ้นสุดของข้อมือเสื้อที่ติดกับแขนเสื้อ กระโปรงสั้นถึงต้นขาลายสก็อตสีเขียวลายสีขาว ถุงเท้ายาวถึงเข่า รองเท้านักเรียนหญิงสีน้ำตาล ริบบิ้นรูปหูกระต่ายขนาดใหญ่สีแดง ริบบิ้นสีแดงสองอัน ชุดแฟชั่นผู้หญิงมีกระดุมสีส่วนลำตัวสีเนื้อ สีข้างสีชมพู แขนเสื้อสีขาวสั้นเท่าต้นแขนมีระบายมีสายรัดต้นแขนสีชมพูที่ชายเสื้อ ถุงมือสีขาวมีสายรัดต้นแขนสีชมพูที่ปลายถุงมือ มีโบว์หูกระต่ายสีชมพูอยู่ที่ชายเสื้อที่ด้านข้างทั้งสองข้าง  กระโปรงชั้นนอกสีชมพู กระโปรงชั้นในสีขาวซ้อนกันหลายชั้น ปลอกคอสีแดงทำจากผ้าผูกโบว์หูกระต่ายด้านหลังและมีอัญมณีรูปหยดน้ำสีชมพูห้อยอยู่ที่ด้านหน้าของปลอกคอ ถุงเท้าสั้นกว่าหัวเข่าสีขาว รองเท้าสีชมพูมีโบว์หูกระต่าย ริบบิ้นขนาดใหญ่สีชมพูสองอัน ชุดคล้ายกับแฟชั่นยุควิคตอเรีย กระโปรงมีขนาดใหญ่พอใส่ผู้ชายตัวใหญ่ๆซักคนเข้าไปได้ เสื้อสีขาวแหวกอก แขนเสื้อชั้นนอกสีขาว แขนเสื้อชั้นในสีชมพู ถุงมือสีขาว กระโปรงชั้นนอกสีขาว กระโปรงชั้นในสีชมพู ด้านในกระโปรงสกรีนรูปจักรวาลไว้ ริบบิ้นหูกระต่ายสีขาวสองอัน รองเท้าบูทส้นสูงยาวถึงเข่ามีปีกนกที่ส้น ปลายรองเท้าเป็นสีขาว เสื้อคอกลมแขนยาวสีเนื้อส่วนลำตัวสีฟ้า กระโปรงยาวถึงเข่าสีชมพู ถุงเท้าสั้นสีขาว รองเท้าสีชมพู เสื้อเชิ้ตสีขาวแขนยาว โบว์หูกระต่ายสีแดง เสื้อกั๊กสีเขียว กระโปรงยาวถึงหัวเข่าสีเขียว ถุงเท้ายาวสีขาว รองเท้าสีน้ำตาล เสื้อสีชมพูมีดอกกุหลาบสีแดงประดับตรงอกมีระบายสีเนื้อห้อยลงมา กระโปรงสีชมพู รองเท้าส้นสูงสีชมพูผูกโบว์สีเขียว เสื้อแบบชุดกะลาสีสีขาว ปกเสื้อสีเขียวอมเหลืองมีเส้นขาวสองเส้น แขนเสื้อยาว กระโปรงยาวเลยเข่าสีเขียวอมเหลือง รองเท้าสาวออฟฟิศสีดำ ที่คาดหน้าผากโลหะสีทองมีอัญมณีสีเขียวตรงกลาง เสื้อแบบชุดกะลาสีสีขาวปกเสื้อสีเขียวมีเส้นสีขาวสองเส้นไม่มีแขนเสื้อ ปลอกคอผ้าสีเขียว โบว์หูกระต่ายขนาดใหญ่มากสีขมพูสองอัน เข็มกลัดสีเขียว ถุงมือสีขาวยาวถึงข้อศอกข้อศอกสีเขียว กระโปรงสั้นกว่าต้นขาสีเขียว รองเท้าส้นสูงสีเขียว

ภายใต้ผนังโฟม วัสดุเส้นใยพืช ท่อดินเผา ไม้อัด ยาง ของห้องที่กว้างยาวสูงเท่ากับคนสูง180เซนติเมตรสิบสองคนเรียงต่อกัน นั้น มีชุดแฟชั่นผู้หญิงมีกระดุมสีส่วนลำตัวสีเนื้อ สีข้างสีชมพู แขนเสื้อสีขาวสั้นเท่าต้นแขนมีระบายมีสายรัดต้นแขนสีชมพูที่ชายเสื้อ ถุงมือสีขาวมีสายรัดต้นแขนสีชมพูที่ปลายถุงมือ มีโบว์หูกระต่ายสีชมพูอยู่ที่ชายเสื้อที่ด้านข้างทั้งสองข้าง  กระโปรงชั้นนอกสีชมพู กระโปรงชั้นในสีขาวซ้อนกันหลายชั้น ปลอกคอสีแดงทำจากผ้าผูกโบว์หูกระต่ายด้านหลังและมีอัญมณีรูปหยดน้ำสีชมพูห้อยอยู่ที่ด้านหน้าของปลอกคอ ถุงเท้าสั้นกว่าหัวเข่าสีขาว รองเท้าสีชมพูมีโบว์หูกระต่าย ริบบิ้นขนาดใหญ่สีชมพูสองอันวางอยู่ มีโซ่ผูกไว้ข้างบน มีโซ่หลายเส้น มีกุญแจมือหลายอัน มีเตียง เก็บไว้ในห้องๆนี้

โฟม วัสดุเส้นใยพืช ท่อดินเผาที่ปากท่อเบ้อเร่อแต่ถ้ามองผ่านปากท่อ รูที่อยู่หน้ารูที่เป็นปากท่อเล็กกว่าปากท่อ ไม้อัด ยาง เรียงกันเป็นผนัง ห้องนี้กว้างยาวสูงเท่ากับคนสูง180เซนติเมตรสิบสองคนเรียงต่อกัน มีโซ่ผูกไว้ข้างบน 

บ้านปูนสองชั้น กับต้นกระบองเพชร ต้นแก้วมังกร ต้นกระถิน ต้นอ้อย ต้นลิ้นมังกร  ต้นสับปะรด ต้นคุณนายตื่นสาย ต้นพริกหยวก ต้นกะหล่ำปลี ต้นผักกาดหอม ต้นหอมใหญ่และต้นหอมแดง ต้นแครอท ต้นผักกาดหัว ต้นบร็อคโคลี่ ต้นหน่อไม้ฝรั่ง ต้นส้ม ต้นกะเพรา ต้นโหระพา ต้นผักบุ้ง ต้นตำลึง ไก่ป่า ท่ามกลางดงต้นมะพร้าวจากสายตาไปจนถึงเส้นขอบฟ้าและเมื่อหันหลังไปอีกทางก็เห็นดงต้นมะพร้าวจากสายตาไปจนถึงเส้นขอบฟ้า หันขวาก็เห็นดงต้นมะพร้าวจากสายตาไปจนถึงเส้นขอบฟ้า หันซ้ายก็เห็นดงต้นมะพร้าวจากสายตาไปจนถึงเส้นขอบฟ้า บนพื้นทรายละเอียดสีเนื้อ สุดเส้นขอบฟ้าที่เรียงรายไปด้วยดงมะพร้าว มีฟองอากาศสีขาวที่เกิดจากคลื่นของน้ำสีน้ำเงินเข้มอยู่อยู่ทุกด้านล้อมรอบที่ดินผืนทรายนี้ไว้

ประตูซุ้มหินโค้งยอดแหลมสามารถเห็นกระท่อมแบบโลกเวทมนตร์แบบอังกฤษที่ไม่ใช่โลกของจอห์นโรนัลด์รูลโทลคินและไม่ใช่โลกของไคล้ฟ์สเตเปิลลูอิสหลังหนึ่งหันหน้าเข้าหาสายตาหลังคากระท่อมมีหิมะเทียม หัวรถไฟสีแดงที่ด้านหน้ากระท่อมและบ้านยอดแหลมเรียงรายจากหน้าไปหลังทุกหลังหันหน้าไปด้านซ้ายและมีหิมะเทียมที่หลังคาผ่านทางประตูซุ้มโค้งยอดแหลมนั้น

มีเสียงดังคล้ายฟ้าผ่าแต่นั่นไม่ใช่เสียงฟ้าผ่าดังขึ้น ตามมาด้วยเศษซากของกระท่อมและบ้านยอดแหลมทั้งหมดพร้อมด้วยเปลวไฟจริงสีส้มเข้มสว่างเผาไหม้กระท่อมและบ้านยอดแหลมทุกหลัง  มีเสียงฟ้าผ่าที่ไม่ใช่เสียงฟ้าผ่าพร้อมด้วยเปลวไฟสีส้มสว่างขึ้นเป็นเมฆรูปเห็ดขึ้นจากพื้นดินสู่ท้องฟ้าอีกสิบครั้ง ต้นไม้ทุกต้นที่อยู่ข้างถนนที่ไปสู่ประตูซุ้มประตูนั้นไฟไหม้หมดทุกต้น ไฟไหม้ตั้งแต่ประตูซุ้มไปจนถึงแท่งหินแนวตั้ง6อันเรียงเป็นวงกลมที่อยู่หน้าปากถนนทางเข้า ต้นไม้ทุกต้นในสถานที่แห่งนั้นไฟไหม้แล้วลามไปถึงสิ่งปลูกสร้างทั้งหมดด้วย เกิดมีเสียงฟ้าผ่าที่ไม่ใช่เสียงฟ้าผ่าพร้อมด้วยเปลวไฟสีส้มสว่างขึ้นเป็นเมฆรูปเห็ดขึ้นจากพื้นดินสู่ท้องฟ้าเป็นระยะๆนับจำนวนครั้งไม่ได้ สาวญี่ปุ่นคนหนึ่งใบหน้ากลมโตดวงตาเป็นประกายยิ้มแล้วน่ารักถ้ายิ่งใส่แว่นตากลมๆโตๆก็ยิ่งน่ารักผมสีดำสูง140เซนติเมตรที่อยู่ที่หมู่บ้านเวทมนตร์หลังประตูซุ้มนั้นวิ่งกลับไปที่ประตูซุ้มนั้นเพื่อออกนอกประตูซุ้มนั้นไป เธอวิ่งไปตามถนนทางเข้าประตูซุ้มที่ซึ่งต้นไม้ไฟไหม้ มีชายหนุ่มคนหนึ่งสูง180เซนติเมตรหน้าผากกว้าง คิ้วหนาใหญ่จมูกใหญ่ผมสั้นสีดำตาสีน้ำตาลผิวคล้ำเพราะตากแดดมีปานที่คอหนึ่งปานมีปานที่ข้อมือซ้ายหนึ่งปานมาจูงมือเธอวิ่ง เขาพาเธอวิ่งไปตามทางจนถึงที่ตั้งของรถไฟเหาะแห่งหนึ่งของสถานที่แห่งนั้น ต้นไม้ สิ่งก่อสร้างที่มีอยู่ไปจนถึงรถไฟเหาะรวมถึงเครื่องเล่นรถไฟเหาะเองด้วยนั้นโดนไฟไหม้หมด เกิดมีเสียงฟ้าผ่าที่ไม่ใช่เสียงฟ้าผ่าพร้อมด้วยเปลวไฟสีส้มสว่างขึ้นเป็นเมฆรูปเห็ดขึ้นจากพื้นดินสู่ท้องฟ้าเป็นระยะๆนับจำนวนครั้งไม่ได้อีกครั้ง ทุกสิ่งปลูกสร้างและต้นไม้ทุกต้นที่อยู่นอกเครื่องเล่ยรถไฟเหาะไปนั้นก็โดนไฟไหม้อีก เกิดมีเสียงฟ้าผ่าที่ไม่ใช่เสียงฟ้าผ่าพร้อมด้วยเปลวไฟสีส้มสว่างขึ้นเป็นเมฆรูปเห็ดขึ้นจากพื้นดินสู่ท้องฟ้าเป็นระยะๆนับจำนวนครั้งไม่ได้อีกครั้ง ทุกสิ่งปลูกสร้างและต้นไม้ที่อยู่นอกสถานที่ที่เป็นตั้งของเครื่องเล่นเหล่านั้นถูกไฟไหม้และลามไปทั้งหมดทุกแห่ง ชายคนนั้นจูงมือสาวญี่ปุ่นคนนั้นวิ่งไปที่รถตู้คันหนึ่ง ให้เธอขึ้นรถเข้าไปในส่วนผู้โดยสาร แล้วเขาขึ้นรถเข้าส่วนคนขับ รถตู้คันนั้นส่วนคนขับกับส่วนผู้โดยสารถูกแบ่งแยกออกจากกันด้วยผนังทึบสีดำ ในส่วนผู้โดยสารหน้าต่างทึบเป็นสีดำหมดและมีผ้าม่าน มีน้ำเปล่าหลายขวดตั้งอยู่ที่ที่วางของที่อยู่ติดกับผนังทึบสีดำ แอร์หนาวมากอุณหภูมิเท่ากันกับหน้าหนาวของภูมิประเทศขั้วโลก สาวญี่ปุ่นคนนั้นกินน้ำเปล่าแล้วเธอก็ผล็อยหลับล้มลงไป ชายคนนั้นหยุดรถที่ที่แห่งหนึ่งที่มีเครื่องบินเจ็ท เขาอุ้มผู้หญิงคนนั้นลงจากรถตู้คันนั้นแล้วขึ้นเครื่องบิน แล้วเครื่องบินเจ็ทนั้นก็บินไปที่เกาะหาดทรายแห่งหนึ่งบนมหาสมุทรแห่งหนึ่ง

ชุดนักเรียนญี่ปุ่นสีเนื้อแขนยาวส่วนคอของเสื้อเป็นสีขาวมีแถบเส้นสีดำส่วนข้อมือของแขนเสื้อเป็นสีขาวมีเส้นสีแดงบริเวณส่วนล่างสุดของเสื้อและส่วนสิ้นสุดของข้อมือเสื้อที่ติดกับแขนเสื้อ กระโปรงสั้นถึงต้นขาลายสก็อตสีเขียวลายสีขาว ถุงเท้ายาวถึงเข่า รองเท้านักเรียนหญิงสีน้ำตาล ริบบิ้นรูปหูกระต่ายขนาดใหญ่สีแดง ริบบิ้นสีแดงสองอัน ชุดแฟชั่นผู้หญิงมีกระดุมสีส่วนลำตัวสีเนื้อ สีข้างสีชมพู แขนเสื้อสีขาวสั้นเท่าต้นแขนมีระบายมีสายรัดต้นแขนสีชมพูที่ชายเสื้อ ถุงมือสีขาวมีสายรัดต้นแขนสีชมพูที่ปลายถุงมือ มีโบว์หูกระต่ายสีชมพูอยู่ที่ชายเสื้อที่ด้านข้างทั้งสองข้าง  กระโปรงชั้นนอกสีชมพู กระโปรงชั้นในสีขาวซ้อนกันหลายชั้น ปลอกคอสีแดงทำจากผ้าผูกโบว์หูกระต่ายด้านหลังและมีอัญมณีรูปหยดน้ำสีชมพูห้อยอยู่ที่ด้านหน้าของปลอกคอ ถุงเท้าสั้นกว่าหัวเข่าสีขาว รองเท้าสีชมพูมีโบว์หูกระต่าย ริบบิ้นขนาดใหญ่สีชมพูสองอัน ชุดคล้ายกับแฟชั่นยุควิคตอเรีย กระโปรงมีขนาดใหญ่พอใส่ผู้ชายตัวใหญ่ๆซักคนเข้าไปได้ เสื้อสีขาวแหวกอก แขนเสื้อชั้นนอกสีขาว แขนเสื้อชั้นในสีชมพู ถุงมือสีขาว กระโปรงชั้นนอกสีขาว กระโปรงชั้นในสีชมพู ด้านในกระโปรงสกรีนรูปจักรวาลไว้ ริบบิ้นหูกระต่ายสีขาวสองอัน รองเท้าบูทส้นสูงยาวถึงเข่ามีปีกนกที่ส้น ปลายรองเท้าเป็นสีขาว เสื้อคอกลมแขนยาวสีเนื้อส่วนลำตัวสีฟ้า กระโปรงยาวถึงเข่าสีชมพู ถุงเท้าสั้นสีขาว รองเท้าสีชมพู เสื้อเชิ้ตสีขาวแขนยาว โบว์หูกระต่ายสีแดง เสื้อกั๊กสีเขียว กระโปรงยาวถึงหัวเข่าสีเขียว ถุงเท้ายาวสีขาว รองเท้าสีน้ำตาล เสื้อสีชมพูมีดอกกุหลาบสีแดงประดับตรงอกมีระบายสีเนื้อห้อยลงมา กระโปรงสีชมพู รองเท้าส้นสูงสีชมพูผูกโบว์สีเขียว เสื้อแบบชุดกะลาสีสีขาว ปกเสื้อสีเขียวอมเหลืองมีเส้นขาวสองเส้น แขนเสื้อยาว กระโปรงยาวเลยเข่าสีเขียวอมเหลือง รองเท้าสาวออฟฟิศสีดำ ที่คาดหน้าผากโลหะสีทองมีอัญมณีสีเขียวตรงกลาง เสื้อแบบชุดกะลาสีสีขาวปกเสื้อสีเขียวมีเส้นสีขาวสองเส้นไม่มีแขนเสื้อ ปลอกคอผ้าสีเขียว โบว์หูกระต่ายขนาดใหญ่มากสีขมพูสองอัน เข็มกลัดสีเขียว ถุงมือสีขาวยาวถึงข้อศอกข้อศอกสีเขียว กระโปรงสั้นกว่าต้นขาสีเขียว รองเท้าส้นสูงสีเขียว

ภายใต้ผนังโฟม วัสดุเส้นใยพืช ท่อดินเผา ไม้อัด ยาง ของห้องที่กว้างยาวสูงเท่ากับคนสูง180เซนติเมตรสิบสองคนเรียงต่อกัน นั้น มีชุดแฟชั่นผู้หญิงมีกระดุมสีส่วนลำตัวสีเนื้อ สีข้างสีชมพู แขนเสื้อสีขาวสั้นเท่าต้นแขนมีระบายมีสายรัดต้นแขนสีชมพูที่ชายเสื้อ ถุงมือสีขาวมีสายรัดต้นแขนสีชมพูที่ปลายถุงมือ มีโบว์หูกระต่ายสีชมพูอยู่ที่ชายเสื้อที่ด้านข้างทั้งสองข้าง  กระโปรงชั้นนอกสีชมพู กระโปรงชั้นในสีขาวซ้อนกันหลายชั้น ปลอกคอสีแดงทำจากผ้าผูกโบว์หูกระต่ายด้านหลังและมีอัญมณีรูปหยดน้ำสีชมพูห้อยอยู่ที่ด้านหน้าของปลอกคอ ถุงเท้าสั้นกว่าหัวเข่าสีขาว รองเท้าสีชมพูมีโบว์หูกระต่าย ริบบิ้นขนาดใหญ่สีชมพูสองอันวางอยู่

   โฟม วัสดุเส้นใยพืช ท่อดินเผาที่ปากท่อเบ้อเร่อแต่ถ้ามองผ่านปากท่อ รูที่อยู่หน้ารูที่เป็นปากท่อเล็กกว่าปากท่อ ไม้อัด ยาง เรียงกันเป็นผนัง ห้องนี้กว้างยาวสูงเท่ากับคนสูง180เซนติเมตรสิบสองคนเรียงต่อกัน มีโซ่ผูกไว้ข้างบน 

บ้านปูนสองชั้น กับต้นกระบองเพชร ต้นแก้วมังกร ต้นกระถิน ต้นอ้อย ต้นลิ้นมังกร  ต้นสับปะรด ต้นคุณนายตื่นสาย ต้นพริกหยวก ต้นกะหล่ำปลี ต้นผักกาดหอม ต้นหอมใหญ่และต้นหอมแดง ต้นแครอท ต้นผักกาดหัว ต้นบร็อคโคลี่ ต้นหน่อไม้ฝรั่ง ต้นส้ม ต้นกะเพรา ต้นโหระพา ต้นผักบุ้ง ต้นตำลึง ไก่ป่า ท่ามกลางดงต้นมะพร้าวจากสายตาไปจนถึงเส้นขอบฟ้าและเมื่อหันหลังไปอีกทางก็เห็นดงต้นมะพร้าวจากสายตาไปจนถึงเส้นขอบฟ้า หันขวาก็เห็นดงต้นมะพร้าวจากสายตาไปจนถึงเส้นขอบฟ้า หันซ้ายก็เห็นดงต้นมะพร้าวจากสายตาไปจนถึงเส้นขอบฟ้า บนพื้นทรายละเอียดสีเนื้อ สุดเส้นขอบฟ้าที่เรียงรายไปด้วยดงมะพร้าว มีฟองอากาศสีขาวที่เกิดจากคลื่นของน้ำสีน้ำเงินเข้มอยู่อยู่ทุกด้านล้อมรอบที่ดินผืนทรายนี้ไว้

ประตูซุ้มหินโค้งยอดแหลมสามารถเห็นเห็นกระท่อมแบบโลกเวทมนตร์แบบอังกฤษที่ไม่ใช่โลกของจอห์นโรนัลด์รูลโทลคินและไม่ใช่โลกของไคล้ฟ์สเตเปิลลูอิสหลังหนึ่งหันหน้าเข้าหาสายตาหลังคากระท่อมมีหิมะเทียม หัวรถไฟสีแดงที่ด้านหน้ากระท่อมและบ้านยอดแหลมเรียงรายจากหน้าไปหลังทุกหลังหันหน้าไปด้านซ้ายและมีหิมะเทียมที่หลังคาผ่านทางประตูซุ้มโค้งยอดแหลมนั้น

มีเสียงดังคล้ายฟ้าผ่าแต่นั่นไม่ใช่เสียงฟ้าผ่าดังขึ้น ตามมาด้วยเศษซากของกระท่อมและบ้านยอดแหลมทั้งหมดพร้อมด้วยเปลวไฟจริงสีส้มเข้มสว่างเผาไหม้กระท่อมและบ้านยอดแหลมทุกหลัง  มีเสียงฟ้าผ่าที่ไม่ใช่เสียงฟ้าผ่าพร้อมด้วยเปลวไฟสีส้มสว่างขึ้นเป็นเมฆรูปเห็ดขึ้นจากพื้นดินสู่ท้องฟ้าอีกสิบครั้ง ต้นไม้ทุกต้นที่อยู่ข้างถนนที่ไปสู่ประตูซุ้มประตูนั้นไฟไหม้หมดทุกต้น ไฟไหม้ตั้งแต่ประตูซุ้มไปจนถึงแท่งหินแนวตั้ง6อันเรียงเป็นวงกลมที่อยู่หน้าปากถนนทางเข้า ต้นไม้ทุกต้นในสถานที่แห่งนั้นไฟไหม้แล้วลามไปถึงสิ่งปลูกสร้างทั้งหมดด้วย เกิดมีเสียงฟ้าผ่าที่ไม่ใช่เสียงฟ้าผ่าพร้อมด้วยเปลวไฟสีส้มสว่างขึ้นเป็นเมฆรูปเห็ดขึ้นจากพื้นดินสู่ท้องฟ้าเป็นระยะๆนับจำนวนครั้งไม่ได้ สาวญี่ปุ่นคนหนึ่งใบหน้ากลมโตดวงตาเป็นประกายยิ้มแล้วน่ารักถ้ายิ่งใส่แว่นตากลมๆโตๆก็ยิ่งน่ารักผมสีดำสูง140เซนติเมตรที่อยู่ที่หมู่บ้านเวทมนตร์หลังประตูซุ้มนั้นวิ่งกลับไปที่ประตูซุ้มนั้นเพื่อออกนอกประตูซุ้มนั้นไป เธอวิ่งไปตามถนนทางเข้าประตูซุ้มที่ซึ่งต้นไม้ไฟไหม้ มีชายหนุ่มคนหนึ่งสูง180เซนติเมตรหน้าผากกว้าง คิ้วหนาใหญ่จมูกใหญ่ผมสั้นสีดำตาสีน้ำตาลผิวคล้ำเพราะตากแดดมีปานที่คอหนึ่งปานมีปานที่ข้อมือซ้ายหนึ่งปานมาจูงมือเธอวิ่ง

  โฟม วัสดุเส้นใยพืช ท่อดินเผาที่ปากท่อเบ้อเร่อแต่ถ้ามองผ่านปากท่อ รูที่อยู่หน้ารูที่เป็นปากท่อเล็กกว่าปากท่อ ไม้อัด ยาง เรียงกันเป็นผนัง ห้องนี้กว้างยาวสูงเท่ากับคนสูง180เซนติเมตรสิบสองคนเรียงต่อกัน มีโซ่ผูกไว้ข้างบน 

บ้านปูนสองชั้น กับต้นกระบองเพชร ต้นแก้วมังกร ต้นกระถิน ต้นอ้อย ต้นลิ้นมังกร  ต้นสับปะรด ต้นคุณนายตื่นสาย ต้นพริกหยวก ต้นกะหล่ำปลี ต้นผักกาดหอม ต้นหอมใหญ่และต้นหอมแดง ต้นแครอท ต้นผักกาดหัว ต้นบร็อคโคลี่ ต้นหน่อไม้ฝรั่ง ต้นส้ม ต้นกะเพรา ต้นโหระพา ต้นผักบุ้ง ต้นตำลึง ไก่ป่า ท่ามกลางดงต้นมะพร้าวจากสายตาไปจนถึงเส้นขอบฟ้าและเมื่อหันหลังไปอีกทางก็เห็นดงต้นมะพร้าวจากสายตาไปจนถึงเส้นขอบฟ้า หันขวาก็เห็นดงต้นมะพร้าวจากสายตาไปจนถึงเส้นขอบฟ้า หันซ้ายก็เห็นดงต้นมะพร้าวจากสายตาไปจนถึงเส้นขอบฟ้า บนพื้นทรายละเอียดสีเนื้อ สุดเส้นขอบฟ้าที่เรียงรายไปด้วยดงมะพร้าว มีฟองอากาศสีขาวที่เกิดจากคลื่นของน้ำสีน้ำเงินเข้มอยู่อยู่ทุกด้านล้อมรอบที่ดินผืนทรายนี้ไว้

ประตูซุ้มหินโค้งยอดแหลมสามารถเห็นเห็นกระท่อมแบบโลกเวทมนตร์แบบอังกฤษที่ไม่ใช่โลกของจอห์นโรนัลด์รูลโทลคินและไม่ใช่โลกของไคล้ฟ์สเตเปิลลูอิสหลังหนึ่งหันหน้าเข้าหาสายตาหลังคากระท่อมมีหิมะเทียม หัวรถไฟสีแดงที่ด้านหน้ากระท่อมและบ้านยอดแหลมเรียงรายจากหน้าไปหลังทุกหลังหันหน้าไปด้านซ้ายและมีหิมะเทียมที่หลังคาผ่านทางประตูซุ้มโค้งยอดแหลมนั้น

มีเสียงดังคล้ายฟ้าผ่าแต่นั่นไม่ใช่เสียงฟ้าผ่าดังขึ้น ตามมาด้วยเศษซากของกระท่อมและบ้านยอดแหลมทั้งหมดพร้อมด้วยเปลวไฟจริงสีส้มเข้มสว่างเผาไหม้กระท่อมและบ้านยอดแหลมทุกหลัง

สาวญี่ปุ่น ใบหน้ากลมโต ดวงตาเป็นประกาย ยิ้มแล้วน่ารัก ถ้ายิ่งใส่แว่นตากลมๆโตๆก็ยิ่งน่ารัก ผมสีดำ สูง140เซนติเมตร

 โฟม วัสดุเส้นใยพืช ท่อดินเผาที่ปากท่อเบ้อเร่อแต่ถ้ามองผ่านปากท่อ รูที่อยู่หน้ารูที่เป็นปากท่อเล็กกว่าปากท่อ ไม้อัด ยาง เรียงกันเป็นผนัง ห้องนี้กว้างยาวสูงเท่ากับคนสูง180เซนติเมตรสิบสองคนเรียงต่อกัน มีโซ่ผูกไว้ข้างบน 

บ้านปูนสองชั้น กับต้นกระบองเพชร ต้นแก้วมังกร ต้นกระถิน ต้นอ้อย ต้นลิ้นมังกร  ต้นสับปะรด ต้นคุณนายตื่นสาย ต้นพริกหยวก ต้นกะหล่ำปลี ต้นผักกาดหอม ต้นหอมใหญ่และต้นหอมแดง ต้นแครอท ต้นผักกาดหัว ต้นบร็อคโคลี่ ต้นหน่อไม้ฝรั่ง ต้นส้ม ต้นกะเพรา ต้นโหระพา ต้นผักบุ้ง ต้นตำลึง ไก่ป่า ท่ามกลางดงต้นมะพร้าวจากสายตาไปจนถึงเส้นขอบฟ้าและเมื่อหันหลังไปอีกทางก็เห็นดงต้นมะพร้าวจากสายตาไปจนถึงเส้นขอบฟ้า หันขวาก็เห็นดงต้นมะพร้าวจากสายตาไปจนถึงเส้นขอบฟ้า หันซ้ายก็เห็นดงต้นมะพร้าวจากสายตาไปจนถึงเส้นขอบฟ้า บนพื้นทรายละเอียดสีเนื้อ สุดเส้นขอบฟ้าที่เรียงรายไปด้วยดงมะพร้าว มีฟองอากาศสีขาวที่เกิดจากคลื่นของน้ำสีน้ำเงินเข้มอยู่อยู่ทุกด้านล้อมรอบที่ดินผืนทรายนี้ไว้

ประตูซุ้มหินโค้งยอดแหลม เห็นกระท่อมแบบโลกเวทมนตร์แบบอังกฤษที่ไม่ใช่โลกของจอห์น โรนัลด์ รูล โทลคิน และไม่ใช่โลกของไคล้ฟ์ สเตเปิล ลูอิส หลังหนึ่งหันหน้าเข้าหาสายตา หลังคากระท่อมมีหิมะเทียม หัวรถไฟสีแดงที่ด้านหน้า

กระท่อมและบ้านยอดแหลมเรียงราย

โฟม วัสดุเส้นใยพืช ท่อดินเผาที่ปากท่อเบ้อเร่อแต่ถ้ามองผ่านปากท่อ รูที่อยู่หน้ารูที่เป็นปากท่อเล็กกว่าปากท่อ ไม้อัด ยาง เรียงกันเป็นผนัง ห้องนี้กว้างยาวสูงเท่ากับคนสูง180เซนติเมตรสิบสองคนเรียงต่อกัน มีโซ่ผูกไว้ข้างบน 

บ้านปูนสองชั้น กับต้นกระบองเพชร ต้นแก้วมังกร ต้นกระถิน ต้นอ้อย ต้นลิ้นมังกร  ต้นสับปะรด ต้นคุณนายตื่นสาย ต้นพริกหยวก ต้นกะหล่ำปลี ต้นผักกาดหอม ต้นหอมใหญ่และต้นหอมแดง ต้นแครอท ต้นผักกาดหัว ต้นบร็อคโคลี่ ต้นหน่อไม้ฝรั่ง ต้นส้ม ต้นกะเพรา ต้นโหระพา ต้นผักบุ้ง ต้นตำลึง ไก่ป่า ท่ามกลางดงต้นมะพร้าวจากสายตาไปจนถึงเส้นขอบฟ้าและเมื่อหันหลังไปอีกทางก็เห็นดงต้นมะพร้าวจากสายตาไปจนถึงเส้นขอบฟ้า หันขวาก็เห็นดงต้นมะพร้าวจากสายตาไปจนถึงเส้นขอบฟ้า หันซ้ายก็เห็นดงต้นมะพร้าวจากสายตาไปจนถึงเส้นขอบฟ้า บนพื้นทรายละเอียดสีเนื้อ สุดเส้นขอบฟ้าที่เรียงรายไปด้วยดงมะพร้าว มีฟองอากาศสีขาวที่เกิดจากคลื่นของน้ำสีน้ำเงินเข้มอยู่อยู่ทุกด้านล้อมรอบที่ดินผืนทรายนี้ไว้

ประตูซุ้มหินโค้งยอดแหลม เห็นกระท่อมแบบโลกเวทมนตร์แบบอังกฤษที่ไม่ใช่โลกของจอห์น โรนัลด์ รูล โทลคิน และไม่ใช่โลกของไคล้ฟ์ สเตเปิล ลูอิส หลังหนึ่งหันหน้าเข้าหาสายตา หลังคากระท่อมมีหิมะเทียม

กระท่อมและบ้านยอดแหลมเรียงราย

  โฟม วัสดุเส้นใยพืช ท่อดินเผาที่ปากท่อเบ้อเร่อแต่ถ้ามองผ่านปากท่อ รูที่อยู่หน้ารูที่เป็นปากท่อเล็กกว่าปากท่อ ไม้อัด ยาง เรียงกันเป็นผนัง ห้องนี้กว้างยาวสูงเท่ากับคนสูง180เซนติเมตรสิบสองคนเรียงต่อกัน มีโซ่ผูกไว้ข้างบน 

บ้านปูนสองชั้น กับต้นกระบองเพชร ต้นแก้วมังกร ต้นกระถิน ต้นอ้อย ต้นลิ้นมังกร  ต้นสับปะรด ต้นคุณนายตื่นสาย ต้นพริกหยวก ต้นกะหล่ำปลี ต้นผักกาดหอม ต้นหอมใหญ่และต้นหอมแดง ต้นแครอท ต้นผักกาดหัว ต้นบร็อคโคลี่ ต้นหน่อไม้ฝรั่ง ต้นส้ม ต้นกะเพรา ต้นโหระพา ต้นผักบุ้ง ต้นตำลึง ไก่ป่า ท่ามกลางดงต้นมะพร้าวจากสายตาไปจนถึงเส้นขอบฟ้าและเมื่อหันหลังไปอีกทางก็เห็นดงต้นมะพร้าวจากสายตาไปจนถึงเส้นขอบฟ้า หันขวาก็เห็นดงต้นมะพร้าวจากสายตาไปจนถึงเส้นขอบฟ้า หันซ้ายก็เห็นดงต้นมะพร้าวจากสายตาไปจนถึงเส้นขอบฟ้า บนพื้นทรายละเอียดสีเนื้อ สุดเส้นขอบฟ้าที่เรียงรายไปด้วยดงมะพร้าว มีฟองอากาศสีขาวที่เกิดจากคลื่นของน้ำสีน้ำเงินเข้มอยู่อยู่ทุกด้านล้อมรอบที่ดินผืนทรายนี้ไว้

 

 

野水伊織