ภาคต่อของ: https://www.facebook.com/share/p/1MR6GnspCK/
|
—จอห์นนี่ขับรถพุ่งชนประตูกระจกของสำนักพิมพ์แห่งหนึ่ง แล้วลงจากรถพร้อมปืนM249บรรจุ200นัด —แล้วยิงทุกคนในสำนักพิมพ์จนตาย —ยิงนักเขียนในสำนักพิมพ์ทุกคนจนตาย —แล้วยิงบก.ของสำนักพิมพ์จนตาย —จอห์นนี่กลับเข้ารถขับออกไป
|
—อาโออิขับรถบรรทุกพุ่งชนธนาคารแห่งหนึ่ง—แล้วลงมาจากรถ—ขึ้นรถสปอร์ตอีกคันหนึ่งแล้วขับออกไป—ระเบิดที่บรรทุกอยู่เต็มรถบรรทุกก็ระเบิดขึ้น—รถของอาโอออิขับไปประกบคู่กับรถของจอห์นนี่—ทั้งคู่ไปที่หมู่บ้านกลางทะเลทรายแห่งหนึ่ง—เมื่อลงมาจากรถ—อาโออิก็ถือปืนM249 stand byไว้—จอห์นนี่เดินเข้าไปในหมู่บ้าน—กลุ่มคนถือปืนวิ่งออกมา—อาโออิของคนทุกคนที่จะออกมาตายหมด—จอห์นนี่เดินไปหาบ้านหลังหนึ่ง—อาโออิวิ่งไปพร้อมปืนไรเฟิล Lee-Endfield ติดกล้องเล็ง ขึ้นไปที่ระเบียงชั้นที่สิบของบ้านสิบชั้นหลังหนึ่ง—เมื่อมีคนวิ่งออกมาหาจอห์นนี่ อาโออิก็ยิงปืนLee-Endfieldใส่ตายหมด—จอห์นนี่เดินเข้าประตูของบ้านหลังหนึ่งไป—เจอคาวบอยคนหนึ่ง—คาวบอยคนนั้นวิ่งหนีไป—อาโออิยิงขาคาวบอยคนนั้น—จอห์นนี่เอาปืนWalther PPKยิงหัวคาวบอยคนนั้นตาย—อาโออิวิ่งลงจากบ้านสิบชั้น—วิ่งออกหมู่บ้านไป—มีคาวบอยคนหนึ่งยิงปืนColt single action armyใส่ที่พื้นทรายตรงเท้าอาโออิ—อาโออิเสียหลักล้มลงกับพื้นทราย ปืนLee-Endfieldหลุดออกจากมือ—คาวบอยคนนั้นเปิดนาฬิกาพกให้มีเสียงเพลงดังออกมา—เสียงเพลงของนาฬิกาพกอีกเรือนดังขึ้น—จอห์นนี่เดินมาพร้อมนาฬิกาพกที่ห้อยอยู่กับคอ—ถือปืนBenelli M3อยู่ในมือ—คาวบอยคนนั้นจะชักปืนยิง—จอห์นนี่ชักปั๊มลูกสูบของลูกซอง—คาวบอยคนนั้นก็หยุด—จอห์นนี่พูด "พ่อกูเป็นอดีตทหาร ตัวเองก็เคยเป็นทหารแท้ ๆ เอาปืนมาทำร้ายผู้หญิงมือเปล่าที่ไม่มีทางสู้ ทำร้ายผู้หญิงที่อ่อนแอ รุมกระทืบ ปลดอาวุธ แต่ตัวเองมีอาวุธ อีกฝ่ายหยิบอาวุธไม่ได้ แต่ตัวเองถือปืนอยู่ตลอดเวลา แม่งโคตรมีเกียรติเลย"—จอห์นนี่พงกหัวไปด้านข้าง—ทั้งจอห์นนี่กับคาวบอยคนนั้นเดินออกไปด้านข้างให้ห่างจากอาโออิ—จอห์นนี่ปิดนาฬิกาพก—เอาโทรศัพท์ห้อยคอ—เปิดเพลงfinal duel-เพลงประกอบของfor a few dollars moreจากในยูทูป—เมื่อเพลงจบลง—จอห์นนี่ก็เอาปืนRemington Model95ยิงใส่คาวบอยคนนั้นที่หัวจนตาย—จอห์นนี่พูดกับอาโออิโดยไม่หันไปมอง "เมื่อตะกี้อย่าเลียนแบบนะ นึกว่าจะตายห่าละ"
|
—จอห์นนี่ขับรถพุ่งชนรถคันหนึ่งเข้าอย่างแรง—รถนั้นก็ขับหนีออกไป—แล้วก็มีรถเก๋งอีกคันพุ่งเข้ามาชนรถคันนั้นที่ด้านข้าง—รถคันนั้นก็เลี้ยวไปอีกทาง—รถบรรทุก18ล้อก็วิ่งเข้ามาชนรถคันนั้น—คนขับก็หนีลงจากรถวิ่งไปตามถนน—จอห์นนี่ก็ขับรถด้วยความเร็ว300กม./ชม.พุ่งชนคนขับรถจนนอนแน่นิ่งอยู่บนถนน—แล้วจอห์นนี่ก็ขับรถด้วยความเร็ว300กม./ชม.เหยียบหัวคนขับรถที่นอนแน่นิ่งอยู่ซ้ำไปซ้ำมา29ครั้ง
|
—อาโออิขับรถสปอร์ตพุ่งชนประตูกระจกของบ้านหลังหนึ่ง—เอาปืนM249-บรรจุ200นัด—ยิงทุกคนในบ้านจนตาย—แล้วอาโออิก็ไปเจอกับชายคนหนึ่ง—ชายคนนั้นก็พูดอย่างสิ้นหวัง "นี่ พวกเราขายยาก็จริง ฆ่าคนก็จริง แต่ไม่คิดว่าเราไม่มีทางเลือกบ้างเหรอ? ไม่คิดสงสัยบ้างเหรอว่าอะไรทำให้พวกเราคิดแบบนี้ทำแบบนี้ ไม่เห็นใจเราบ้างเหรอ? ไม่คิดว่าเรายังมีครอบครัวที่มีความสุข มีลูก มีผัว มีเมีย มีเพื่อน มีเพื่อนที่คอยเล่นเกม ที่มีความสุขด้วยกัน แล้วไม่คิดว่าพวกเขาจะเสียใจบ้างเหรอ?"—อาโออิก็พูดว่า "คิดว่านักฆ่าเป็นอะไร? คิดว่านักฆ่ามีคุณธรรมหรือไง? คิดว่าการฆ่ากันในชีวิตจริงมันเป็นยังไงกันวะ? คิดว่านักฆ่ามันเท่เหรอ? คิดว่าการฆ่ากันในชีวิตจริงมันเท่เหรอ? ไม่! มันไม่ได้เท่อะไรเลย มันน่ารังเกียจ มันเลวทราม มันต่ำช้า มันไร้คุณธรรม มันไร้ศีลธรรม การฆ่ามันต้องไร้คุณธรรมแบบนี้แหละ เพราะฉันไร้คุณธรรมนี่แหละฉันถึงได้อยู่รอดมาได้จนถึงทุกวันนี้ ถ้าฉันมีคุณธรรมฉันคงตายไปนานแล้ว ถ้าจะฆ่ากัน มันต้องไร้คุณธรรม มันต้องไร้ศีลธรรม มันต้องไม่มีความเห็นอกเห็นใจ ไอ้พวกที่ชอบพูดใส่นักดาบว่า แต่ผมมีปืน หรือไอ้ที่ชอบทำรูปมีมเขียนศิลปะการต่อสู้ไว้บานที่ตัวละครหนึ่ง ส่วนอีกตัวละครเขียนชื่อปืนไว้ ในชีวิตจริง ถ้าเอาปืนให้มัน มันจะโดนฆ่าตาย คิดว่าการฆ่ากันในชีวิตจริงมันง่ายนักเหรอ? เด็ก5ขวบกับการ์ดยูกิก็ฆ่าเราได้! นี่แหละ การฆ่ากันในชีวิตจริง! ยินดีต้อนรับสู่การฆ่ากันในโลกแห่งความเป็นจริง"—แล้วอาโออิก็ยิงเข้าที่หัวชายคนนั้นจนตาย
|
—รถตำรวจนับร้อยคนมาเป็นขบวน—จอห์นนี่ก็ขับรถกลับไปหาลูกน้องที่จอดรถรออยู่เป็นร้อย จอห์นนี่ใช้ภาษามือบอกลูกน้องว่า 'ทำตามแผน'—ลูกน้องจอห์นนี่ก็ขับรถไล่ต้อนตำรวจเข้าที่ปิดตายที่หนึ่ง—จอห์นนี่ก็จุดระเบิดทำลายรถตำรวจทุกคันหมด—แต่มีรถตำรวจคันหนึ่งรอดมาได้—จอห์นนี่ก็ให้อาโออิขับรถบรรทุกพุ่งชนรถตำรวจคันนั้น—ตำรวจในรถคันนั้นลงออกมาจากรถ
|
—ตำรวจคนนั้นพูด "มึงรู้ไหมว่ากูลูกใคร มึงรู้ไหมว่ามึงเล่นอยู่กับใคร มึงรู้จักกูน้อยไปแล้ว มึงโดนดีแน่ มึงรู้ไหมว่ากูใหญ่แค่ไหน มึงรู้ไหมว่า-"
|
—จอห์นนี่เอาร่มแทงเข้าปากตำรวจคนนั้น—จอห์นนี่พูด "เออ กูรู้ มึงรู้ไหมว่าทำไมกูทำแบบนี้ มึงเห็นพวกประชาชนนั่นไหม มึงเห็นไอ้พวกที่ออกไปม็อบนั่นหรือเปล่า มึงเห็นไอ้พวกนักเรียนที่บอกว่าตัวเองเป็นคนรุ่นใหม่ มีความคิดเป็นของตัวเอง รู้จักตั้งคำถาม ไม่โดนล้างสมอง ไม่โดนควบคุมหรือเปล่า ไอ้ควายเอ๊ย!!!! บนโลกใบนี้มันไม่มีประโยชน์ส่วนรวมหรอก!!!! มันมีแต่ความเห็นแก่ตัวที่ตรงกันเท่านั้น!!!! ไม่เคยมีม็อบที่เกิดจากผลประโยชน์ส่วนรวม!!!! ม็อบมันเกิดจากความเห็นแก่ตัว!!!! มึงรู้อะไรไหม ประชาชนคือชนชั้นน่ารังเกียจ น่าโมโห สมควรตายกะนให้หมด มึงรู้ไหม ธาตุแท้ประชาชนเป็นยังไง!!!! ประชาชนน่ะ มันเห็นแก่ตัว!!!! โง่!!!! น่ารังเกียจ!!!!! มันบอกว่าไม่มีเงิน อดอยาก ไม่มีอันจะกิน แต่พวกแม่งเสือกอยู่ญี่ปุ่นไม่ได้!!!! พวกแม่งบอกว่าไม่มีเงิน!!!!! แต่พวกแม่งเสือกไปญี่ปุ่นได้ แต่กูเนี่ยอยากไปปราสาทโอโซก้าเพราะโกโมร่าทำลาย แต่กูเสือกไปไม่ได้!!!!ทพวกแม่งบอก ซื้อของมาทำกับข้าว มันเปลืองกว่าซื้อข้าวร้านตามสั่ง อาหารสำเร็จรูป แต่กูเห็นพวกแม่งกินอาหารฝรั่งเศสเต็มไปหมดเลย!!!!! ซุปหัวหอมกูยังกินไม่ได้เลย!!!!! พวกแม่งบอกไม่มีเงิน แต่มึงไปดูกันได้!!!! พวกแม่งไปญี่ปุ่นกันได้!!!! พวกแม่งพาแฟนไปญี่ปุ่นกันได้!!!!! พาแฟนไปเที่ยวกันได้!!!!!! เปย์แฟนกันได้!!!!!! แต่กูแค่อยากไปญี่ปุ่น เสือกพากูไปไม่ได้!!!!! Passportเนี่ยกูทำมาตั้งแต่ม.3ตะหมดอายุอยู่แล้ว กูยังไม่ได้ใช้เลย!!!!! แม่งเอ๊ย!!!! แต่พวกแม่งทำไมเป็นแบบนี้? หือ? เคยถามบ้างไหมว่าทำไมประชาชนเห็นแก่ตัวแบบนี้? ก็เพราะพวกมึงนั่นแหละ ไอ้ควาย!!!!! วันดีคืนดี จะโดนยัดยาเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ คนจนสู้คดีเหรอ เข้าคุกทุกราย!!!! คนรวยน่ะเหรอ ไม่ต้องจ้างทนายเลยด้วยซ้ำ ต่อให้ฆ่าข่มขืนเด็กตัวเล็กๆ!!!!!! เรียกเก็บเงิน เรียกสินบน จะได้หมายศาลเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ แค่เพราะแมวขี้ในบ้านตัวเอง!!!!! โจรปล้นก็ยิงปืนไม่ได้ โดนทำร้ายเราก็ฆ่าคนที่ทำร้ายเราไม่ได้ แล้วพอคนที่ทำร้ายเราตาย เราก็กลายเป็นฆาตกร!!!!! แจ้งความไป 5ปีแม่งพึ่งเริ่มสืบ พอแจ้งความวันนี้ วันพรุ่งนี้เด็กก็ตายแล้ว แต่กว่าจะปิดคดีกันได้ตั้ง5ปี ถ้าไม่ให้พวกเราเห็นแก่ตัว จะให้เราทำยังไง!!!! ฮะ!!!!! จะให้เราทำยังไง!!!!!"—จอห์นนี่ก็เตะตำรวจคนนั้นร่วงลงจากภูเขา—แล้วจอห์นนี่ก็ใช้ปืนLee-Endfieldยิงตำรวจคนนั้นกลางหน้าผากตายกลางอากาศ
