วันอังคารที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2569

  𓃹𓈖𓈖 wnn  ตอนที่

คนอื่นไม่พูดอะไร คนอื่นไม่ทำอะไร "พอไม่พูดก็พูดว่า'เป็นใบ้ไง'"

[จากไดอารี่ของสาวน้อยเวทมนตร์แห่งความมืด ตอนที่])

เขียนโดย ที่ ไม่มีความคิดเห็น:

 𓃹𓈖𓈖 wnn  ตอนที่ 9 (ฉบับแก้ไข)

ไม่เหมือนพวกคุณ ผมทำอะไรก็ไม่ประสบความสำเร็จ พวกคุณคงทำได้ พวกคุณรู้วิธีประสบความสำเร็จไหม? ไม่เหมือนพวกคุณ ผมเขียนก็ไม่ได้ พวกคุณคงทำได้ ไม่เหมือนพวกคุณ ผมอะไรก็ไม่ได้ พวกคุณคงทำได้  ผมไม่เคยสร้างผลงานใดได้เลย แต่พวกคุณสร้างได้ในครั้งเดียว


ผมเจอดาราญี่ปุ่นเกิดวันเดือนปีเดียวกันกับผมด้วย เช็กมาในวิกิพีเดียญี่ปุ่น ถ้าไม่ผิดพลาด เขาเป็นนักแสดงตั้งแต่เราอยู่ม.2 ไม่เหมือนพวกคุณ ผมยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะไปทำอะไรต่อ แต่พวกคุณคงรู้ พวกคุณรู้วิธีที่จะทำให้ตัวเองรู้ว่าจะไปทำอะไรต่อไหม?


จริงๆผมมีงานที่อยากทำนะ เขียนบทอุลตร้าแมน/ก็อตซิลล่า กำกับ+กำกับเทคนิคพิเศษหนังโทคุซัทสึ แต่ไม่เหมือนพวกคุณ ผมคงเป็นไม่ได้หรอกมั้ง ไม่เหมือนพวกคุณ ผมไม่รู้ด้วยทำยังไงถึงจะเป็นได้ แต่พวกคุณคงทำได้ พวกคุณรู้วิธีทำให้เป็นไหม?


ไม่เหมือนพวกคุณ ตัวผมทุกอย่างในชีวิตอยู่กับที่ไม่เคยไปถึงไหน แต่พวกคุณคงถึงที่หมายแล้ว พวกคุณรู้วิธีทำให้ทุกอย่างชีวิตไม่อยู่กับที่ไหม? ผมเสียเวลาเปล่า แต่พวกคุณไม่ได้เสีย พวกคุณรู้วิธีทำให้ผมไม่เสียเวลาเปล่าไหม?

ไม่เหมือนพวกคุณผมเสียเวลาไปกับการพยายามย้อนเวลา แต่พวกคุณเปล่า พวกคุณรู้วิธีทำให้ตัวเองไม่เสียเวลาไปกับการพยายามย้อนเวลาไหม?

ไม่เหมือนพวกคุณ ผมเสียเวลาไปกับการสร้างสัตว์ประหลาด แต่พวกคุณเปล่า พวกคุณรู้วิธีทำให้ตัวเองไม่เสียเวลาไปกับการสร้างสัตว์ประหลาดไหม?

ไม่เหมือนพวกคุณ ผมเสียเวลาไปกับการล้างแค้น แต่พวกคุณเปล่า พวกคุณรู้วิธีทำให้ตัวเองไม่เสียเวลาไปกับการล้างแค้นไหม?　


ไม่เหมือนพวกคุณ ผลงานของผมไม่ได้ทำหน้าที่สำเร็จลุล่วงด้วยตัวมันเองเลยแม้แต่น้อย แต่ผลงานของพวกคุณทำได้ พวกคุณรู้วิธีทำให้ผลงานของตัวเองทำหน้าที่สำเร็จลุล่วงด้วยตัวมันเองไหม?


ไม่เหมือนพวกคุณ ผลงานของผมมันห่วยแตก ผลงานของพวกคุณเปล่า พวกคุณรู้วิธีทำให้ผลงานตัวเองไม่ห่วยแตกไหม?


ไม่เหมือนพวกคุณ ผมไม่มีตัวตน พวกคุณมี พวกคุณรู้วิธีทำให้ตัวเองมีตัวตนไหม?

ไม่เหมือนพวกคุณ ผมไม่มีจุดแข็ง พวกคุณมีเพียบ พวกคุณรู้วิธีทำให้ตัวเองมีจุดแข็งไหม?


ไม่เหมือนพวกคุณ ผมมีแต่เพียงจุดอ่อนเพียงเท่านั้น แต่พวกคุณไม่มีจุดอ่อนเลย พวกคุณรู้วิธีทำให้ตัวเองไม่มีจุดอ่อนไหม?


ไม่เหมือนพวกคุณ ผมมีแต่เพียงจุดบอดเพียงเท่านั้น แต่พวกคุณไม่มีจุดบอดเลย พวกคุณรู้วิธีทำให้ตัวเองไม่มีจุดบอดไหม?


ไม่เหมือนพวกคุณ ผมไม่มีจุดเด่นอะไรทั้งนั้น พวกคุณเพียบพร้อมไปด้วยจุดเด่น พวกคุณรู้วิธีทำให้ตัวเองมีจุดเด่นไหม?


ไม่เหมือนพวกคุณ ผมไม่มีจุดเด่น พวกคุณเป็นจุดเด่น พวกคุณรู้วิธีทำให้ตัวเองเป็นจุดเด่นไหม?


ไม่เหมือนพวกคุณ ผมเกลียดความรัก แต่พวกคุณสมหวังในความรัก พวกคุณรู้วิธีทำให้สมหวังในความรักไหม?


ไม่เหมือนพวกคุณ ผมเคยมั่นใจว่าผมทำได้และเก่งด้วยแต่พอได้ทำจริงผมถึงได้รู้ว่าผมทำไม่ได้และไม่เก่งเลย แต่พวกคุณคงจะทำได้ พวกคุณรู้วิธีทำให้ไม่เป็นแบบนี้ไหม? ไม่เหมือนพวกคุณ  ไม่เหมือนพวกคุณ ผมทำไม่ได้ผมเป็นแค่คนโง่และไร้ความสามารถที่มั่นใจในตัวเองมากเกินไปคนหนึ่ง พวกคุณรู้วิธีทำให้ไม่เป็นแบบนี้ไหม?


ไม่เหมือนพวกคุณ ผมเคยคิดว่าผมเก่งที่สุด พวกคุณคงเปล่า พวกคุณรู้วิธีทำให้ไม่เป็นแบบนี้ไหม? ไม่เหมือนพวกคุณ ผมเคยคิดว่าผมจะมีอิทธิพลและส่งผลกระทบมากที่สุด พวกคุณคงเปล่า พวกคุณรู้วิธีทำให้ไม่เป็นแบบนี้ไหม? ไม่เหมือนพวกคุณ ผมคิดว่าทุกคนจะพูดถึงผมตั้งแต่ตอนฉันยังมีชีวิตไปจนถึงแม้แต่ตอนที่ผมตายไปเป็นพันๆปีแล้ว พวกคุณคงเปล่า พวกคุณรู้วิธีทำให้ไม่เป็นแบบนี้ไหม? ไม่เหมือนพวกคุณ  ผมเคยคิดว่าวิธีของผมถูกทุกวิธี  พวกคุณคงเปล่า พวกคุณรู้วิธีทำให้ไม่เป็นแบบนี้ไหม? ไม่เหมือนพวกคุณ ผมเคยคิดว่าผมทำถูกทุกอย่าง พวกคุณคงเปล่า พวกคุณรู้วิธีทำให้ไม่เป็นแบบนี้ไหม? ไม่เหมือนพวกคุณ ผมเคยคิดว่าผมถูกทุกอย่าง พวกคุณคงเปล่า พวกคุณรู้วิธีทำให้ไม่เป็นแบบนี้ไหม? ไม่เหมือนพวกคุณ ผมเคยคิดว่าผมถูกทุกสิ่ง พวกคุณคงเปล่า พวกคุณรู้วิธีทำให้ไม่เป็นแบบนี้ไหม? แต่ผมรู้แล้วว่าผมคิดผิดหมดทุกอย่าง ไม่มีใครเขาสนใจผลงานผม ผมไม่เคยสร้างอะไรใหม่ๆเลย คนอื่นเขาทำกันไปหมดแล้ว ผมไม่ได้มีความสามารถมากพอจะมีอิทธิพลต่อทุกสิ่ง ผมไม่ได้มีความสามารถมากพอจะมีผลกระทบต่อทุกสิ่ง ผมถูกลืมในตอนที่ผมมีชีวิตอยู่ด้วยซ้ำ พวกคุณรู้วิธีทำให้ไม่เป็นแบบนี้ไหม? ไม่เหมือนพวกคุณ  ผมคิดไปเองว่าผมพิเศษกว่าคนอื่น พวกคุณคงเปล่า พวกคุณรู้วิธีทำให้ไม่เป็นแบบนี้ไหม? ไม่ได้มีใครเป็นผู้ถูกเลือกในคำทำนายในโลกแห่งความเป็นจริง ไม่เหมือนพวกคุณ ผมกลับคิดไปเองว่าผมเป็นผู้ถูกเลือกในคำทำนาย พวกคุณคงเปล่า พวกคุณรู้วิธีทำให้ไม่เป็นแบบนี้ไหม? ไม่มีใครเป็นคนพิเศษในโลกนี้ ไม่มีใครพิเศษไปกว่าใคร ไม่เหมือนพวกคุณ  ผมได้แต่พิสูจน์กับคนพวกนั้นและกับทุกคนว่าผมถูกทั้งหมด ว่าผมถูกทุกอย่าง พวกคุณคงเปล่า พวกคุณรู้วิธีทำให้ไม่เป็นแบบนี้ไหม? ไม่เหมือนพวกคุณ ผมคิดไปเองว่าผมฉลาดที่สุดในโลกนี้ ผมคิดไปเองฉันฉลาดกว่าคนอื่น ผมคิดไปเองว่าฉันเป็นอัจฉริยะ ทั้งที่ผมไม่ได้เป็นอัจฉริยะ ทั้งที่ผมไม่ได้ฉลาดที่สุดในโลกนี้ ทั้งที่ผมไม่ได้ฉลาดไปกว่าคนอื่น  ผมรู้แล้วว่าวิธีของผมผิดหมดทุกวิธี ผมรู้แล้วว่าผมทำผิดทุกอย่าง ผมรู้แล้วว่าผมผิดทุกอย่าง ผมรู้ว่าผมผิดทุกสิ่ง พวกคุณรู้วิธีทำให้ไม่เป็นแบบนี้ไหม?


ไม่เหมือนพวกคุณ ผมมันไม่ได้เรื่อง ผมมันล้มเหลว ผทมันบ้า ผมมันควาย ผมมันโง่ พวกคุณคงเปล่า พวกคุณรู้วิธีทำให้ไม่เป็นแบบนี้ไหม?


ไม่เหมือนพวกคุณ ผมมันอวดฉลาด พวกคุณคงเปล่า พวกคุณรู้วิธีทำให้ไม่เป็นแบบนี้ไหม?


ไม่เหมือนพวกคุณ ผมมันอัตตาสูง พวกคุณคงเปล่า พวกคุณรู้วิธีทำให้ไม่เป็นแบบนี้ไหม?


[จากไดอารี่ของสาวน้อยเวทมนตร์แห่งความมืด ตอนที่9])


เขียนโดย ที่ ไม่มีความคิดเห็น:

  𓃹𓈖𓈖 wnn  ตอนที่ 9

ไม่เหมือนพวกคุณ ผมทำอะไรก็ไม่ประสบความสำเร็จ พวกคุณคงทำได้ ไม่เหมือนพวกคุณ ผมเขียนก็ไม่ได้ พวกคุณคงทำได้ ไม่เหมือนพวกคุณ ผมอะไรก็ไม่ได้ พวกคุณคงทำได้  ผมไม่เคยสร้างผลงานใดได้เลย แต่พวกคุณสร้างได้ในครั้งเดียว


ผมเจอดาราญี่ปุ่นเกิดวันเดือนปีเดียวกันกับผมด้วย เช็กมาในวิกิพีเดียญี่ปุ่น ถ้าไม่ผิดพลาด เขาเป็นนักแสดงตั้งแต่เราอยู่ม.2 ไม่เหมือนพวกคุณ ผมยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะไปทำอะไรต่อ แต่พวกคุณคงรู้

จริงๆผมมีงานที่อยากทำนะ เขียนบทอุลตร้าแมน/ก็อตซิลล่า กำกับ+กำกับเทคนิคพิเศษหนังโทคุซัทสึ แต่ไม่เหมือนพวกคุณ ผมคงเป็นไม่ได้หรอกมั้ง ไม่เหมือนพวกคุณ ผมไม่รู้ด้วยทำยังไงถึงจะเป็นได้ แต่พวกคุณคงทำได้


ไม่เหมือนพวกคุณ ผมไม่เชื่อในความฝัน แต่พวกคุณเชื่อ


ไม่เหมือนพวกคุณ ผมเกลียดความฝัน แต่พวกคุณไม่ได้เกลียด

ไม่เหมือนพวกคุณ ตัวผมทุกอย่างในชีวิตอยู่กับที่ไม่เคยไปถึงไหน แต่พวกคุณคงถึงที่หมายแล้ว ผมเสียเวลาเปล่า แต่พวกคุณไม่ได้เสีย

ไม่เหมือนพวกคุณ ผมไม่มีแฟนแม้แต่คนเดียว,ไม่เคยคบเป็นแฟนกับรักแรกด้วยซ้ำ แต่พวกคุณมี

ไม่เหมือนพวกคุณ ผมไม่เคยมีผลงาน แต่พวกคุณมีได้ในครั้งเดียว

ไม่เหมือนพวกคุณ ผมไม่มีเพื่อนมาhappy birthdayแม้แต่คนเดียว ไม่มีอีกต่อไปแล้ว แต่พวกคุณมี
ไม่เหมือนพวกคุณผมเสียเวลาไปกับการพยายามย้อนเวลา แต่พวกคุณเปล่า
ไม่เหมือนพวกคุณ ผมเสียเวลาไปกับการสร้างสัตว์ประหลาด แต่พวกคุณเปล่า
ไม่เหมือนพวกคุณ ผมเสียเวลาไปกับการล้างแค้น แต่พวกคุณเปล่า　

ไม่เหมือนพวกคุณ ผลงานของผมไม่ได้ทำหน้าที่สำเร็จลุล่วงด้วยตัวมันเองเลยแม้แต่น้อย แต่ผลงานของพวกคุณทำได้


ไม่เหมือนพวกคุณ ผลงานของผมมันห่วยแตก ผลงานของพวกคุณเปล่า


ไม่เหมือนพวกคุณ ผมไม่มีคุณสมบัติอะไรทั้งนั้น แต่พวกคุณมีเพียบ


ไม่เหมือนพวกคุณ ผมไม่มีคุณสมบัติ พวกคุณมี


ไม่เหมือนพวกคุณ ผมไม่มีตัวตน พวกคุณมี


ไม่เหมือนพวกคุณ ผมไม่มีไอเดียอะไรทั้งนั้น แต่พวกคุณมีเพียบ


ไม่เหมือนพวกคุณ ผมเกลียดผลงานของผมเอง แต่พวกคุณเปล่า


ไม่เหมือนพวกคุณ ผมไม่มีจุดแข็ง พวกคุณมีเพียบ


ไม่เหมือนพวกคุณ ผมมีแต่เพียงจุดอ่อนเพียงเท่านั้น แต่พวกคุณไม่มีจุดอ่อนเลย


ไม่เหมือนพวกคุณ ผมมีแต่เพียงจุดบอดเพียงเท่านั้น แต่พวกคุณไม่มีจุดบอดเลย


ไม่เหมือนพวกคุณ ผมไม่มีจุดเด่นอะไรทั้งนั้น พวกคุณเพียบพร้อมไปด้วยจุดเด่น


ไม่เหมือนพวกคุณ ผมไม่มีจุดเด่น พวกคุณเป็นจุดเด่น


ไม่เหมือนพวกคุณ ผมเกลียดความรัก แต่พวกคุณสมหวังในความรัก


ไม่เหมือนพวกคุณ ผมเคยมั่นใจว่าผมทำได้และเก่งด้วยแต่พอได้ทำจริงผมถึงได้รู้ว่าผมทำไม่ได้และไม่เก่งเลย แต่พวกคุณคงจะทำได้ ไม่เหมือนพวกคุณ ผมไม่มีความสามารถเลย แต่พวกคุณมีความสามารถ ไม่เหมือนพวกคุณ ผมไม่ได้ฉลาด แต่พวกคุณฉลาด ไม่เหมือนพวกคุณ ผมไม่ได้เก่งอะไร แต่พวกคุณเก่ง ไม่เหมือนพวกคุณ ผมไม่มีความสามารถเลยแม้แต่0.01% แต่พวกคุณมีความสามารถเต็ม100 ไม่เหมือนพวกคุณ ผมทำไม่ได้ผมเป็นแค่คนโง่และไร้ความสามารถที่มั่นใจในตัวเองมากเกินไปคนหนึ่ง แต่พวกคุณไม่ได้โง่ แต่พวกคุณมีความสามารถ และพวกคุณไม่ใช่คนมีอัตตาเหมือนอย่างผม


ไม่เหมือนพวกคุณ ผมไม่มีผลงาน แต่พวกคุณมีเพียบ


ไม่เหมือนพวกคุณ ผลงานของผมไม่มีจุดเด่นอะไรเลย แต่ผลงานของพวกคุณเต็มไปด้วยจุดเด่น

ไม่เหมือนพวกคุณ ผมเคยคิดว่าผมเก่งที่สุด พวกคุณคงเปล่า ไม่เหมือนพวกคุณ ผมเคยคิดว่าผมจะมีอิทธิพลและส่งผลกระทบมากที่สุด พวกคุณคงเปล่า ไม่เหมือนพวกคุณ ผมคิดว่าทุกคนจะพูดถึงผมตั้งแต่ตอนฉันยังมีชีวิตไปจนถึงแม้แต่ตอนที่ผมตายไปเป็นพันๆปีแล้ว พวกคุณคงเปล่า ไม่เหมือนพวกคุณ  ผมเคยคิดว่าวิธีของผมถูกทุกวิธี  พวกคุณคงเปล่า ไม่เหมือนพวกคุณ ผมเคยคิดว่าผมทำถูกทุกอย่าง พวกคุณคงเปล่า ไม่เหมือนพวกคุณ ผมเคยคิดว่าผมถูกทุกอย่าง พวกคุณคงเปล่า ไม่เหมือนพวกคุณ ผมเคยคิดว่าผมถูกทุกสิ่ง พวกคุณคงเปล่า แต่ผมรู้แล้วว่าผมคิดผิดหมดทุกอย่าง ไม่มีใครเขาสนใจผลงานผม ผมไม่เคยสร้างอะไรใหม่ๆเลย คนอื่นเขาทำกันไปหมดแล้ว ผมไม่ได้มีความสามารถมากพอจะมีอิทธิพลต่อทุกสิ่ง ผมไม่ได้มีความสามารถมากพอจะมีผลกระทบต่อทุกสิ่ง ผมถูกลืมในตอนที่ผมมีชีวิตอยู่ด้วยซ้ำ ไม่เหมือนพวกคุณ  ผมคิดไปเองว่าผมพิเศษกว่าคนอื่น พวกคุณคงเปล่า ไม่ได้มีใครเป็นผู้ถูกเลือกในคำทำนายในโลกแห่งความเป็นจริง ไม่เหมือนพวกคุณ ผมกลับคิดไปเองว่าผมเป็นผู้ถูกเลือกในคำทำนาย พวกคุณคงเปล่า ไม่มีใครเป็นคนพิเศษในโลกนี้ ไม่มีใครพิเศษไปกว่าใคร ไม่เหมือนพวกคุณ  ผมได้แต่พิสูจน์กับคนพวกนั้นและกับทุกคนว่าผมถูกทั้งหมด ว่าผมถูกทุกอย่าง พวกคุณคงเปล่า  ผมคิดไปเองว่าผมฉลาดที่สุดในโลกนี้ ผมคิดไปเองฉันฉลาดกว่าคนอื่น ผมคิดไปเองว่าฉันเป็นอัจฉริยะ ทั้งที่ผมไม่ได้เป็นอัจฉริยะ ทั้งที่ผมไม่ได้ฉลาดที่สุดในโลกนี้ ทั้งที่ผมไม่ได้ฉลาดไปกว่าคนอื่น  ผมรู้แล้วว่าวิธีของผมผิดหมดทุกวิธี ผมรู้แล้วว่าผมทำผิดทุกอย่าง ผมรู้แล้วว่าผมผิดทุกอย่าง ผมรู้ว่าผมผิดทุกสิ่ง

ไม่เหมือนพวกคุณ ผมมันไม่ได้เรื่อง ผมมันล้มเหลว ผทมันบ้า ผมมันควาย ผมมันโง่ พวกคุณคงเปล่า


ไม่เหมือนพวกคุณ ผมมันอวดฉลาด พวกคุณคงเปล่า


ไม่เหมือนพวกคุณ ผมมันอัตตาสูง พวกคุณคงเปล่า

[จากไดอารี่ของสาวน้อยเวทมนตร์แห่งความมืด ตอนที่9])

เขียนโดย ที่ ไม่มีความคิดเห็น:

แมว

 

วิกิพีเดีย

ภาพลักษณ์ของแมวในวัฒนธรรมต่างๆ

ภาพลักษณ์ทางวัฒนธรรมของแมวและความสัมพันธ์ของพวกมันกับมนุษย์นั้นมีมาอย่างยาวนานกว่า 9,500 ปีแมวมีบทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์ของหลายประเทศ เป็นหัวข้อของตำนาน และเป็นที่ชื่นชอบของศิลปินและนักเขียน

"แมวมองแมงมุม" โดยโออิเดะ โทโกะ

ประวัติศาสตร์

แก้ไข

แม้ว่าประวัติความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับแมวจะยังไม่ชัดเจนนัก แต่หลุมฝังศพตื้นๆ ที่ค้นพบในปี 1983 ในไซปรัสซึ่งมีอายุย้อนไปถึง 7500 ปีก่อนคริสตกาล ใน ยุค หินใหม่พบโครงกระดูกมนุษย์ที่ถูกฝังอย่างมีพิธีกรรมพร้อมกับเครื่องมือหิน ก้อนเหล็กออกไซด์ และเปลือกหอยจำนวนหนึ่ง ในหลุมฝังศพเล็กๆ ของมันเอง ห่าง จากหลุมฝังศพมนุษย์ 40 ซม. (16 นิ้ว)พบลูกแมวอายุแปดเดือน โดยลำตัวของมันหันไปทางทิศตะวันตกเช่นเดียวกับโครงกระดูกมนุษย์ แมวไม่ใช่สัตว์พื้นเมืองของไซปรัส นี่เป็นหลักฐานว่าแมวกำลังถูกเลี้ยงให้เชื่องในขณะที่มนุษย์กำลังสร้างถิ่นฐานแรกๆ ในส่วนของตะวันออกกลางที่รู้จักกันในชื่อดิน แดน พระจันทร์เสี้ยวอันอุดมสมบูรณ์[ 1 ]  

จากการศึกษาล่าสุด สายพันธุ์ของแมวในปัจจุบันสืบย้อนไปถึงราว 4500 ปีก่อนคริสตกาล และมาจากยุโรปและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แมวสมัยใหม่สืบเชื้อสายมาจากสองสายพันธุ์หลัก[ 2 ]

ตะวันออกใกล้

แก้ไข

อียิปต์โบราณ

แก้ไข
ชาวอียิปต์โบราณ ทำมัมมี่แมวที่เป็นสัตว์เลี้ยงของพวกเขาด้วยความเคารพเช่นเดียวกับที่พวกเขาทำมัมมี่คน[ 3 ]

แมว ซึ่งในอียิปต์โบราณ เรียก ว่าเมามีบทบาทสำคัญในสังคมอียิปต์โบราณ พวกมันมีความเกี่ยวข้องกับเทพีไอซิสและเทพีบาสเตต [ 4 ] แมวเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์และเทพีบาสเตตมักถูกวาดภาพในรูปแมว บางครั้งก็มีลักษณะดุร้ายเหมือนสิงโตตัวเมีย[ 5 ] :  220 การฆ่าแมวเป็นสิ่งต้องห้าม[ 3 ]และเฮโรโดตัส นักประวัติศาสตร์ชาวกรีก รายงานว่า เมื่อแมวในบ้านตาย ครอบครัวจะโกนคิ้วเพื่อแสดงความโศกเศร้า[ 3 ]แมวที่ตายแล้วจะถูกนำไปยังเมืองบูบาสติสซึ่งพวกมันจะถูกดองและฝังในสถานที่ที่กำหนดไว้[ 3 ]

อักษรภาพอียิปต์มีสัญลักษณ์แทนแมว: 𓃠

เมโสโปเตเมีย

แก้ไข
ตราประทับหิน เฮมาไทต์สีดำเครื่องราง หรือแบบจำลองในรูปทรงสัตว์นอนราบ อาจเป็นแมว มีรูปร่างตามต้องการและฐานสลัก

ในอารยธรรมเมโสโปเตเมียโบราณ ซึ่งรวมถึงสุเมเรียนอัคคาดบาบิโลเนียและอัสซีเรียแมวถูกใช้เป็นหลักในการควบคุมศัตรูพืชในบ้านเรือนและในการเกษตร หลักฐานทางโบราณคดีสัตว์แสดงให้เห็นถึงการมีอยู่ของแมวบ้านในตะวันออกใกล้ในช่วงปลายสหัสวรรษที่สองก่อนคริสต์ศักราช[ 6 ]ต่างจากในอียิปต์ แมวไม่ได้เป็นวัตถุแห่งการบูชาอย่างเป็นทางการ แม้ว่าจะดูเหมือนว่าพวกมันจะได้รับการยอมรับในบริบทของบ้านเรือนก็ตาม[ 7 ]

เลแวนต์

แก้ไข
หลุมฝังศพแมวสมัยยุคหินใหม่จากชิลลูโรคัมโบส ประเทศไซปรัส

ในดินแดนเลแวนต์ โบราณ ซึ่งรวมถึงวัฒนธรรมคานาอัน ฟีนิเชียน และอิสราเอล พบว่าแมวส่วนใหญ่อยู่ในบริบทของบ้านเรือน หลักฐานทางโบราณคดีจากแหล่งตั้งถิ่นฐานในเลแวนต์บ่งชี้ว่ามีแมวอยู่ในพื้นที่ที่เกี่ยวข้องกับการเก็บอาหารและการค้า[ 8 ]แมวแทบจะไม่ปรากฏในภาพสัญลักษณ์ทางศาสนาและตำราเทพนิยายที่หลงเหลืออยู่

อนาโตเลีย

แก้ไข
รูปสัตว์ใน ภาพนูนต่ำ ของชาวฮิตไทต์ที่Yazılıkaya

หลักฐานจากอนาโตเลียบ่งชี้ว่ามีความคุ้นเคยกับแมวบ้านในช่วง ยุค ฮิตไทต์และยุคต่อมา การอ้างอิงถึงแมวมีไม่บ่อยนักในแหล่งข้อมูลที่เป็นข้อความและวัตถุ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าการใช้งานแมวมีจำกัดเฉพาะหน้าที่การใช้งานในครัวเรือน เช่น การควบคุมศัตรูพืช[ 9 ]

เปอร์เซีย

แก้ไข
ภาพวาดขนาดเล็กแบบเปอร์เซียจากต้นฉบับ ชาห์นาเมห์ในศตวรรษที่ 17 แสดงให้เห็นกูร์ดิยาห์มอบแมวขี่ม้าให้แก่คุสรอว์

ในเปอร์เซีย โบราณ โดยเฉพาะอย่างยิ่งใน ช่วง สมัยอาเคเมนิดแมวมีอยู่ทั่วไปในบ้านเรือน แม้ว่าแมวจะไม่มีบทบาทอย่างเป็นทางการใน พิธีกรรมทางศาสนาของศาสนา โซโรแอสเตอร์ แต่ ก็ได้รับการยอมรับให้อยู่ในบ้านเรือน[ 10 ]ต่อมา วรรณกรรมและศิลปะของเปอร์เซีย รวมถึงต้นฉบับที่มีภาพประกอบของชาห์นาเมห์ก็มีภาพแมวบ้าน ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงการมีอยู่ของแมวบ้านในบริบททางวัฒนธรรมของอิหร่านอย่างต่อเนื่อง

อิสลาม

แก้ไข

แม้ว่าจะไม่มีสัตว์ชนิดใดศักดิ์สิทธิ์ในศาสนาอิสลาม แต่แมวก็ได้รับการเคารพนับถือจากชาวมุสลิมนักเขียนชาวตะวันตกบางคนกล่าวว่ามูฮัมหมัดมีแมวตัวโปรดชื่อมูเอซซา [ 11 ] มีรายงานว่าท่านรักแมวมากถึงขนาดที่ว่า "ท่านจะยอมไม่สวมเสื้อคลุมเพื่อไม่ให้รบกวนแมวที่กำลังนอนหลับอยู่บนนั้น" [ 12 ]เรื่องราวนี้ไม่มีต้นกำเนิดมาจากนักเขียนมุสลิมยุคแรก และดูเหมือนจะสับสนกับเรื่องราวของนักบุญซูฟี ในยุคหลังอย่าง อะห์เหม็ด อัร-ริฟาอีซึ่งมีชีวิตอยู่หลายศตวรรษหลังจากมูฮัมหมัด[ 13 ]

ยุโรปตะวันตกและยุโรปกลาง

แก้ไข

กรีกและโรมันโบราณ

แก้ไข
ภาพโมเสกโรมันโบราณdepicting แมวกำลังล่าไก่ป่าจากบ้านของเทพฟอนในปอมเปอี
เหรียญกรีกที่คล้ายกันจากแคว้นเรเจียน แสดงภาพผู้ก่อตั้งเมืองกำลังเล่นกับแมว

แมวบ้านน่าจะถูกนำเข้ามาในกรีซและอิตาลีตอนใต้เป็นครั้งแรกในศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสต์ศักราชโดยชาวฟินิเชียน [ 14 ] หลักฐานที่ชัดเจนที่สุดที่แสดงว่าชาวกรีกมีแมวบ้านมาจากเหรียญสองเหรียญจากMagna Graeciaที่มีอายุย้อนไปถึงกลางศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสต์ศักราช ซึ่งแสดงภาพ Iokastos และ Phalanthos ผู้ก่อตั้งในตำนานของRhegionและTarasตามลำดับ กำลังเล่นกับแมวเลี้ยงของพวกเขา[ 15 ] :  57–58  [ 16 ]

ดูเหมือนว่าแมวบ้านจะหายากมากในหมู่ชาวกรีกและโรมันโบราณ[ 16 ]เฮโรโดตัสนักประวัติศาสตร์ชาวกรีกแสดงความประหลาดใจกับแมวบ้านในอียิปต์ เพราะเขาเคยเห็นแต่แมวป่าเท่านั้น[ 16 ]แม้ในช่วงเวลาต่อมาพังพอนก็ยังถูกเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงมากกว่า[ 16 ]และพังพอน ไม่ใช่แมว ถูกมองว่าเป็นสัตว์ที่เหมาะสำหรับการกำจัดหนู[ 16 ]คำภาษากรีกโบราณที่ใช้เรียก "แมว" โดยทั่วไปคือailourosซึ่งหมายถึง "สิ่งที่มีหางโบกสะบัด" [ 15 ] :  57  [ 16 ]แต่คำนี้ยังสามารถใช้กับ "สัตว์กินเนื้อหางยาวต่างๆ ที่เลี้ยงไว้เพื่อจับหนู" ได้อีกด้วย[ 16 ]แมวแทบจะไม่ถูกกล่าวถึงในวรรณกรรมกรีกโบราณ [ 16 ]แต่อริสโตเติลได้กล่าวไว้ในหนังสือประวัติศาสตร์สัตว์ ของเขา ว่า "แมวตัวเมียมีนิสัยเจ้าชู้ โดยธรรมชาติ " [ 15 ] :  74  [ 16 ]พลูตาร์คนักเขียนชาวกรีกเชื่อมโยงแมวกับความสะอาด โดยสังเกตว่ากลิ่นที่ไม่พึงประสงค์อาจทำให้พวกมันคลั่ง[ 17 ]พลินี เชื่อมโยงพวกมันกับตัณหา[ 18 ]และอีสอป เชื่อมโยงกับความคดโกงและความเจ้าเล่ห์[ 19 ]

ต่อมาชาวกรีกได้ผสมผสาน เทพี อาร์เทมิสของตนเอง เข้ากับเทพี บาสเตตของอียิปต์โดยนำความเกี่ยวข้องของบาสเตตกับแมวมาใช้กับอาร์เทมิส[ 15 ] :  77–79 ในMetamorphosesของโอวิดเมื่อเหล่าเทพหนีไปยังอียิปต์และแปลงร่างเป็นสัตว์ เทพีไดอานา (เทียบเท่าอาร์เทมิสของโรมัน) ก็กลายร่างเป็นแมว[ 15 ] : 79ในที่สุดแมวก็เข้ามาแทนที่เฟอร์เร็ตในฐานะสัตว์กำจัดศัตรูพืชที่ได้รับความนิยม เพราะพวกมันน่าอยู่รอบบ้านมากกว่าและเป็นนักล่าหนูที่กระตือรือร้นกว่า[ 20 ]  

เทพปกรณัมนอร์สและเซลติก

แก้ไข

ในเทพปกรณัมของชาวนอร์ส เทพธิดาเฟรยาเกี่ยวข้องกับแมว ชาวนาแสวงหาการปกป้องพืชผลของพวกเขาโดยการวางกระทะนมไว้ในทุ่งนาเพื่อเพื่อนแมวตัวพิเศษของเฟรยา ซึ่งก็คือแมวสีเทาสองตัวที่ต่อสู้กับเธอและลากรถม้าของเธอ[ 21 ]

ในเทพปกรณัมเซลติกแมวซิธคือแมวภูต ซิธหรือซิดเฮ (ทั้งสองคำออกเสียงว่า ชี) ซึ่งหมายถึงภูต

ยุคกลาง

แก้ไข

ในช่วงยุคกลาง ความสัมพันธ์ หลายอย่างของอาร์เทมิสกับแมวถูกนำมาเชื่อมโยงกับพระแม่มารี[ 20 ] แมวมักปรากฏในภาพไอคอนของการประกาศข่าวดีและครอบครัวศักดิ์สิทธิ์[ 20 ]และตามตำนานพื้นบ้านของอิตาลีในคืนเดียวกันกับที่พระแม่มารีให้กำเนิดพระเยซูแมวตัวหนึ่งในเบธเลเฮมได้ให้กำเนิดลูกแมว[ 20 ]

ในศาสนาคริสต์นักบุญอุปถัมภ์ของแมวคือนักบุญเกอร์ทรูดแห่งนิเวลส์

ชาวไวกิ้งใช้แมวในการจับหนูและเป็นเพื่อนคู่ใจ[ ต้องการแหล่งอ้างอิง ]

บทกวีไอริชโบราณเกี่ยวกับนักเขียน (พระภิกษุ) และแมวของเขาชื่อปังกูร์ บานถูกค้นพบในต้นฉบับสมัยศตวรรษที่ 9ปังกูร์ บาน หรือ 'ปังกูร์ขาว' คือชื่อของแมว โดยคำว่า ปังกูร์ หมายถึง 'คนฟอกผ้า' ในบทกวีแปดบท แต่ละบทมีสี่บรรทัด นักเขียนได้เปรียบเทียบการล่าสัตว์อย่างมีความสุขของแมวกับการแสวงหาความรู้ของตนเอง


ฉันกับแพงเกอร์ แบนแมวของฉันเราทำภารกิจคล้ายกัน:
มันชอบล่าหนู ส่วน
ฉันนั่งล่าคำพูดทั้งคืน

กษัตริย์แห่งเวลส์ในยุคกลาง นามว่าฮีเวล ดา (ผู้ดี) ได้ออกกฎหมายห้ามฆ่าหรือทำร้ายแมว[ 22 ]

โดยทั่วไปแล้ว แมวสีดำถือเป็นลางร้ายในยุโรปตะวันตก (และด้วยเหตุนี้ ความเชื่อโชคลางนี้จึงพบได้ในส่วนอื่นๆ ของโลกตะวันตก ) และถือเป็นลางดีในสหราชอาณาจักร[ 19 ]ในประเทศหลังนี้ แมวสีดำที่เข้ามาในบ้านหรือเรือถือเป็นลางดี และภรรยาของกะลาสีเรือควรมีแมวสีดำเพื่อความปลอดภัยของสามีในทะเล[ 19 ] [ 23 ]ในที่อื่นๆ ถือว่าโชคร้ายหากแมวสีดำเดินตัดหน้า แมวสีดำมีความเกี่ยวข้องกับความตายและความมืด[ 4 ] ในทางกลับกัน แมวสีขาว ซึ่งมีสีเหมือนผี ถือว่าโชคร้ายในสหราชอาณาจักร ในขณะที่แมวลายกระดองเต่าถือว่าโชคดี[ 19 ]เป็นความเชื่อทั่วไปว่าแมวมีเก้าชีวิต[ 19 ]เป็นการยกย่องความทนทานที่รับรู้ได้ การขาดสัญชาตญาณในการเอาตัวรอดที่เห็นได้ชัดในบางครั้ง และความสามารถที่ดูเหมือนจะรอดชีวิตจากการตกที่อาจถึงแก่ชีวิตสำหรับสัตว์อื่นๆ

นิทานพื้นบ้านในประเทศต่ำที่สืบย้อนไปถึงปี ค.ศ. 1607 เล่าว่าแมวจะทำให้ทารกแรกเกิดหายใจไม่ออกโดยการเอาจมูกไปจ่อที่ปากของเด็กและดูดลมหายใจออกจากทารก[ 19 ]

ในเมืองอีเปอร์ส ยุคกลาง แมวถูกนำมาใช้ในช่วงฤดูหนาวเพื่อควบคุมสัตว์รบกวนที่รบกวนขนแกะที่เก็บไว้ในชั้นบนของหอผ้าเมื่อเริ่มเข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิที่อากาศอบอุ่นขึ้น หลังจากขายขนแกะหมดแล้ว แมวเหล่านั้นจะถูกโยนลงมาจาก หอ ระฆังไปยังจัตุรัสกลางเมืองด้านล่าง ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นสัญลักษณ์ของ "การกำจัดนักวิชาการชั่วร้าย" ในงาน Kattenstoet ('ขบวนพาเหรดแมว') ในปัจจุบัน ประเพณีนี้ได้เปลี่ยนไปเป็นการโยนแมวที่ทำจากขนแกะลงมาจากหลังคาบ้าน และผู้คนในยุคกลางมักจะดูดขนแกะเพื่อเป็นสัญลักษณ์แห่งโชคดี[ ต้องการแหล่งอ้างอิง ]

ภาพวาดในยุคเรเนสซองส์และวิคตอเรียน

แก้ไข
ริชาร์ด วิททิงตันและแมวของเขา (ค.ศ. 1808)

ในยุคเรเนสซองส์แมวมักถูกมองว่าเป็นสัตว์เลี้ยงของแม่มดในอังกฤษ เช่นกริมัลคินสัตว์เลี้ยงตัวแรกของแม่มดในฉากเปิดเรื่องของแม็คเบธ( ต้องการคำชี้แจงเพิ่มเติม )

แมวกลายเป็นตัวละครยอดนิยมและน่าเห็นใจในนิทานพื้นบ้านเช่นพุส อิน บู๊ทส์ [ 24 ] นิทานพื้นบ้านอังกฤษเรื่องหนึ่งที่แมวมีบทบาทเป็นเพื่อนที่ถูกทรยศคือดิ๊ก วิทติงตันกับแมวของเขาซึ่งได้รับการดัดแปลงเป็นละครเวทีหลายเรื่อง รวมถึงละครละครเพลงและละครใบ้ เรื่องราวเล่าถึงเด็กชายยากจนในศตวรรษที่ 14 โดยอิงจาก ริชาร์ด วิทติงตันในชีวิตจริงผู้ซึ่งกลายเป็นพ่อค้าผู้มั่งคั่งและในที่สุดก็เป็นนายกเทศมนตรีของลอนดอนเนื่องจากความสามารถในการกำจัดหนูของแมวของเขา ไม่มีหลักฐานทางประวัติศาสตร์ว่าวิทติงตันมีแมว[ 24 ]ในนิทานเรื่องนี้ ดิ๊ก วิทติงตัน เด็กกำพร้าผู้ยากจนได้หางานทำที่บ้านหลังใหญ่ของมิสเตอร์ฟิตซ์วาร์เรน พ่อค้าผู้มั่งคั่ง ห้องเล็กๆ ของเขาเต็มไปด้วยหนู ดิ๊กจึงได้แมวมาเลี้ยง ซึ่งแมวตัวนั้นก็ช่วยกำจัดหนูออกไป วันหนึ่ง มิสเตอร์ฟิตซ์วาร์เรนถามคนรับใช้ว่าพวกเขาต้องการส่งอะไรไปกับเรือของเขาเพื่อเดินทางไปยังท่าเรืออันห่างไกลเพื่อแลกเปลี่ยนกับทองคำหรือไม่ ดิ๊กตัดสินใจขายเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของเขา นั่นก็คือแมวของเขา ในราชสำนักอันห่างไกล แมวของดิ๊กได้กลายเป็นวีรบุรุษด้วยการขับไล่สัตว์รบกวนที่สร้างปัญหามากมายออกจากราชสำนัก เมื่อเรือของฟิตซ์วาร์เรนกลับมาก็บรรทุกทรัพย์สมบัติมาเต็มลำ ดิ๊กกลายเป็นคนร่ำรวย เขาร่วมทำธุรกิจกับมิสเตอร์ฟิตซ์วาร์เรนและแต่งงานกับอลิซลูกสาวของเขา และในที่สุดก็กลายเป็นนายกเทศมนตรีของลอนดอน เรื่องราวนี้แสดงให้เห็นไม่เพียงแต่ทัศนคติที่มีต่อแมวเท่านั้น แต่ยังรวมถึงความคิดของคนกลุ่มนี้โดยรวมด้วย ที่มองว่าเพื่อนและมิตรภาพเป็นสินค้าที่ต้องขายให้ได้กำไร[ 25 ]

เพลงคู่แมว ( Duetto buffo di due gatti ) ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นผลงานของโจอาคิโน รอสซินีเป็นบทเพลงที่นิยมแสดงโดยนักร้องโซปราโน สองคน โดยเนื้อเพลงประกอบด้วยคำว่า "miau" (" เหมียว ") ซ้ำๆ กันทั้งหมด

รัสเซีย

แก้ไข
ศิลปะพื้นบ้านศตวรรษที่สิบแปดแมวแห่งคาซาน

แม้ว่ารัสเซียจะตั้งอยู่ในทวีปยุโรป แต่ทัศนคติที่มีต่อแมวในรัสเซียก็แตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากในยุโรปกลางและยุโรปตะวันตก ศาสนาคริสต์นิกายออร์โธดอกซ์ไม่เพียงแต่ไม่เบียดเบียนสัตว์เหล่านี้ แต่กลับมีทัศนคติที่ดีต่อพวกมันอย่างมาก[ 26 ] [ 27 ]ต่างจากประเทศตะวันตก แมวถือเป็นสัตว์นำโชคในรัสเซียมานานหลายศตวรรษ การเลี้ยงแมว โดยเฉพาะอย่างยิ่งการปล่อยให้แมวเข้าไปในบ้านใหม่ก่อนที่มนุษย์จะย้ายเข้ามา เชื่อกันว่าจะนำมาซึ่งโชคลาภ[ 28 ]ในศาสนาคริสต์นิกายออร์โธดอกซ์ แมวเป็นสัตว์เพียงชนิดเดียวที่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปในโบสถ์ นอกจากนี้ แมวยังเป็นส่วนสำคัญของอารามออร์โธดอกซ์ของรัสเซีย ตามกฎหมายของรัสเซีย การฆ่าแมวมีโทษปรับสูงเท่ากับการฆ่าม้าหรือวัว[ ต้องการแหล่งอ้างอิง ]

ในช่วงสมัยเคียฟและมอสโกตอนต้น แมวไม่ได้ทำหน้าที่เพียงแค่ปกป้องหนูเท่านั้น แต่ยังเป็นสัญลักษณ์ของสถานะและความมั่งคั่งอีกด้วย ต่อมาในช่วงสมัยจักรวรรดิ เมื่อมีการนำสัตว์เหล่านี้มาเลี้ยงอย่างแพร่หลายในเมืองและหมู่บ้าน พวกมันก็กลายเป็นสมาชิกที่สำคัญของครอบครัว ในช่วงสมัยโซเวียต เมื่อมีที่อยู่อาศัยราคาไม่แพงสำหรับทุกคนอย่างแพร่หลาย สถานะของแมวก็ได้รับการสถาปนาอย่างมั่นคง ถือกันว่าบ้านแบบรัสเซียแท้ๆ นั้นขาดแมวไม่ได้[ 29 ]เป็นที่น่าสังเกตว่า ต่างจากแนวคิดของคาทอลิกและโปรเตสแตนต์ หลักคำสอนของออร์โธดอกซ์ยืนยันถึงความเป็นอมตะของวิญญาณสัตว์ ซึ่งสะท้อนให้เห็นในวัฒนธรรมและจิตใจของผู้คน[ 30 ]

แมวจำนวนมากได้เฝ้ารักษาพิพิธภัณฑ์เฮอร์มิเทจและพระราชวังฤดูหนาวมาอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ สมัย จักรพรรดินีเอลิซาเบธเมื่อเมืองคาซานในตาตาร์สถาน ได้มอบ แมวจับหนูที่ดีที่สุด 5 ตัวให้แก่พระองค์เพื่อควบคุมปัญหาหนูในพระราชวัง[ 31 ]พวกมันมีชีวิตที่สุขสบายและมีคนรับใช้พิเศษจนกระทั่งการปฏิวัติเดือนตุลาคมหลังจากนั้นพวกมันก็ได้รับการดูแลจากเจ้าหน้าที่พิพิธภัณฑ์ที่ได้รับการแต่งตั้งเป็นพิเศษ ปัจจุบันมีกลุ่มแมวอยู่ที่พิพิธภัณฑ์เฮอร์มิเทจในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก พวกมันมีเลขานุการส่วนตัว และมีแมวที่ทำหมันแล้วประมาณ 75 ตัว ทั้งเพศผู้และเพศเมีย เดินไปมาในพิพิธภัณฑ์[ 32 ]

เอเชีย

แก้ไข

จีน

แก้ไข
แมวในสวนโดยเหมาอี้ ศตวรรษที่ 12

แมวที่เป็นสัตว์เลี้ยงที่ได้รับความนิยมในสมัยราชวงศ์ซ่ง ของจีน ได้แก่ แมวขนยาวสำหรับจับหนู และแมวที่มีขนสีเหลืองและขาวที่เรียกว่า 'แมวสิงโต' ซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็นสัตว์เลี้ยงที่น่ารัก[ 33 ] [ 34 ]แมวสามารถได้รับการปรนนิบัติด้วยสิ่งของที่ซื้อจากตลาด เช่น "รังแมว" และมักจะได้รับอาหารเป็นปลาที่โฆษณาขายในตลาดสำหรับแมวโดยเฉพาะ[ 33 ] [ 34 ]

ญี่ปุ่น

แก้ไข
แมวกวักนำโชคทั่วไป

ในนิทานพื้นบ้านของญี่ปุ่นแมวมักถูกมองว่าเป็น สิ่งเหนือ ธรรมชาติหรือไคเบียว (かいびょう, "แมวแปลก" ) [ 35 ] [ 36 ]

มาเนกิเนโกะของญี่ปุ่นเป็นรูปปั้นที่เชื่อกันว่าจะนำโชคดีมาสู่เจ้าของ โดยความหมายตรงตัวคือแมวกวักในภาษาอังกฤษมักเรียกว่า "แมวนำโชค" หรือ "แมวโชคดี" โดยปกติจะเป็นแมวนั่งที่มีอุ้งเท้าข้างหนึ่งยกขึ้นและงอ ตำนานในญี่ปุ่นเล่าว่าแมวตัวหนึ่งโบกอุ้งเท้าให้เจ้าของบ้านชาวญี่ปุ่น ซึ่งเจ้าของบ้านรู้สึกสนใจในท่าทางนี้และเดินเข้าไปหา ไม่กี่วินาทีต่อมาก็มีฟ้าผ่าลงมาตรงที่เจ้าของบ้านเคยยืนอยู่[ 37 ]เจ้าของบ้านเชื่อว่าโชคดีของเขาเกิดจากการกระทำที่เป็นมงคลของแมว ดังนั้นจึงเป็นสัญลักษณ์ของโชคดี จึงมักพบเห็นได้ในธุรกิจต่างๆ เพื่อดึงดูดเงิน ในญี่ปุ่น การโบกมือเป็นท่าทาง "มานี่" ดังนั้นแมวจึงกำลังกวักมือเรียกลูกค้า

บน เกาะ ทาชิโรจิมะยังมีศาลเจ้าแมวขนาดเล็ก ( เนโกะ จินจา(猫神社) ) สร้างอยู่ด้วย ในอดีต ชาวเกาะเลี้ยงไหมเพื่อเอาเส้นไหม และเลี้ยงแมวไว้เพื่อควบคุมประชากรหนู (เพราะหนูเป็นศัตรูตามธรรมชาติของไหม) การจับปลาด้วยอวนแบบวางพื้นเป็นที่นิยมบนเกาะหลังจากยุคเอโดะ และชาวประมงจากที่อื่นจะมาพักค้างคืนบนเกาะ แมวจะไปที่โรงเตี๊ยมที่ชาวประมงพักอยู่และขอเศษอาหาร เมื่อเวลาผ่านไป ชาวประมงก็เกิดความผูกพันกับแมวและสังเกตพฤติกรรมของแมวอย่างใกล้ชิด โดยตีความการกระทำของพวกมันว่าเป็นการทำนายสภาพอากาศและรูปแบบการจับปลา วันหนึ่ง ขณะที่ชาวประมงกำลังเก็บหินเพื่อใช้กับอวนแบบวางพื้น หินก้อนหนึ่งตกลงมาและฆ่าแมวตัวหนึ่ง ชาวประมงรู้สึกเสียใจกับการสูญเสียแมว จึงนำมันไปฝังและประดิษฐานไว้ ณ สถานที่แห่งนี้บนเกาะ

อย่างไรก็ตาม นี่ไม่ใช่ศาลเจ้าแมวแห่งเดียวในญี่ปุ่น ยังมีศาลเจ้าแมวอื่นๆ อีก เช่น นัมบุจินจาในจังหวัดนีงาตะและศาลเจ้าแมวที่ทางเข้าเคียวทังโกะเมืองเกียวโต[ 38 ]

อีกหนึ่งตำนานแมวของญี่ปุ่นคือเนโกมาตะ : เมื่อแมวมีอายุถึงเกณฑ์ที่กำหนด มันจะงอกหางใหม่และสามารถยืนขึ้นพูดภาษามนุษย์ได้

เฮลโลคิตตี้สร้างสรรค์โดยยูโกะ ยามากูจิเป็นไอคอนแมวร่วมสมัย ตัวละครนี้เปิดตัวครั้งแรกในปี 1974 และตั้งแต่นั้นมาก็กลายเป็นส่วนสำคัญของวัฒนธรรมญี่ปุ่นไปทั่วโลก สินค้าต่างๆ มีจำหน่ายทั่วโลก ตามที่ซานริโอผู้ได้รับใบอนุญาตอย่างเป็นทางการ ผู้ออกแบบ และผู้ผลิตสินค้าเฮลโลคิตตี้ ระบุว่า ตัวละครนี้เป็นตัวการ์ตูนของเด็กหญิงตัวเล็กๆ ในชีวิตสมมติของเธอ เธอมาจากชานเมืองลอนดอนและเป็นส่วนหนึ่งของจักรวาลซานริโอ[ 39 ]

วัฒนธรรมสมัยใหม่

แก้ไข
ภาพของGrumpy Catมักถูกนำมาทำเป็นมีมอยู่บ่อยครั้ง เนื่องจากลักษณะใบหน้าที่ผิดรูปของ Grumpy Cat ทำให้มันดูไม่ค่อยมีความสุขอยู่ตลอดเวลา

แมวยังมีบทบาทสำคัญในวัฒนธรรมสมัยใหม่ด้วย

สหรัฐอเมริกา

แก้ไข

บริษัทผลิตภาพยนตร์ MTM Enterprisesของสหรัฐฯ ใช้แมวชื่อมิมซีย์เป็นมาสคอต และปรากฏในโลโก้เพื่อล้อเลียนสิงโตของMGM [ 40 ] ในปี 1990 หนังสือพิมพ์นิวยอร์กไทมส์กล่าวว่าแมวกลายเป็นสิ่งที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในการนำมาทำเป็นสินค้าของขวัญ (เช่น ที่รองแก้ว ผ้าเช็ดปาก เครื่องประดับ และที่คั่นหนังสือ) และมีร้านค้าประมาณ 1,000 แห่งในสหรัฐอเมริกาที่ขายเฉพาะสินค้าที่เกี่ยวข้องกับแมวเท่านั้น[ 41 ]

แมวอินเทอร์เน็ต

แก้ไข

ในโลกอินเทอร์เน็ต แมวมักปรากฏอยู่บ่อยครั้งในรูปแบบมีมและเรื่องตลกอื่นๆ และในโซเชียลมีเดีย ผู้คนมักโพสต์รูปแมวของตนเอง

ดูเพิ่มเติม

แก้ไข

หมายเหตุ

แก้ไข
  1.  คาร์ลอส เอ. ดริสคอลล์, จูเลียต คลัตตัน-บร็อก และ คณะ (มิถุนายน 2552) "วิวัฒนาการของแมวบ้าน: หลักฐานทางพันธุกรรมและโบราณคดีชี้ให้เห็นว่าแมวป่ากลายเป็นแมวบ้านเร็วกว่า และในสถานที่ที่แตกต่างไปจากที่เคยคิดไว้ " Scientific American
  2.  "แมวเลี้ยงให้เชื่องด้วยตัวเอง หลักฐานดีเอ็นเอโบราณแสดงให้เห็น" 19 มิถุนายน 2017. เก็บถาวรจากต้นฉบับเมื่อ 6 พฤศจิกายน 2018. เรียกดูเมื่อ6 พฤศจิกายน 2018 .
  3.  คลัตตัน-บร็อก, จูเลียต (1999) [1987]. ประวัติศาสตร์ธรรมชาติของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่ถูกเลี้ยง (  ฉบับที่ 2). เคมบริดจ์: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์. หน้า 138. ISBN 0-521-63495-4.
  4.  Cirlot, JE (1967) [1962]. พจนานุกรมสัญลักษณ์ . ลอนดอน: Routledge and Kegan Paul. หน้า 38.
  5.  เมสัน, อิลลินอยส์ (1984). วิวัฒนาการของสัตว์เลี้ยง . สำนักพิมพ์เพรนติสฮอลล์. ISBN 0-582-46046-8.
  6.  Vigne, Jean-Denis (2004). "การฝึกแมวให้เชื่องตั้งแต่เนิ่นๆ ในไซปรัส". Science . 304 (5668): 259– 263. doi : 10.1126/science.1095335 .
  7.  แบล็ก, เจเรมี (1992). เทพเจ้า ปีศาจ และสัญลักษณ์ของเมโสโปเตเมียโบราณ . สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเท็กซัส. หน้า52–54 . 
  8.  เฮสส์, ไบรอัน (1990). การใช้สัตว์และการเปลี่ยนแปลงทางวัฒนธรรมในเลแวนต์โบราณ . สำนักพิมพ์พิพิธภัณฑ์พีบอดี. หน้า121–125 . 
  9.  คอลลินส์, บิลลี จีน (2002). ประวัติศาสตร์ของโลกสัตว์ในตะวันออกใกล้โบราณ . บริลล์. หน้า89–93 . 
  10.  บอยซ์, แมรี (2001). ชาวโซโรแอสเตรียน: ความเชื่อและแนวปฏิบัติทางศาสนาของพวกเขา . รูทเลดจ์. หน้า74–76 . 
  11.  Geyer, Georgie Anne (2004). เมื่อแมวครองราชย์ดุจราชา: ตามรอยแมวศักดิ์สิทธิ์ . แคนซัสซิตี้, มิสซูรี: Andrews McMeel. ISBN 0-7407-4697-9.
  12.  Minou Reeves (2000). Muhammad in Europe .สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก (NYU). หน้า52. ISBN  0-8147-7533-0.
  13.  อัล-ธาฮาบี, ชัมซุดดิน. "ชีวประวัติของอัล-ริไฟ" . سير اعلام النبلاء (ภาษาอาหรับ) สืบค้นเมื่อ11 พฤศจิกายน 2014 .
  14.  มาร์ค, โจชัว เจ. (17 กุมภาพันธ์ 2012). "แมวในโลกยุคโบราณ" . สารานุกรมประวัติศาสตร์โลก .
  15.  เอ็งเกลส์, โดนัลด์ ดับเบิลยู. (2001) [1999]. แมวคลาสสิก: การรุ่งเรืองและการเสื่อมถอยของแมวศักดิ์สิทธิ์นครนิวยอร์ก รัฐนิวยอร์ก และลอนดอน ประเทศอังกฤษ: รูทเลดจ์ISBN 0-415-26162-7.
  16.  Rogers, Katherine M. (2006). Cat . ลอนดอน ประเทศอังกฤษ: Reaktion Books. หน้า18–20 . ISBN  978-1-86189-292-8.
  17.  พลูตาร์ค: โฆษณาเรื่องการแต่งงาน 44
  18.  พลินี 10, 83
  19.  เดอ วรีส์, แอด (1976). พจนานุกรมสัญลักษณ์และภาพพจน์ . อัมสเตอร์ดัม: สำนักพิมพ์นอร์ทฮอลแลนด์. หน้า85–86 . ISBN  0-7204-8021-3.
  20.  บีเดิล, มูเรียล (1977). แมว . นครนิวยอร์ก, นิวยอร์ก: ไซมอน แอนด์ ชูสเตอร์. หน้า 76. ISBN 978-0671224516.
  21.  Howey, M. Oldfield (2003) [1930]. แมวในเวทมนตร์และตำนาน . Mineola, NY: Dover. หน้า58–60 . ISBN  9780486431147สืบค้นข้อมูลเมื่อ วัน ที่26 สิงหาคม 2556
  22.  " กฎหมายของฮีเวล ดา"หอสมุดแห่งชาติอังกฤษเก็บถาวรจากต้นฉบับเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน 2016 สืบค้นเมื่อ21 ธันวาคม 2017
  23.  เอเยอร์ส, โจนาธาน (2011). อย่าไปยิงนกอัลบาทรอส!: ตำนานและความเชื่อโชลางเกี่ยวกับการเดินเรือ . เอแอนด์ซี แบล็ก, ลอนดอน, สหราชอาณาจักร. ISBN 978-1-4081-3131-2.
  24.  โรเบิร์ตส์, แพทริค. "ดิ๊ก วิตติงตันและแมวของเขา: ตำนานและความจริง" , แมวในตำนาน, purr-n-fur.org (2008)
  25.  ครูอิกแชงค์, จอร์จ. ประวัติของดิ๊ก วิตติงตัน นายกเทศมนตรีแห่งลอนดอน พร้อมกับการผจญภัยของแมวของเขา , แบนเบอรี, ประมาณปี 1820
  26.  "เดอะมอสโกไทมส์ - โบสถ์รัสเซียทำพิธีอวยพรแมว (พร้อมรูปภาพ)" . TheMoscowTimes.com . สืบค้นเมื่อ7 มีนาคม 2026 .
  27.  "Aleteia - คำอวยพรตามหลักศาสนาออร์โธดอกซ์สำหรับลูกแมวผู้ศรัทธา" . Aleteia.org . สืบค้นเมื่อ7 มีนาคม 2026 .
  28.  "Московский Музей Кошки - พิพิธภัณฑ์แมวมอสโก" . มอสโกcatmuseum.com สืบค้นเมื่อ21 ธันวาคม 2560 .
  29.  "Культура.РФ - Как коты помогали крестьянам и императорам " วัฒนธรรม.ru . สืบค้นเมื่อ7 มีนาคม 2569 .
  30.  "Азбука веры - Дух, душа и тело, св. лука (Войно-Ясенецкий)" . อัซบีกา.รู. สืบค้นเมื่อ7 มีนาคม 2569 .
  31.  Liukko, Anna และ Jyrki. "แมวแห่งเฮอร์มิเทจ" . ชีวิตชาวรัสเซีย . เก็บถาวรจากต้นฉบับเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม 2016 . สืบค้นเมื่อ21 ธันวาคม 2017 .
  32.  โคล, เทเรซา เลโวเนียน. " เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก: แมวแห่งพิพิธภัณฑ์เฮอร์มิเทจ " ( เอกสารเก่า ). เดอะเทเลกราฟ . 23 พฤษภาคม 2013. สืบค้นเมื่อ 2 กรกฎาคม 2015.
  33.  เกอร์เน็ต อายุ 48 ปี
  34.  เกอร์เน็ต, 122 – 123.
  35.  เดวิสสัน, แซ็ค (2017). ไคบิโย: แมวเหนือธรรมชาติแห่งญี่ปุ่น . สำนักพิมพ์ชินมิวสิค. ISBN 978-1634059169.
  36.  Macalanda, ดานา (28 ตุลาคม 2017). "'Kaibyo: แมวเหนือธรรมชาติแห่งญี่ปุ่น': แมวที่ดูน่ากลัวตามแบบฉบับดั้งเดิม" . The Japan Times . สืบค้นเมื่อ13 กรกฎาคม 2021 .
  37.  Tse, Holly (11 เมษายน 2019). "5 ข้อเท็จจริงที่น่าสนใจเกี่ยวกับมาเนกิเนโกะ (แมวนำโชค)" . Catster . สืบค้นเมื่อ12 ตุลาคม 2019 .
  38.  "แมวในวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น - KCP International" . Kcpinternational.com . 24 กุมภาพันธ์ 2014 . สืบค้นเมื่อ21 ธันวาคม 2017 .
  39.  "เฮลโลคิตตี้, มายเมโลดี้, แบดซ์-มารุ และตัวละครอื่นๆ จากซานริโอ ที่ SanrioTown.com" Sanriotown.com เก็บถาวรจากต้นฉบับเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม 2014 เรียกดูเมื่อวันที่ 19 เมษายน 2019
  40.  สตอลล์, แซม (2007). 100 แมวที่เปลี่ยนแปลงอารยธรรม: แมวที่มีอิทธิพลมากที่สุดในประวัติศาสตร์ . สำนักพิมพ์เคิร์กบุ๊คส์. ISBN 978-1-59474-163-0.
  41.  ดิกคินสัน, เออร์เนสต์ (22 กรกฎาคม 1990). "ทุกอย่างเกี่ยวกับ/อุปกรณ์สำหรับแมว; หลายพันล้านสำหรับอาหาร และของกระจุกกระจิกอีกด้วย"เดอะนิวยอร์กไทมส์. สืบค้นเมื่อ8 มีนาคม 2013 .

เอกสารอ้างอิง

แก้ไข
  • เกอร์เนต์, ฌาคส์ (1962). ชีวิตประจำวันในประเทศจีนก่อนการรุกรานของมองโกล ค.ศ. 1250–1276แปลโดย เอช.เอ็ม. ไรท์ สแตนฟอร์ด: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดISBN 0-8047-0720-0.
  • Dodge, Alleine (1949). เก้าชีวิต: นิทรรศการแมวในประวัติศาสตร์และศิลปะนิวยอร์ก: พิพิธภัณฑ์ศิลปะการตกแต่ง Cooper Union, archive.org

อ่านเพิ่มเติม

แก้ไข
แก้ไข
เขียนโดย ที่ ไม่มีความคิดเห็น:
สมัครสมาชิก: บทความ (Atom)