現象แปลกๆ ที่หลายคนเคยเจอ: ตอนที่ชีวิตกำลังจะดีขึ้น มักจะมีคนบางคนหายไปจากชีวิตเรา
จู่ๆ อาจจะโดนเลิกจ้าง แต่จริงๆ อาจเป็นจักรวาลกำลังบอกว่า "เธอคู่ควรกับที่ที่ดีกว่านี้"
อาจถูกเพื่อนเข้าใจผิดจนห่างกันไป นั่นอาจเป็นฟ้าเบี่ยงพลังงานลบออกจากชีวิต
อาจรู้สึกรำคาญชีวิตเดิมๆ อยากย้ายบ้าน อยากเริ่มใหม่ นั่นอาจเป็นวิญญาณ催促ให้ไปที่ที่เหมาะกับเธอกว่า
เพราะฉะนั้น เวลาชีวิตเหมือนพังไปหมด มันไม่ใช่ "ดวงตก" แต่คือเธอกำลังจะ "ดวงขึ้น" ต่างหาก
Kill 4
นักฆ่านิรนามชายหนุ่ม สูง180เซนติเมตร หน้าผากกว้าง คิ้วหนาใหญ่ จมูกใหญ่ ผมสั้นสีดำ ตาสีน้ำตาล ผิวคล้ำเพราะตากแดด มีปานที่คอหนึ่งปาน มีปานที่ข้อมือซ้ายหนึ่งปาน น้ำหนัก60กิโลกรัม รัวปืนBrügger & Thomet APCทะลุกระจกหน้าต่างชั้นสองจนกระสุนหมด นักฆ่านิรนามปลดแม็กกาซีนที่หมดกระสุนแล้วแล้ววิ่งไปพิงผนังบ้าน หยิบแม็กกาซีนกลมแม็กกาซีนหนึ่งออกมาจากด้านในของข้างขวาของเสื้อคลุมแล้วบรรจุแม็กกาซีนกลมเข้ากับปืนBrügger & Thomet APCแล้วขึ้นลำปืนแล้วเดินกลับเข้าในบ้านของยูคิ อาโออิแล้วเดินขึ้นบันไดขึ้นไปชั้นสอง เมื่อนักฆ่านิรนามเดินขึ้นบันไดไปครึ่งทางนักฆ่านิรนามก็รัวปืนBrügger & Thomet APCใส่ชั้นสอง เมื่อเขาเดินขึ้นถึงขั้นบันไดขั้นบนสุดนักฆ่านิรนามรัวปืนBrügger & Thomet APCใส่คนทั้งแปดคนที่นอนแน่นิ่งอยู่บนพื้นของชั้นสองอยู่แล้ว นักฆ่านิรนามเดินเข้าไปกลางทางเดินแล้วรัวปืนBrühher & Thomet APCใส่ร่างเหล่านั้นซ้ำอีกรอบ
แล้วนักฆ่านิรนามก็เดินลงไปหายูคิ อาโออิที่ห้อง ยูคิ อาโออิ สาวญี่ปุ่น เธอเกิด27 มีนาคม ค.ศ.1992 เป็นนักพากย์ ชอบsailor moon ชอบtransformers คุ้นเคยกับtransformersและของเล่นผู้ชายมาตั้งแต่เด็ก ชอบเล่นเกม ชอบเกมThe Legend of Zelda : Ocarina of Timeมากที่สุด ชอบสัตว์ขนาดเล็ก เลี้ยงชิปมังก์และแมวมันช์กินไว้บ้าน มีความสามารถพิเศษในการวาดรูปด้วยอุปกรณ์ศิลปะหลากสี เธอมีงานอดิเรกเป็นการเขียนหนังสือและวาดรูป ใบหน้ากลมโต ดวงตาเป็นประกาย ยิ้มแล้วน่ารัก ถ้ายิ่งใส่แว่นตากลมๆโตๆก็ยิ่งน่ารัก ผมสีดำ สูง140เซนติเมตร กรุ๊ปเลือดA ยังคงตัวสั่นอยู่บนเตียง เมื่อนักฆ่านิรนามไปนั่งอยู่ต่อหน้าเธอบนเตียงของเธอ ยูคิ อาโออิก็เลื่อนมองตาดำขึ้นมามองนักฆ่านิรนามอย่างโกรธแค้น นักฆ่านิรนามเอาปืนWalther PPKที่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อข้างขวาให้ยูคิ อาโออิ ยูคิ อาโออิรับปืนWalther PPKนั้นไปแล้วจ่อหัวนักฆ่านิรนาม นักฆ่านิรนามพูด "うて。 [อุเตะ(ยิงสิ)]" ยูคิ อาโออิยิง แต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น นักฆ่านิรนามตบหน้ายูคิ อาโออิจนหน้าหัน แล้วเอาปืนWalther PPKตบหน้ายูคิ อาโออิอีกที แล้วถีบท้องยูคิ อาโออิ จนยูคิ อาโออิหงายหลังบนเตียงนอน นักฆ่านิรนามลุกจากเตียง นักฆ่านิรนามพูดว่า"こい [โคอี้(มานี่)]" แล้วเดินไปลากตัวยูคิ อาโออิไปที่บ้านพักของนักฆ่านิรนาม
เมื่อมาถึงบ้านพักของนักฆ่านิรนาม นักฆ่านิรนามก็ลากตัวยูคิ อาโออิเข้าไปในห้องน้ำ หลังทำสิ่งที่ต้องจัดการในห้องน้ำเสร็จแล้ว นักฆ่านิรนามก็แต่งตัวให้ยูคิ อาโออิ ให้ยูคิ อาโออิใส่ชุดสูทธุรกิจแล้วใส่วิกผมทรงWolf-cutให้เธอ แล้วก็โยนหนังสือสอนภาษาไทย-ญี่ปุ่นให้ยูคิ อาโออิ นักฆ่านิรนามพูด "よめ [โยเมะ(อ่านซะ)]" นักฆ่านิรนามพูดต่อ "I don't want to speak japanese, it's so hard [ไอด้อนว้อนทูสปี๊กแจแพนีส อิท ส โซฮาร์ด (ฉันไม่อยากพูดภาษาญี่ปุ่น แม่งยาก)] แล้วจากนั้นนักฆ่านิรนามก็เก็บข้าวของทั้งหมด แล้วก็ลากตัวยูคิ อาโออิไปสนามบิน เขาให้Passportสำหรับตัวตนลับแบบสายลับให้เธอ แล้วก็ลงที่สนามบินดอนเมือง
ยูคิ อาโออิถามขึ้น "เรามาที่ไทยทำไม?" นักฆ่านิรนามตอบ "เพราะมีลูกค้าคนหนึ่งจ้างมาให้ฆ่าคนในไทยไง" ยูคิ อาโออิถาม "ที่โยนหนังสือสอนภาษาไทยมาให้ เพราะนายเป็นคนไทยใช่ไหม" นักฆ่านิรนามตอบ "ใช่ ถ้ามีคนจ้างมาฆ่าคนในไทย โดยเฉพาะในเขตชุมชนสายไหม ลำลูกกา หรือเกาะเมืองอยุธยา ฉันโคตรได้เปรียบ เพราะตอนเด็กฉันอยู่ที่นี่ อยู่ที่ ๆฉันเพิ่งพูดไป" แล้วนักฆ่านิรนามกับยูคิ อาโออิก็นั่งรถแท็กซี่ไปยังที่ ๆเป้าหมายอาศัยอยู่ ที่อยู่อาศัยของเป้าหมายเป็นเรือนไทยแบบโบราณ นักฆ่านิรนามหยิบปืนลูกซองBenelli M3 ออกมาจากประเป๋าเดินทางใส่กระสุนลูกปรายเข้าไปในช่องใส่กระสุน ชักปั๊ม เปลี่ยนเป็นโหมดSemi-Automaticแล้วเดินขึ้นไปบนเรือนไทยนั้น ยูคิ อาโออิเดินตามนักฆ่านิรนามไปด้วย นักฆ่านิรนามเดินไปเจอเป้าหมายในห้องนั่งเล่น นักฆ่านิรนามก็ยิงปืนBenelli M3ใส่เป้าหมาย ลูกปรายทะลุไปผนังไม้ด้านหลัง จาน ชาม แตกกระจาย เลือดก็สาดไปทั่วห้อง แล้วก็มีเด็กหญิงสี่ขวบวิ่งเข้ามาในห้อง นักฆ่านิรนามก็ยิงปืนBenelli M3ใส่เด็กหญิงคนนั้นที่หัวจนตาย ยูคิ อาโออิก็กรี๊ด "อ๊าย!!!!!!!!!! อ้า!!!!!!!!!" แล้วยูคิ อาโออิก็ร้องไห้ น้ำตาไหลออกมา "นายฆ่าเด็ก ฮือ ๆ เด็กผิดอะไร? ทำไมต้องฆ่าเด็กด้วย? เขายังเด็กอยู่นะ" นักฆ่านิรนามก็หันไปพูดกับยูคิ อาโออิ "คิดว่านักฆ่าเป็นอะไร? คิดว่านักฆ่ามีคุณธรรมหรือไง? คิดว่าการฆ่ากันในชีวิตจริงมันเป็นยังไงกันวะ? คิดว่านักฆ่ามันเท่เหรอ? คิดว่าการฆ่ากันในชีวิตจริงมันเท่เหรอ? ไม่! มันไม่ได้เท่อะไรเลย มันน่ารังเกียจ มันเลวทราม มันต่ำช้า มันไร้คุณธรรม มันไร้ศีลธรรม การฆ่ามันต้องไร้คุณธรรมแบบนี้แหละ เพราะฉันไร้คุณธรรมนี่แหละฉันถึงได้อยู่รอดมาได้จนถึงทุกวันนี้ ถ้าฉันมีคุณธรรมฉันคงตายไปนานแล้ว ถ้าจะฆ่ากัน มันต้องไร้คุณธรรม มันต้องไร้ศีลธรรม มันต้องไม่มีความเห็นอกเห็นใจ ไอ้พวกที่ชอบพูดใส่นักดาบว่า แต่ผมมีปืน หรือไอ้ที่ชอบทำรูปมีมเขียนศิลปะการต่อสู้ไว้บานที่ตัวละครหนึ่ง ส่วนอีกตัวละครเขียนชื่อปืนไว้ ในชีวิตจริง ถ้าเอาปืนให้มัน มันจะโดนฆ่าตาย คิดว่าการฆ่ากันในชีวิตจริงมันง่ายนักเหรอ? เด็ก5ขวบกับการ์ดยูกิก็ฆ่าเราได้! นี่แหละ การฆ่ากันในชีวิตจริง! ยินดีต้อนรับสู่การฆ่ากันในโลกแห่งความเป็นจริง"
Kill 4
นักฆ่านิรนามชายหนุ่ม สูง180เซนติเมตร หน้าผากกว้าง คิ้วหนาใหญ่ จมูกใหญ่ ผมสั้นสีดำ ตาสีน้ำตาล ผิวคล้ำเพราะตากแดด มีปานที่คอหนึ่งปาน มีปานที่ข้อมือซ้ายหนึ่งปาน น้ำหนัก60กิโลกรัม รัวปืนBrügger & Thomet APCทะลุกระจกหน้าต่างชั้นสองจนกระสุนหมด นักฆ่านิรนามปลดแม็กกาซีนที่หมดกระสุนแล้วแล้ววิ่งไปพิงผนังบ้าน หยิบแม็กกาซีนกลมแม็กกาซีนหนึ่งออกมาจากด้านในของข้างขวาของเสื้อคลุมแล้วบรรจุแม็กกาซีนกลมเข้ากับปืนBrügger & Thomet APCแล้วขึ้นลำปืนแล้วเดินกลับเข้าในบ้านของยูคิ อาโออิแล้วเดินขึ้นบันไดขึ้นไปชั้นสอง เมื่อนักฆ่านิรนามเดินขึ้นบันไดไปครึ่งทางนักฆ่านิรนามก็รัวปืนBrügger & Thomet APCใส่ชั้นสอง เมื่อเขาเดินขึ้นถึงขั้นบันไดขั้นบนสุดนักฆ่านิรนามรัวปืนBrügger & Thomet APCใส่คนทั้งแปดคนที่นอนแน่นิ่งอยู่บนพื้นของชั้นสองอยู่แล้ว นักฆ่านิรนามเดินเข้าไปกลางทางเดินแล้วรัวปืนBrühher & Thomet APCใส่ร่างเหล่านั้นซ้ำอีกรอบ
แล้วนักฆ่านิรนามก็เดินลงไปหายูคิ อาโออิที่ห้อง ยูคิ อาโออิ สาวญี่ปุ่น เธอเกิด27 มีนาคม ค.ศ.1992 เป็นนักพากย์ ชอบsailor moon ชอบtransformers คุ้นเคยกับtransformersและของเล่นผู้ชายมาตั้งแต่เด็ก ชอบเล่นเกม ชอบเกมThe Legend of Zelda : Ocarina of Timeมากที่สุด ชอบสัตว์ขนาดเล็ก เลี้ยงชิปมังก์และแมวมันช์กินไว้บ้าน มีความสามารถพิเศษในการวาดรูปด้วยอุปกรณ์ศิลปะหลากสี เธอมีงานอดิเรกเป็นการเขียนหนังสือและวาดรูป ใบหน้ากลมโต ดวงตาเป็นประกาย ยิ้มแล้วน่ารัก ถ้ายิ่งใส่แว่นตากลมๆโตๆก็ยิ่งน่ารัก ผมสีดำ สูง140เซนติเมตร กรุ๊ปเลือดA ยังคงตัวสั่นอยู่บนเตียง เมื่อนักฆ่านิรนามไปนั่งอยู่ต่อหน้าเธอบนเตียงของเธอ ยูคิ อาโออิก็เลื่อนมองตาดำขึ้นมามองนักฆ่านิรนามอย่างโกรธแค้น นักฆ่านิรนามเอาปืนWalther PPKที่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อข้างขวาให้ยูคิ อาโออิ ยูคิ อาโออิรับปืนWalther PPKนั้นไปแล้วจ่อหัวนักฆ่านิรนาม นักฆ่านิรนามพูด "うて。 [อุเตะ(ยิงสิ)]" ยูคิ อาโออิยิง แต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น นักฆ่านิรนามตบหน้ายูคิ อาโออิจนหน้าหัน แล้วเอาปืนWalther PPKตบหน้ายูคิ อาโออิอีกที แล้วถีบท้องยูคิ อาโออิ จนยูคิ อาโออิหงายหลังบนเตียงนอน นักฆ่านิรนามลุกจากเตียง นักฆ่านิรนามพูดว่า"こい [โคอี้(มานี่)]" แล้วเดินไปลากตัวยูคิ อาโออิไปที่บ้านพักของนักฆ่านิรนาม
เมื่อมาถึงบ้านพักของนักฆ่านิรนาม นักฆ่านิรนามก็ลากตัวยูคิ อาโออิเข้าไปในห้องน้ำ หลังทำสิ่งที่ต้องจัดการในห้องน้ำเสร็จแล้ว นักฆ่านิรนามก็แต่งตัวให้ยูคิ อาโออิ ให้ยูคิ อาโออิใส่ชุดสูทธุรกิจแล้วใส่วิกผมทรงWolf-cutให้เธอ แล้วก็โยนหนังสือสอนภาษาไทย-ญี่ปุ่นให้ยูคิ อาโออิ นักฆ่านิรนามพูด "よめ [โยเมะ(อ่านซะ)]" นักฆ่านิรนามพูดต่อ "I don't want to speak japanese, it's so hard [ไอด้อนว้อนทูสปี๊กแจแพนีส อิท ส โซฮาร์ด (ฉันไม่อยากพูดภาษาญี่ปุ่น แม่งยาก)] แล้วจากนั้นนักฆ่านิรนามก็เก็บข้าวของทั้งหมด แล้วก็ลากตัวยูคิ อาโออิไปสนามบิน เขาให้Passportสำหรับตัวตนลับแบบสายลับให้เธอ แล้วก็ลงที่สนามบินดอนเมือง
ยูคิ อาโออิถามขึ้น "เรามาที่ไทยทำไม?" นักฆ่านิรนามตอบ "เพราะมีลูกค้าคนหนึ่งจ้างมาให้ฆ่าคนในไทยไง" ยูคิ อาโออิถาม "ที่โยนหนังสือสอนภาษาไทยมาให้ เพราะนายเป็นคนไทยใช่ไหม" นักฆ่านิรนามตอบ "ใช่ ถ้ามีคนจ้างมาฆ่าคนในไทย โดยเฉพาะในเขตชุมชนสายไหม ลำลูกกา หรือเกาะเมืองอยุธยา ฉันโคตรได้เปรียบ เพราะตอนเด็กฉันอยู่ที่นี่ อยู่ที่ ๆฉันเพิ่งพูดไป" แล้วนักฆ่านิรนามกับยูคิ อาโออิก็นั่งรถแท็กซี่ไปยังที่ ๆเป้าหมายอาศัยอยู่ ที่อยู่อาศัยของเป้าหมายเป็นเรือนไทยแบบโบราณ นักฆ่านิรนามหยิบปืนลูกซองBenelli M3 ออกมาจากประเป๋าเดินทางใส่กระสุนลูกปรายเข้าไปในช่องใส่กระสุน ชักปั๊ม เปลี่ยนเป็นโหมดSemi-Automaticแล้วเดินขึ้นไปบนเรือนไทยนั้น ยูคิ อาโออิเดินตามนักฆ่านิรนามไปด้วย นักฆ่านิรนามเดินไปเจอเป้าหมายในห้องนั่งเล่น นักฆ่านิรนามก็ยิงปืนBenelli M3ใส่เป้าหมาย ลูกปรายทะลุไปผนังไม้ด้านหลัง จาน ชาม แตกกระจาย เลือดก็สาดไปทั่วห้อง แล้วก็มีเด็กหญิงสี่ขวบวิ่งเข้ามาในห้อง นักฆ่านิรนามก็ยิงปืนBenelli M3ใส่เด็กหญิงคนนั้นที่หัวจนตาย ยูคิ อาโออิก็กรี๊ด "อ๊าย!!!!!!!!!! อ้า!!!!!!!!!" แล้วยูคิ อาโออิก็ร้องไห้ น้ำตาไหลออกมา "นายฆ่าเด็ก ฮือ ๆ เด็กผิดอะไร? ทำไมต้องฆ่าเด็กด้วย? เขายังเด็กอยู่นะ" นักฆ่านิรนามก็หันไปพูดกับยูคิ อาโออิ "คิดว่านักฆ่าเป็นอะไร? คิดว่านักฆ่ามีคุณธรรมหรือไง? คิดว่าการฆ่ากันในชีวิตจริงมันเป็นยังไงกันวะ? คิดว่านักฆ่ามันเท่เหรอ? คิดว่าการฆ่ากันในชีวิตจริงมันเท่เหรอ? ไม่! มันไม่ได้เท่อะไรเลย มันน่ารังเกียจ มันเลวทราม มันต่ำช้า มันไร้คุณธรรม มันไร้ศีลธรรม
Kill 4
นักฆ่านิรนามชายหนุ่ม สูง180เซนติเมตร หน้าผากกว้าง คิ้วหนาใหญ่ จมูกใหญ่ ผมสั้นสีดำ ตาสีน้ำตาล ผิวคล้ำเพราะตากแดด มีปานที่คอหนึ่งปาน มีปานที่ข้อมือซ้ายหนึ่งปาน น้ำหนัก60กิโลกรัม รัวปืนBrügger & Thomet APCทะลุกระจกหน้าต่างชั้นสองจนกระสุนหมด นักฆ่านิรนามปลดแม็กกาซีนที่หมดกระสุนแล้วแล้ววิ่งไปพิงผนังบ้าน หยิบแม็กกาซีนกลมแม็กกาซีนหนึ่งออกมาจากด้านในของข้างขวาของเสื้อคลุมแล้วบรรจุแม็กกาซีนกลมเข้ากับปืนBrügger & Thomet APCแล้วขึ้นลำปืนแล้วเดินกลับเข้าในบ้านของยูคิ อาโออิแล้วเดินขึ้นบันไดขึ้นไปชั้นสอง เมื่อนักฆ่านิรนามเดินขึ้นบันไดไปครึ่งทางนักฆ่านิรนามก็รัวปืนBrügger & Thomet APCใส่ชั้นสอง เมื่อเขาเดินขึ้นถึงขั้นบันไดขั้นบนสุดนักฆ่านิรนามรัวปืนBrügger & Thomet APCใส่คนทั้งแปดคนที่นอนแน่นิ่งอยู่บนพื้นของชั้นสองอยู่แล้ว นักฆ่านิรนามเดินเข้าไปกลางทางเดินแล้วรัวปืนBrühher & Thomet APCใส่ร่างเหล่านั้นซ้ำอีกรอบ
แล้วนักฆ่านิรนามก็เดินลงไปหายูคิ อาโออิที่ห้อง ยูคิ อาโออิ สาวญี่ปุ่น เธอเกิด27 มีนาคม ค.ศ.1992 เป็นนักพากย์ ชอบsailor moon ชอบtransformers คุ้นเคยกับtransformersและของเล่นผู้ชายมาตั้งแต่เด็ก ชอบเล่นเกม ชอบเกมThe Legend of Zelda : Ocarina of Timeมากที่สุด ชอบสัตว์ขนาดเล็ก เลี้ยงชิปมังก์และแมวมันช์กินไว้บ้าน มีความสามารถพิเศษในการวาดรูปด้วยอุปกรณ์ศิลปะหลากสี เธอมีงานอดิเรกเป็นการเขียนหนังสือและวาดรูป ใบหน้ากลมโต ดวงตาเป็นประกาย ยิ้มแล้วน่ารัก ถ้ายิ่งใส่แว่นตากลมๆโตๆก็ยิ่งน่ารัก ผมสีดำ สูง140เซนติเมตร กรุ๊ปเลือดA ยังคงตัวสั่นอยู่บนเตียง เมื่อนักฆ่านิรนามไปนั่งอยู่ต่อหน้าเธอบนเตียงของเธอ ยูคิ อาโออิก็เลื่อนมองตาดำขึ้นมามองนักฆ่านิรนามอย่างโกรธแค้น นักฆ่านิรนามเอาปืนWalther PPKที่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อข้างขวาให้ยูคิ อาโออิ ยูคิ อาโออิรับปืนWalther PPKนั้นไปแล้วจ่อหัวนักฆ่านิรนาม นักฆ่านิรนามพูด "うて。 [อุเตะ(ยิงสิ)]" ยูคิ อาโออิยิง แต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น นักฆ่านิรนามตบหน้ายูคิ อาโออิจนหน้าหัน แล้วเอาปืนWalther PPKตบหน้ายูคิ อาโออิอีกที แล้วถีบท้องยูคิ อาโออิ จนยูคิ อาโออิหงายหลังบนเตียงนอน นักฆ่านิรนามลุกจากเตียง นักฆ่านิรนามพูดว่า"こい [โคอี้(มานี่)]" แล้วเดินไปลากตัวยูคิ อาโออิไปที่บ้านพักของนักฆ่านิรนาม
เมื่อมาถึงบ้านพักของนักฆ่านิรนาม นักฆ่านิรนามก็ลากตัวยูคิ อาโออิเข้าไปในห้องน้ำ หลังทำสิ่งที่ต้องจัดการในห้องน้ำเสร็จแล้ว นักฆ่านิรนามก็แต่งตัวให้ยูคิ อาโออิ ให้ยูคิ อาโออิใส่ชุดสูทธุรกิจแล้วใส่วิกผมทรงWolf-cutให้เธอ แล้วก็โยนหนังสือสอนภาษาไทย-ญี่ปุ่นให้ยูคิ อาโออิ นักฆ่านิรนามพูด "よめ [โยเมะ(อ่านซะ)]" นักฆ่านิรนามพูดต่อ "I don't want to speak japanese, it's so hard [ไอด้อนว้อนทูสปี๊กแจแพนีส อิท ส โซฮาร์ด (ฉันไม่อยากพูดภาษาญี่ปุ่น แม่งยาก)] แล้วจากนั้นนักฆ่านิรนามก็เก็บข้าวของทั้งหมด แล้วก็ลากตัวยูคิ อาโออิไปสนามบิน เขาให้Passportสำหรับตัวตนลับแบบสายลับให้เธอ แล้วก็ลงที่สนามบินดอนเมือง
ยูคิ อาโออิถามขึ้น "เรามาที่ไทยทำไม?" นักฆ่านิรนามตอบ "เพราะมีลูกค้าคนหนึ่งจ้างมาให้ฆ่าคนในไทยไง" ยูคิ อาโออิถาม "ที่โยนหนังสือสอนภาษาไทยมาให้ เพราะนายเป็นคนไทยใช่ไหม" นักฆ่านิรนามตอบ "ใช่ ถ้ามีคนจ้างมาฆ่าคนในไทย โดยเฉพาะในเขตชุมชนสายไหม ลำลูกกา หรือเกาะเมืองอยุธยา ฉันโคตรได้เปรียบ เพราะตอนเด็กฉันอยู่ที่นี่ อยู่ที่ ๆฉันเพิ่งพูดไป" แล้วนักฆ่านิรนามกับยูคิ อาโออิก็นั่งรถแท็กซี่ไปยังที่ ๆเป้าหมายอาศัยอยู่ ที่อยู่อาศัยของเป้าหมายเป็นเรือนไทยแบบโบราณ นักฆ่านิรนามหยิบปืนลูกซองBenelli M3 ออกมาจากประเป๋าเดินทางใส่กระสุนลูกปรายเข้าไปในช่องใส่กระสุน ชักปั๊ม เปลี่ยนเป็นโหมดSemi-Automaticแล้วเดินขึ้นไปบนเรือนไทยนั้น ยูคิ อาโออิเดินตามนักฆ่านิรนามไปด้วย นักฆ่านิรนามเดินไปเจอเป้าหมายในห้องนั่งเล่น นักฆ่านิรนามก็ยิงปืนBenelli M3ใส่เป้าหมาย ลูกปรายทะลุไปผนังไม้ด้านหลัง จาน ชาม แตกกระจาย เลือดก็สาดไปทั่วห้อง แล้วก็มีเด็กหญิงสี่ขวบวิ่งเข้ามาในห้อง นักฆ่านิรนามก็ยิงปืนBenelli M3ใส่เด็กหญิงคนนั้นที่หัวจนตาย ยูคิ อาโออิก็กรี๊ด "อ๊าย!!!!!!!!!! อ้า!!!!!!!!!" แล้วยูคิ อาโออิก็ร้องไห้ น้ำตาไหลออกมา "นายฆ่าเด็ก ฮือ ๆ เด็กผิดอะไร? ทำไมต้องฆ่าเด็กด้วย? เขายังเด็กอยู่นะ" นักฆ่านิรนามก็หันไปพูดกับยูคิ อาโออิ "คิดว่านักฆ่าเป็นอะไร? คิดว่านักฆ่ามีคุณธรรมหรือไง? คิดว่าการฆ่ากันในชีวิตจริงมันเป็นยังไงกันวะ? คิดว่านักฆ่ามันเท่เหรอ? คิดว่าการฆ่ากันในชีวิตจริงมันเท่เหรอ? ไม่! มันไม่ได้เท่อะไรเลย มันน่ารังเกียจ มันเลวทราม มันต่ำช้ำ มันไร้คุณธรรม มันไร้ศีลธรรม
Kill 4
นักฆ่านิรนามชายหนุ่ม สูง180เซนติเมตร หน้าผากกว้าง คิ้วหนาใหญ่ จมูกใหญ่ ผมสั้นสีดำ ตาสีน้ำตาล ผิวคล้ำเพราะตากแดด มีปานที่คอหนึ่งปาน มีปานที่ข้อมือซ้ายหนึ่งปาน น้ำหนัก60กิโลกรัม รัวปืนBrügger & Thomet APCทะลุกระจกหน้าต่างชั้นสองจนกระสุนหมด นักฆ่านิรนามปลดแม็กกาซีนที่หมดกระสุนแล้วแล้ววิ่งไปพิงผนังบ้าน หยิบแม็กกาซีนกลมแม็กกาซีนหนึ่งออกมาจากด้านในของข้างขวาของเสื้อคลุมแล้วบรรจุแม็กกาซีนกลมเข้ากับปืนBrügger & Thomet APCแล้วขึ้นลำปืนแล้วเดินกลับเข้าในบ้านของยูคิ อาโออิแล้วเดินขึ้นบันไดขึ้นไปชั้นสอง เมื่อนักฆ่านิรนามเดินขึ้นบันไดไปครึ่งทางนักฆ่านิรนามก็รัวปืนBrügger & Thomet APCใส่ชั้นสอง เมื่อเขาเดินขึ้นถึงขั้นบันไดขั้นบนสุดนักฆ่านิรนามรัวปืนBrügger & Thomet APCใส่คนทั้งแปดคนที่นอนแน่นิ่งอยู่บนพื้นของชั้นสองอยู่แล้ว นักฆ่านิรนามเดินเข้าไปกลางทางเดินแล้วรัวปืนBrühher & Thomet APCใส่ร่างเหล่านั้นซ้ำอีกรอบ
แล้วนักฆ่านิรนามก็เดินลงไปหายูคิ อาโออิที่ห้อง ยูคิ อาโออิ สาวญี่ปุ่น เธอเกิด27 มีนาคม ค.ศ.1992 เป็นนักพากย์ ชอบsailor moon ชอบtransformers คุ้นเคยกับtransformersและของเล่นผู้ชายมาตั้งแต่เด็ก ชอบเล่นเกม ชอบเกมThe Legend of Zelda : Ocarina of Timeมากที่สุด ชอบสัตว์ขนาดเล็ก เลี้ยงชิปมังก์และแมวมันช์กินไว้บ้าน มีความสามารถพิเศษในการวาดรูปด้วยอุปกรณ์ศิลปะหลากสี เธอมีงานอดิเรกเป็นการเขียนหนังสือและวาดรูป ใบหน้ากลมโต ดวงตาเป็นประกาย ยิ้มแล้วน่ารัก ถ้ายิ่งใส่แว่นตากลมๆโตๆก็ยิ่งน่ารัก ผมสีดำ สูง140เซนติเมตร กรุ๊ปเลือดA ยังคงตัวสั่นอยู่บนเตียง เมื่อนักฆ่านิรนามไปนั่งอยู่ต่อหน้าเธอบนเตียงของเธอ ยูคิ อาโออิก็เลื่อนมองตาดำขึ้นมามองนักฆ่านิรนามอย่างโกรธแค้น นักฆ่านิรนามเอาปืนWalther PPKที่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อข้างขวาให้ยูคิ อาโออิ ยูคิ อาโออิรับปืนWalther PPKนั้นไปแล้วจ่อหัวนักฆ่านิรนาม นักฆ่านิรนามพูด "うて。 [อุเตะ(ยิงสิ)]" ยูคิ อาโออิยิง แต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น นักฆ่านิรนามตบหน้ายูคิ อาโออิจนหน้าหัน แล้วเอาปืนWalther PPKตบหน้ายูคิ อาโออิอีกที แล้วถีบท้องยูคิ อาโออิ จนยูคิ อาโออิหงายหลังบนเตียงนอน นักฆ่านิรนามลุกจากเตียง นักฆ่านิรนามพูดว่า"こい [โคอี้(มานี่)]" แล้วเดินไปลากตัวยูคิ อาโออิไปที่บ้านพักของนักฆ่านิรนาม
เมื่อมาถึงบ้านพักของนักฆ่านิรนาม นักฆ่านิรนามก็ลากตัวยูคิ อาโออิเข้าไปในห้องน้ำ หลังทำสิ่งที่ต้องจัดการในห้องน้ำเสร็จแล้ว นักฆ่านิรนามก็แต่งตัวให้ยูคิ อาโออิ ให้ยูคิ อาโออิใส่ชุดสูทธุรกิจแล้วใส่วิกผมทรงWolf-cutให้เธอ แล้วก็โยนหนังสือสอนภาษาไทย-ญี่ปุ่นให้ยูคิ อาโออิ นักฆ่านิรนามพูด "よめ [โยเมะ(อ่านซะ)]" นักฆ่านิรนามพูดต่อ "I don't want to speak japanese, it's so hard [ไอด้อนว้อนทูสปี๊กแจแพนีส อิท ส โซฮาร์ด (ฉันไม่อยากพูดภาษาญี่ปุ่น แม่งยาก)] แล้วจากนั้นนักฆ่านิรนามก็เก็บข้าวของทั้งหมด แล้วก็ลากตัวยูคิ อาโออิไปสนามบิน เขาให้Passportสำหรับตัวตนลับแบบสายลับให้เธอ แล้วก็ลงที่สนามบินดอนเมือง
ยูคิ อาโออิถามขึ้น "เรามาที่ไทยทำไม?" นักฆ่านิรนามตอบ "เพราะมีลูกค้าคนหนึ่งจ้างมาให้ฆ่าคนในไทยไง" ยูคิ อาโออิถาม "ที่โยนหนังสือสอนภาษาไทยมาให้ เพราะนายเป็นคนไทยใช่ไหม" นักฆ่านิรนามตอบ "ใช่ ถ้ามีคนจ้างมาฆ่าคนในไทย โดยเฉพาะในเขตชุมชนสายไหม ลำลูกกา หรือเกาะเมืองอยุธยา ฉันโคตรได้เปรียบ เพราะตอนเด็กฉันอยู่ที่นี่ อยู่ที่ ๆฉันเพิ่งพูดไป" แล้วนักฆ่านิรนามกับยูคิ อาโออิก็นั่งรถแท็กซี่ไปยังที่ ๆเป้าหมายอาศัยอยู่ ที่อยู่อาศัยของเป้าหมายเป็นเรือนไทยแบบโบราณ นักฆ่านิรนามหยิบปืนลูกซองBenelli M3 ออกมาจากประเป๋าเดินทางใส่กระสุนลูกปรายเข้าไปในช่องใส่กระสุน ชักปั๊ม เปลี่ยนเป็นโหมดSemi-Automaticแล้วเดินขึ้นไปบนเรือนไทยนั้น ยูคิ อาโออิเดินตามนักฆ่านิรนามไปด้วย นักฆ่านิรนามเดินไปเจอเป้าหมายในห้องนั่งเล่น นักฆ่านิรนามก็ยิงปืนBenelli M3ใส่เป้าหมาย ลูกปรายทะลุไปผนังไม้ด้านหลัง จาน ชาม แตกกระจาย เลือดก็สาดไปทั่วห้อง แล้วก็มีเด็กหญิงสี่ขวบวิ่งเข้ามาในห้อง นักฆ่านิรนามก็ยิงปืนBenelli M3ใส่เด็กหญิงคนนั้นที่หัวจนตาย ยูคิ อาโออิก็กรี๊ด "อ๊าย!!!!!!!!!! อ้า!!!!!!!!!" แล้วยูคิ อาโออิก็ร้องไห้ น้ำตาไหลออกมา "นายฆ่าเด็ก ฮือ ๆ เด็กผิดอะไร? ทำไมต้องฆ่าเด็กด้วย? เขายังเด็กอยู่นะ" นักฆ่านิรนามก็หันไปพูดกับยูคิ อาโออิ "คิดว่านักฆ่าเป็นอะไร? คิดว่านักฆ่ามีคุณธรรมหรือไง? คิดว่าการฆ่ากันในชีวิตจริงมันเป็นยังไงกันวะ? คิดว่านักฆ่ามันเท่เหรอ? คิดว่าการฆ่ากันในชีวิตจริงมันเท่เหรอ? ไม่! มันไม่ได้เท่อะไรเลย มันน่ารังเกียจ มันเลวทราม มันต่ำช้ำ มันไร้คุณธรรม มันไร้ศีลธรรม
🗓️ ค.ศ.2030 ⏰ 4ปีข้างหน้านับจากปีนี้(🗓️ค.ศ.2026)
🏜️ โหยพูดว่า "ไง ประสบความสำเร็จแล้ว ได้แต่งงานกับอดีตนักพากย์หญิงญี่ปุ่นแล้ว ได้อะไรมาบ้างล่ะ?"
👣
จอห์นนี่ตอบ "เป็นโรคซึมเศร้าไง"
👣
โหยถาม "เฮ้ย อะไรวะ ไม่ดีใจไงวะ?"
👣
จอห์นนี่ตอบ "ดีใจอะไร? มึงรู้ไหมว่าทำไมกูเป็นแบบนี้? ตลอดทั้งชีวิตที่ผ่านมา กูไม่เคยประสบความสำเร็จอะไรเลย กูไม่เคยทำอะไรสำเร็จเลย ส่งงานเขียนให้สำนักพิมพ์ไปเป็นยี่สิบกว่าที่ ยี่สิบกว่าปี ไม่ได้รับการตอบกลับ ไม่ผ่าน ส่งบทหนังให้บริษัท ส่งบทหนังให้ผู้กำกับเป็นยี่สิบคน ไม่มีใครเอาไปทำหนังเลย ตัดไม้ไผ่มาทำกล้องโทรทัศน์เกือบสับนิ้วตัวเองขาด กูได้แผล เอาน้ำใส่ดินให้กลายเป็นโคลนทำเป็นแม่พิมพ์ เอาพลาสติกมาหลอมทำเป็นเลนส์ ได้แต่พลาสติกไหม้ ๆ จะทำภูเขาไฟ เอาฟืนไปใส่ เอาน้ำมันพืชใส่กระป๋องปลากระป๋อง เอาผ้าใส่ลงไปจุดไฟ ทำไม่ได้ เอาไม้มากอง ๆ คลุมด้วยหญ้าคลุมด้วยมอส เอาดินหุ้ม เผาไฟทำถ่าน ไฟก็ไม่ไหม้อะไรเลย กูทั้งเผาไฟ เผาฟืน เอาขี้เถ้ามาหาโลหะ สังเคราะห์จะมารักษาแมวกู ไม่ได้อะไรมาเลยนอกจากขี้เถ้า แล้วแมวกูก็ตาย เคยโหลดโปรแกรมทำเกมมาสร้างเกม ใช้ยุ่งยากทำยุ่งยาก สุดท้ายก็ไม่ได้เกม เสนอแผนการทางทหารให้คู่ขัดแย้งสงครามทุกที่ แต่ก็ไม่มีใครรับฟังแผนเลย ใช้มะละกอจุดธูปไหว้ผีไหว้พระพรหม ปั้นดินทำศิวลึงค์บูชา ขอพรย้อนเวลา อดหลับอดนอนรอดูดาวตกขอพรให้ได้ย้อนเวลา เข้าเว็บเวทมนตร์ในอินเตอร์เน็ต ใช้เวทมนตร์หลายอัน ท่องเวทมนตร์ต่อดาวบนฟ้าตอนกลางคืน ขอให้ย้อนเวลาได้ ทำแบบนี้มาตั้งแต่ปี2015 ก็ย้อนเวลาไม่ได้ ใช้เวทมนตร์สร้างสัตว์ประหลาด ใช้เวทมนตร์จะอัญเชิญมังกร กูถึงขนาดเอาอะไรก็ไม่รู้ไปฝังไว้ในดิน ไม่มีสัตว์ประหลาด ไม่มีมังกร ไม่มีอะไรเลย กูเสียเวลาตลอดทั้งชีวิต ไม่ได้อะไรกลับมาเลย กูเสียเวลามาทั้งชีวิต กูถึงได้เป็นแบบนี้ไง กูเสียเวลามาตลอดทั้งชีวิต กูไม่อยากเสียเวลาไปอีก กูไม่เสียเวลาไปตลอดทั้งชีวิตแล้วไม่ได้อะไรกลับคืนมาแบบนี้อีก"
🗓️ ค.ศ.2030 ⏰ 4ปีข้างหน้านับจากปีนี้(🗓️ค.ศ.2026)
🏜️ โหยพูดว่า "ไง ประสบความสำเร็จแล้ว ได้แต่งงานกับอดีตนักพากย์หญิงญี่ปุ่นแล้ว ได้อะไรมาบ้างล่ะ?"
👣
จอห์นนี่ตอบ "เป็นโรคซึมเศร้าไง"
👣
โหยถาม "เฮ้ย อะไรวะ ไม่ดีใจไงวะ?"
👣
จอห์นนี่ตอบ "ดีใจอะไร? มึงรู้ไหมว่าทำไมกูเป็นแบบนี้? ตลอดทั้งชีวิตที่ผ่านมา กูไม่เคยประสบความสำเร็จอะไรเลย กูไม่เคยทำอะไรสำเร็จเลย ส่งงานเขียนให้สำนักพิมพ์ไปเป็นยี่สิบกว่าที่ ยี่สิบกว่าปี ไม่ได้รับการตอบกลับ ไม่ผ่าน ส่งบทหนังให้บริษัท ส่งบทหนังให้ผู้กำกับเป็นยี่สิบคน ไม่มีใครเอาไปทำหนังเลย ตัดไม้ไผ่มาทำกล้องโทรทัศน์เกือบสับนิ้วตัวเองขาด กูได้แผล เอาน้ำใส่ดินให้กลายเป็นโคลนทำเป็นแม่พิมพ์ เอาพลาสติกมาหลอมทำเป็นเลนส์ ได้แต่พลาสติกไหม้ ๆ จะทำภูเขาไฟ เอาฟืนไปใส่ เอาน้ำมันพืชใส่กระป๋องปลากระป๋อง เอาผ้าใส่ลงไปจุดไฟ ทำไม่ได้ เอาไม้มากอง ๆ คลุมด้วยหญ้าคลุมด้วยมอส เอาดินหุ้ม เผาไฟทำถ่าน ไฟก็ไม่ไหม้อะไรเลย กูทั้งเผาไฟ เผาฟืน เอาขี้เถ้ามาหาโลหะ สังเคราะห์จะมารักษาแมวกู ไม่ได้อะไรมาเลยนอกจากขี้เถ้า แล้วแมวกูก็ตาย เคยโหลดโปรแกรมทำเกมมาสร้างเกม ใช้ยุ่งยากทำยุ่งยาก สุดท้ายก็ไม่ได้เกม เสนอแผนการทางทหารให้คู่ขัดแย้งสงครามทุกที่ แต่ก็ไม่มีใครรับฟังแผนเลย ใช้มะละกอจุดธูปไหว้ผีไหว้พระพรหม ปั้นดินทำศิวลึงค์บูชา ขอพรย้อนเวลา อดหลับอดนอนรอดูดาวตกขอพรให้ได้ย้อนเวลา ทำแบบนี้มาตั้งแต่ปี2016 ก็ย้อนเวลาไม่ได้ กูเสียเวลาตลอดทั้งชีวิต ไม่ได้อะไรกลับมาเลย กูเสียเวลามาทั้งชีวิต กูถึงได้เป็นแบบนี้ไง กูเสียเวลามาตลอดทั้งชีวิต กูไม่อยากเสียเวลาไปอีก
ผมขอสารภาพเลยว่า ผมอยากย้อนเวลามาตั้งแต่เด็ก ผมจำแม่นๆไม่ได้ว่าอยากย้อนเวลาตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ชัดเจนคือช่วงประถมต้นและปีสุดท้ายของตอนประถมปลายไปจนถึงช่วงมัธยมต้น ผมเสียเวลาไปกับการย้อนเวลาตลอดทั้งชีวิต27ปีแล้ว ตอนนี้ ผมไม่รู้ว่าจะย้อนเวลาไปทำไม ย้อนเวลาไปทำอะไร ย้อนเวลาไปเพื่ออะไร ถ้าไม่ใช่เพราะประโยคของSam WitwickiในTransformers(2007)ที่ว่า 50年後、人生を振り返った時、『あの時、車に乗る度胸があった』って言いたくないか？ล่ะก็ ผมคงล้มเลิกความคิดย้อนเวลาไปแล้ว แต่เพราะประโยคนี้ของSam Witwickiนี่แหละที่ทำให้ผมสานต่อ ผมไม่อยากเสียเวลาไปทั้งชีวิตกับการย้อนเวลา จนในที่สุดคิดค้นการย้อนเวลาได้สำเร็จ แต่ไม่รู้ว่าจะย้อนเวลาไปทำไม ย้อนเวลาไปทำอะไร ย้อนเวลาไปเพื่ออะไร อีกแล้ว
ความเชื่อที่ว่าความรุนแรงในบ้านเกิดจาก ‘อารมณ์ชั่ววูบ’ หรือ ‘ขาดสติ’ มักทำให้เราเผลอเข้าใจผิดมาตลอด
..
แต่ถ้าสังเกตให้ดี คนที่ใช้อารมณ์หรือความรุนแรงมักเลือกปฏิบัติอย่างชัดเจน เขาสามารถควบคุมสติ และสุภาพเรียบร้อยต่อหน้าเจ้านาย เพื่อนร่วมงาน หรือคนนอกสังคมได้อย่างยอดเยี่ยม แต่กลับมาใช้อำนาจและระเบิดความเกรี้ยวกราดใส่คนที่รักและอ่อนแอกว่าในพื้นที่ปลอดภัยอย่างบ้าน
.
นั่นแปลว่าปัญหาไม่ได้อยู่ที่เขา ‘คุมตัวเองไม่ได้’
.
แต่อารมณ์รุนแรงเหล่านั้นคือ ‘เครื่องมือเชิงยุทธศาสตร์’ ที่ถูกเลือกใช้เพื่อบีบให้อีกฝ่ายหวาดกลัว ยอมจำนน และต้องคอยระแวดระวังปรับเปลี่ยนความรู้สึกของตัวเองเพื่อเอาใจผู้กระทำตลอดเวลา
.
การมองเห็นเจตนาที่ซ่อนอยู่นี้ คือกรงล้อสำคัญที่ช่วยดึงผู้ถูกกระทำออกจากความรู้สึกผิด ว่าตัวเองเป็นต้นเหตุที่ทำให้อีกฝ่ายโมโห การตระหนักรู้ข้อนี้จึงเป็นก้าวแรกที่ช่วยปลดล็อกความกลัว และพาใจตัวเองออกจากวงจรการถูกบงการ
#เพื่อนครอบครัว #ความรุนแรงในครอบครัว #กรมกิจการสตรีและสถาบันครอบครัว #Mappa
ผมมีโอกาสได้พูดคุยกับผู้คนจากหลายประเทศมานาน ทั้งจากการทำงาน การประชุม และการเดินทาง สิ่งหนึ่งที่ผมค้นพบก็คือ หลายครั้งคนต่างชาติมองประเทศไทยไม่เหมือนที่คนไทยมองตัวเอง ในขณะที่เรามัวแต่บ่นว่าประเทศนี้ไม่มีอะไรดี คนอีกหลายล้านคนกลับมองสิ่งที่เรามีด้วยความชื่นชม และอยากให้บ้านเกิดของตัวเองมีแบบนี้บ้าง คนญี่ปุ่นจำนวนมากมองไทยด้วยความอิจฉา เพราะชีวิตที่นี่ไม่ต้องแข่งขันจนหายใจไม่ออก ไม่ต้องทำงานจนรถไฟเที่ยวสุดท้าย หลายคนบอกตรงกันว่า คนไทยดูมีความสุขกับชีวิตมากกว่า
