Unproduce Godzilla film

 ผลงานที่ยังไม่ได้รับการผลิต

แก้ไข

ผลงานที่ยังไม่ได้รับการผลิตในซีรีส์โชวะ

แก้ไข

"เจ้าสาวของก็อตซิลล่า?" [แหล่งที่มา 11 ]

บทภาพยนตร์เบื้องต้นสำหรับ ภาพยนตร์สีเต็มรูปแบบ เรื่อง แรกของฮิเดโอะ ไคโจ ซึ่งมีกำหนดฉาย ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2498 และเป็นภาคต่อของ Godzilla Raids Again (พ.ศ. 2498) [ 170 ] [ 168 ]โดยมีหุ่นยนต์เจ้าสาว (ซึ่งในบทภาพยนตร์อธิบายว่าเป็น "มนุษย์เทียม") และแองกิรัสตัวที่สอง[ แหล่ง ที่มา 12 ]

ในช่วงปลายทศวรรษ 1970 เรียวโซ นากานิชิได้เขียนบทภาพยนตร์เรื่อง "การกลับมาของก็อตซิลลา" โดยอิงจากบทนี้ ซึ่งกลายเป็นแรงบันดาลใจอย่างหนึ่งให้กับภาพยนตร์เรื่อง " ก็อตซิลลา " (ฉบับปี 1984) แนวคิดเรื่องหมัดปรสิตบนตัวก็อตซิลลาตามที่ปรากฏในบทนี้ ได้ถูกนำไปใช้กับช็อกคิรัสในภาพยนตร์ในภายหลัง[ 170 ] [ 168 ]

อนึ่ง มีแผ่นเสียงชื่อ " Godzilla's Bride " ที่ออกโดย Toho Records ในปี 1972 แต่ไม่เกี่ยวข้องกับภาพยนตร์เรื่องนี้

"คิงคอง ปะทะ ก็อดซิลล่า: ภาค 2" (ประมาณปี 1962) [แหล่งที่มา 13 ]

ภาคต่อโดยตรงของ " คิงคองปะทะก็อดซิลลา " (1962) เนื้อเรื่องเขียนโดย ชิน อิจิ เซกิซาวะ[แหล่งที่มา 14 ]มีความยาว 18 หน้า[ 172 ] [ 175 ]

สัตว์ประหลาดทั้งสองตัวที่รอดชีวิตจากการต่อสู้ในภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้า กลับมาเผชิญหน้ากันอีกครั้งในทะเลเซโตะ และมีการต่อสู้ครั้งสำคัญที่ภูเขาอาโซะ[ 176 ] [ 172 ]นอกจากนี้ยังมีฉากที่ก็อตซิลล่าลงจอดบนเกาะชิโกกุ[ 175 ]ฉากที่พ่อค้าไร้จรรยาบรรณพยายามเปลี่ยนสัตว์ประหลาดให้กลายเป็นสิ่งบันเทิงนั้นเหมือนกับในMothra vs. Godzilla [ แหล่งที่มา 15 ]

มีรายงานในเดือนมกราคม พ.ศ. 2507 ว่าภาพยนตร์เรื่องนี้มีกำหนดฉายในช่วงฤดูร้อนของปีนั้น แต่ก็ไม่ได้เกิดขึ้นจริง และภาพยนตร์เรื่อง King Kong vs. Godzilla กลับถูกนำมาฉายซ้ำแทน[ 174 ]

"เกาะมอนสเตอร์" (1963)

โครงการรายการโทรทัศน์ที่เสนอโดย ฮิโตชิ อุซามิแห่งโตโฮ เทเลวิชั่นและบริษัทผลิตแอนิเมชั่นสตูดิโอซีโร่มีการสร้างบทสรุปสำหรับหนึ่งฤดูกาลสำหรับเรื่องราวต้นฉบับที่นำฉากเอฟเฟกต์พิเศษจากภาพยนตร์สัตว์ประหลาดของโตโฮทั้งแปดเรื่องมาใช้ซ้ำ รวมถึง "ก็อดซิลลา" แต่โครงการล้มเหลวเนื่องจากสิทธิ์ในการใช้ฟุตเทจได้ถูกโอนไปยังสหรัฐอเมริกาในขณะนั้น[ 177 ]

แฟรงเกนสไตน์ ปะทะ ก็อดซิลลา (1964) [แหล่งที่มา 16 ] [หมายเหตุ 16 ]

ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นฉบับปรับปรุงของ "Frankenstein vs. the Gas Man" ซึ่งวางแผนไว้เป็นภาคต่อของ" The Human Vapor " (1960) [แหล่งที่มา 17 ]อย่างไรก็ตาม ในขณะที่ "Frankenstein vs. the Gas Man" เป็นโครงการของ Brenco Pictures ซึ่งได้รับสิทธิ์ในการจัดจำหน่ายในอเมริกาของ "The Human Vapor" ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นโครงการของHenry G. Saperstein [ 173 ]เขียนบทโดยKaoru Mabuchi (Takeshi Kimura) [แหล่งที่มา 18 ]

ต่อมา เนื้อเรื่องของแฟรงเกนสไตน์ยังคงไม่เปลี่ยนแปลงมากนัก แต่คู่ต่อสู้ถูกเปลี่ยนจากก็อตซิลลาเป็น สัตว์ประหลาดตัวใหม่ชื่อ บารากอนในการสร้างภาพยนตร์เรื่อง " แฟรงเกนสไตน์ปะทะบารากอน " (1965) [ แหล่ง ที่มา 19 ]

ในช่วงเวลาเดียวกันกับโครงการนี้ Saperstein ได้รับสิทธิ์ในการฉายในโรงภาพยนตร์และโทรทัศน์ในสหรัฐอเมริกาสำหรับภาพยนตร์เรื่อง "Mothra vs. Godzilla" และต่อมาก็ได้ทำงานเกี่ยวกับภาพยนตร์เทคนิคพิเศษของToho [ 173 ]

แบทแมน ปะทะ ก็อดซิลล่า[ 184 ] (1965)

เรื่องราว ครอสโอเวอร์กับ แบทแมนเนื้อเรื่องเขียนโดยชินิจิ เซกิซาวะในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2508 [ 185 ]เนื้อเรื่องฉบับภาษาอังกฤษเก็บรักษาไว้ในหอจดหมายเหตุของมหาวิทยาลัยไวโอมิง[ 185 ]

นักวิทยาศาสตร์ชาวเยอรมัน เคลาส์ ฟินสเตอร์ เรียกร้องเงิน 50 ล้านดอลลาร์สหรัฐจากรัฐบาลญี่ปุ่น และขู่ว่าจะทำลายญี่ปุ่นหากพวกเขาปฏิเสธ[ 185 ] ตาม คำขอของ เจมส์ กอร์ดอนซึ่งกำลังเดินทางอยู่ในญี่ปุ่นกับบาร์บารา กอร์ดอนแบทแมนและโรบินจึงเดินทางมายังญี่ปุ่นเพื่อหยุดยั้งความทะเยอทะยานของฟินสเตอร์และต่อสู้กับฟินสเตอร์ รวมทั้งก็อตซิลลาซึ่งถูกฟินสเตอร์ควบคุมอยู่[ 185 ] หลังจากที่ ก็อตซิลลาตกหลุมรักแบทเกิร์ ล แบทแมนจึงสรุปได้ว่าก็อตซิลลากำลังมองหาเพศหญิง [ 185 ]เดิมทีวางแผนไว้ว่าแบทแมนจะบังคับหุ่นยนต์ก็อตซิลลาเพศหญิงที่พัฒนาขึ้นในญี่ปุ่นเพื่อต่อสู้ แต่การปรากฏตัวของหุ่นยนต์ถูกยกเลิกและเนื้อเรื่องถูกเปลี่ยนเป็นการนำก็อตซิลลาที่หมดสติขึ้นไปในอวกาศด้วยจรวด[ 185 ]

"การโจมตีของมอนสเตอร์" (1966) [ 184 ]

บทวิจารณ์โดย Hide Ogawaได้รับการเขียนขึ้น[ 184 ]

"Godzilla: Red Moon Erabus Halfun - Monster Outskirts" (1970) [แหล่งที่มา 20 ] [หมายเหตุ 17 ]

ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการวางแผนให้เป็นผลงานการผลิตของTsuburaya Productions และจัดจำหน่าย โดย Toho สำหรับเทศกาล Toho Champion Festival [แหล่งที่มา 21 ] [หมายเหตุ 18 ]โดย อิงจากโครงเรื่องของ Tetsuo KinjoและKazuho Mitsudaเป็นงานเสียดสีที่ดำเนินเรื่องในโอกินาวา[ แหล่ง ที่มา 22 ]

ภาพยนตร์ก็อตซิลล่าเรื่องใหม่ (1970) [ 173 ]

มีการประกาศให้เป็นส่วนหนึ่งของรายการสำหรับเทศกาล Toho Champion Festival ฤดูหนาวปี 1970 [ 173 ]อิชิโร ฮอนดะ มีกำหนดจะกำกับ แต่สิ่งนี้ไม่ได้เกิดขึ้นจริง และแทนที่จะเป็นเช่นนั้น กลับมี การฉายMothra vs. Godzilla เวอร์ชันที่ตัดต่อใหม่[ 173 ]

ก็อดซิลล่า ปะทะ เฮโดราห์ 2

มีโครงเรื่อง สำหรับภาคต่อของ " Godzilla vs. Hedorah " (1971) ซึ่งเขียนโดย Yoshimitsu Bannoผู้กำกับภาพยนตร์เรื่องนั้น[ 190 ]

"การโต้กลับครั้งยิ่งใหญ่ของคิงกิโดราห์!" (1971) [แหล่งที่มา 23 ]

ร่างบทภาพยนตร์เรื่อง " Godzilla vs. Gigan " (1972) ของชินอิจิ เซกิซาวะ [ แหล่ง ที่มา 24 ]

→สำหรับรายละเอียดเพิ่มเติมโปรดดูEarth Attack Order: Godzilla vs. Gigan #คำอธิบาย

"Godzilla vs. Space Monsters: Earth Defense Order" (1971) [แหล่งที่มา 25 ]

บทภาพยนตร์เขียนโดย Kaoru Mabuchi [แหล่งที่มา 26 ]เรื่องราวเกี่ยวกับ Godzilla, Anguirus และ Majin Tool ที่เผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดอวกาศขนาดยักษ์สามตัว ได้แก่ King Ghidorah, Gigan และ Megalon ซึ่งถูกควบคุมโดยมนุษย์ต่างดาวชื่อ Miko ที่มุ่งหมายจะพิชิตโลก[ 178 ] [ 191 ]ฉากของ Gigan และ Godzilla Tower ถูกนำมาใช้ใน "Godzilla vs. Gigan" [ 182 ] Megalon ปรากฏตัวก่อน "Godzilla vs. Megalon" (1973) [ 182 ] [ 191 ] แต่ภาพลักษณ์ของ Megalon ในภาพยนตร์เรื่องนั้นแตกต่างจากในภาพยนตร์เรื่องนั้น นอกจากนี้ Majin Tool ยังถูกอธิบายว่าชวนให้นึกถึงKing Caesarในภายหลัง[ 182 ] [ 191 ]

"สัตว์ประหลาดยักษ์รวมตัวกันในโอกินาวา! การต่อสู้ครั้งยิ่งใหญ่ที่แหลมซันปา" (1974) [ 184 ]

สัตว์ประหลาดและตัวละครบางส่วน รวมถึงโครงเรื่องที่เกิดขึ้นในโอกินาวาถูกนำมาใช้ซ้ำในภาพยนตร์ เรื่อง " Godzilla vs. Mechagodzilla " (1974)

ก็อดซิลล่า ราชาแห่งสัตว์ประหลาด (ชื่อเรื่องชั่วคราว) (1979) [ 173 ]

มีการประกาศให้เป็นภาพยนตร์ฉายคู่กับโดราเอมอน: ไดโนเสาร์ของโนบิตะ[ 173 ]เดิมทีวางแผนไว้ว่าจะรวบรวมภาพยนตร์โดราเอมอนในอดีต แต่แผนนี้ไม่เคยเกิดขึ้นจริง และได้ฉายภาพยนตร์โมธราปะทะก็อดซิลลาฉบับตัดต่อใหม่แทน[ 173 ]คลิปไฮไลท์ที่เพิ่มเข้ามาในตอนต้นของภาพยนตร์กล่าวกันว่าเป็นส่วนที่เหลือจากโครงการนี้[ 173 ]

เลจิ มัตสึโมโตะนักวาดการ์ตูน มังงะ ได้รับการติดต่อให้มีส่วนร่วมในโครงการนี้ แต่สุดท้ายแล้วเขาวาดเพียงภาพโปสเตอร์สำหรับ "Mothra vs. Godzilla " เท่านั้น [ 173 ]

นอกจากนี้ โปรดิวเซอร์โทโมยูกิ ทานากะยังระบุว่ามีการวางแผนสร้างภาคต่อในช่วง" Terror of Mechagodzilla " (1975) แต่ก็ไม่ได้เกิดขึ้น จริง [ 192 ]

ผลงานที่ยังไม่ได้รับการผลิตที่เกี่ยวข้องกับ "ก็อดซิลล่า" (ฉบับปี 1984)

แก้ไข

"การฟื้นคืนชีพของก็อตซิลล่า" (1977, 1978, 1980) [แหล่งที่มา 27 ]

แผนการที่จะฟื้นฟูซีรีส์นี้เกิดขึ้นหลังจาก" Terror of Mechagodzilla " (1975) [แหล่งที่มา 28 ] มีการ เขียนบทหลายฉบับที่มีชื่อเดียวกัน ซึ่งทั้งหมดทำหน้าที่เป็นต้นแบบสำหรับ " Godzilla " (เวอร์ชันปี 1984) ในภายหลัง [แหล่งที่มา 29 ]

เดิมทีภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกคิดขึ้นมาเพื่อเป็นมาตรการตอบโต้ภาพยนตร์เรื่องคิงคอง ในปี 1976 และมีเป้าหมายเพื่อหลีกหนีจากภาพลักษณ์ของภาพยนตร์สัตว์ประหลาดสำหรับเด็ก[ 193 ]

เรื่องราวนี้เขียนขึ้นราวปี 1977 โดยมีเนื้อหาเกี่ยวกับการที่ก็อตซิลล่าโจมตีโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ในชิซูโอกะซึ่งถูกกลุ่มก่อการร้ายยึดครอง[แหล่งที่มา 30 ]โดยอิงจาก "เจ้าสาวของก็อตซิลล่า?" และช็อกคิรัสจาก "ก็อตซิลล่า" (1984) ก็ปรากฏตัวขึ้นในขั้นตอนนี้ แต่ในตอนนั้นมันเป็นสัตว์ประหลาดเห็บ[แหล่งที่มา 31 ] เดิมที วางแผนจะสร้างโดยมีจุน ฟุกุดะเป็นผู้กำกับและริวโซ นาคานิชิ เป็นผู้เขียนบท แต่การผลิตถูกเปลี่ยนไปเป็น " สงครามในอวกาศ " (1977) ซึ่งอำนวยการสร้าง โดย โทโมยูกิ ทานากะ เช่นกัน [ 200 ]ต้นฉบับที่พิมพ์ ออกมา เขียนโดยนาคานิชิและแก้ไขโดยอากิระ มูราโอะ[ แหล่งที่ มา32 ]

ในปี พ.ศ. 2521 นักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์ ชื่อริว มิตสึเซะได้เขียนพล็อตเรื่องชื่อเดียวกันนี้[ 170 ]ในพล็อตเรื่องนี้ ก็อดซิลล่าถูกพรรณนาว่าเป็นผู้ส่งสารจากต่างดาวและเกี่ยวข้องกับยูเอฟโอและสัตว์ลึกลับ[ 170 ]

เรื่องราวที่เขียนขึ้นราวปี 1980 บรรยายถึงก็อตซิลล่าต่อสู้กับบากัน สัตว์ประหลาดในตำนานของจีนที่สามารถแปลงร่างได้สามรูปแบบ ได้แก่ สัตว์ร้ายคล้ายลิง สัตว์ร้ายคล้ายน้ำ และสัตว์ร้ายคล้ายมังกร[แหล่งที่มา 33 ]เขียนโดย อากิระ มูราโอ[แหล่งที่มา 34 ]ฉากที่ "ก็อตซิลล่าใช้นิวเคลียร์เป็นพลังงาน" ซึ่งปรากฏในภาพยนตร์ "ก็อตซิลล่า" เวอร์ชันปี 1984 ปรากฏขึ้นในขั้นตอนนี้[ 202 ]ต่อมาบากันถูกนำกลับมาใช้ใหม่ในการวางแผนสร้าง "ม็อธร่า ปะทะ บากัน" [ แหล่ง ที่มา 35 ]

บทภาพยนตร์ฉบับร่างที่สามที่เขียนโดยชูอิจิ นากาฮาระได้รับการเปลี่ยนชื่อและผลิตเป็น "ก็อดซิลลา" (ฉบับปี 1984) [แหล่งที่มา 36 ]

ก็อดซิลล่า (1978) [ 170 ]

เนื้อเรื่องเขียนโดยนักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์ทาคุ มายูมูระ[ 170 ]พร้อมกับ "การฟื้นคืนชีพของก็อตซิลลา" ของมิตสึเสะโทโมยูกิ ทานากะได้มอบหมายให้นักเขียนที่เขารู้จักจากชมรมนักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์เขียนเรื่องนี้ในระหว่างการประชุมก็อตซิลลารีไววัล[ 203 ]

เนื้อเรื่องนี้แตกต่างจากผลงานก่อนหน้าและแสดงให้เห็นว่าก็อตซิลล่าเป็นผู้ส่งสารที่ถูกทิ้งไว้โดยมนุษย์ต่างดาว[ 170 ]

ก็อดซิลล่า การฟื้นคืนชีพครั้งยิ่งใหญ่! (1978) [ 194 ]

เชื่อกันว่าโครงเรื่องนี้เป็นผลงานของชินอิจิ เซกิซาวะ[ 194 ] โครงเรื่อง นี้ถูกรวมอยู่ใน "บันทึกโครงการ" ซึ่งสรุปและแนะนำโครงเรื่องของมายูมูระ มิตสึเซะ และคนอื่นๆ[ 194 ]

เนื้อเรื่องโดย อากิระ โทยามะ (1978) [ 194 ]

อากิระ โทยามะ จากโตเกียวชิมบุน หนึ่งในผู้เข้าร่วม "การประชุมฟื้นฟูก็อตซิลลา" ที่จัดขึ้นในปี 1978 ได้เขียนพล็อตเรื่องสองเรื่อง [ 194 ]ไม่ชัดเจนว่าโทยามะเป็นใครหรือเขาเข้าร่วมการประชุมได้อย่างไร[ 194 ]

ทั้งสองพล็อตเกี่ยวข้องกับก็อตซิลล่าและจานบิน[ 194 ]

ก็อดซิลล่า (1979) [ 194 ] [ 204 ]

หนึ่งในพล็อตเรื่องที่เขียนโดยเท็ตสึจิ นากากาวาระแห่งโทโฮ พิคเจอร์ส ผู้ใต้บังคับบัญชาของโทโมยูกิ ทานากะ ภายใต้นามปากกาเท็ตสึ นิกาอิโดะ[ 194 ]

เขาวางตำแหน่ง ก็อตซิลล่าให้รับบทบาทเป็นน้ำท่วมใน ตำนาน เรือโนอาห์ และ กล่าวถึงความเชื่อมโยงกับอารยธรรมยุคก่อนประวัติศาสตร์[ 194 ]

"การฟื้นคืนชีพของก็อตซิลล่า" (1979) [ 194 ]

หนึ่งในโครงเรื่องโดย Tetsuya Nikaido (Tetsuji Nakagawara ) [ 194 ]

เรื่องราวนี้เกี่ยวกับก็อตซิลล่าที่ต่อสู้กับมนุษยชาติในโลกที่ถูกควบคุมโดยคอมพิวเตอร์[ 194 ]

ก็อดซิลล่าของพระเจ้า (1979) [ 170 ] [ 128 ]

นวนิยายขนาดสั้น "ซูเปอร์ก็อดซิลล่า: ผู้ส่งสารแห่งความพิโรธของเทพเจ้า" (1979) [ 170 ] [ 205 ]

โครงเรื่องโดย นักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์โยชิโอ อารามากิและนวนิยายต้นฉบับที่พัฒนามาจากโครงเรื่องนั้น[ 170 ]เช่นเดียวกับมิตสึเซะและมายูมูระ โครงเรื่องนี้ถูกสร้างขึ้นในช่วงขั้นตอนการวางแผนก่อนภาพยนตร์ก็อตซิลล่าปี 1984 แต่มีรายงานว่าอารามากิได้รับมอบหมายงานในภายหลังกว่าอีกสองคน[ 170 ]มีแผนที่จะตีพิมพ์เป็นนวนิยาย แต่แผนดังกล่าวล้มเหลวเมื่อโครงการภาพยนตร์ถูกระงับ[ 170 ]

อารามากิสังเกตว่า Godzilla ถูกแปลว่า "GODZILLA" ในประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษ จึงวางตำแหน่ง Godzilla ให้เป็นผู้ส่งสารของพระเจ้า และนำเสนอเรื่องราววันสิ้นโลกที่ Godzilla โจมตีโลกและนำมาซึ่งภัย พิบัติ[ 170 ]

โครงการความร่วมมือโดย Saperstein

แก้ไข

ก็อดซิลล่า ปะทะ การ์กันตูอา[ 206 ] [หมายเหตุ 19 ] (1977 [ 207 ] )

โครงการนี้ถูกนำเสนอให้กับ Toho ในช่วงต้นทศวรรษ 1970 โดยHenry G. Saperstein [ 137 ] [ 206 ]ด้วยบทภาพยนตร์โดย Ruben Berkovich [ 206 ]และการร่วมผลิตกับ UPA Pictures [ 207 ] ภาพยนตร์เรื่องนี้จะนำเสนอก็อตซิลล่าไซบอร์ก ต่อสู้กับการ์กันตัว ซึ่งปรากฏตัวใน " สงครามแห่งการ์กันตัว " [ 137 ] [ 206 ] มีการประกาศ ในปี 1977 ว่าเป็นส่วนหนึ่งของการร่วมผลิตที่ Toho วางแผนไว้กับสหรัฐอเมริกา พร้อมกับการรีเมค " The Time Machine " ซึ่งเป็นการร่วมผลิตกับGeorge Palและ "MORTAL" ซึ่งเป็นการร่วมผลิตกับ Punch Productions [ 207 ]

"ก็อดซิลล่า ปะทะ ปีศาจ" [แหล่งที่มา 37 ]

โครงการนี้ถูกนำเสนอให้กับ Toho โดย Henry G. Saperstein [ 137 ] [ 203 ]กล่าวกันว่าได้รับแรงบันดาลใจจากความสำเร็จของภาพยนตร์เรื่อง The Exorcist [ 137 ]มีกำหนดฉายในปี 1979 [ 208 ]กล่าวกันว่างบประมาณสูงกว่า 4 ล้านดอลลาร์ และบทภาพยนตร์จะเขียนโดยฝ่ายอเมริกัน[ 208 ]

หมายเหตุโดย Sabournstein และ Fumio Tanaka ยังรวมถึงชื่อเรื่องชั่วคราว "Godzilla's Fury" [ 194 ] [ 168 ]ด้วย

เรื่องราวนี้เกี่ยวกับความคิดชั่วร้ายของผู้คนที่มารวมตัวกันในการประชุมนานาชาติของอเมริกาที่ปลุกก็อตซิลล่าให้ตื่นขึ้น และยังมีการวางแผนให้ปลาขนาดยักษ์และนกขนาดยักษ์ปรากฏตัวด้วย[ 193 ]

ก็อดซิลล่า ภาพยนตร์ร่วมทุนสร้างระหว่างญี่ปุ่นและอเมริกา[แหล่งที่มา 38 ]

ในทศวรรษ 1980 เฮนรี จี. ซาเปอร์สไตน์ เสนอให้มีการร่วมมือกัน และมีการเขียนบทภาพยนตร์สองเรื่องโดยอิงจากเรื่องราวที่นำเสนอโดยทั้งฝ่ายญี่ปุ่นและฝ่ายอเมริกา[ 210 ] [ 195 ]

ก่อนหน้านี้ มีการระบุ "ภาพยนตร์ก็อตซิลล่าร่วมทุนสร้างระหว่างญี่ปุ่นและสหรัฐอเมริกา" ไว้ในรายการภาพยนตร์ฤดูหนาวปี 1977 ของโตโฮ แต่ไม่มีการเปิดเผยรายละเอียดใดๆ[แหล่งที่มา 39 ] [หมายเหตุ 20 ]นอกจากนี้ ยัง มีการระบุไว้ใน " โอตาคุ ในสหรัฐอเมริกา: ประวัติศาสตร์แห่งความรักและความเข้าใจผิดในการนำเข้าอนิเมะ" ว่า Sabberstein ได้นำโครงการภาพยนตร์ก็อตซิลล่าในธีมอวกาศที่ได้รับอิทธิพลจากส ตาร์วอร์สมาเสนอให้โตโฮ แต่ก็ไม่มีการเปิดเผยรายละเอียดใดๆ เช่นกัน[ 137 ]

ในการสัมภาษณ์เมื่อปี พ.ศ. 2526 โทโมยูกิ ทานากะกล่าวว่าโครงการร่วมผลิตระหว่างญี่ปุ่นและอเมริกาอยู่ในระหว่างดำเนินการ และเขาจะสรุปเกี่ยวกับเรื่องนี้ ไม่ว่าโครงการนั้นจะเกิดขึ้นจริงหรือไม่ก็ตาม ก่อนที่จะเริ่มการผลิตก็อตซิลลาเวอร์ชันปี พ.ศ. 2527 [ 192 ]

สำหรับโครงการนี้ วิลเลียม สเตาท์ ซึ่งเป็นที่รู้จักในฐานะศิลปินไดโนเสาร์ ได้วาดภาพก็อตซิลลา ซึ่งต่อมาได้นำกลับมาใช้ใหม่บนปกของข้อเสนอโครงการและร่างการผลิตสำหรับ " ก็อตซิลลา ปะทะ ไบโอแลนเต้ " (1989 ) [ 211 ]

ภาพยนตร์แอนิเมชั่น (พ.ศ. 2531) [ 206 ]

Varietyรายงานว่าHenry G. Saperstein กำลังรวบรวมอดีตพนักงานจาก United Productions of Americaเพื่อผลิตภาพยนตร์แอนิเมชั่น Godzilla โดยร่วมมือกับToho [ 206 ]

ผลงานที่ยังไม่ได้รับการผลิตที่เกี่ยวข้องกับซีรีส์ VS

แก้ไข

"Godzilla Legend: Fortress of Asuka" [แหล่งที่มา 41 ]

บทภาพยนตร์ที่เขียนโดยชินอิจิ เซกิซาวะ อ้างอิงจาก "ก็อดซิลล่าปะทะกองทัพหุ่นยนต์ยักษ์" ซึ่งได้รับเลือกให้เป็นรองชนะเลิศในการประกวดเรื่องราวที่จัดขึ้นหลังจากการฉายภาพยนตร์เรื่อง "ก็อดซิลล่า" (1984) [ 214 ] [ 213 ]เรื่องราวนี้บรรยายถึงการต่อสู้ระหว่างก็อดซิลล่ากับป้อมปราการเคลื่อนที่ขนาดยักษ์ที่ควบคุมโดยคอมพิวเตอร์ "อาสึกะ"

บทภาพยนตร์ถูกเขียนขึ้นควบคู่ไปกับการผลิต "Godzilla vs. Biollante" แต่แนวคิดยังคงอยู่ และมีแผนที่จะดัดแปลงเป็นภาคต่อของ "Godzilla vs. Biollante" [ 214 ] [ 213 ] [หมายเหตุ 21 ]ฟูมิโอะ ทานากะโปรดิวเซอร์ของโตโฮเล่าว่า "อาสึกะ" มีพื้นฐานมาจากโดมมิสเตเรียนที่ปรากฏใน " The Mysterians " แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จเมื่อเขาพยายามให้มันต่อสู้กับก็อตซิลลา และสุดท้ายก็ไม่ได้ให้ความรู้สึกเหมือนเป็นภาพยนตร์ก็อตซิลลา [ 195 ] หนังสือ "Heisei Godzilla Complete Works" แนะนำภาพยนตร์เรื่องนี้ว่าเป็นผล งานชิ้นสุดท้ายโดยพฤตินัยของเซกิซาวะ[ 195 ]

"SOS ญี่ปุ่น! ปฏิบัติการโจมตีพลีชีพของก็อตซิลล่า" (ประมาณปี 1985) [ 214 ]

เนื้อเรื่องเขียนโดยฮิโรยาสุ ยามาอุระ ซึ่งเป็น ผู้เขียนบทภาพยนตร์เรื่อง Godzilla vs. Mechagodzilla ด้วยเช่นกัน[ 214 ]บทภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นหนึ่งในบทภาพยนตร์หลายเรื่องที่โทโมยูกิ ทานากะ มอบหมายให้ผู้เขียนหลายคนเขียนขึ้นหลังจากภาพยนตร์เรื่อง Godzilla (1984) ออกฉาย ควบคู่ไปกับการประกวดไอเดียเรื่องราวสาธารณะ[ 214 ]

แม้ว่าจะเป็นภาคต่อจากเวอร์ชันปี 1984 แต่ก็ไม่ได้คงโลกทัศน์ของต้นฉบับไว้ และแสดงให้เห็นการรุกรานของเอเลี่ยน โดยมีกิกันปรากฏตัวด้วย ทำให้ชวนให้นึกถึงซีรีส์โชวะ[ 214 ]

ชื่อของตัวเอกคือ ฮายาโตะ อิจิมอนจิ แต่ เหตุผลที่ชื่อนี้เหมือนกับ ตัวละครชื่อเดียวกันในคาเมนไรเดอร์นั้นยังไม่ชัดเจน[ 214 ]

"ก็อดซิลล่าสองตัว: ญี่ปุ่นขอความช่วยเหลือ!" (ประมาณปี 1985) [ 214 ]

บทภาพยนตร์เขียนโดยคาซูเอะ ชิบะ ซึ่งเป็นผู้เขียนบทภาพยนตร์เรื่อง "Son of Godzilla" เช่นกัน[ 214 ]เช่นเดียวกับ "SOS Japan! Godzilla Special Attack Operation" ซึ่งเป็นหนึ่งในโครงการที่ได้รับมอบหมายให้เป็นภาคต่อของ "Godzilla" (1984 ) [ 214 ]

เวอร์ชันนี้ไม่ได้คงโลกทัศน์ของเวอร์ชันปี 1984 ไว้ และมี Godzilla Jr. ลูกชายของ Godzilla และมีการทดลองควบคุมสภาพอากาศบนเกาะ ทำให้รู้สึกเหมือนเป็นการสร้างใหม่ของ "Son of Godzilla " [ 214 ]

มอธรา ปะทะ บากัน (1990) [แหล่งที่มา 42 ]

แม้ว่าม็อธราจะเป็นตัวละครหลักของภาพยนตร์เรื่องนี้ แต่เรื่องราวเป็นภาคต่อของ "Godzilla vs. Biollante" และก็อตซิลลาควรจะปรากฏตัวสั้นๆ ในตอนท้ายหลังจากฟื้นคืนชีพ โครงการนี้เป็นต้นแบบสำหรับ "Godzilla vs. Mothra" (1992) [แหล่งที่มา 43 ]

จุดอ่อนของตัวละคร ไบโอแลนเต้ถูกชี้ให้เห็นภายในบริษัทโทโฮ และได้ข้อสรุปว่า "แม้แต่สัตว์ประหลาดระดับดาวอย่างก็อตซิลลาเองก็คงสร้างภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จได้ยากหากมีฉากต่อสู้กับมัน" ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีการตัดสินใจว่าการรวมสัตว์ประหลาดตัวใหม่กับมอธราจะทำให้ตัวละครอ่อนแอลง ดังนั้นจึงระงับการผลิตไป และหันมาสร้างภาพยนตร์เรื่อง" ก็อตซิลลา ปะทะ คิงกิโดราห์ " (1991) แทน ซึ่งมีคิงกิโดราห์เป็นตัวเอก โดยคิงกิโดราห์ ได้รับคะแนนนิยมสูงสุดจากผลสำรวจ [แหล่งที่มา 44 ]

→ ดูรายละเอียดเพิ่มเติมได้ ที่ " Mothra vs. Bagan "

"Micro Super Battle Godzilla vs. Gigamoth" → "Godzilla vs. Gigamoth" (1991) [แหล่งที่มา 45 ]

ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการวางแผนโดยโคอิจิ คาวาคิตะ เป็นหลัก ให้เป็นภาคต่อของ "Godzilla vs. King Ghidorah" [แหล่งที่มา 46 ]ควบคู่ไปกับการต่อสู้ระหว่างก็อตซิลล่าและสัตว์ประหลาดตัวใหม่กิกามอธ ภาพยนตร์เรื่องนี้แสดงให้เห็นถึงการกระทำของตัวเอกที่ถูกย่อส่วนภายในร่างกายของก็อตซิลล่าเพื่อพยายามหยุดก็อตซิลล่าที่กลายร่างเป็นเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์[ 220 ] ภาพยนตร์ เรื่องนี้มีฉากอยู่ในอเมริกาและคาดว่าจะออกฉายทั่วประเทศในสหรัฐอเมริกา

นอกจาก Gigamos แล้วMecha-Kongยังวางแผนที่จะปรากฏตัว ในฐานะอาวุธของกองทัพสหรัฐฯ อีกด้วย [ 218 ] [ 216 ]ในตอนแรก King Kong ถูกพิจารณาให้รวมอยู่ด้วย แต่เนื่องจากความนิยมของ Mecha-King Ghidorah ซึ่งปรากฏใน "vs. King Ghidorah" จึงเปลี่ยนเป็น Mecha-Kong ซึ่งเป็นสัตว์ประหลาดจักรกลเช่นกัน

หนึ่งเดือนหลังจากที่โครงเรื่องเสร็จสมบูรณ์ โปรดิวเซอร์ของโตโฮตัดสินใจที่จะทำให้มอธรา สัตว์ประหลาดที่ได้รับความนิยมเป็นอันดับสองรองจากคิงกิโดราห์ เป็นตัวละครหลัก ดังนั้นโครงเรื่องจึงถูกเปลี่ยนเป็น "ก็อดซิลลา ปะทะ กิกะมอธ" โดยมีมอธราและกิกะมอธเป็นสัตว์ประหลาด[ 216 ]ในขั้นตอนนี้ กิกะมอธถูกเปลี่ยนเป็น "มอธราชั่วร้าย" ที่เกิดจากไข่ใบเดียวกันกับมอธรา โดยยังคงใช้ชื่อเดิม และเรื่องราวก็คือมันจะรวมร่างกับมอธราเพื่อเอาชนะก็อดซิลลาในที่สุด โปสเตอร์ของ "ปะทะ มอธรา" แสดงให้เห็นตัวอ่อนมอธราสองตัวฟักออกมาจากไข่ และบางครั้งก็ถูกกล่าวว่าเป็นภาพของ "มอธรา ปะทะ ก็อดซิลลา" แต่จริงๆ แล้วมันอิงจากโครงเรื่องของ "ปะทะ กิกะมอธ" [แหล่งที่มา 47 ]ในที่สุด เรื่องราวนี้ก็มีพื้นฐานมาจาก "Mothra vs. Bagan" ของKazuki Omori ดังนั้นพล็อตเรื่องนี้จึงไม่เคยเกิดขึ้นจริง แต่ฉาก "Mothra ชั่วร้าย" พร้อมกับ Bagan กลายเป็นต้นแบบของBattra [ 221 ] [ 216 ]

การขยายไปยังต่างประเทศใน "Micro Super Battle" เกิดขึ้น ในภายหลังใน " Godzilla vs. Destoroyah " (1995) แม้ว่าจะอยู่ในสถานที่ที่แตกต่างกันก็ตาม โดย Kawakita แม้ว่า Shogo Tomiyama จะมีความคิดเห็นที่ระมัดระวังเกี่ยวกับการขยายไปยังต่างประเทศ ก็ตาม[ 218 ]

"Godzilla Raids Again" → "Godzilla vs. Mechani-Kong" → "Godzilla: Micro Universe" (1991) [ 218 ]

แม้ว่าเนื้อเรื่องของ "Micro Super Battle Godzilla vs. Giga Moth" จะถูกเปลี่ยนแปลงเพื่อให้มีการปรากฏตัวของมอธรา แต่ภาพยนตร์เรื่องนี้ก็ยังคงสืบทอดองค์ประกอบของ "Mechani-Kong" และ "การต่อสู้ภายในร่างกายของก็อตซิลลา" จากเนื้อเรื่องเดียวกัน[ 218 ] [ 220 ]การปรากฏตัวของ Mechani-Kong มีจุดประสงค์เพื่อชี้แจงสถานการณ์สิทธิ์ที่ไม่ชัดเจนระหว่าง Toho กับฝ่ายอเมริกา[หมายเหตุ 22 ]แต่ฝ่ายอเมริกาตอบว่าอาจเกิดปัญหาหากมีการผลิต ดังนั้นแผนนี้จึงถูกยกเลิก[ แหล่งที่มา 48 ]

แนวคิดเรื่อง "การต่อสู้ภายในร่างกายของสัตว์ประหลาด" ได้รับการตระหนักในภายหลังในการต่อสู้ระหว่าง ม็อธราและ ดากาห์รา ใน Mothra 2: The Battle Under the Sea (1997) [ 223 ] [ 218 ] G-Crusher ใน Godzilla vs. Mechagodzilla (1993) ก็เป็นส่วนที่เหลือของแนวคิดเรื่อง "การโจมตีก็อตซิลลาจากภายในร่างกาย" เช่นกัน[ 222 ]คาวาคิตะ ผู้ซึ่งมีความผูกพันกับเมคานิ-คองอย่างมาก ยังได้สร้างสัตว์ประหลาดยักษ์จักรกลที่จำลองมาจากมัน บุลการิโอ ในPhantom Star God Justiriser ( 2004) [ 218 ]

การแก้แค้นของกษัตริย์ Ghidorah (1991) [ 224 ] [ 178 ]

ภาคต่อของ "vs King Ghidorah" เรื่องราวติดตามการต่อสู้กับ Mecha-King Ghidorah หลังจากนั้นสัตว์ประหลาดอวกาศ King Ghidorah ก็ปรากฏตัว[ 224 ] [ 178 ] Tomoyuki Tanaka ได้กล่าวว่าชื่อเรื่องถูกเปลี่ยนเป็น "vs Mothra" เพราะ King Ghidorah จะปรากฏตัวอีกครั้ง[ 224 ]

Godzilla vs. Berserk (ประมาณปี 1993) [ 225 ]

พล็อตที่ส่งโดยนัก ออกแบบ Yutaka Izubuchiในระหว่างขั้นตอนการวางแผนของ "vs. Mechagodzilla" [ 225 ]

เรื่องราวเกี่ยวข้องกับสิ่งมีชีวิตโลหะที่เรียกว่าเบลซาร์กซึ่งเดินทางมาจากอวกาศและเติบโตเป็นเมคาก็อดซิลลา ซึ่งมีต้นแบบมาจากก็อดซิลลา และอิซูบุจิเองก็เป็นผู้วาดภาพร่างการออกแบบ[ 225 ]นอกจากนี้ยังมีการแสดงให้เห็นว่าบุตรชายของยาซูมาสะ ชินโด ซึ่งปรากฏตัวใน "ปะทะคิงกิโดราห์" เป็นผู้นำกลุ่มเทโยและกำลังพัฒนาซูเปอร์XIII [ 225 ]

ก็อดซิลล่า ปะทะ ก็อดซิลล่าผี[ 184 ]

นี่คือโปรเจกต์ต้นแบบของเกม "vs Destoroyah"

→สำหรับรายละเอียดโปรดดูที่ " Godzilla vs. Destoroyah § การเปลี่ยนแปลงเนื้อหา "

ก็อดซิลล่า ปะทะ บาร์บารอย[ 184 ]

นี่คือข้อเสนอโครงการและบทภาพยนตร์ที่เขียนโดยฮิเดกิ โอกะ ผู้ช่วยผู้กำกับทีมงานเทคนิคพิเศษ ในระหว่างขั้นตอนการวางแผนภาพยนตร์เรื่อง "vs. Destoroyah"

→สำหรับรายละเอียดโปรดดูที่ " Godzilla vs. Destoroyah § การเปลี่ยนแปลงเนื้อหา "

ผลงานที่ยังไม่ได้รับการเผยแพร่ตั้งแต่ปี 2000 เป็นต้นไป

แก้ไข

ก็อดซิลล่า ปะทะ วารัน บารากอน และแองกิรัส: สัตว์ประหลาดยักษ์โจมตีระห่ำ (2000)

นี่คือโครงการต้นแบบของภาพยนตร์เรื่อง "Godzilla, Mothra and King Ghidorah: Giant Monsters All-Out Attack"

→สำหรับรายละเอียดโปรดดูที่ " Godzilla, Mothra and King Ghidorah: Giant Monsters All-Out Attack § Evolution of the Project "

“ก็อดซิลล่า รีบอร์น” ​​(2001)

ภาคต่อของ Godzilla 2000 (2000) ซึ่งวางแผนไว้เป็นภาพยนตร์อเมริกันโดยนักเขียนบท Michael Schlesinger [หมายเหตุ 23 ] [ 226 ] วางแผนไว้ ว่าจะให้ตัวละครหลักเป็นนักข่าวโทรทัศน์หญิงที่กำลังพักผ่อนและเจ้าของโรงแรมชายและจะมีการกลับมาของ Shiro Miyasaka ซึ่งรับบทโดยShiro Sano และการปรากฏตัวของสัตว์ประหลาดคล้ายค้างคาว Meeba ในฐานะศัตรู [ 226 ]ฉากหลังจะเป็นฮาวายแทนที่จะเป็นญี่ปุ่น ด้วยเหตุผลที่ว่าฮาวายเป็นสถานที่ที่นักแสดงชาวเอเชียและอเมริกันจะเล่นบทบาทร่วมกันได้อย่างไม่รู้สึกแปลก และการถ่ายทำภาพยนตร์ในฮาวายจะช่วยให้พวกเขาได้รับประโยชน์จากมาตรการลดหย่อนภาษี[ 226 ] Joe Danteเพื่อนของ Schlesinger จะเป็นผู้กำกับ ในขณะที่เทคนิคพิเศษจะดำเนินการโดยทีมงานชาวญี่ปุ่น ซึ่งคาดว่าจะช่วยลดต้นทุนการผลิต และงบประมาณตั้งไว้ที่ 20 ล้านดอลลาร์[ 226 ] Schlesinger เขียนบทภาพยนตร์ฉบับร่างเสร็จในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 แต่ Toho คัดค้านเนื้อเรื่องที่ก็อตซิลล่าตายในการโจมตีของกองทัพสหรัฐฯ และก็อตซิลล่าโคลนต่อสู้กับมีบา ดังนั้นเนื้อเรื่องจึงถูกแก้ไขให้ก็อตซิลล่าตกอยู่ในอาการโคม่าแทนที่จะตาย และบทภาพยนตร์ก็เสร็จสมบูรณ์[ 226 ]อย่างไรก็ตาม โครงการถูกยกเลิกเมื่อ Sid Ganis หัวหน้าฝ่ายผลิตคนใหม่ของColumbia Picturesไม่แสดงความสนใจในโครงการนี้[ 226 ] Schlesinger พิจารณาที่จะนำโครงการไปเสนอให้กับบริษัทภาพยนตร์อื่น แต่ก็ล้มเลิกความคิดนั้นหลังจากที่ Toho เรียกร้องเงินก้อนใหญ่ล่วงหน้า[ 226 ]

ก็อดซิลล่า วอร์ส (2004) [ 227 ]

โครงเรื่องโดยโยอิจิ โคมาริ[ 227 ]เป็นหนึ่งในโครงเรื่องที่มีการร้องขออย่างกว้างขวางในขณะนั้นสำหรับตอนจบของซีรีส์ก็อตซิลล่า และถึงแม้ว่าจะมีการแก้ไขตามคำขอของโตโฮ แต่ในที่สุด "FINAL WARS" ก็ได้รับการนำมาใช้อย่างเป็นทางการ[ 227 ]

ข้อความฉบับเต็มได้รับการตีพิมพ์ในหนังสือ "Shin Godzilla Secret Research Reader" (KADOKAWA/Fujimi Shobo) ในปี 2017 [ 227 ]

ก็อดซิลล่า 3D "ก็อดซิลล่า 3D สุดขีด"

ในปี 2005 สถาบันสื่อภาพขั้นสูงนำโดยโยชิมิตสึ ซากาโนะ ได้ ประกาศการผลิต ต่อมาโครงการนี้ได้เปลี่ยนไปเป็นการผลิตภาพยนตร์เรื่อง " GODZILLA " (2014)

 จะจับBatgirlเย็ด

全て東宝特撮映画 ミレンニアム

 การผลิต

แก้ไข

ภาพยนตร์ " GODZILLA " เวอร์ชันฮอลลีวูด ที่ออกฉายในปี 1998 หลังจากจบซีรีส์ Heisei VSประสบความสำเร็จในบ็อกซ์ออฟฟิศ แต่แตกต่างอย่างมากจากภาพลักษณ์ดั้งเดิมของก็อตซิลลา[แหล่งที่มา 102 ] ( ดู GODZILLA#Evaluation ) เมื่อรับรู้ถึงปฏิกิริยาของแฟนๆ ชาวญี่ปุ่นต่อเวอร์ชันฮอลลีวูด โชโกะ โทมิยามะ โปรดิวเซอร์ของโตโฮ จึงรู้สึกว่าเพื่อเน้นความแตกต่างจากเวอร์ชันอเมริกัน พวกเขาควรสร้างก็อตซิลลาเวอร์ชันญี่ปุ่นดั้งเดิมขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ทันทีหลังจากเวอร์ชันฮอลลีวูดออกฉายในญี่ปุ่นในเดือนกรกฎาคม เขาวางแผนที่จะเริ่มซีรีส์ก็อตซิลลาเวอร์ชันญี่ปุ่นอีกครั้งในเดือนสิงหาคม ซึ่งนำไปสู่การผลิตภาพยนตร์เรื่องนี้[แหล่งที่มา 103 ] โทมิยามะกล่าวว่าความสำคัญของการผลิตภาพยนตร์เรื่องนี้คือมันเป็นจุดสูงสุดของก็อตซิลลา และภาพยนตร์ก็อตซิลลา และความตั้งใจของเขาไม่ใช่เพียงแค่การทำตามก็อตซิลลาแบบเก่าหรือทำแต่สิ่งใหม่ๆ แต่เป็นการสร้างก็อตซิลลาที่ผู้ชมต้องการเห็น[ 78 ]มีการลงทุนงบประมาณการผลิต 1.2 พันล้านเยน ซึ่งถือเป็นงบประมาณสูงสุดสำหรับซีรีส์ Godzilla ในขณะนั้น [ 17 ]

ผู้กำกับคือTakao Okawaraซึ่งเคยทำงาน ในภาพยนตร์สามเรื่องในซีรีส์ VS [แหล่งที่มา 104 ]โปรดิวเซอร์ Tomiyama กล่าวว่าระบบดั้งเดิมที่มีผู้กำกับสองคน คือผู้กำกับและผู้กำกับเทคนิคพิเศษ ควรจะแบ่งงานกันตั้งแต่เริ่มต้น โดยให้ทั้งสองคนทำงานร่วมกันในเรื่องต่างๆ เช่น การเขียนสตอรี่บอร์ดและการเขียนบท อย่างไรก็ตาม เนื่องจากคนหนึ่งจะถ่ายทำก่อนและอีกคนจะถ่ายทำทีหลัง ความไม่สอดคล้องกันจึงเกิดขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ และจำเป็นต้องมีผู้กำกับทั่วไปเพื่อดูแลภาพรวมทั้งหมด เพื่อให้สามารถแก้ไขความไม่สอดคล้องกันเหล่านี้ได้ผ่านการพูดคุยกันในทันที[ 78 ] เทคนิคพิเศษนั้น ดำเนินการโดยKenji Suzuki ซึ่ง เปิดตัวในปีที่แล้วด้วย ภาพยนตร์เรื่อง " Mothra 3: King Ghidorah Attacks " โดยมาแทนที่Koichi Kawakitaจากซีรีส์ VS [ แหล่ง ที่ มา 105 ]

แม้ว่าภาพยนตร์เรื่องนี้จะอิงตามโครงเรื่องของภาพยนตร์เรื่องแรก "Godzilla" แต่แนวคิดหลักคือการสร้างเรื่องราวที่แตกต่างไปจากซีรีส์ VS อย่างสิ้นเชิง และโครงการนี้เริ่มต้นใหม่ทั้งหมด[ 17 ]หลักการพื้นฐานของการผลิตคือ "การเกิดใหม่ของก็อตซิลลาตัวดั้งเดิม" และ "ความลึกลับและภัยคุกคาม" ที่เห็นได้ในภาพยนตร์เทคนิคพิเศษยุคแรกของโตโฮ ในขณะเดียวกันก็มีการนำองค์ประกอบใหม่ๆ เข้ามาใช้ด้วย เช่น การตีความใหม่ของการออกแบบก็อตซิลลาและการออกแบบของออร์กา ซึ่งชวนให้นึกถึงสัตว์ประหลาดจากนิยายวิทยาศาสตร์ต่างประเทศ[แหล่งที่มา 106 ]โตโฮได้เพิ่มชื่อเรื่อง "2000" เข้าไป และโปรดิวเซอร์โทมิยามะได้เพิ่มคำว่า "Millennium" เข้าไป โดยคำหลังนี้ใช้เพื่อแยกความแตกต่างจากภาพยนตร์เรื่องแรกและแสดงให้เห็นว่าอาณาจักรของก็อตซิลลากำลังจะเข้าสู่สหัสวรรษใหม่[ 78 ] นอกจากนี้ยังสื่อถึงแนวคิดที่ว่าก็อตซิลลาเป็นดวงดาวอมตะที่จะมีชีวิตอยู่ ได้ เป็นพันปี[ 167 ]

เนมูโระซึ่งขึ้นชื่อเรื่องหมอก และหมู่บ้านโทไกซึ่งเป็นแหล่งกำเนิดโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ของญี่ปุ่น ได้รับเลือกให้เป็นสถานที่ที่เหมาะสมสำหรับการปรากฏตัวของก็อตซิลลา โดยอิงจากแนวคิดที่ว่า "หนังสยองขวัญล้วนเกี่ยวกับหมอก" [ 78 ]

นอกจากนี้ยังมีการแสดงภาพผลกระทบของรังสีอย่างสมจริง เช่น ฟิล์มบนกล้องที่ใช้ถ่ายภาพก็อตซิลลาได้รับแสง[ 33 ]อย่างไรก็ตามคันจิ คาชิวาบาระ ผู้เขียนบทภาพยนตร์ กล่าวว่า เขาเคยพิจารณาที่จะแสดงภาพตัวละครสวมชุดป้องกัน และบริเวณที่ก็อตซิลลาปรากฏตัวถูกจำกัดไม่ให้สาธารณชนมองเห็น แต่ตัดสินใจที่จะไม่เน้นความสมจริงมากเกินไปเพื่อรักษาเนื้อหาของภาพยนตร์ไว้ [ 33 ]

ฉากสุดท้ายนั้นไม่เคยมีมาก่อน โดยจบลงด้วยเมืองที่ยังคงถูกทำลายโดยก็อดซิลล่าในขณะที่เครดิตท้ายเรื่องกำลังฉาย ซึ่งแตกต่างจากตอนจบปกติของซีรีส์ VS ที่ก็อดซิลล่ากลับลงทะเล และเน้นย้ำว่าก็อดซิลล่าไม่ใช่พันธมิตรของมนุษยชาติและแสดงให้เห็นถึงภัยคุกคามที่มันก่อขึ้น[ 33 ]ชิโร ซาโนะผู้รับบทเป็นชิโร มิยาซากะอธิบายว่าภาพยนตร์เรื่องนี้จบลงด้วยคำถามและทำหน้าที่เป็นบทนำของซีรีส์ใหม่ [ 99 ]

การเปลี่ยนแปลงในระบบการผลิต

แก้ไข

จนกระทั่งถึงภาพยนตร์เรื่อง " Mothra 3: King Ghidorah Attacks " ในปีที่แล้วภาพยนตร์เทคนิคพิเศษของ Toho ในยุคเฮเซนั้น ผลิตโดย Toho Pictures สำหรับ ภาพยนตร์หลัก และToho Visual Artsสำหรับเทคนิคพิเศษ อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นต้นไป Toho Pictures ได้เข้ามารับช่วงการผลิตทั้งหมดเพื่อรวมศูนย์การจัดการงบประมาณและสร้างมาตรฐานคุณภาพให้เป็นหนึ่งเดียว[ 168 ] [ 169 ]ในขณะที่อุปกรณ์ตัดต่อแบบอนาล็อกถูกใช้มาจนถึง "Mothra 3" แต่ซอฟต์แวร์ตัดต่อดิจิทัลของAVID ได้ถูกนำมาใช้ใน ภาพยนตร์ เรื่องนี้ [ 170 ]

มีการนำนักเขียนบทภาพยนตร์สองคนเข้ามาเพื่อสร้างโลกทัศน์ที่แตกต่างไปจากซีรีส์ก่อนหน้าอย่างสิ้นเชิง เนื่องจากจำเป็นต้องมีมุมมองที่หลากหลาย[ 46 ] คันจิ คาชิวาบาระและวาตารุ มิมูระต่างก็เป็นผู้เข้าร่วมที่กลับมาจากซีรีส์ Heisei VS [ 13 ]โดยอิงจากธีมของ "Godzilla ที่น่ากลัว" และ "ปริศนาของ Godzilla" ที่โทมิยามะนำเสนอ มิมูระได้เสนอองค์ประกอบนิยายวิทยาศาสตร์เป็นหลัก ในขณะที่คาชิวาบาระเสนอเรื่องราวเกี่ยวกับมนุษย์[ 33 ]ในทางปฏิบัติ งานถูกแบ่งออกเป็นตอนต้น การพัฒนา จุดไคลแม็กซ์ และบทสรุปของเรื่อง โดยมิมูระรับผิดชอบตอนต้นและบทสรุป และคาชิวาบาระรับผิดชอบการพัฒนาและจุดไคลแม็กซ์[ 33 ]นอกจากนี้ ผู้กำกับโอคาวาระยังไม่พอใจกับบทภาพยนตร์ที่เขาอ่านในตอนแรกทั้งหมด ดังนั้นเขาจึงให้พวกเขาสร้างบทภาพยนตร์โดยอิงจากแนวคิดพื้นฐานที่เขาคิดขึ้นมา[ 90 ]ทิศทางพื้นฐานได้รับการตัดสินใจในช่วงกลางเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2541 และร่างบทภาพยนตร์เพื่อพิจารณาเสร็จสมบูรณ์ในช่วงกลางเดือนธันวาคมของปีเดียวกัน[ ]17 [ 17 ]จนถึงตอนนั้น สตอรี่บอร์ดมักจะถูกสร้างขึ้นแยกกันสำหรับภาพยนตร์หลักและเทคนิคพิเศษ แต่ในภาพยนตร์เรื่องนี้ ทั้งสองทีมได้จัดการประชุมรายละเอียดมากมายเพื่อสร้างประสบการณ์ภาพที่รวมเป็นหนึ่งเดียว[ 17 ] [ 86 ]ตั้งแต่ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นต้นไป ซีรีส์ Godzilla ได้ยกเลิกตำแหน่ง "ผู้กำกับเทคนิคพิเศษ" และใช้ "ช่างเทคนิคเทคนิคพิเศษ" แทน[ 171 ] [ 168 ] Tomiyama กล่าวว่าภาพยนตร์ควรสร้างโดยผู้กำกับเพียงคนเดียว[ 171 ] นอกจาก ฮาริเคนริว ผู้ซึ่งเคยทำงานเกี่ยวกับสตอรี่บอร์ดเอฟเฟกต์พิเศษสำหรับซีรีส์ VS แล้วนิชิกาวะ ชินจิผู้ซึ่งเคยเข้าร่วมในฐานะนักออกแบบในซีรีส์ VS และซีรีส์ Heisei Mothra ยังรับบทบาทเป็นศิลปินสตอรี่บอร์ดเป็นครั้งแรกอีกด้วย [ 70 ]

ในขณะที่ซีรีส์ VS ใช้ VistaVision ภาพยนตร์เรื่องนี้ ใช้ รูปแบบ Super 35ซึ่งเกี่ยวข้องกับการครอปฟิล์ม 35 มม. ที่ถ่ายแบบเต็มเฟรม ให้มีขนาด CinemaScope [ 172 ] [ 67 ]โปรดิวเซอร์โทมิยามะกล่าวว่าขนาด CinemaScope ถูกเลือกเพื่อใช้ประโยชน์จากพื้นที่หน้าจอให้มากที่สุดและเพื่อเริ่มต้นภาพยนตร์ประเภทใหม่ [ 78 ]

หล่อ

แก้ไข

โทมิยามะกล่าวว่าเขาแสวงหาผู้คนที่สามารถดึงพลังแห่งการแสดงของพวกเขาออกมาได้ และเขาสร้างภาพลักษณ์โดยรวมที่ดูเป็นผู้ใหญ่ และแต่ละคนก็สามารถดึงจุดแข็งของตนเองออกมาในบทบาทของตน ซึ่งได้ผลดี [ 167 ]

ทาเคฮิโร มูราตะ ผู้รับบท ยูจิ ชิโนดะ ปรากฏตัวในซีรีส์ก็อตซิลลาเป็นครั้งที่สาม[ 88 ] [ 87 ]โอคาวาระกล่าวว่าเขานึกถึงมูราตะตั้งแต่แรก และเขากับนาโอมิ นิชิดะ ผู้รับบท ยูกิ อิชิโนเสะ ต้องการเน้นย้ำถึงลักษณะที่ติดดินของตัวละคร[ 99 ]ผู้กำกับโอคาวาระนึกภาพมูราตะไว้เคราสำหรับบทบาทนี้ และวิศวกรเทคนิคพิเศษซูซูกิก็นึกถึงมูราตะจากโฆษณา เหล้าสาเกคิซากุระ[ 88 ] [ 90 ]มูราตะ กล่าวว่าเขารู้ตัวว่ากำลังเป็นคนละคนกับตัวละครที่เขาเล่นใน Godzilla vs. Mothra (1992) ซึ่งเขามีบทบาทสำคัญ [ 88 ]

มายู ซูซูกิผู้รับบทเป็นอิโอเปิดตัวในวงการภาพยนตร์ครั้งแรกในภาพยนตร์เรื่องนี้ [ 173 ]

มีรายงานว่า Masahiko Nishimuraผู้รับบทเป็นผู้บัญชาการรถถังได้รับคัดเลือกให้แสดงในภาพยนตร์เรื่องนี้เพราะเขาเป็นแฟนของ Godzilla และ Okawara กล่าวว่ายินดีต้อนรับผู้ที่สนุกกับการทำงานในกองถ่าย [ 99 ]

เคนิชิ นากิระได้รับบทเป็นผู้จัดการร้าน ตามคำขอของโอคาวาระ [ 99 ]เดิมทีโอคาวาระจินตนาการว่านากิระเป็นชายชราในเมืองที่ปรากฏตัวเมื่อยูเอฟโอบินผ่านเหนือศีรษะ แต่รู้สึกว่าบทบาทนี้ไม่เพียงพอที่จะใช้ประโยชน์จากตัวละครของนากิระได้อย่างเต็มที่ ดังนั้นเขาจึงรีบสร้างบทบาทผู้จัดการร้านขึ้นมา[ 99 ]ด้วยเหตุนี้ การแสดงส่วนใหญ่ของนากิระจึงเป็นการด้นสดโดยโอคาวาระ[ 99 ] [ หมายเหตุ 16 ]

ภาพถ่าย

แก้ไข

การถ่ายทำภาพยนตร์หลักเริ่มต้นเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2542 [ 17 ] [ 174 ]และเสร็จสิ้นเมื่อวันที่ 11 สิงหาคมของปีเดียวกัน[ 17 ] [หมายเหตุ 17 ]การถ่ายทำเทคนิคพิเศษเริ่มต้นเมื่อวันที่ 11 มิถุนายนของปีเดียวกัน[ 17 ] [หมายเหตุ 18 ]และเสร็จสิ้นเมื่อวันที่ 24 สิงหาคมของปีเดียวกัน[ 17 ] [ 176 ] ขั้นตอนหลังการผลิต รวมถึง CG และการ ผสม ภาพดิจิทัล ดำเนินต่อไปจนถึงกลางเดือนพฤศจิกายนของปีเดียวกัน[ 17 ]

ซูซูกิกล่าวว่าเขาให้ความสำคัญกับการจับคู่ก็อตซิลล่ากับตัวละคร และเขาตระหนักถึงการสร้างสิ่งที่ดีโดยการผสมผสานเทคนิคพิเศษอย่างชาญฉลาด[ 65 ]มีการเน้นหนักไปที่องค์ประกอบภาพที่ทรงพลัง และมีการใช้CG อย่างมีประสิทธิภาพ เช่น การผสมภาพก็อตซิลล่าเข้ากับภาพถ่ายทางอากาศจากเฮลิคอปเตอร์ [แหล่งที่มา 107 ]นอกจากนี้ ยังเป็นภาพยนตร์เรื่องแรกในซีรีส์ที่แสดงให้เห็นก็อตซิลล่าว่ายน้ำใต้น้ำโดยใช้ CG เต็มรูปแบบ ในขณะที่ก่อนหน้านี้ก็อตซิลล่าส่วนใหญ่แสดงโดยคนสวมชุด[ 69 ]ในทางกลับกัน ยังมีฉากที่สร้างขึ้นให้เป็นฉากจริง เช่น การแสดงภาพการทำลายล้างโดยใช้แบบจำลองขนาดเท่าตัวจริงในฉากการลงจอดที่เนมูโร และการสร้างรอยเท้าของก็อตซิลล่าบนชายหาดขึ้นมาใหม่โดยการขุดรอยเท้าขนาดเท่าตัวจริงด้วยรถขุด[ แหล่งที่มา 108 ]

ความร่วมมือจากหน่วยงานป้องกันประเทศครั้งนี้ถือเป็นความร่วมมือครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของซีรีส์นี้[ 80 ]ในระหว่างขั้นตอนการวางแผน มีข้อเสนอให้รวม เรือบรรทุกเครื่องบิน ไว้ ด้วย แต่สุดท้ายแล้ว เน้นไปที่การแสดงภาพอาวุธอย่างสมจริง[ 33 ] การถ่ายทำเกิดขึ้น เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม ที่ โรงเรียนฟูจิของกองกำลังป้องกันตนเองภาคพื้นดินของญี่ปุ่นโดยใช้ยานพาหนะของกองกำลังป้องกันตนเองจริง[ 107 ]แม้ว่าจะไม่สามารถถ่ายทำฉากยิงกระสุนจริงได้ แต่แรงถีบจากการยิงก็ถูกจำลองขึ้น และตามคำกล่าวของโอคาวาระ ผู้คนที่โรงเรียนที่เห็นฉากยิงปืนต่างเข้าใจผิดคิดว่าเป็นการยิงจริง[ 90 ]ฉากหน้าตึกซิตี้ทาวเวอร์ถ่ายทำที่โรงเรียนกองกำลังป้องกันตนเองในโตเกียว [ 177 ]

การโจมตีแบบหมู่คณะ 6 ลำของเครื่องบินขับไล่ F-15J Eagle ไม่ใช่สิ่งที่กองกำลังป้องกันตนเองจะทำจริง ๆ แต่ถูกใส่เข้ามาตามคำขอของโอคาวาระ ซึ่งต้องการแสดงให้ผู้ชมเห็นสิ่งที่พวกเขาไม่เคยเห็นมาก่อน[ 90 ]ในฉากที่เครื่องบินขับไล่ F-15J Eagle บินเข้ามาจากด้านหลังยูกิและอิโอ มีการใช้เฮลิคอปเตอร์เพื่อสร้างลมแรง [ 177 ]

ระหว่างการถ่ายทำในเนมูโระ ไม่มีหมอกและลมแรง จึงไม่สามารถใช้ควันได้ จึงต้องใช้ CGI เพิ่มหมอกเข้าไป[ 86 ]ตามที่โอคาวาระกล่าว คำแนะนำจากทีมงาน CGI ที่ร่วมถ่ายทำนั้นเป็นประโยชน์[ 86 ]หอส่งสัญญาณขนาดจริงนั้นทำจากเหล็ก โดยมีเพียงส่วนที่โต้ตอบกับนักแสดงเท่านั้นที่ทำจากไม้[ 105 ]ในขณะที่เรือประมงส่วนใหญ่ในเวลานั้นทำจาก FRP หรือไฟเบอร์กลาส แต่ฉากขนาดจริงสำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้ตั้งใจทำจากไม้เพื่อให้พังทลายหากมันพังลงมา[ 105 ] สำหรับฉากอิซากายะ ใช้แอคทูเอเตอร์แบบนิวแมติก แทนสปริงแบบธรรมดาเพื่อเขย่าอาคารทั้งหลัง [ 105 ]ในฉากที่ร้านอิซากายะถูกทำลายด้วยหางของก็อตซิล ล่า แขนของ รถขุดถูกนำมาใช้แทนหาง และฉากนั้นก็ถูกทำลายจริง ๆ โดยผู้กำกับศิลป์ ทาเคชิ ชิมิซุ แสดงความคิดเห็นว่าการเคลื่อนไหวของผู้ควบคุมรถขุดนั้นแม่นยำและมีทักษะมาก [ 105 ]

ฉากที่ชิโนดะและคนอื่นๆ ถูกก็อดซิลล่าโจมตีในอุโมงค์นั้นถ่ายทำในอุโมงค์นิราโอเนะในเมืองทันซาวะ และดินถล่มนั้นสร้างขึ้นจริงโดยการถมดินลงไปด้านหนึ่งของอุโมงค์ [ 105 ]นอกจากนี้ยังมีการติดตั้งทางลาดสำหรับกระโดดผาดโผนไว้ภายในอุโมงค์ แต่ฝนตกในระหว่างการถ่ายทำและรถไม่เคลื่อนที่ตามแผน ดังนั้นเมื่อการแสดงผาดโผนสำเร็จจึงมีเสียงปรบมือและเสียงเชียร์ [ 105 ]

ฉากดาดฟ้าของอาคาร X ในฉากสุดท้ายถ่ายทำในสตูดิโอโดยมีนักแสดง จากนั้นจึงสร้างแบบจำลองใหม่เพื่อจำลองการทำลายล้างโดยก็อตซิลล่า[ 105 ]และต่อมานำมาประกอบเข้ากับภาพระยะใกล้ของใบหน้าก็อตซิลล่าและการระเบิดของออร์ก้า[ 177 ] ในขณะที่ฉากการพังทลายแบบดั้งเดิมส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับการดึงเสาด้วยลวด วิธีนี้เกี่ยวข้องกับกลไกหลายอย่างและเสาบางต้นจะไม่ล้ม ดังนั้นฉากนี้จึงได้รับการ ออกแบบ โดยมีข้อต่อในเสาเพื่อให้แน่ใจว่าเสาจะหลุดออก[ 105 ]

ตัวประกอบสำหรับฉากในนิชิชินจูกุ ถ่ายทำเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม ที่ สวนธุรกิจโยโกฮามา[ 179 ]ฉากที่เจ้าหน้าที่กองกำลังป้องกันตนเองนำทางผู้คนไปยังที่ปลอดภัยภายในอาคารก็ถ่ายทำที่นั่นเช่นกัน [ 177 ]

ฉากจำลองถูกสร้างขึ้นในมาตราส่วน 1/25 เนื่องจากมีการเปลี่ยนแปลงความสูงของก็อตซิลล่า และเป็นไปไม่ได้ที่จะสร้างฉากที่สมบูรณ์เหมือนในยุคซีรีส์ VS ดังนั้นฉากบางส่วน เช่น อาคาร จึงถูกปรับปรุงและถ่ายทำใหม่[ 63 ] [ 125 ]ส่วนหนึ่งเป็นเพราะฉากจำลองจากผลงานก่อนหน้านี้ถูกกำจัดไปแล้ว จึงต้องสร้างขึ้นใหม่ทั้งหมด[ 180 ] [หมายเหตุ 19 ]ซูซูกิกล่าวว่าถึงแม้ฉากจะมีขนาดเล็กลง แต่ก็เป็นเรื่องดีเพราะทำให้พวกเขามีอิสระมากขึ้น[ 63 ]หอคอยซิตี้ทาวเวอร์มีขนาดใหญ่เกินกว่าจะใส่ในสตูดิโอในมาตราส่วน 1/25 ได้ ดังนั้นฉากจำลองทั้งหมดจึงถูกสร้างขึ้นเป็นแบบจำลองขนาดเล็กสูงหนึ่งเมตร และสำหรับฉากระเบิด ส่วนบนและส่วนล่างของฉากจำลองถูกสร้างขึ้นแยกกันและถ่ายทำกับฉากสีเขียว จากนั้นจึงนำมาประกอบกัน [ 63 ] [ 125 ]

ในฉากที่มีหินก่อตัวบนพื้นทะเล มีการเพิ่ม หิมะทะเลโดยใช้ CGI ตามคำขอของ ซูซูกิ [ 114 ]

ดนตรี

แก้ไข

ดนตรีประกอบภาพยนตร์เรื่องนี้ประพันธ์โดยTakayuki Hattoriซึ่งนับเป็นครั้งที่สองที่เขาได้ร่วมงานกับซีรีส์ Godzilla นับตั้งแต่ เรื่อง " Godzilla vs. SpaceGodzilla " [แหล่งที่มา 109 ]ก่อนหน้านี้ Hattori เคยร่วมงานกับ Okawara ในเรื่อง " Kidnapping " (1997) และในขณะนั้นเขากำลังยุ่งอยู่กับการสร้าง " GTO " (1999) ซึ่งเป็นภาพยนตร์ปีใหม่อีกเรื่องหนึ่งเช่นเดียวกับเรื่องนี้ อย่างไรก็ตาม เขาได้เข้าร่วมตามคำขอของ Okawara ที่รอจนถึงนาทีสุดท้าย[ 184 ]ฉากในอ่าวโตเกียวที่ Godzilla ปรากฏตัวยังใช้ ธีม Godzilla ของ Akira Ifukube ด้วย [ 86 ] [ 184 ] Hattori กล่าวว่าสิ่งเดียวที่เขาเสียใจเกี่ยวกับ "vs. SpaceGodzilla" คือดนตรีเบาเกินไปและไม่กลมกลืนกับการประพันธ์ของ Ifukube และสำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้เขาเน้นที่คุณภาพของโทนเสียงและไม่ได้นำดนตรีจากภาพยนตร์เรื่องก่อนมาใช้ซ้ำ [ 182 ] [ 185 ]

ดนตรีประกอบภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างขึ้นจากสองธีมหลัก ได้แก่ ธีมของก็อตซิลลาและธีมของออร์กา[แหล่งที่มา 110 ]ธีมของก็อตซิลลาใช้เครื่องดนตรีช่วงเสียงกลาง เช่น แตรและเชลโล รวมถึงซินเธไซเซอร์[ 184 ]และมีพื้นฐานมาจากทำนองที่ฮัตโตริได้คิดขึ้นเมื่อเขาเห็นฟุตเทจดิบเป็นครั้งแรก[ 182 ]ธีมของออร์กาใช้ซินเธไซเซอร์และเครื่องเคาะจังหวะที่ตั้งโปรแกรมไว้เพื่อสร้างความรู้สึกของการบินในขณะที่แสดงภาพที่คลุมเครือซึ่งไม่สามารถจับต้องได้[ 182 ] [ 185 ] จุน โคบายาชิ นักวิจารณ์ดนตรีประกอบภาพยนตร์ได้ อธิบาย ธีมแรกว่า "ขาดความโดดเด่นแต่จำง่าย" [ 183 ]

เพลงประกอบตอนจบเป็นสไตล์ภาพยนตร์ฮอลลีวูด โดยมีการผสมผสานระหว่างธีมก็อตซิลล่าและธีมออร์ก้า[ 184 ]เสียงประสานในฉากสุดท้ายที่ใช้เป็นบทนำนั้นถูกเพิ่มเข้ามาตามคำขอของโอคาวาระ และฮัตโตริปล่อยให้โอคาวาระเป็นผู้ตัดสินใจเพราะเขาไม่แน่ใจเกี่ยวกับการแต่งเพลง [ 182 ]

โคบายาชิอธิบายดนตรีในงานชิ้นนี้ว่า "เป็นดนตรีที่สร้างสรรค์อย่างดี มีการเรียบเรียงดนตรีที่แสดงออกและเหมาะสมกับสถานการณ์อย่างพิถีพิถัน" และกล่าวว่า "มันไม่ได้ดูฝืนธรรมชาติมากเกินไป และจบลงอย่างค่อนข้างเบาใจ" [ 183 ]

การผลิต

แก้ไข

โปรดิวเซอร์Shogo Tomiyamaกล่าวว่าเขาตัดสินใจที่จะรีเซ็ตเนื้อหาและเปลี่ยนมุมมองโลกในแต่ละภาพยนตร์เมื่อซีรีส์เริ่มต้นใหม่ด้วยภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้า " Godzilla 2000 Millennium " และตรงกันข้ามกับภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้าที่แสดงให้เห็นถึงความน่ากลัวอย่างจริงจังของก็อตซิลลา [หมายเหตุ 20 ] ภาพยนตร์เรื่องนี้มีธีมเป็นนิยายวิทยาศาสตร์ที่เน้นอิสรภาพและความ สนุกสนาน ของภาพยนตร์[ 22 ] [ 15 ]

ภาพยนตร์เรื่องนี้กำกับ โดยมาซาอากิ เทซึกะซึ่งเป็นการกำกับภาพยนตร์เรื่องแรกของเขา[แหล่งที่มา 50 ]โทมิยามะกล่าวว่าเขาเลือกเทซึกะเพราะเขารู้สึกว่าเทซึกะเป็นบุคคลที่มีอนาคตไกลที่สุดใน Toho Pictures [ 22 ]เงื่อนไขของเทซึกะในการรับบทบาทผู้กำกับคือ "ต้องมีตัวเอกเป็นผู้หญิง" "ต้องมีอาวุธสุดยอด" "ต้องมีการต่อสู้แบบประชิดตัว" และ "ต้องต่อสู้จนถึงที่สุด" [แหล่งที่มา 51 ]เคนจิ ซูซูกิ รับ หน้าที่ดูแล เทคนิคพิเศษ ซึ่ง เคยร่วมงานในภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้าด้วย[ 44 ] ซูซูกิกล่าวว่าเขาตั้งเป้าที่จะ สร้างภาพยนตร์ก็อตซิลล่าที่สนุกสนาน โดยผสมผสานการกำกับแบบการ์ตูนอย่างกล้าหาญ และพยายามนำเสนอตัวละครก็อตซิลล่าที่ไม่ใช่แค่ความน่ากลัว[ 44 ]นอกจากนี้ เพื่อให้แตกต่างจากภาพลักษณ์ที่มืดมนของภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้า ฉากการปรากฏตัวของก็อตซิลล่าทั้งหมด ยกเว้นฉากย้อนอดีตตอนต้นเรื่อง จะเกิดขึ้นในเวลากลางวัน[ 127 ] [ 18 ] [หมายเหตุ 2 ]ยิ่งไปกว่านั้น ตรงกันข้ามกับภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้าที่จริงจังโดยสิ้นเชิง พวกเขาต้องการใส่องค์ประกอบที่สนุกสนานเข้าไปเพื่อให้เป็นภาพยนตร์ที่น่าดู ดังนั้นพวกเขาจึงต้องการเพิ่มองค์ประกอบที่สนุกสนานเข้าไปในภาพยนตร์ เช่นเดียวกับในภาพยนตร์ Champion Festival [ 128 ] บทภาพยนตร์ยัง เขียนโดยKanji KashiwabaraและWataru Mimura ซึ่งเป็นผู้เขียน บทภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้าด้วย [ 15 ]

เทซูกะอธิบายภาพยนตร์เรื่องนี้ว่าเป็นละครมนุษย์ที่ยืมชื่อมาจาก "Godzilla vs. Megaguirus" [ 47 ]เทซูกะกล่าวว่าเขาต้องการให้จุดไคลแม็กซ์เป็นการต่อสู้จนถึงที่สุด เพราะโดยปกติแล้ว 30 นาทีสุดท้ายจะใช้เวลาไปกับการที่มนุษย์เพียงแค่เฝ้าดู และเขารู้สึกว่าลำดับเหตุการณ์ที่มนุษย์และสัตว์ประหลาดเผชิญหน้ากันอย่างใกล้ชิดด้วยอาวุธสุดยอดนั้นเริ่มไม่ค่อยพบเห็นแล้ว ดังนั้นเขาจึงคิดว่าหากมีการนำอาวุธสุดยอดเข้ามา มนุษย์และสัตว์ประหลาดก็จะสามารถต่อสู้กันได้จนถึงที่สุด[ 77 ] [ 125 ]ชื่อเรื่องหลักก็ปรากฏขึ้นหลังจากที่คิริโกะยิงปืนใหญ่ แทนที่จะเป็นหลังจากเสียงคำรามของก็อตซิลลา [ 47 ]

ในตอนแรก เทซูกะคิดว่าฉากที่คิริโกะขี่หลังก็อตซิลล่าจะดูคล้ายกับมอธราหรือกาเมร่า และเขาไม่อยากทำเช่นนั้นเพราะต้องการให้สมจริง อย่างไรก็ตาม ต่อมาเขาตัดสินใจให้เธอสวมเสื้อผ้าที่มีคุณสมบัติป้องกันรังสีด้วย และเขายังสร้างสตอรี่บอร์ดและคิดค้นวิธีการประกอบฉากอย่างสร้างสรรค์ด้วยตนเอง เขาจำได้ว่าเขารู้สึกดีใจที่ได้ทำเช่นนั้นด้วยความพยายามของทานากะและทีมงาน [ 77 ] [ 47 ]

โทมิยามะยอมรับว่าการทำให้ชิบูย่าจมน้ำ เป็นความพยายามโดยตั้งใจส่วนหนึ่งเพื่อแข่งขันกับ Gamera 3: Awakening of Iris ซึ่งก็แสดงภาพความเสียหายในชิบูย่าเช่นกัน แต่ระบุว่าส่วนใหญ่เป็นผลมาจากการให้ความสำคัญกับความสวยงามทางภาพ[ 22 ]คาชิวาบาระและมิมูระให้การว่าเลือกชิบูย่าเพราะมันกลายเป็นหุบเขา[ 45 ] [ 129 ]บทดั้งเดิมจินตนาการถึงเขตไร้กฎหมายในชิบูย่าที่จมน้ำ ซึ่งคู่รักที่ถูกเมกานูลอนกินเข้าไปถูกโจมตีขณะกำลังขโมยของบนเรือ แต่ถูกปฏิเสธเพราะจะทำให้การถ่ายทำยากเกินไป [ 45 ]

ภาพยนตร์เรื่องนี้ ใช้3DCG และการผสมภาพดิจิทัลอย่างกว้างขวาง รวมถึงก็อตซิลล่าที่กำลังว่ายน้ำและฝูงเมกาเนอร่า ซึ่งแสดงทั้งหมดด้วย CG [ 127 ] [ 126 ] มีบริษัทผลิตดิจิทัล มากกว่า 10 แห่งที่เกี่ยวข้องกับการผลิต และจำนวนช็อตผสมภาพมีถึง 548 ช็อต[ 127 ] [ 126 ] [หมายเหตุ 21 ]

วิดีโอบนหน้าจอมอนิเตอร์แสดงข้อมูลเกี่ยวกับแหล่งที่มาอย่างชัดเจน เช่น "ถ่ายทอดสดจากกริฟฟอน" [ 47 ]เทซูกะรับผิดชอบวิดีโอมอนิเตอร์มาตั้งแต่ " ก็อดซิลล่า ปะทะ มอธรา " แต่เขากังวลว่าไม่สามารถอธิบายได้ ว่า วิดีโอมาจากที่ใด[ 47 ]

หนึ่งในลักษณะเด่นคือ เนื่องจากตั้งอยู่ในโลกคู่ขนาน จึงมีอาคารสมมติมากมายปรากฏขึ้น[ 93 ]ซูซูกิกล่าวว่าเขาได้เพิ่มอาคารที่มีแนวคิดที่กล้าหาญมากขึ้นเรื่อยๆ และจะเป็นเรื่องน่าสนใจหากคนที่ไม่ได้รู้จักสถานที่นั้นเข้าใจผิดคิดว่าเป็นอาคารจริง[ 93 ]เทซูกะกล่าวในการสัมภาษณ์ในภายหลังว่าเขาคัดค้านการตั้งโอซาก้าเป็นเมืองหลวง [ 131 ]

กองกำลังป้องกันตนเองไม่ให้ความร่วมมือในการถ่ายทำผลงานนี้ [ 47 ]

หล่อ

แก้ไข

บทบาทนำตกเป็นของมิซาโตะ ทานากะซึ่งมาจากการออดิชั่นภาพยนตร์เรื่อง "ซินเดอเรลล่า" ของโตโฮ[ 22 ]โทมิยามะกล่าวว่าเขาต้องการให้เธอแสดงฉากแอ็คชั่นในก็อตซิลล่ามาตั้งแต่การออดิชั่นซินเดอเรลล่าแล้ว[ 22 ]เทซึกะกล่าวว่าเนื่องจากเป็นการกำกับครั้งแรกของเขา เขาจึงไม่มั่นใจว่าจะสามารถฝึกฝนนักแสดงที่ไม่เป็นที่รู้จักตั้งแต่เริ่มต้นได้ ดังนั้นเขาจึงขอให้นักแสดงที่มีชื่อเสียงและมีความสามารถในการแสดงอยู่แล้วจากโตโฮมาแทน และระลึกได้ว่าโทมิยามะแนะนำทานากะ[ 47 ] [ 125 ]ทานากะกลัวน้ำมาตั้งแต่เด็กและว่ายน้ำไม่เป็น แต่เธอได้รับการฝึกฝนเป็นพิเศษสำหรับการถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องนี้และเอาชนะความกลัวของเธอได้ [ 46 ] [ 125 ]

โทมิยามะกล่าว ว่าเขาประทับใจโชสุเกะ ทานิฮาระผู้รับบทเป็น คุโด หลังจากได้ชมภาพยนตร์เรื่อง " โกคุโด เซ็นโกคุชิ ฟุโด " (1996) ซึ่งทานิฮาระได้ร่วมแสดง และนั่นเป็นเหตุผลที่เขาได้รับบทใน ภาพยนตร์ เรื่องนี้ [ 22 ]

โทชิยูกิ นากาชิมะได้รับเลือกให้รับบทเป็นมิยากาวะตามคำขอของเทซูกะ[ 22 ] เทซูกะอธิบายว่านากาชิมะเป็นนักแสดงที่ดูดีที่สุดในเครื่องแบบในญี่ปุ่น และกล่าวว่าเขาเตรียมพร้อมที่จะให้บทบาทนี้ทับซ้อนกับ การปรากฏตัวของนากาชิมะในภาพยนตร์เรื่อง Gamera 2: Attack of Legion [ 47 ]

ยูริโกะ โฮชิ ซึ่งเป็นนักแสดงประจำในภาพยนตร์เทคนิคพิเศษของโตโฮได้รับบทเป็นโยชิซาวะ[แหล่งที่มา 52 ]โทมิยามะกล่าวว่าเมื่อเขานึกภาพโยชิซาวะเป็นเหมือนแม่ของจี-แกรสเปอร์ ชื่อของโฮชิก็ผุดขึ้นมา[ 22 ]เทซึกะกล่าวว่าตัวเขาเองก็อยากร่วมงานกับโฮชิ [ 47 ]

ในบทภาพยนตร์ นักชีววิทยา Tsuyoshi Yamaguchi ถูกกำหนดให้มีอายุ 40 ปี แต่ Tezuka คิดว่านักวิทยาศาสตร์ที่มีอายุมากกว่า เช่นเดียวกับในภาพยนตร์สัตว์ประหลาดเก่าๆ จะดูสมจริงกว่า และจึงเลือกKatsuo Nakamura มาเป็นนักแสดงที่สามารถถ่ายทอดบรรยากาศนั้น ได้ [ 47 ]

ชิเกโอะ คาโตะ ผู้รับ บทพนักงานต้อนรับที่แผนกภาพยนตร์เทคนิคพิเศษของโตโฮในช่วงยุคโชวะ[ 47 ]ปรากฏตัวในซีรีส์ก็อตซิลลาเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ "ก็อตซิลลา" (1984) [ 132 ] เมื่อคาโตะถามเทซึกะเกี่ยวกับบทบาทของเขา เขาได้รับคำตอบว่า "คุณเป็นผู้พิทักษ์" [ 132 ]

ภาพถ่าย

แก้ไข

ทีมงานหลักเริ่มถ่ายทำเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2543 [ 133 ] การถ่ายทำเสร็จสิ้นเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม[ 134 ]

มีการใช้กล้องพิเศษที่สามารถควบคุมจากระยะไกลเพื่อหมุนและเคลื่อนที่ขึ้นลงซ้ายขวาในการถ่ายทำ [ 49 ]

การจำลองภาพชิบูย่าที่จมอยู่ใต้น้ำนั้นเกี่ยวข้องกับการผสมผสานระหว่างฉากที่เต็มไปด้วยน้ำและภาพกราฟิกคอมพิวเตอร์ที่ประกอบขึ้นจากทิวทัศน์จริง[ 93 ] [ 127 ]ฉากทิวทัศน์ริมน้ำนั้นถูกพิจารณาว่าเป็นฉากกรีนสกรีน แต่ถูกพิจารณาว่าไม่เหมาะสมกับสภาพแวดล้อม[หมายเหตุ 22 ]จึงได้จัดฉากขึ้นในมุมหนึ่งของสระว่ายน้ำขนาดใหญ่ของสตูดิโอโตโฮแทน[ 49 ] [ 47 ]ฉากดังกล่าวจำลองมาจากมิยามะซูซากะ แต่ รวมถึงอาคาร 109 ซึ่งมองไม่เห็นจริง ๆ เป็นสัญลักษณ์ของชิบูย่า [ 47 ]มีการสร้างสองเวอร์ชันโดยการเปลี่ยนการตกแต่ง และใบปลิวและกราฟฟิตีถูกสร้างขึ้นใหม่โดยอิงจากภาพถ่ายการสำรวจสถานที่ [ 89 ]

ทีมงานหลักถ่ายทำฉากที่เมกาโลนโจมตีชิบูย่า [ 49 ]

ในฉากที่คิริโกะลงจอดในสระน้ำที่ชิบูย่า มีการใช้เครนเพื่อปล่อยร่มชูชีพ แต่เนื่องจากน้ำในสระสกปรกมาก พนักงานทั้งหมดจึงต้องช่วยกันทำความสะอาด [ 49 ]

ฉากที่เรือยางตกลงมานั้นถ่ายทำโดยการสร้างทางลาดโดยใช้โครงนั่งร้านจากอาคารในสระน้ำสำหรับเทคนิคพิเศษและปล่อยน้ำไหลผ่านสายยางประมาณ 10 เส้น[ 89 ]สำหรับฉากที่เรือโยกไปมานั้น ได้มีการขึงฉากสีเขียวไว้บนแท่นทรงครึ่งวงกลมที่เรียกว่า "โอคามะ" ในสตูดิโอ และวางเรือไว้ด้านบนแล้วโยกไปมา [ 135 ]

ฉากในนากาโนชิมะ โอซาก้าถ่ายทำในคาบูโตะ โจ โตเกียว [ 49 ] [ 89 ]

ร้านขายของเก่าของคุโดถูกสร้างขึ้นเพื่อให้มีพื้นที่เทียบเท่ากับร้านค้าข้างเคียงสามหรือสี่ร้าน[ 89 ]มันถูกออกแบบให้เป็นร้านค้าแบบเก่าที่อยู่นอกเขตอิเล็กทรอนิกส์หลัก ดังนั้นจึงมีขนาดเล็กและมีเพดานต่ำ [ 89 ]

ฉากการทดลอง Dimension Tide ถ่ายทำบนพื้นที่ใกล้ทะเลสาบโมโตสุ[ 90 ]อาคารเรียนที่ถูกดูดเข้าไปในหลุมดำถูกสร้างขึ้นโดยใช้ CGI เต็มรูปแบบโดยอิงจากภาพถ่ายต้นฉบับ [ 130 ]

ฉากที่คุโดได้รับบาดเจ็บจากเศษซากอาคารถูกถ่ายทำในสถานที่เปิดโล่งข้างสระว่ายน้ำ[ 89 ]เศษซากที่ทำจากคอนกรีตจริงถูกยกขึ้นโดยเครน และรถยนต์จริงถูกบดขยี้ [ 89 ]

ภาพรวมของบุคลากรกองกำลังป้องกันตนเองถูกถ่ายทำโดยใช้ฉากหลังสีฟ้า ไม่ใช่ฉากหลังสีเขียว [ 90 ] [ 78 ]

เนื่องจาก น่านฟ้าเหนือโอไดบะอยู่ในเขตควบคุมน่านฟ้าของสนามบินฮาเนดะ จึงมีข้อจำกัดเรื่องระดับความสูงและเวลา และการถ่ายภาพทางอากาศจะดำเนินการในช่วงเช้าตรู่ก่อนที่เครื่องบินโดยสารจะเริ่มขึ้นและลงจอด [ 98 ]ช่างภาพ Kenichi Eguchi กล่าวว่าแสงค่อนข้างเฉียงเนื่องจากดวงอาทิตย์เพิ่งขึ้นในระหว่างการถ่ายทำ และมีบางส่วนที่แหล่งกำเนิดแสงไม่ตรงกับฉากกลางวันในสถานที่ถ่ายทำ [ 98 ]

เมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม มีการถ่ายทำฉากเพิ่มเติมที่โอไดบะ [ 136 ]

เทคนิคพิเศษ

แก้ไข

ทีมงานเทคนิคพิเศษเริ่มถ่ายทำเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2543 [ 137 ] การถ่ายทำเสร็จสิ้น เมื่อ วันที่ 17 สิงหาคม[ 138 ]

ฉากเปิดเรื่องซึ่งแสดงให้เห็นก็อตซิลลาในปี 1954 เป็นการจำลองจาก ภาพยนตร์เรื่องแรก " ก็อตซิลลา " [ 93 ]แม้ว่าภาพยนตร์เรื่องนี้จะใช้ฟุตเทจชุดก็อตซิลลาที่ถ่ายทำใหม่เป็นหลัก แต่บางฉากก็ผสมผสานก็อตซิลลากับฟุตเทจจากภาพยนตร์เรื่องแรก[ 93 ]โทนสีไม่ได้เป็นขาวดำทั้งหมด แต่ค่อนข้างใกล้เคียงกับขาวดำ[ 93 ]ฉากที่อาคารรัฐสภาแห่งชาติใช้โมเดลจากโทบุเวิลด์สแควร์[หมายเหตุ 23 ]ภาพยนตร์เรื่องนี้ผสมผสานฟุตเทจสถานที่กับฟุตเทจของก็อตซิลลาและเปลวไฟที่ถ่ายทำในฉากเปิด [ 93 ]

ซูซูกิกล่าวว่าเขาต้องการทำให้การต่อสู้ดำเนินไปอย่างรวดเร็ว และเพื่อสร้างความแตกต่าง เขาใช้สต็อปโมชั่นและสโลว์โมชั่นเพื่อสร้างการเปลี่ยนแปลงจังหวะที่รุนแรง[ 93 ]เขาลังเลว่าจะใช้ความเร็วในการถ่ายทำเท่าใด แต่ตัดสินใจใช้ความเร็วสูงเพราะความเร็วปกติจะทำให้ภาพเป็นเม็ดเมื่อใช้สต็อปโมชั่น [ 93 ]

ฉากโอซาก้าใช้กลไกที่เคยพิจารณาสำหรับภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้า ซึ่งทำให้พื้นดินทรุดตัวลงใต้เท้าของก็อตซิลล่า[ 96 ]กลเม็ดนี้เกี่ยวข้องกับการใช้ยางสำหรับทำถนน[ 90 ]อิซาโอะ ทาคาฮาชิศิลปินด้านเทคนิคพิเศษกล่าวว่า เนื่องจากไม่มีอาคารที่โดดเด่น เช่น ปราสาทโอซาก้าหรือสึเทนคาคุ จึงเป็นเพียงย่านสำนักงานเหมือนโตเกียว [ 139 ]

ฉากชิบูย่าจำลองถูกสร้างขึ้นโดยใช้ชิ้นส่วนแยกกันสำหรับใต้น้ำและเหนือน้ำ[ 139 ] สถานที่ตั้งของฉากชิบูย่าค่อนข้างคลุมเครือ และมีความคิดเห็นที่แตกต่างกันในหมู่พนักงาน จึง ตัดสินใจเน้นที่ เลขที่ 109 และ ถนนชิบูย่าเซ็นเตอร์ซึ่งเป็นสิ่งที่ครอบครัวส่วนใหญ่นึกถึงเมื่อคิดถึงชิบูย่า[ 139 ] นอกจากนี้ยังมีข้อเสนอให้ SGS เข้าไปในสถานีชิบูย่า ด้วย [ 139 ]ฉากนี้สร้างขึ้นโดยใช้แบบพิมพ์เขียวจาก Gamera 3 ซึ่งผู้ช่วยด้านเทคนิคพิเศษโทชิโอ มิอิเกะมีส่วนร่วมด้วย[ 96 ] ทาคาฮาชิกล่าวว่า เนื่องจากส่วนที่สว่างเดิมถูกจมอยู่ใต้น้ำ จึงยากที่จะบอกได้ว่าอะไรเป็นอะไรเมื่อมอง จาก ด้านบนในฉากกลางคืน[ 139 ]

ฉากจำลองโอไดบะถูกนำมาใช้เป็นครั้งที่สองนับตั้งแต่ " Godzilla vs. Destoroyah " แต่ในขณะที่ภาพยนตร์เรื่องนั้นใช้ฉากขนาด 1/50 ครอบคลุมพื้นที่ 3 ตารางกิโลเมตร ฉากของภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างขึ้นในขนาด 1/25 ทำให้มีพื้นที่ใช้งานน้อยลง[ 139 ]ทาคาฮาชิกล่าวว่าเขามีปัญหาในการทำให้ผู้คนเข้าใจความแตกต่างของขนาดจากภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้า[ 139 ]มิอิเกะกล่าวว่ามีอาคารน้อยลง ดังนั้นพวกเขาจึงไม่สามารถทุ่มเทความพยายามมากนัก[ 96 ]สำหรับฉากต่างๆ เช่น ฉากสุดท้ายกับเมกะกิรัส ไซโคลรามาถูกใช้เป็นฉากสีเขียว และฉากจริงถูกนำมาประกอบเข้ากับฉากหลัง [ 78 ]

ดนตรี

แก้ไข

เพลง ประกอบแต่งโดย มิชิรุ โอชิมะซึ่งนับเป็นครั้งแรกที่นักแต่งเพลงหญิงได้ทำงานในซีรีส์นี้[ 140 ] [ 141 ] โอชิมะยังได้แต่งเพลงประกอบภาพยนตร์อีกสองเรื่องที่กำกับโดยเท ซึ กะหลังจากเรื่องนี้[ 141 ]

เพลง "Godzilla Theme" ของ Akira Ifukube ถูกนำมาใช้ในฉากข่าวเปิดเรื่องและในช่วงครึ่งหลังของภาพยนตร์เมื่อก็อตซิลล่าปรากฏตัวที่โอไดบะ[ 142 ]เทซึกะกล่าวว่าเขาใช้เพลงนี้เพื่อโต้แย้งความคิดเห็นของแฟนๆ ที่ว่าก็อตซิลล่าควรหลีกหนีจากดนตรีของ Ifukube และโอชิมะก็ยืนยันเช่นกันว่าก็อตซิลล่าไม่สามารถแยกออกจากดนตรีของ Ifukube ได้ พร้อมทั้งประกาศว่าตัวเขาเองจะไม่พ่ายแพ้ต่อดนตรีนี้ [ 47 ]

โอชิมะได้กำหนดธีมหลักสามธีม ได้แก่ "G-Grasper (Griffon [ 143 ] )", "Godzilla" และ "Megaguirus" และประพันธ์ดนตรี 48 ชิ้นโดยอิงจากธีมเหล่านี้ภายในเวลาประมาณ 10 วัน [แหล่งที่มา 53 ]โอชิมะเล่าว่าในขณะที่ภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้าของเขา " Nagasaki Burabura-bushi " นั้นมีความท้าทาย ทาง จิตใจ แต่ภาพยนตร์เรื่องนี้กลับมีความต้องการทางกายภาพสูงมากเนื่องจากปริมาณงานที่เกี่ยวข้องมีมากมาย[ 143 ]

ในการประชุมครั้งแรก โอชิมะคิดว่าภาพลักษณ์แบบยุโรปที่มีกลิ่นอายท้องถิ่นจะเหมาะกับชิ้นงานนี้ และพิจารณาซิมโฟนีสไตล์รัสเซีย แต่เทซูกะบอกเขาว่าทีมงานได้ฟังเพลงประกอบจากละครโทรทัศน์เรื่อง " โชมุนิ " ซึ่งโอชิมะเคยทำงานด้วย ดังนั้นเขาจึงเปลี่ยนเป็นดนตรีที่มีพลังและเข้าใจง่ายเหมือนงานนั้น[ 143 ] [ 144 ]อย่างไรก็ตาม โอชิมะไม่สามารถละทิ้งภาพลักษณ์ดั้งเดิมของเขาได้ และได้แทรกมันไว้ทั่วๆ ไปในลักษณะที่เป็นสัมผัสที่ละเอียดอ่อน [ 143 ]

เพลงธีม Godzilla ตามคำขอของ Tezuka ประกอบด้วยเสียงเบสทุ้มลึกโดยไม่เพิ่มจังหวะเพื่อแสดงถึง "ขนาดและความน่าสะพรึงกลัว" [ 143 ] [ 144 ] เสียงทูบาดับเบิลเบสและเครื่องเคาะถูกอัดเสียงทับซ้อนเพื่อให้เสียงหนาขึ้น และโดยเฉพาะอย่างยิ่งทูบาใช้เสียงต่ำกว่าปกติหนึ่งอ็อกเทฟตามคำแนะนำของผู้เล่น [ 143 ] [ 144 ]

ธีมสำหรับ Megaguirus มีองค์ประกอบทั่วไปบางอย่าง แต่การแสดงออกจะเปลี่ยนไปขึ้นอยู่กับรูปแบบ[ 47 ] [ 144 ]ธีมสำหรับไข่แสดงถึงความน่าขนลุก ในขณะที่ธีมสำหรับ Megaguirus มีจังหวะที่ร่าเริง ตั้งใจที่จะปลุกเร้าฉากการต่อสู้[ 143 ] [ 144 ]สำหรับ Meganeura เครื่องดนตรีประเภทสายถูกใช้เป็นเอฟเฟกต์เสียงสำหรับเสียงร้องของมันสร้างบรรยากาศที่ชวนให้นึกถึงภาพยนตร์ของฮิตช์ค็อก [ 143 ] [ 144 ]

ธีมของ G. Grasper ได้รับแรงบันดาลใจจากThunderbirds สำหรับ Tezuka และ Star Trekสำหรับ Oshima ส่งผลให้ดนตรีมีความเป็นวีรบุรุษและชัดเจน [ 143 ] [ 144 ]

ในการสัมภาษณ์ครั้งต่อมา โอชิมะกล่าวว่าเขาไม่ได้มีส่วนร่วมมากนักในกระบวนการพากย์เสียงสำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้ แต่เมื่อเขาได้ดูภาพยนตร์ที่เสร็จสมบูรณ์ในโรงภาพยนตร์ ดนตรีกลับถูกเสียงเอฟเฟ็กต์กลบจนแทบไม่ได้ยิน จากนั้นเขากล่าวว่าสำหรับโปรเจกต์ต่อไปของเขา Godzilla vs. Mechagodzilla เขาได้มีส่วนร่วมในกระบวนการพากย์เสียงทั้งหมดและคำนึงถึงว่าดนตรีจะโต้ตอบกับเสียงเอฟเฟ็กต์อย่างไรเมื่อแต่งเพลง [ 145 ]

การผลิต

แก้ไข

การเปลี่ยนแปลงในโครงการ

แก้ไข

ผู้กำกับชูสุเกะ คาเนโกะ เคย ติดต่อ โปรดิวเซอร์ โชโกะ โทมิยามะ แห่งโตโฮ เกี่ยวกับการกำกับภาพยนตร์ก็อตซิลลา มาก่อน [หมายเหตุ 52 ]และในขณะที่ในภาคก่อนๆ ผู้กำกับได้รับการแต่งตั้งหลังจากบทภาพยนตร์เสร็จสมบูรณ์ภายใต้การนำของโปรดิวเซอร์ แต่ในภาคนี้ คาเนโกะมีส่วนร่วมในภาพยนตร์เรื่องนี้ตั้งแต่ขั้นตอนการวางแผน[แหล่งที่มา 68 ]การคัดเลือกทีมงานก็มอบหมายให้คาเนโกะเป็นผู้เลือกเช่นกัน[ 27 ]และหลายคนเคยทำงานในไตรภาคกาเมร่ายุคเฮเซและภาพยนตร์เรื่องอื่นๆ ของคาเนโกะ[แหล่งที่มา 69 ]ข้อเสนอให้กับคาเนโกะ เกิดขึ้นไม่นานหลังจากที่เขาทำ ภาพยนตร์เรื่อง " Crossfire " ( 2000) ของ โตโฮ เสร็จสิ้น [ 44 ] [ 178 ] [หมายเหตุ 53 ]

คาเนโกะกล่าวว่าการทำงานในซีรีส์ Heisei Gamera ทำให้เขาตระหนักถึงความแตกต่างของตัวละครระหว่างก็อตซิลล่าและกาเมร่าอย่างชัดเจน และในภาพยนตร์เรื่องนี้เขาไม่ได้ยึดติดกับองค์ประกอบนิยายวิทยาศาสตร์ของซีรีส์นั้น แต่เน้นไปที่การเป็น "ภาพยนตร์สัตว์ประหลาด" [ 39 ]ในภาพยนตร์เรื่องนี้ ก็อตซิลล่าถูกสร้างให้เป็นสิ่งมีชีวิตที่ดุร้ายและโหดเหี้ยมซึ่งไม่ใช่พันธมิตรของมนุษยชาติเหมือนก็อตซิลล่าตัวดั้งเดิม และถูกวางตำแหน่งให้เป็นสิ่งมีชีวิตที่แบกรับ "เงาแห่งสงคราม" [หมายเหตุ 54 ] [ 39 ]ดราม่าของมนุษย์มุ่งเน้นไปที่ความสัมพันธ์ระหว่างพ่อกับลูกสาวที่เคารพงานของกันและกันและเข้าใจกันแม้ว่าจะอยู่ห่างกัน และยังเน้นถึงชะตากรรมของผู้คนที่ทำงานในแนวหน้า[ 39 ] คาเนโกะกล่าวว่าเขาตั้งใจที่จะถ่ายทอดความหวาดกลัวของคนรุ่นใหม่ที่ใช้ ชีวิต อย่างขยันขันแข็งในชีวิตประจำวันที่สงบสุขซึ่งถูกคุกคามอย่างกะทันหันจากเงาแห่งสงคราม[ 39 ]

ข้อเสนอเริ่มต้นของคาเนโกะคือให้คู่ต่อสู้เป็น คามะคุรัสซึ่งเป็นตัวละครที่ลูกชายของเขาชอบ[ 39 ] [ 180 ]แต่ สิ่งนี้ไม่เกิดขึ้นจริงเพราะ เมกะกิรัสซึ่งเป็นสัตว์ประหลาดที่มีธีมแมลงเช่นกันได้ปรากฏตัว ในภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้า Godzilla vs. Megaguirus: The G Annihilation Strategy [แหล่งที่มา 70 ]ข้อเสนอต่อมาเกี่ยวข้องกับนักบินอวกาศที่ได้รับรังสีคอสมิกและกลายร่างเป็นสัตว์ประหลาด[หมายเหตุ 55 ]โดยเน้นที่ปฏิสัมพันธ์ระหว่างพ่อและลูกสาวที่แปลงร่าง แต่สิ่งนี้ถูกเปลี่ยนให้มีสัตว์ประหลาดหลักสามตัวเพราะถูกตัดสินว่ามันจะเป็นเพียงโศกนาฏกรรมและไม่เหมาะสมสำหรับภาพยนตร์ปีใหม่[แหล่งที่มา 72 ]ตามที่คาเนโกะกล่าว แนวคิดของภาพยนตร์เรื่องนี้คือการแทนที่ตำแหน่งของคิงกิโดราห์ใน Ghidorah, the Three-Headed Monster ด้วยก็อตซิลลา [ แหล่ง ที่ มา 73 ]

ในตอนแรก สัตว์อสูรผู้พิทักษ์คือ บารากอน แองกิรัส และวาราน [ แหล่งที่มา74 ]แต่เนื่องจากภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้า "เมกะกิรัส" ทำรายได้ไม่ดี และด้วยเหตุผลทางธุรกิจที่มุ่งดึงดูดผู้ชมด้วยการนำเสนอสัตว์ประหลาดชื่อดัง ในที่สุดวารานจึงเปลี่ยนเป็นมอธรา และแองกิรัสเป็นคิงกิโดราห์[ แหล่งที่มา 75 ] [หมายเหตุ 56 ]ตามที่ฮอนมะกล่าว การวางแผนสำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้เริ่มต้นในช่วงกลางทศวรรษ 2000 แต่เนื่องจาก "มิลเลนเนียม" ทำรายได้ไม่ดี การอนุมัติให้สร้างจึงขึ้นอยู่กับผลลัพธ์ของวันเปิดตัวของ "เมกะกิรัส" และเขาก็ไม่แน่ใจนักว่าจะสร้างได้จริงหรือไม่[ 184 ] ตามที่คาเนโกะกล่าว โทโฮกำลังพิจารณาที่จะยกเลิกภาพยนตร์เรื่องใหม่ แต่โทมิยามะต้องการดำเนินการผลิตต่อไปเพราะการวางแผนสำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้กำลังคืบหน้า และเขายืนยันว่าการเปลี่ยนสัตว์ประหลาดถูกนำเสนอเป็นเงื่อนไข[ 38 ]โทมิยามะกล่าวว่าในขณะนั้น ภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกวางแผนให้เป็นภาคสุดท้ายของซีรีส์ และโทโฮตั้งใจที่จะสร้างให้เป็นผลงานระดับซูเปอร์สตาร์[ 73 ]เนื่องจากการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นค่อนข้างไกลในกระบวนการผลิต[หมายเหตุ 57 ]การสัมภาษณ์พนักงานในนิตยสารและสิ่งพิมพ์อื่นๆ มักจะมีข้อความเช่น "ฉันผูกพันกับภาพยนตร์ที่เสร็จสมบูรณ์แล้ว แต่ฉันต้องการยึดตามแผนเดิม" [ 185 ] [ หมายเหตุ 58 ]ในทางกลับกัน ในการสัมภาษณ์ในภายหลัง คาเนโกะกล่าวว่าในที่สุดแล้วมันก็เป็นทางเลือกที่ดีที่สุด เพราะการรวมม็อธราและคิงกิโดราห์ทำให้หน้าจอมีชีวิตชีวามากขึ้นและทำให้ซีรีส์ดำเนินต่อไปได้ [ 180 ]

การจัดตั้งกองกำลังป้องกันมีจุดประสงค์เพื่อให้การแสดงภาพการใช้งานเพื่อต่อต้านก็อตซิลลาเป็นไปอย่างราบรื่น โดยทำให้เป็นองค์กรที่ได้รับอนุญาตให้ครอบครองอาวุธ[ 181 ] [ 180 ]คาเนโกะยังกล่าวอีกว่า การจัดตั้งกองกำลังป้องกันแทนที่จะเป็นกองกำลังป้องกันตนเองนั้น เขาให้ความสำคัญกับองค์ประกอบแห่งเทศกาลของภาพยนตร์ปีใหม่มากกว่ารูปแบบที่สมจริงของซีรีส์กาเมร่าในยุคเฮเซที่เขากำกับ[ 181 ]เนื้อเรื่องยังรวมถึงข้อเสนอที่จะทำให้ประเทศเป็นโลกสมมติที่เรียกว่า "สาธารณรัฐประชาธิปไตยญี่ปุ่น" [ 187 ] [ 188 ] ฮาเซงาวะกล่าวว่าเขาใช้ฉากหลังที่คาเนโกะกำหนดไว้ เป็น พื้นฐานในการสร้างโลก[ 47 ]

ในร่างที่สองของโครงเรื่องสำหรับสัตว์ประหลาดยักษ์ทั้งสามตัว มีการวางแผนให้ เรือรบใต้น้ำโกเท็น ปรากฏตัว ด้วย[หมายเหตุ 59 ] [ 188 ]แต่โทมิยามะเกรงว่าหากการต่อสู้กับกองกำลังป้องกันนอกเหนือจากสัตว์ประหลาดยักษ์ทั้งสามตัวถูกนำเสนอในขนาดใหญ่เกินไป จะทำให้ควบคุมไม่ได้ จึงลดขนาดลง[ 44 ] และ มาซาฮิโร โยโกทานิผู้รับผิดชอบบทภาพยนตร์เสนอให้พวกเขาเอาชนะก็อตซิลลาโดยการเข้าไปในปากของมัน[ 47 ] และเปลี่ยนเป็นเรือดำน้ำพิเศษ "ซัตสึมะ" และกระสุนเจาะหิน D-03 ที่ ขับเคลื่อนด้วยแรงขับ[ 89 ] [ 94 ]

การอ้างอิงถึง Godzillaเวอร์ชันอเมริกัน( 1998 ) ปรากฏอยู่ในโครงเรื่องแรกสุด[ 187 ]ตามคำกล่าวของคาเนโกะ มันเป็นเรื่องตลกที่เขาคิดขึ้นมาหลังจากได้ยินว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่เป็นที่นิยม แต่สุดท้ายมันกลับช่วยเสริมฉากที่ว่ามีสัตว์ประหลาดอยู่ทั่วโลกและจำเป็นต้องมีมาตรการรับมือ รวมถึงทำให้การปรากฏตัวของสัตว์ประหลาดหลายตัวดูน่าเชื่อถือมากขึ้น[ 180 ]ในทางกลับกัน ในการสัมภาษณ์อีกครั้งหนึ่ง เขากล่าวว่ามันไม่ได้ตั้งใจให้เป็นเรื่องตลก แต่เป็นวิธีที่จะยืนยันตั้งแต่ต้นว่าโลกนี้เป็นโลกที่มีสัตว์ประหลาดอื่นๆอยู่ [ 188 ]

ร่างบทฉบับแรก มีฉากที่ก็อตซิลล่าทำลายรถไฟหัวกระสุนที่โผล่ออกมาจากอุโมงค์บนภูเขา แต่ฉากนี้ถูกยกเลิกเนื่องจากความยากลำบากทั้งในการสร้างโมเดลจำลองและการถ่ายทำในสถานที่จริง [ 38 ]ร่างบทภาพยนตร์มีฉากในเกสต์เฮาส์ที่มีการเล่นไพ่นกกระจอก ซึ่งเป็นการแสดงความเคารพต่อGodzilla vs. Hedorah [ 185 ]

คาเนโกะมีความผูกพันทางอารมณ์กับมอธรามาตั้งแต่เด็ก และกล่าวว่าเขาเสียใจที่มอธราถูกระเบิดในภาพยนตร์เรื่องนี้ และเสียใจที่ไม่สามารถรวมโชบิจิน (นางฟ้าสองตน) เข้าไป ด้วย ได้ [ 189 ]

โทโฮได้ขอให้ลบภาพที่โหดร้ายของการทารุณสุนัขที่ทะเลสาบอิเคดะออก แต่คาเนโกะปฏิเสธ[ 184 ]คาเนโกะและฮาเซงาวะตั้งใจที่จะรวมฉากนี้ไว้พร้อมกับภาพอื่นๆ ของการกระทำชั่วร้าย เพื่อเป็นคำเตือนแก่ชาวญี่ปุ่นที่ประมาท [ 38 ] [ 185 ]

การตัดสินใจฉาย Godzilla ควบคู่ไปกับHamtaroเกิดขึ้นเมื่อมีการตัดสินใจสร้างภาพยนตร์ดัดแปลงจาก Hamtaro ในระหว่างการผลิตภาพยนตร์เรื่องนี้ โดยมีแนวคิดว่า "การจับคู่สัตว์ประหลาดยักษ์ Godzilla กับ Hamtaro ตัวเล็ก ๆ จะน่าสนใจมาก" [ 190 ]นอกจากนี้ยังกล่าวกันว่าการฉายแบบสองเรื่องพร้อมกันเป็นมาตรการเพื่อบรรเทาผลกระทบจากผลประกอบการที่ไม่ดีในบ็อกซ์ออฟฟิศ[ 23 ] [ 178 ] Honma กังวลว่าภาพยนตร์ทั้งสองเรื่องจะดึงดูดผู้ชมที่แตกต่างกัน แต่เขาคาดเดาว่า Toho ได้คำนึงถึงเรื่องนี้ไว้ในแผนของพวกเขาแล้ว[ 184 ] Kaneko กล่าวว่า เขาลังเลที่จะฉายแบบสองเรื่องพร้อมกัน เนื่องจาก Godzilla (1984) เคยฉายแบบเรื่องเดียว แต่เขารู้สึกว่ามีความกังวลเกี่ยวกับผลประกอบการของภาพยนตร์ และการเปลี่ยนแปลงสัตว์ประหลาดที่นำเสนอนั้นไม่น่าตกใจเท่ากับการฉายแบบสองเรื่องพร้อมกัน [ 38 ]

ระบบการผลิต

แก้ไข

มาซาฮิโร โยโกทานิผู้เขียนบทภาพยนตร์ และ ฮิเดยูกิ ฮอนมะโปรดิวเซอร์ยังคงมีส่วนร่วมต่อเนื่องจากเรื่อง Crossfire [ 73 ]โทมิยามะกล่าวว่าเขาต้องการให้ทุกคนที่มาที่แผนกวางแผนภาพยนตร์ของโตโฮมีโอกาสเรียนรู้เกี่ยวกับภาพยนตร์เทคนิคพิเศษ และนั่นเป็นจังหวะที่ลงตัวพอดีเพราะเขามีความสัมพันธ์กับคาเนโกะ[ 73 ]ในขณะนั้น ภาพยนตร์ของโตโฮจะได้รับเครดิตด้วยชื่อ "การผลิต" ดังนั้นชื่อ "โปรดิวเซอร์" จึงหมายถึงบทบาทสนับสนุน [ 184 ]

เคอิจิ ฮาเซงา วะ ผู้เขียนบทเคยทำงานเป็นนักตกแต่งฉากในซีรีส์เกมกาเมร่ายุคเฮเซมาก่อนที่จะมาเป็นผู้เขียนบท และได้รับการว่าจ้างตามคำแนะนำของคาเนโกะ [ 185 ]

ทีมงานเทคนิคพิเศษส่วนใหญ่ประกอบด้วยพนักงานจากซีรีส์ Gamera ยุคเฮเซ และMakoto Kamiya ผู้ซึ่งมีประสบการณ์ในทั้งสองซีรีส์ ได้รับการว่าจ้างให้ดูแล เทคนิค พิเศษ[ 73 ] Kamiya กังวลเกี่ยวกับปัญหาที่เกิดขึ้นเกี่ยวกับเนื้อหาของวิดีโอเบื้องหลังการสร้างGamera 3: Revenge of Iris , GAMERA1999 และ Shogo Tomiyamaโปรดิวเซอร์ของ Tohoได้แจ้งให้เขาทราบว่าเขาเป็นผู้รับผิดชอบด้านการถ่ายภาพเทคนิคพิเศษ ไม่ใช่ผู้กำกับ [ 191 ]

ในขณะเดียวกัน ทีมงานหลักในการผลิตส่วนใหญ่ประกอบด้วยบุคคลที่ได้รับการว่าจ้างจาก Toho ตามคำขอของ Toho และผู้ช่วยผู้กำกับก็ยังคงทำงานต่อจากCrossfire [ 38 ]

ในผลงานก่อนหน้านี้ มีการจ้างบุคลากรเฉพาะเพื่อออกแบบอาวุธและสิ่งของอื่นๆ แต่ในผลงานนี้ทาเคชิ ชิมิซุ ผู้อำนวยการฝ่ายศิลป์ ก็ได้จัดการออกแบบเหล่านี้และดูแลทิศทางภาพโดยรวมของผลงานด้วย [ 77 ] [ 78 ]

Masaaki Tezuka , Yuichi KikuchiและKenichi Eguchiเข้าร่วมโดยไม่ได้รับเครดิตในฐานะส่วนหนึ่งของทีมเทคนิคพิเศษ B [แหล่งที่มา 77 ] นอกจากนี้ Shinji Higuchiซึ่งทำหน้าที่เป็นผู้กำกับเทคนิคพิเศษสำหรับซีรีส์ Heisei Gamera ก็ได้ทำงานเกี่ยวกับสตอรี่บอร์ดเทคนิคพิเศษเช่นกัน แม้ว่าจะไม่ได้รับเครดิต ก็ตาม [ 178 ]

งานหลังการผลิตนำโดยฮาจิเมะ มัตสึโมโตะผู้ซึ่งเคยทำงานในซีรีส์ Heisei Gamera และ Crossfire โดยเข้ามาแทนที่โทชิฮิโร โอกา วะ [ 191 ]เพื่อลดเวลาและความพยายามที่ผู้กำกับและทีมงานต้องใช้ในการไปติดต่อบริษัทหลังการผลิตต่างๆ มัตสึโมโตะได้จัดตั้งระบบ "ห้องตรวจสอบ" ขึ้นภายในสตูดิโอโตโฮ โดยตัวแทนจากแต่ละบริษัทจะมารวมตัวกันในห้องเดียวเพื่อตรวจสอบงาน[ 95 ] นอกจากนี้ แทนที่จะลดจำนวนช็อตคอมโพสิตทั้งหมด เขาเน้นไปที่การปรับปรุงคุณภาพของแต่ละช็อต ลดจำนวนช็อตที่ยังไม่เสร็จเหลือเพียงหลักเดียวเมื่อถึงเวลาฉายในเทศกาลภาพยนตร์นานาโตเกียวก่อนการฉายทั่วประเทศ [ 95 ]

หล่อ

แก้ไข

ชิฮารุ นียามะผู้รับบทนำเป็นนางเอกที่อายุน้อยที่สุดในภาพยนตร์ก็อตซิลลา[ 38 ] ริวโด อุซากิได้รับบทเป็นไทโซ ทาจิบานะ เพราะเขาไม่ใช่ทหารทั่วไป [ 38 ]

ฮิเดโย อามาโมโตะ ได้รับเลือกให้รับบท เป็นโยชิโตชิ อิซายามะตั้งแต่ขั้นตอนการเขียนบท เนื่องจากคาเนโกะได้จินตนาการถึงเขาไว้สำหรับบทบาทนี้ [ 193 ] [ 178 ]

หนึ่งในคุณสมบัติที่โดดเด่นของภาพยนตร์เรื่องนี้คือจำนวนนักแสดงและผู้มีความสามารถที่มีชื่อเสียงจำนวนมากที่ปรากฏตัวเพียงฉากเดียว[ 193 ] [ 178 ]ตามที่คาเนโกะกล่าว มีหลายคนอยากปรากฏตัวในก็อตซิลลา และเขาสามารถใช้พวกเขาได้อย่างเต็มที่[ 193 ]นอกจากนี้ เนื่องจากเวลาถ่ายทำสั้น ทุกคนจึงสนุกกับการแสดง[ 38 ]มาซาฮิโกะ สึกาวะ ผู้รับบทเลขาธิการคณะรัฐมนตรีเป็นหนึ่งในนั้น และสองพี่น้องไอและอากิ มาเอดะ ซึ่งอยู่ในสังกัดเดียวกันกับสึกาวะในขณะนั้นและทาคาชิซาซาโนะก็ได้ปรากฏตัวในภาพยนตร์เรื่องนี้ด้วย[ 193 ] [ 38 ]โนบุอากิ สึโนดะ ผู้รับบทผู้บัญชาการ กล่าวว่าเขาได้แสดงความรักที่มีต่อก็อตซิลลาเมื่อเขามาเป็นแขกรับเชิญใน รายการวาไรตี้โชว์ " Waratte Iitomo! " ในช่วง " Telephone Shocking " และทีมงานสร้างของโตโฮเห็นเข้าจึงเสนอให้เขารับบทนี้[ 40 ] [ 194 ]โทโมเอะ ชิโนฮาระผู้รับบทเป็นเจ้าของโรงแรมอยู่ในวงดนตรีชื่อ "ชิโนริว" ร่วมกับอุซากิในขณะนั้น และปรากฏตัวในภาพยนตร์ตามคำเชิญของอุซากิ [ 72 ]

ภาพถ่าย

แก้ไข

เพื่อลดภาระในการผลิตหลังการถ่ายทำเนื่องจากตารางการถ่ายทำที่แน่นหนา ผู้กำกับวิชวลเอฟเฟ็กต์ ฮาจิเมะ มัตสึโมโตะแนะนำให้จำกัดจำนวนช็อตคอมโพสิตไว้ที่ 300 ช็อ ต [ 96 ]ซึ่งน้อยกว่าในภาพยนตร์ก็อตซิลล่าเรื่องล่าสุดอย่างมาก ทำให้เนื้อเรื่องมีความกระชับมากขึ้น แม้ว่าจำนวนช็อตสุดท้ายจะอยู่ที่ประมาณ 340 ช็อตเนื่องจากช็อตที่ไม่คาดคิดในกองถ่าย [ 96 ]

ทีมงานหลักเริ่มถ่ายทำเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2544 [ 178 ]อย่างไรก็ตาม เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม มีการถ่ายทำตัวประกอบขนาดใหญ่ที่ทะเลสาบอิเคดะ[ 178 ] [ หมายเหตุ 60 ]การถ่ายทำเสร็จสิ้นเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม[ 178 ] [หมายเหตุ 61 ]

ฉากตอนต้น ที่ยูริและคนอื่นๆกำลังให้สัมภาษณ์ที่เชิงเขาเมียวโกะถ่ายทำใกล้สถานี JR โทริซาวะ เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม [ 49 ] ฉากที่วัยรุ่นรุมทำร้ายสุนัขริม ฝั่ง ทะเลสาบอิเคดะ ถ่ายทำที่ ทะเลสาบไซโกะเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน[ 49 ]อุโมงค์โอตากิริถ่ายทำที่อุโมงค์อาโอยามะ ในเมืองซากามิฮา ระ [ 196 ]

ในฉากที่บ้านพักถูกทำลายโดยก็อตซิลล่า ด้านในของหน้าต่างถูกถ่ายทำในภาพยนตร์หลักแล้วนำมาประกอบกับโมเดลจำลองที่ถ่ายทำโดยทีมงานเทคนิคพิเศษ[ 96 ] [ 100 ]มีเพียงกรอบหน้าต่างเท่านั้นที่สร้างขึ้นสำหรับฉากประกอบ[ 197 ]ฉากหลักของบ้านพักซึ่งสร้างบนเวทีหมายเลข 8 ถูกยกขึ้นด้วยรถยกโดยใช้สปริงด้านล่าง แล้วปล่อยลงมาเพื่อแสดงถึงแรงสั่นสะเทือนที่เกิดจากการเข้าใกล้ของก็อตซิลล่า[ 77 ] [ 49 ]ลูกปิงปองที่กระเด้งเนื่องจากแรงสั่นสะเทือนถูกตีจากใต้พื้นด้วยค้อน[ 77 ]ภาพถ่ายของทีมวิจัยเกาะโอโดเมื่อ 50 ปีก่อนเป็นภาพนิ่งจากภาพยนตร์ก็อตซิลล่าภาคแรก[ 49 ]เรื่องราวของเจ้าของบ้านพักที่ถูกก็อตซิลล่าโจมตี ได้รับการช่วยเหลือ แล้วถูกโจมตีอีกครั้งและถูกฆ่าตาย เป็นการแสดงความเคารพต่อการเมืองของชาวประมงบนเกาะโอโดที่ปรากฏในภาพยนตร์เรื่องแรก[ 101 ]ในฉากที่ภรรยาของเจ้าของโรงแรมได้รับการช่วยเหลือชุดป้องกันรังสีไม่ได้ถูกเตรียมไว้เนื่องจากความผิดพลาด ดังนั้นพวกเขาจึงต้องใช้สิ่งที่มีอยู่ในสตูดิโอแทน [ 97 ]

ท่าเรือยาอิซุซึ่งเป็น จุดที่ ก็อตซิลล่าลงจอดถูกเลือกให้เป็นฉากเพราะเป็นท่าเรือหลักของเรือไดโกะ ฟุคุริว มารุ[ 39 ]ฉากที่หน้าต่างของสหกรณ์ประมงแตกกระจายนั้นถ่ายทำโดยใช้ฉากจำลอง[ 77 ] [ 101 ]ในสถานที่จริง ได้ใช้ S-Pulse Dream Plazaและสหกรณ์ประมงโอกาวะ แต่บางฉากถ่ายทำที่ตลาดปลานูมาซุ เนื่องจากภายในท่าเรือประมงไม่ตรงกับวิสัยทัศน์ของคาเนโกะ[ 196 ]ภาพมุมกว้างของก็อตซิลล่าลงจอดนั้นถ่ายทำจากKanpo no Yado Yaizu [ 196 ]

การถ่ายทำสถานีตำรวจโมโตสุเกิดขึ้นที่ ศูนย์วัฒนธรรม เมืองสึรุ[ 78 ]รอยแตกในอาคารที่เกิดจากบารากอนไม่ได้สร้างขึ้นโดยใช้เทคนิคพิเศษ แต่สร้างขึ้นโดยการขึ้นรูปไม้อัดและติดเข้ากับอาคาร[ 77 ] [ 78 ]ห้องเยี่ยมและห้องขังถูกถ่ายทำในฉาก [ 197 ] [ 78 ]

ถ้ำน้ำแข็งที่คิงกิโดราห์ถูกผนึกไว้ถูกสร้างขึ้นโดยการรวมฉากหลักและโมเดลจำลองสำหรับเทคนิคพิเศษเข้าด้วยกัน เนื่องจากจะไม่สามารถวางในสตูดิโอได้หากสร้างให้มีขนาดเท่ากับคิงกิโดราห์[ 77 ] [ 198 ]ฉากหลักถูกทำให้ดูใหญ่โดยใช้ผนังที่เคลื่อนย้ายได้[ 77 ] แต่ พื้นไม่ได้ถูกสร้างขึ้นตามที่ตั้งใจไว้สำหรับการประกอบภาพ[ 78 ]หลุมที่ชายผู้คิดฆ่าตัวตายตกลงไปก็ถ่ายทำในฉากนี้เช่นกัน[ 197 ]ตุ๊กตาของอามาโมโตะและโฮตารุถูกสร้างขึ้นสำหรับฉากจำลองเพื่อช่วยในการจัดวางตำแหน่ง[ 52 ]รอยแตกที่ปรากฏขึ้นเมื่อกิโดราห์ตื่นขึ้นถูกสร้างขึ้นโดยใช้CGI [ 95 ]

ฉากที่ สถานีโอวาคุดานิถ่ายทำโดยใช้แบบจำลองขนาดเล็กและเศษซากที่นำมายังสถานที่ ถ่าย ทำ[ 199 ]กระเช้าลอยฟ้าฮาโกเนะให้ความร่วมมือกับการถ่ายทำ แต่ขอร้องไม่ให้มีฉากที่แสดงผู้โดยสารตกลงมาจากกระเช้า[ 199 ]ในวันแรกของการถ่ายทำที่โอวาคุดานิ มีการเตรียมตัวประกอบไว้ 100 คน แต่การถ่ายทำถูกยกเลิกเนื่องจากฝนตกหนัก[ 199 ]ฉากในลานจอดรถที่บารากอนตกลงมานั้นถ่ายทำในสถานที่จริง จากนั้นจึงเรียกตัวประกอบกลุ่มเดิมกลับไปที่สตูดิโอโตโฮเพื่อถ่ายทำฉากกรีนสกรีน แล้วจึงนำมาประกอบเข้ากับแบบจำลองขนาดเล็ก [ 95 ]

ฉากในโรงพยาบาลที่ยูริผู้บาดเจ็บได้รับการรักษาถูกถ่ายทำที่โรงพยาบาลกลางฮาจิโอจิ[ 97 ]ตามคำยืนยันของคาเนโกะ ผู้บาดเจ็บไม่ได้ถูกพันผ้าพันแผลเพียงอย่างเดียว แต่ใบหน้าและเสื้อผ้าของพวกเขายังเปื้อนเลือดอีกด้วย [ 97 ]

สำหรับการถ่ายทำในสถานที่โยโกฮามา มีการสร้างฉากเปิดบนพื้นที่ด้านหน้าอาคารศุลกากรโยโกฮามาซึ่งในขณะนั้นเป็นพื้นที่ว่างเปล่า[ 77 ] [ 78 ]ฉากที่ทหารกองกำลังป้องกันตนเองถูกก็อตซิลล่าพัดปลิวไปนั้น ถ่ายทำโดยใช้ฉากหลังสีฟ้า [ 200 ] [ 95 ]

จุดชมวิว Yokohama Skywalkถูกสร้างขึ้นเป็นฉากในขั้นตอนแรก และสำหรับฉากที่กระจกแตกกระจกนิรภัยถูกทำให้แตกจริง ๆ ในฉาก และชินยามะถูกตัดต่อเข้าไป[ 77 ] [ 201 ]ตามที่ชิมิซุกล่าว ไฟต้องถูกแขวนจากเครนบนเรือทำงานเพื่อถ่ายทำในสถานที่จริง[ 77 ]ชินยามะกล่าวว่าการล้มหงายหลังนั้นยาก และเขาลำบากมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพราะตัวเขาเองกลัวความสูง[ 41 ] [ 201 ]ชายฝั่งในฉากสุดท้ายถูกสร้างขึ้นในสระว่ายน้ำของ Toho Studios โดยใช้เสาคอนกรีตรูปทรงสี่เหลี่ยมเหมือนของจริง[แหล่งที่มา 78 ] [หมายเหตุ 62 ]ฉากสุดท้ายถ่ายทำที่อากาเนฮามะเมืองนาราชิโนะ [ 43 ] [ 201 ]

ฉากย้อนอดีตของทาจิบานะถ่ายทำใน โกดัง เซโกะ เก่า ในคินชิโช[ 142 ] โดย ปูพื้นถนนด้วยทราย[ 77 ] โปสเตอร์ภาพยนตร์เรื่อง " ลาก่อนราบาอูล " ที่ปรากฏในฉากนั้นสร้างขึ้นจากไมโครฟิล์มที่แผนกประชาสัมพันธ์ของโตโฮเก็บรักษาไว้[ 77 ]อุปกรณ์ประกอบฉากขนาดเล็กอื่นๆ ก็ถูกสร้างขึ้นใหม่จากของในยุค 1940 เช่นกัน [ 197 ]

ฉากการแถลงข่าวของหัวหน้าเลขาธิการคณะรัฐมนตรีถ่ายทำที่Nippon Seinenkan [ 43 ] [ 78 ]

ฉากที่ตั้งอยู่ใน ไชน่าทาวน์โยโกฮาม่าเดิมทีวางแผนจะถ่ายทำที่นั่น แต่ไม่ได้รับอนุญาต จึงถ่ายทำที่ถนนช้อปปิ้งสึรุมิ กินซ่า (ถนนเบลล์ สึรุมิ) แทน [ แหล่ง ที่มา 79 ]ฉากที่ยูริขี่จักรยานก็ถ่ายทำที่ถนนช้อปปิ้งฮอนมาจิ ในสึรุมิเช่นกัน [ 43 ] [ 97 ] รถของฮอนมะยังถูกใช้ในการถ่าย ทำ ฉากต่างๆ เช่น การจราจรติดขัด[ 184 ]

ฉากที่เด็กหญิงมองขึ้นไปที่มอธราถูกถ่ายทำบนถนนยูโร้ด หน้าสถานีฮาจิโอจิ[ 43 ] [ 97 ]ฮอนมะจ้างสมาชิกคณะละครรุ่นเยาว์เป็นตัวประกอบในฉากนี้ผ่านทางคนรู้จัก[ 184 ]มีการใช้พัดลมขนาดใหญ่เพื่อจำลองลมกระโชก แต่เสื้อผ้าจากร้านค้าปลิวไปตามถนนและทีมงานต้องซื้อใหม่ [ 199 ]

เทคนิคพิเศษ

แก้ไข

ตามที่ โทชิโอะ มิอิเกะผู้กำกับเทคนิคพิเศษกล่าวไว้ งบประมาณสำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้ลดลง แต่จำนวนโมเดลขนาดเล็กที่มีอยู่กลับเพิ่มขึ้น และทิศทางคือการสร้างโมเดลขนาดเล็กให้ใหญ่ขึ้นและสมจริงมากขึ้น ดังนั้นงบประมาณจึงล้มเหลว[ 203 ]ในตอนแรก มีแผนที่จะสร้างก็อตซิลล่าให้มีขนาดเท่ากับในซีรีส์ VS แต่โมเดลขนาดเล็กจากช่วงเวลานั้นไม่มีอยู่แล้ว และเป็นการยากที่จะสร้างโมเดลขนาดเล็กขนาด 1/50 ใหม่ทั้งหมด ดังนั้นพวกเขาจึงเลือกใช้ขนาด 1/25 เพื่อที่จะสามารถนำโมเดลขนาดเล็กจากภาพยนตร์เรื่องก่อนๆ กลับมาใช้ใหม่ได้[แหล่งที่มา 80 ]ถึงกระนั้น ในบางฉากก็มีการใช้โมเดลขนาดเล็กที่ใหญ่กว่า ขนาด 1/10 ถึง 1/12 [ 203 ] [ 49 ]โมเดลของบ้านพักบนเกาะมาโกเตะที่ถูกก็อตซิลล่าเหยียบนั้นถูกสร้างขึ้นด้วยรายละเอียดอย่างมาก แม้กระทั่งกระเบื้องหลังคาแต่ละแผ่นก็ยังถูกสร้างขึ้น[ 26 ]นอกจากนี้ เช่นเดียวกับซีรีส์ Heisei Gamera ยังมีฉากจำลองขนาดเล็กจำนวนมากที่สร้างขึ้นภายในเฟรมกล้อง[ 205 ] [ 100 ] [หมายเหตุ 63 ]การถ่ายทำในสตูดิโอส่วนใหญ่ทำในสตูดิโอ 9 เพื่อลดความยุ่งยากในการเดินทางและการสื่อสาร แต่ฉากจำลองพื้นทะเลถ่ายทำในสตูดิโอ 2 เนื่องจากข้อจำกัดด้านตารางเวลา [ 203 ]

ทีมงานเทคนิคพิเศษเริ่มถ่ายทำฉากโอวาคุดานิในวันที่ 15 พฤษภาคม 2544 [ 205 ] [หมายเหตุ 64 ]ฉากจำลองโอวาคุดานิที่สร้างขึ้นใน Stage 9 เดิมทีวางแผนไว้ว่าจะแสดงฉากก็อตซิลล่าและบารากอนต่อสู้กันในพื้นที่โล่งที่ไม่มีอยู่จริง อย่างไรก็ตาม หลังจากไปสำรวจสถานที่จริง คามิยะตัดสินใจใช้ประโยชน์จากภูมิประเทศที่โดดเด่น ส่งผลให้โครงสร้างมีระดับความสูงที่แตกต่างกันและฉากหลังที่เต็มไปด้วยเนินเขา[ 96 ] [ 207 ]เนื่องจากเป็นไปไม่ได้ที่จะสร้างเทือกเขาทั้งหมดในสตูดิโอในขนาด 1/25 จึงมีการติดตั้งล้อเลื่อนบนฉากเพื่อให้สามารถเคลื่อนย้ายได้ และมีการตกแต่งฉากใหม่สำหรับแต่ละช็อต[แหล่งที่มา 81 ]เนื่องจากข้อจำกัดด้านงบประมาณ จำนวนภูเขาจึงลดลงจากแผนเดิมและชดเชยด้วยการเพิ่มภูเขาโดยใช้โฟม[ 203 ]ควันสีขาวที่ลอยขึ้นมาจากหน้าผาเกิดจากการใช้เครื่องพ่นไอน้ำของช่างตัดผม[ ]205เปิด [ 203 ]

การถ่ายทำฉากในโยโกฮาม่าเกิดขึ้นระหว่างวันที่ 11 กรกฎาคมถึง 6 สิงหาคม[ 202 ]โยโกฮาม่ายังเป็นฉากในGodzilla vs. Mothra [หมายเหตุ 65 ]ดังนั้นในภาพยนตร์เรื่องนี้ จึงไม่มีการสร้างแบบจำลองของ Yokohama Minato Mirai 21และเน้นไปที่ถนนช้อปปิ้งและพื้นที่ในเมือง[ 200 ]ครึ่งหลังของภาพยนตร์มีฉากอยู่ในทะเล[ 96 ]ถนนช้อปปิ้งที่ม็อธร่าบดขยี้จำลองมาจากถนนช้อปปิ้งมิยาโกะบาชิ[ 43 ] [ 202 ]มีการสร้างแบบจำลองของ Landmark Tower ในมาตราส่วน 1/100 [ 202 ]ผู้กำกับภาพ Satoshi Murakawa กล่าวว่า เพื่อแสดงภาพเมืองยามค่ำคืนที่สมจริง พวกเขาจึงทำให้สถานที่มืดมืดสนิท และใช้ไฟส่องจากด้านล่างเพื่อสื่อถึงขนาดของสัตว์ประหลาด แต่เป็นเรื่องยากที่จะทำให้ฝ่ายแสงเข้าใจ[ 199 ]ฉากท่าเรือยามาชิตะถูกสร้างขึ้นในสระน้ำขนาดใหญ่ในมาตราส่วน 1/25 และเครนยกของถูกนำกลับมาใช้ใหม่จาก "Godzilla vs. Megaguirus " [ 202 ]

ฉากการต่อสู้ใต้น้ำถ่ายทำบนพื้นมหาสมุทรจำลองที่สตูดิโอ 1 [ 96 ] [ 99 ] [หมายเหตุ 66 ]เพื่อสร้างความรู้สึกไร้น้ำหนัก ชุดสัตว์ประหลาดถูกแขวนไว้โดยมีคนอยู่ข้างใน[ 99 ] [ 201 ]คามิยะเล่าว่าสิ่งนี้ทำให้เกิดความยากลำบากสำหรับนักแสดงที่สวมชุดและทีมงานหุ่นเชิด เนื่องจากต้องดำเนินการจัดเตรียมในลักษณะเดียวกัน[ 96 ]ฉากการต่อสู้บนผิวน้ำถ่ายทำในสระน้ำขนาดใหญ่ในเวลากลางวัน จากนั้นจึงตัดต่อให้ดูเหมือนฉากกลางคืน[ 201 ]สะพานเบย์บริดจ์ที่พังทลายถูกสร้างขึ้นโดยการลบสะพานจริงออกและซ้อนภาพวาดแมทท์ทับ ลงไป [ 82 ]

สำหรับการถ่ายภาพทางอากาศของแบบจำลอง "ไอซุ" ที่มีความสูง 5 เมตร ได้ใช้เครน "สกายคิง" ซึ่งสามารถยกขึ้นได้สูงที่สุดในญี่ปุ่นในขณะนั้น และกล้องถูกควบคุมจากระยะไกลจากพื้นดิน [ 206 ]

ปลาในมหาสมุทรถูกแสดงโดยใช้ CGI แต่สายพันธุ์จะแตกต่างกันไปตามสถานที่ เช่นปลาอัลฟอนซิโนที่สวยงาม เมื่อค้นหาเรือดำน้ำนิวเคลียร์ และ ปลาแมคเคอเรลและปลาซาร์ดีนในโยโกฮามา [ 82 ]

กำหนดการถ่ายทำจะเสร็จสิ้นในวันที่ 8 สิงหาคม แต่หลังจากทำงานกันตลอดทั้งคืน การถ่ายทำก็เสร็จสิ้นในเวลาเที่ยงของวันถัดไป คือวันที่ 9 สิงหาคม[ 178 ] [ หมายเหตุ 67 ]

มิอิเกะ ผู้ซึ่งทำงานทั้งในซีรีส์ Heisei VS และซีรีส์ Heisei Gamera ได้เปรียบเทียบวิธีการของ Toho ที่ใช้เงินจำนวนมากและกำลังคนเพื่อสร้างภาพยนตร์ให้เสร็จภายในระยะเวลาอันสั้น กับวิธีการของ Gamera ที่ใช้เวลาถ่ายทำอย่างพิถีพิถันมากขึ้น[ 179 ]เมื่อถ่ายทำที่ฉากจำลองขนาดเล็กของโอวาคุดานิ พวกเขาใช้วิธีเดียวกับ Gamera คือเปลี่ยนฉากตกแต่งสำหรับแต่ละช็อต ซึ่งทำให้ทีมงานเทคนิคพิเศษของ Toho หมดแรงตั้งแต่เนิ่นๆ[ 179 ]เขายังให้การว่าที่ Toho สตอรี่บอร์ดใช้เป็นเพียงข้อมูลอ้างอิงสำหรับการสร้างภาพ แต่สำหรับ Gamera ทั้งภาพยนตร์หลักและเทคนิคพิเศษเป็นไปตามสตอรี่บอร์ดอย่างแม่นยำ[ 204 ]มิอิเกะกล่าวว่าวิธีการของ Gamera จะได้ผลดีที่สุดเมื่อภาพยนตร์หลักและเทคนิคพิเศษเชื่อมโยงกันอย่างดี แต่ในภาพยนตร์เรื่องนี้ ระยะเวลาเตรียมการที่สั้นทำให้ทำได้ยาก [ 204 ]

ดนตรี

แก้ไข

เพลงประกอบแต่งโดยยูกิ โอทานิ ซึ่งเคยร่วมงานกับซีรีส์เกมกาเมร่าในยุคเฮเซด้วย [ แหล่ง ที่ มา 82 ]

ในขณะที่ซีรีส์ Gamera ในยุคเฮเซมีดนตรีออร์เคสตราที่ยิ่งใหญ่ ภาพยนตร์เรื่องนี้กลับใช้เครื่องดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ เป็นหลัก [แหล่งที่มา 83 ]ในตอนแรก โอทานิจินตนาการถึงโลกทัศน์ของญี่ปุ่นที่คล้ายกับของโทรู ทาเคมิตสึ แต่หลังจากอ่านบทแล้ว เขารู้สึกว่ามันไม่เหมาะสม และจึง เลือกใช้สไตล์เทคโนแบบเดียว กับภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้าของเขา " Shokoki! " แทน [ 209 ] [ 212 ] วลีที่คล้ายกันถูกละเว้นโดยเจตนาเพื่อหลีก เลี่ยง การถูกชี้ให้เห็นว่าคล้ายกับซีรีส์ Gamera [ 209 ] [ 212 ]

โอทานิรู้สึกว่าถึงแม้ก็อดซิลล่าและสัตว์อสูรผู้พิทักษ์จะขัดแย้งกัน แต่พวกเขาก็มีความรู้สึกพื้นฐานร่วมกัน ดังนั้นเขาจึงรวมสเกลดนตรี ของธีมของสัตว์ประหลาดแต่ละตัวให้เป็น A ไมเนอร์ และ กำหนดลักษณะเฉพาะโดยใช้โน้ตต่ำ เช่นทรอมโบนและดับเบิลเบส สำหรับก็อดซิลล่า เสียงประสานหญิงสำหรับมอธรา และเสียงประสานชายสำหรับคิงกิโดราห์ [แหล่งที่มา 83 ] นอกจากธีมของสัตว์ประหลาดทั้งสามแล้ว ยังมีธีมสำหรับพ่อและลูกสาวอีกด้วย ดังนั้น บารากอนจึงไม่มีธีม[ 209 ] [ 212 ]

สำหรับธีมก็อตซิลลา เป้าหมายคือการสร้างเพลงออร์เคสตราที่ไม่ซับซ้อนเกินไป เป็นเพลงที่สามารถฮัมตามได้ เหมือนกับ ธีมก็อตซิลลาของ อากิระ อิ ฟุคุเบะ [ 213 ]โอทานิกล่าวว่าเขาทำงานกับดนตรีซ้ำแล้วซ้ำเล่าขณะดูฟุตเทจการต่อสู้ระหว่างก็อตซิลลาและบารากอนที่โอวาคุดานิ จนกระทั่งดนตรีที่เหมาะสมที่สุดเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ และในที่สุดเขาก็สร้างเสียงที่แตกต่างกันประมาณ 5,000 เสียง [ 209 ]

ท่อนประสานเสียงสำหรับเพลงธีมมอธราและคิงกิโดราห์นั้นขับร้องโดยนักเรียน 20 คนที่รวบรวมมาโดยลูกสาวของโอทานิ ซึ่งในขณะนั้นกำลังศึกษาการแต่งเพลงอยู่ที่มหาวิทยาลัยโทโฮ กาคุเอน[ 209 ]โอทานิกล่าวว่าเสียงที่สดใสและไร้ที่ติเหมาะสมกว่าสำหรับการร้องเพลงเทพนิยายมากกว่านักร้องมืออาชีพที่มีประสบการณ์[ 209 ]เนื้อเพลงสำหรับเพลงธีมมอธรา ได้รับแรงบันดาลใจจากคำในภาษา ยามาโตะและไอนุและประกอบด้วยคำที่ไม่มีความหมายซึ่งสร้างขึ้นโดยการอ่านส่วนที่เกี่ยวข้องของตัวอักษรย้อนกลับ [ 213 ]

ธีมกองกำลังป้องกันเป็นเวอร์ชันที่ดัดแปลงมาจากหนึ่งในสามเพลงที่เขียนขึ้นเพื่อเป็นตัวเลือกสำหรับธีมก็อตซิลลา[ 209 ] มีการเพิ่มกลองสแนร์ เข้าไป เพื่อให้มี จังหวะคล้าย เพลง เดินขบวน[ 213 ]

ธีมสำหรับพ่อและลูกสาวตระกูลทาจิบานะเป็นการแสดงความเคารพต่อธีมก็อตซิลล่าของอิฟุคุเบะ[ 213 ]โอทานิได้แอบใส่การแสดงความเคารพต่ออิฟุคุเบะไว้ เนื่องจากเขาไม่ได้รับอนุญาตให้ทำเช่นนั้นในขั้นตอนการวางแผนช่วงแรก แต่ความคล้ายคลึงกันนี้ได้รับการชี้ให้เห็นในบทสัมภาษณ์ในภายหลัง แม้กระทั่งก่อนที่เขาจะเปิดเผยต่อสาธารณะ [ 213 ]

เครดิตท้ายเรื่องประกอบด้วยเพลง "Godzilla Theme" และ "Monster War March" ของ Ifukube [ 38 ] Kaneko กล่าวว่าเขาตัดสินใจใช้เพลงคลาสสิกเหล่านี้ตั้งแต่แรก [ 38 ]

การผลิต

แก้ไข

ข้อมูลเบื้องต้นของโครงการ

แก้ไข

โปรดิวเซอร์โชโกะ โทมิยามะกล่าวว่าธีมของซีรีส์มิลเลนเนียมคือการถ่ายทอดให้แฟนๆ ก็อดซิลล่าเข้าใจอย่างชัดเจนว่า "นี่คือก็อดซิลล่าแบบญี่ปุ่น" หลังจากที่ ภาพยนตร์ ฮอลลีวูดเรื่อง " GODZILLA " เวอร์ชันปี 1998 ออกฉาย และเขาต้องการสร้างผลงานอิสระ 3 เรื่อง ซึ่งตรงกันข้ามกับซีรีส์ Heisei VS อย่างสิ้นเชิง แต่หลังจากภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้า " Godzilla, Mothra and King Ghidorah: Giant Monsters All-Out Attack " เขาก็ไม่รู้ว่าหัวข้อต่อไปจะเป็นอะไร[ 144 ]ดังนั้น เขาจึงตัดสินใจนำเสนอเมคาก็อดซิลล่า ซึ่งเป็นจุดสูงสุดของซีรีส์ก็อดซิลล่าในแต่ละยุคและเป็นกระแสหลัก[หมายเหตุ 23 ]โทมิยามะกล่าวว่าภาพยนตร์เรื่องนี้และภาพยนตร์เรื่องต่อไป " Godzilla x Mothra x Mechagodzilla: Tokyo SOS " คือ "ก็อดซิลล่าตอนจบ" และภาพยนตร์ 3 เรื่องแรกของซีรีส์มิลเลนเนียมและอีก 2 เรื่องถัดไปนั้นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง [ 144 ]

แนวคิดในการออกแบบเมคาก็อดซิลลา ใหม่เกิดขึ้นจากโทมิยามะราวปี 2000 ขณะที่เขากำลังทำงานในภาพยนตร์เรื่อง " Godzilla vs. Megaguirus: The G Annihilation Strategy " [แหล่งที่มา 94 ]และโครงการนี้ได้รับการพัฒนาควบคู่ไปกับภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้า[ 89 ] อย่างไรก็ตาม แม้ว่า ภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้าจะประสบความสำเร็จอย่างมาก แต่ความสำเร็จนั้นเกิดจากปัจจัยต่างๆ เช่น การปรากฏตัวของสัตว์ประหลาดที่เป็นที่นิยม การที่ผู้กำกับคือชูสุเกะ คาเนโกะ ผู้มีชื่อเสียง และจำนวนผู้ชม ที่เพิ่มขึ้น จากภาพยนตร์สองเรื่องคือ " Hamtaro " ดังนั้นการสร้างภาคต่อจึงไม่ได้ตัดสินใจในทันที และไฟเขียวอย่างเป็นทางการก็ยังไม่ได้รับการอนุมัติจนกระทั่งเดือนมกราคม2002 [ 81 ] ในเวลานั้น นักเขียนบทWataru Mimuraได้รับการขอให้รับบทบาทนี้[ 49 ] [ 89 ]และ Tomiyama กล่าวว่าเขาเลือก Mimura เพราะ นอกจาก " Godzilla vs. Mechagodzilla " (1993) ซึ่งมี Mechagodzilla แล้ว เขายังมีความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้ กำกับ Masaaki Tezukaและยังมีความเข้าใจเกี่ยวกับ Mechagodzilla ด้วย เนื่องจากมี ข้อจำกัดด้านเวลา [ 81 ] [ 89 ]

เรื่องราวที่ผู้หญิงคนหนึ่งต่อสู้กับก็อตซิลลานั้นมีองค์ประกอบที่ซ้อนทับกับ "ก็อตซิลลาปะทะเมกะกิรัส" ของเทซูกะ ซึ่งเขาเคยทำงานเมื่อสองปีก่อน และทีมงานก็ได้ชี้ให้เห็นเรื่องนี้ตั้งแต่ขั้นตอนการวางแผนแล้ว[ 84 ]เทซูกะกล่าวว่าเมื่อเขาปรึกษากับทานากะ มิซาโตะ นักแสดงนำของภาพยนตร์เรื่องนั้น เธอบอกเขาว่าถ้าชากุรับบทนี้ ภาพยนตร์เรื่องนั้นจะแตกต่างไปอย่างสิ้นเชิง ซึ่งช่วยให้เขาเอาชนะความลังเลใจ ได้ [ 84 ]

โลกทัศน์ที่เชื่อมโยงกับภาพยนตร์เช่น" Mothra " (1961) และ " Frankenstein's Monsters: Sanda vs. Gaira " (1966) ถูกนำมาใช้เพื่อแยกความแตกต่างจากซีรีส์ Heisei VS และภาพยนตร์สามเรื่องก่อนหน้า ซึ่งเชื่อมโยงกับ ภาพยนตร์เรื่องแรก " Godzilla " เท่านั้น [ 57 ]เทซึกะยังได้ระบุสัตว์ประหลาดอื่นๆ นอกเหนือจากที่กล่าวถึงในภาพยนตร์ว่าเป็นผลงานของหน่วยป้องกันตนเองพิเศษ แต่เขาไม่ได้เปิดเผยต่อสาธารณะ โดยคิดว่าแฟนๆ จะสนใจค้นหาเองมากกว่า[ 57 ]ต่อมา ประวัติของหน่วยป้องกันตนเองพิเศษโดยคาซึนาริ ยามานากะ ได้รับการตีพิมพ์ในหนังสือ "3-shiki Kiryu Completion" (2016 ) [ 148 ]

จุดไคลแม็กซ์เกิดขึ้นในชินากาวะ ซึ่งปรากฏในภาพยนตร์เรื่องแรกเช่นกัน แต่ไม่ได้ตั้งใจให้เป็นการแสดงความเคารพ พล็อตเดิมเสนอให้ไปที่ชิมบาชิแต่ถูกเปลี่ยนหลังจากมีคนชี้ให้เห็นว่ามัน "ไกลจากทะเล" [ 149 ]ฉากการต่อสู้ครั้งแรกของคิริวเดิมที คือสวนสาธารณะคาไซรินไก ไม่ใช่ฮักเคจิมะ [ 47 ]

แม้ว่า กองกำลังป้องกันตนเองของญี่ปุ่น ( JSDF) จะไม่สามารถให้ความร่วมมือ สำหรับภาพยนตร์สองเรื่องถัดจาก" Godzilla 2000 Millennium " (1999) ได้ แต่พวกเขาก็ให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีสำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้และ "Tokyo SOS" ส่งผลให้ได้ภาพที่สมจริงและทรงพลังซึ่งใช้ยานพาหนะ เรือ เครื่องบิน และภายในฐานทัพจริงอย่างกว้างขวาง[ 75 ] [ 26 ]การกำกับศิลป์และอุปกรณ์ประกอบฉากก็ได้รับการออกแบบโดยคำนึงถึงความต้องการของ JSDF ด้วย[ 150 ]นักแสดงนำ ชาคุ และทีมงาน Kiryu ที่เหลือยังได้ไปเยี่ยมฐานทัพป้องกันตนเองภาคพื้นดินของญี่ปุ่นในอาซากะก่อนเริ่มถ่ายทำและเข้าร่วมการฝึกอบรมของ JSDF ด้วย[ ]แหล่งที่มา 95 [ 89 ]อย่างไรก็ตาม เขาได้รับการตอบกลับว่าความร่วมมือจะเป็นไปได้ก็ต่อเมื่อเป็นองค์กรแยกต่างหากภายในกองกำลังป้องกันตนเอง ดังนั้นกองกำลังป้องกันตนเองพิเศษจึงถูกจัดตั้งขึ้น [ 145 ]

ต่างจากภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้า ภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกกำหนดให้ฉายพร้อมกับ Hamtaro ตั้งแต่แรก และส่งผลให้เวลาฉายสั้นลงประมาณ 15 นาทีเมื่อเทียบกับต้นฉบับ[ 49 ] [ 152 ]นอกจากนี้ ยังมีป้ายที่ล้อเลียน Hamtaro ปรากฏในภาพยนตร์ และชุดและทรงผมของเพื่อนของยูฮาระ ซาระ ได้รับแรงบันดาลใจจากโลโกะจัง (ฮารุนะ ฮิโรโกะ) ตัวเอกที่เป็นมนุษย์ของ Hamtaro และยังมีฉากที่อ้างอิงถึง Hamtaro ซึ่งเธอรักแฮมสเตอร์มาก[ 37 ] [ 52 ] [หมายเหตุ 24 ]เทซึกะกล่าวว่าเขาคิดว่าภาพยนตร์ควรสั้นเพื่อให้เด็กๆ ดูได้ ดังนั้นเวลาฉายที่ลดลงจึงไม่ใช่ข้อจำกัดสำหรับเขา และจริงๆ แล้วเขามีแรงบันดาลใจเมื่อโทโยามะกล่าวว่า "90 นาทีพอดี" และตัดสินใจที่จะพยายามให้มีความยาวประมาณ 1 ชั่วโมง 28 นาที [ 49 ]

คุนิโอะ อาโออิ ผู้ซึ่งเคยเข้าร่วมในซีรีส์ Heisei VS มาก่อน ได้ยินในภายหลังว่าเทซึกะดูเหมือนจะพิจารณาที่จะติดต่อเขาในระหว่างการผลิตภาพยนตร์เรื่องนี้ และถึงแม้ว่าเขาอยากจะช่วยเหลือในทุกวิถีทางเท่าที่จะทำได้ แต่เขาก็ไม่สามารถทำได้ และสุดท้ายก็ได้ดูภาพยนตร์เรื่องนี้และเรื่องถัดไปในฐานะผู้ชมธรรมดา [ 154 ]

การเปลี่ยนแปลงเนื้อหา

แก้ไข

พล็อตเริ่มต้น

เขียนโดย Masashi Yamada ซึ่งทำงานเกี่ยวกับโครงเรื่องของ "Godzilla vs. Megaguirus: The G Annihilation Strategy" ในระหว่างการผลิตด้วย[ 89 ] [ 155 ] สร้างขึ้นเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน 2000 [ 89 ] [ 155 ]

เมื่อยามาดะได้รับมอบหมายให้สร้างภาพยนตร์เรื่องนี้ ได้มีการตัดสินใจว่าเมคาก็อดซิลลาจะปรากฏตัว และรายละเอียดต่างๆ เช่น การใช้กระดูกของก็อดซิลลาตัวดั้งเดิมและการรวมเอา Absolute Zero เข้าไปด้วย ได้ถูกเขียนไว้แล้ว ณ จุดนี้ และตัวเอกเป็นผู้หญิง เช่นเดียวกับใน "Godzilla vs. Megaguirus" [ 89 ] [ 155 ]นอกจากนี้ยังมีเทพผู้สร้างซึ่งเป็นขั้วตรงข้ามของก็อดซิลลา คือ "ทรงกลมวิวัฒนาการ" สิ่งมีชีวิตเทียมที่เรียกว่าไซเบอร์สเฟียร์ และสิ่งมีชีวิตจำนวนมากที่มีความยาว 4-5 เมตร ซึ่งสามารถอธิบายได้ว่าเป็นสัตว์ร้ายครึ่งจักรกลที่เกิดจากเศษซากของทรงกลมที่ถูกทำลายโดยก็อดซิลลา[ 89 ] [ 155 ]

ในขั้นตอนนี้ ภาพยนตร์เรื่องดังกล่าวได้รับการพิจารณาให้เป็นภาพยนตร์เรื่องต่อไปต่อจาก "Godzilla vs. Megaguirus" แต่โครงการถูกระงับไว้เมื่อมีการตัดสินใจอย่างเป็นทางการที่จะสร้าง "Godzilla, Mothra and King Ghidorah: Giant Monsters All-Out Attack" ซึ่งกำลังพัฒนาในเวลาเดียวกัน[ 89 ]ต่อมาในช่วงฤดูร้อนปี 2001 ขณะที่ "GMK" กำลังถูกผลิต โครงการก็เริ่มต้นใหม่อีกครั้งและมีการตัดสินใจผลิตอย่างเป็นทางการหลังจากมีพล็อตเรื่องสามเรื่องโดยYamada [ 89 ]

บทภาพยนตร์โดย มาซาชิ ยามาดะ

มาซาอากิ เทซูกะ ได้รับเลือกให้เป็นผู้กำกับ และยามาดะเขียนบทภาพยนตร์สองเรื่องเสร็จในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2544 [ 89 ] [ 155 ]ตามคำขอของเทซูกะ ภาพยนตร์เรื่องนี้ใช้สไตล์สมจริงที่เน้นไปที่กองกำลังป้องกันตนเอง[ 89 ] [ 155 ]

ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังมีเบ็กกี้และไมกี้ ซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตเทียมอัจฉริยะที่ได้มาจากฟองในกระดูกสันหลังของก็อตซิลล่า[ 155 ]

บทภาพยนตร์มีตัวละครเอกหญิงสองคน[ แหล่งที่มา 96 ]และโทมิยามะตั้งใจที่จะใช้นักแสดงหญิงสองคนในการโปรโมทเพื่อแข่งขันกับภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้า[ 81 ]

พล็อตเรื่องโดย วาตารุ มิมูระ

เนื่องจากกระบวนการเขียนบทดำเนินต่อไปจนถึงปีใหม่ จึงจำเป็นต้องเร่งกระบวนการ และผู้เขียนบทจึงถูกแทนที่โดยอาจารย์ของยามาดะ คือ วาตารุ มิมูระ[ 89 ] [ 155 ]

ข้อเสนอเริ่มต้นของมิมูระรวมถึงการสร้างภาคต่อของ "Godzilla vs. Megaguirus" และเขาจินตนาการถึงการนำ ตัวละครหลัก คิริโกะ สึจิโมริ และสัตว์ประหลาด เมกาเนอ ร่า กลับมา [แหล่งที่มา 97 ]อย่างไรก็ตาม เนื่องจากฉากของคิริวได้รับการสรุปแล้ว ณ จุดนี้ กระดูกของก็อตซิลล่าจึงไม่สามารถนำมาใช้ในฉากของภาพยนตร์ที่ก็อตซิลล่าตัวดั้งเดิมไม่ได้ตาย[ 81 ] และเนื่องจากเทซูกะมุ่งหวังที่จะ สร้างผลงานที่สมจริงมากกว่าผลงานที่อยู่ในโลกสมมติของภาพยนตร์เรื่องนั้น[ 49 ]แนวคิดนี้จึงถูกยกเลิกก่อนที่มิมูระจะเริ่มวางโครงเรื่องได้[ 45 ]

เนื้อเรื่องยังรวมถึงแผนการให้ไดโนเสาร์ทะเลและ แองกิรัสปรากฏตัวต่อหน้าก็อดซิลล่าเพื่อเป็นการปูทางไปสู่การแสดงพลังของเมคาก็อดซิลล่า แต่แผนนี้ถูกปฏิเสธเนื่องจากข้อจำกัดด้านงบประมาณ [แหล่งที่มา 97 ]เทซูกะกล่าวว่าในท้ายที่สุดแล้วมันก็เป็นเรื่องดีเพราะเขาสามารถมุ่งเน้นไปที่การทำให้เมคาก็อดซิลล่าดูเท่ได้[ 49 ]

บทโดย วาตารุ มิมูระ

มีการเขียนบทภาพยนตร์ฉบับร่าง 3 ฉบับโดยมิมูระ ระหว่างเดือนมีนาคมถึงพฤษภาคม พ.ศ. 2545 [ 89 ] [ 155 ]โครงเรื่องหลักยังคงเหมือนเดิมในแต่ละฉบับร่าง โดยมีการเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อยในบทสนทนาและสถานที่[ 148 ] [ 155 ]

หลังจากที่มิมูระแนะนำว่าการพรรณนาตัวละครกระจัดกระจายเกินไป และควรเขียนเรื่องใหม่โดยมีนางเอกเพียงคนเดียว เนื้อหาจึงได้รับการพิจารณาใหม่[แหล่งที่มา 98 ] [หมายเหตุ 25 ]และบทละครที่แตกต่างออกไปซึ่งเขียนขึ้นใหม่ทั้งหมดโดยมิมูระก็กลายเป็นฉบับสุดท้าย[ 46 ] แม้ว่าตัวเอกจะถูกจำกัดให้เหลือเพียงคนเดียว แต่ก็มีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งรวมอยู่ด้วยในฐานะตัวละครที่มีส่วนร่วมอย่างลึกซึ้งในเรื่อง ซึ่งเป็นส่วน ที่เหลืออยู่ของแนวคิดนางเอกสองคน[ 45 ] [ 90 ]

หล่อ

แก้ไข

ยูมิโกะ ชาคุซึ่งรับบทนำได้รับเลือกเพราะโทมิยามะและเทซึกะได้ชมภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้าของชาคุเรื่อง " Lady Snowblood " (2001) [แหล่งที่มา 99 ]โดยปกติแล้ว ฝ่ายนักแสดงของโตโฮจะเป็นผู้เสนอ แต่โทมิยามะได้ติดต่อเอเจนซี่ของชาคุโดยตรงเพื่อยืนยัน[ 90 ]โทมิยามะเล่าว่าเขาเสนอหลังจากที่ตัดสินใจสร้างภาพยนตร์เรื่องนี้แล้ว ก่อนที่ตารางงานของชาคุจะเสร็จสมบูรณ์ และหากช้าไปสองหรือสามวัน ชาคุคงไม่สามารถมาร่วมแสดงในภาพยนตร์ได้[ 145 ]ชาคุซึ่งเป็นแฟนของ " Mobile Suit Gundam " กล่าวว่าฉากที่เธอขึ้นไปบนคิริวทำให้เธอรู้สึกเหมือนชาร์ อัซนาเบิล[ 53 ]ในทางกลับกัน สุขภาพของชาคุทรุดโทรมลงเนื่องจากความกดดันทางจิตใจ และมีบางครั้งที่เธอต้องถ่ายทำในขณะที่ได้รับน้ำเกลือทางหลอดเลือดดำ[ 53 ]ชากุกล่าวว่าเขากังวลว่าเขาจะสามารถตอบสนองความคาดหวังของแฟนๆ ได้หรือไม่ เนื่องจากเขาไม่เคยดูภาพยนตร์ก็อตซิลล่ามาก่อน และรูปลักษณ์ของเขาจะเป็นผลเสียต่อภาพยนตร์หรือไม่ และเขารับมือไม่ไหวเมื่อถูกล้อมรอบด้วยนักข่าวจำนวนมากในงานแถลงข่าว ซึ่งเป็นประสบการณ์ที่เขาไม่เคยมีมาก่อน[ 53 ]อย่างไรก็ตาม เขากล่าวว่าสิ่งนี้สอดคล้องกับสถานการณ์และความรู้สึกของตัวละคร และเขาสามารถเอาชนะมันไปพร้อมกับตัวละครและแข็งแกร่งขึ้นทางจิตใจ[ 53 ]ในการสัมภาษณ์ครั้งต่อมา เขาอ้างว่าไม่เพียงแต่การจมอยู่กับบทบาทเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการสวมชุดต่อสู้ที่รัดรูปในช่วงกลางฤดูร้อนและการถ่ายทำในห้องนักบินที่คับแคบ และการที่เขาไม่ได้ดื่มน้ำเพราะการสวมและถอดชุดนั้นยาก เป็นสาเหตุที่ทำให้เขาเป็นลม [ 151 ]

ชิน ทาคุมะผู้รับบท โทคุมิตสึ ยูฮาระ ปรากฏตัวในซีรีส์ก็อตซิลลาเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ภาพยนตร์เรื่อง " ก็อตซิลลา " ในปี 1984 [ 90 ]ทาคุมะได้รับบทนี้เนื่องจากเคยปรากฏตัวในละครย้อนยุคที่เทซึกะร่วมแสดงมาก่อน[ 57 ]ในขณะนั้น ทาคุมะเป็นที่รู้จักจากการรับบทบาทจริงจัง เช่นในละครโทรทัศน์เรื่อง " คาโช ชิมะ โคซากุ " แต่ในภาพยนตร์เรื่องนี้เขารับบทตลก ซึ่งเป็นเรื่องผิดปกติสำหรับเขาในเวลานั้น [ 57 ]

เกี่ยวกับ Kana Onodera ผู้รับบท Sara Yuhara นั้น Tezuka กล่าวว่าในการออดิชั่น เขาเลือกเด็กสาวธรรมดาที่มีความรู้สึกสมจริงมากกว่าคนที่แสดงเก่งหรือน่ารัก [ 90 ]

คุมิ มิซูโน่ ซึ่งเป็นนักแสดงประจำในภาพยนตร์เทคนิคพิเศษของโตโฮ ได้รับบทเป็นมาจิโกะ สึเกะ[ 81 ]นับเป็นการปรากฏตัวครั้งแรกของมิซูโน่ในภาพยนตร์ก็อตซิลล่าในรอบ 36 ปี นับตั้งแต่เรื่อง " Godzilla, Ebirah, Mothra: Big Battle in the South Seas " [ 83 ] [ 9 ]นอกจากนี้ยังเป็นครั้งแรกที่มิซูโน่รับบทเป็นตัวละครชาวญี่ปุ่นธรรมดาในซีรีส์ก็อตซิลล่า[ 58 ]จุนอิจิ มิซูโน่บุตรชายของมิซูโน่ก็ปรากฏตัวในภาพยนตร์เรื่องนี้ในบทเซกิเนะ[ 57 ]แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้มีฉากร่วมกัน แต่พ่อและลูกชายก็ได้จัดการแถลงข่าวที่สถานที่ถ่ายทำในมาเอบาชิ [ 58 ]

อากิระนาคาโอะ ผู้ซึ่งเคยปรากฏตัวในซีรีส์ VS ได้รับบท เป็นฮายาโตะ อิงาราชิ [ 63 ]ในตอนแรก มีการพิจารณานักแสดงชื่อดังอีกคนหนึ่ง แต่ด้วยเหตุผลหลายประการจึงไม่เกิดขึ้น[ 90 ]โทมิยามะกำลังดิ้นรนหานักแสดงที่เหมาะสมสำหรับบทบาทของนายกรัฐมนตรี เมื่อเขานึกถึงนาคาโอะ และรีบไปพบนาคาโอะ ซึ่งกำลังเยี่ยมชมโตเกียวมีเดียซิตี้ เพื่อขอให้เขารับบทนี้ [ 145 ]นาคาโอะกล่าวว่าเขาได้ยินมาว่าแผนกนักแสดงของโทโฮ ซึ่งเขารู้จักดี กำลังมีปัญหา และเขาตกลงอย่างง่ายดายโดยไม่ต้องดูบทเลย ซึ่งเทซึกะจำได้ว่าทำให้เขารู้สึกซาบซึ้งใจจนเกือบจะร้องไห้ [ 90 ]

ยูสุเกะ โทโมอิผู้รับบทฮายามะได้รับคัดเลือกเพราะเทซึกะเห็นเขาในKamen Rider Agito (2001) [ 57 ] [ 120 ]มิซูโนะ ผู้รับบทเซกิเนะ และซายากะ คูอน ผู้รับบทนักเรียนหญิง ก็ปรากฏตัวใน Kamen Rider Ryuki (2002) ซึ่งกำลังออกอากาศในช่วงเวลาของการผลิต เทซึกะกล่าวว่าเขาได้พูดคุยกับคูอนเกี่ยวกับ Kamen Rider แต่ตอนที่มิซูโนะแสดงยังไม่ได้ออกอากาศเมื่อเธอได้รับบทในซีรีส์ และเทซึกะจำได้ว่ามิซูโนะบอกเขาเกี่ยวกับการ ปรากฏ ตัวของเธอในซีรีส์ระหว่างการลองชุด[ 57 ]

บทบาทของทีมพัฒนา Kiryu ได้รับการเติมเต็มโดยนักแสดงจากคณะละครขนาดเล็กที่ไม่เคยปรากฏตัวในภาพยนตร์เทคนิคพิเศษของ Toho มาก่อน[ 49 ]เทซึกะกล่าวว่าเนื่องจากข้อจำกัดด้านเวลา เขาจึงไม่สามารถเจาะลึกถึงบุคลิกเฉพาะตัวของตัวละครแต่ละตัวได้ แต่ตัวละครเหล่านั้นกลับมีชีวิตชีวาขึ้นมาได้เพราะได้รับการแสดงโดยนักแสดงที่มีเอกลักษณ์ [ 49 ]

ฮิโรฟุมิ อิชิงากิผู้รับบทเป็นนักแสดงสวมชุดคิริวที่ 3 ได้เข้าร่วมในภาพยนตร์เรื่องนี้ตามคำเชิญของชินอิจิ วากาสะ นักแสดงสตันท์แมนซึ่งเคยเป็นสมาชิกของโอโนะ เคนยู-ไคมาก่อน [ 143 ]อิชิงากิได้ตัดสินใจที่จะเป็นผู้กำกับฉากแอ็คชั่นแล้วเมื่อเขาได้รับข้อเสนอ และภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นการปรากฏตัวครั้งสุดท้ายของเขาในฐานะนักแสดงสวมชุด [ 143 ]

เมื่อ ชูสุเกะ คาเนโกะผู้กำกับภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้ามาเยี่ยมกองถ่ายภาพยนตร์เรื่องนี้ เทซึกะขอให้เขามาปรากฏตัวเป็นแขกรับเชิญ แต่ก็ไม่ได้เกิดขึ้นเนื่องจากติดขัดเรื่องตารางเวลา [ 63 ]

ภาพถ่าย

แก้ไข

การถ่ายทำภาพยนตร์หลักเริ่มต้นเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2545 [แหล่งที่มา 100 ]และเสร็จสิ้นเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม[ 54 ] [ 155 ] [หมายเหตุ 26 ]

ฉากภายนอกของกองบัญชาการกองกำลังป้องกันตนเองพิเศษและฉากขับรถถังในทาเทยามะถ่ายทำที่ โรงเรียนฟูจิ ของกองกำลังป้องกันตนเองภาคพื้นดินของญี่ปุ่น[ 150 ] [ 52 ]เนื่องจากกองกำลังป้องกันตนเองไม่อนุญาตให้รถถังวิ่งบนถนนสาธารณะ จึงมีการนำสัญญาณไฟจราจรและราวกั้นมาติดตั้งในบริเวณโรงเรียนเพื่อจำลองเป็นพื้นที่เมือง[ 150 ]นอกจากนี้ยังมีการตกแต่งร้านสะดวกซื้อในร้านค้าของโรงเรียน และมีบางช่วงที่สมาชิกกองกำลังป้องกันตนเองตัวจริงเกือบจะทำผิดพลาดโดยการซื้อของจากเครื่องขายของอัตโนมัติที่เป็นอุปกรณ์ประกอบฉาก[ 150 ]เทซูกะตั้งใจจะยกเลิกฉากพายุไต้ฝุ่นหากเขาไม่ได้รับอนุญาตจากผู้ผลิตและกองกำลังป้องกันตนเอง แต่ก็ได้รับอนุญาต และสมาชิกกองกำลังป้องกันตนเองได้เข้าร่วมในการถ่ายทำ แม้กระทั่งเปียกฝน[ 57 ]น้ำพุที่อยู่ติดกับบริเวณนั้นถูกนำมาใช้รดน้ำ จึงไม่มีค่าใช้จ่ายค่าน้ำ[ 90 ]ฉากการขนกระดูกของก็อตซิลล่าถูกถ่ายทำที่ ฐานทัพเรือโยโกสุ กะ ของกองกำลังป้องกันตนเองทางทะเลของญี่ปุ่น[ 63 ] [ 52 ]

นอกจากนี้ ภาพยนตร์ยังใช้ฉากสถานที่จริงอย่างกว้างขวาง[ 150 ]ภายนอกของบ้านพักอย่างเป็นทางการของนายกรัฐมนตรี คือ อาคารรัฐบาลจังหวัดกุนมะเดิมและห้องทำงานของนายกรัฐมนตรีและบันไดของอาคารรัฐสภาแห่งชาติก็ถ่ายทำภายในสถานที่เดียวกัน[แหล่งที่มา 101 ]ภายนอกของสำนักงานวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี คือ ศูนย์เทคโนโลยีโซนี่ อัตสึกิและร้านกาแฟภายในกองบัญชาการกองกำลังป้องกันตนเองพิเศษก็ใช้สถานที่ของบริษัท เช่นกัน [ 150 ] [ 29 ]กรมจดหมายเหตุของกองกำลังป้องกันตนเอง คือ ห้องสมุดจังหวัดคานากาวะและฉากของคณะกรรมการสอบสวนก็ถ่ายทำที่นั่นเช่นกัน[ 150 ] [ 29 ]สถานที่จัดงานศพของฮายามะ (พี่ชาย) คือโรงยิมของ มหาวิทยาลัยเภสัชศาสตร์และวิทยาศาสตร์ชีวภาพโตเกียวและถึงแม้ว่าจะอิงจากวิดีโอของงานศพของกองกำลังป้องกันตนเองจริง แต่ก็มีความพิเศษตรงที่บันทึกเฉพาะบรรยากาศเท่านั้น[ 150 ]ห้องปฏิบัติการของมหาวิทยาลัยยูฮาระคือ ห้องปฏิบัติการของ หน่วยงานวิจัยการประมงและทุกอย่างภายในอาคาร ยกเว้นแท็งก์ไทรโลไบต์ ถูกนำมาใช้ตามเดิม[ ]150 [ 150 ]ฉากที่พักพิงถ่ายทำในโรงเรียนร้างแห่งหนึ่งในโตเกียว โดยครึ่งแรกแทนที่พักพิงทาเทยามะ และครึ่งหลังแทนที่พักพิงชินากาวะ[ 37 ] [ 150 ]ฉากโรงพยาบาลที่มีทานากะ มิซาโตะ ถ่ายทำหน้าอาคารหลักของสตูดิโอโทโฮตามคำแนะนำของเทซึกะ เนื่องจากไม่สามารถหาสถานที่ที่เหมาะสมได้[ 16 ] [ 150 ]ฉากไฟดับในโตเกียวถ่ายทำโดยใช้ฟุตเทจจากโยโกฮามา และหอคอยโยโกฮามาแลนด์มาร์ค ซึ่งเป็นสถานที่ถ่ายทำ ได้ รับเครดิตสำหรับการให้ความร่วมมือ [ 29 ]

ห้องด้านหน้าแท็งก์ที่เก็บกระดูกของก็อตซิลล่าถูกสร้างขึ้นเป็นฉาก [ 150 ]

ฉากเปิดของการรายงานข่าวพายุไต้ฝุ่นถ่ายทำข้างสระว่ายน้ำขนาดใหญ่ที่สตูดิโอโตโฮ โดยใช้สระว่ายน้ำเป็นเขื่อนและใช้ปืนลมยิงไปที่ผิวน้ำเพื่อสร้างคลื่น[ 54 ]มีการตั้งฉากสีฟ้าไว้ด้านหลัง และภาพของก็อตซิลลาถูกซ้อนทับลงบนฉากนั้น [ 54 ]

ฉากที่เจ้าหน้าที่กองกำลังป้องกันตนเองแจกขนมให้เด็กๆ ที่ศูนย์พักพิงในทาเทยามะเป็นการนำความคิดเห็นที่โทรู ซาเอกุสะ ผู้ร่วมงานในโครงการนี้เขียนไว้ที่ขอบของภาพวาดการออกแบบปืนใหญ่มาเซอร์มาปฏิบัติจริง [ 63 ]

เวทีรายการทอล์คโชว์ที่ปรากฏบนจอโทรทัศน์ในภาพยนตร์เป็นส่วนหนึ่งของฉากจาก "Bayside Shakedown" [ 52 ]ที่ นำมาใช้ใหม่

ลักษณะเด่นอย่างหนึ่งของภาพยนตร์เรื่องนี้คือการแสดงภาพเหยื่อภัยพิบัติที่เกิดจากสัตว์ประหลาด[ 75 ]การแสดงภาพข่าวและซากปรักหักพังนั้นอิงจากภาพถ่ายของเหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ที่ฮันชิน-อาวาจิ[ 150 ]โคจิ เซชิตะผู้กำกับศิลป์กล่าวว่าเขามีความพิถีพิถันเป็นพิเศษในการสร้างซากปรักหักพังในฉากอื่นๆ ด้วย และเขาสามารถสร้างผลงานที่ดีไม่แพ้ภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้าได้ [ 150 ]

ฉากที่อากาเนะวิ่งบนหิมะถูกถ่ายทำในช่วงฤดูร้อน ดังนั้นจึงมีการสร้างหิมะเทียมขึ้นในกองถ่าย และมีการเพิ่มหิมะที่ละลายและลมหายใจที่มองเห็นได้โดยใช้เทคนิคพิเศษ [ 159 ]

เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม มีการถ่ายทำฉากพิเศษที่เกาะฮักเคจิมะ [ 160 ]

นับตั้งแต่มีการคิดค้นการจัดองค์ประกอบภาพแบบดิจิทัล หน้าจอสีเขียวที่มีความยาวคลื่นที่เหมาะสมก็ถูกนำมาใช้กันอย่างแพร่หลาย แต่ในงานนี้ใช้แสงสีเขียว ดังนั้นจึงใช้หน้าจอสีฟ้าสำหรับการจัดองค์ประกอบภาพ [ 159 ]

ภาพภายนอกของ บ้านพัก อดีตนายกรัฐมนตรีเป็นภาพที่นำมาใช้ซ้ำจากGodzilla vs. King Ghidorah (1991) [ 38 ] [ 161 ]ฉากรถถังแล่นผ่านผู้ลี้ภัยในชินากาวะ เป็นภาพที่นำมาใช้ซ้ำจาก Godzilla vs. Mothra (1992 ) แต่ฉากกลางวันถูกดัดแปลงเป็นฉากกลางคืน[ 161 ]

เทคนิคพิเศษ

แก้ไข

เอฟเฟ็กต์พิเศษได้รับการดูแลเป็นครั้งแรก โดย ยูอิจิ คิคุจิซึ่งเคยทำงานในซีรีส์อุลตร้าแมน ยุคเฮเซ และ " กาเมร่า 3: แก้แค้น ไอริส" (1999) มาก่อน และดำรงตำแหน่งหัวหน้าผู้ช่วยผู้กำกับทีมเอฟเฟ็กต์พิเศษตั้งแต่ "ก็อดซิลล่า ปะทะ เมกะกิรัส" [แหล่งที่มา 102 ]โทมิยามะกล่าวว่าเขาจ้างคิคุจิเพราะเขาเคยดำรงตำแหน่งหัวหน้าผู้ช่วยผู้กำกับทีมเอฟเฟ็กต์พิเศษมาก่อน และเป็นคนที่สามารถทำให้ความตั้งใจของเทซูกะเป็นจริงได้[ 49 ]คิคุจิกล่าวว่าเนื่องจากเขายังไม่ได้สร้างสไตล์ของตัวเอง เขาจึงไม่ได้คิดมากเกินไปและทำในสิ่งที่เขาต้องการ ส่งผลให้โครงสร้างแตกต่างจากซีรีส์ก็อดซิลล่าก่อนหน้านี้[ 75 ]ในทางกลับกัน เขานึกย้อนไปว่าถึงแม้จะเป็นไปได้ที่จะแสดงภาพสิ่งต่างๆ ในรูปแบบที่ก้าวล้ำ แต่ก็จะเบี่ยงเบนไปจากความเป็นจริงที่เทซูกะตั้งเป้าไว้ ดังนั้นพวกเขาจึงมีการพูดคุยกันมากมายและใช้ประโยชน์จากจุดแข็งของกันและกันให้มากที่สุด[ 75 ] เทซูกะรับผิดชอบในการทำสต อ รี่บอร์ดสำหรับฉากที่มีปฏิสัมพันธ์กับผู้คนจำนวนมาก เช่น ฉากภายในท่าเรือของคิริวและฉากในแทงค์ที่บรรจุกระดูกของก็อตซิลล่าตัวดั้งเดิม[ 149 ]

ทีมงานเทคนิคพิเศษเริ่มถ่ายทำเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2545 [ 54 ] [ 155 ] [ หมายเหตุ 27 ]และถ่ายทำเสร็จสิ้นเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม[แหล่งที่มา 103 ]

เนื่องจากความก้าวหน้าของเทคโนโลยีดิจิทัลและงบประมาณที่ลดลง ฉากเทคนิคพิเศษส่วนใหญ่ ยกเว้นพื้นที่โล่งและสระน้ำขนาดใหญ่ ถูกถ่ายทำบนเวทีหมายเลข 9 โดยมีการสร้างฉากหลายฉากพร้อมกัน[ 146 ] [ 155 ]ฉากถัดไปถูกสร้างขึ้นบนเวทีที่ไม่ได้ใช้งาน และการถ่ายทำดำเนินต่อไปโดยมีการจัดเรียงฉากทั้งหมดใหม่ภายในพื้นที่ของเวทีหมายเลข 9 [ 90 ] [ 155 ]โทชิโอะ มิอิเกะศิลปินเทคนิคพิเศษกล่าวว่า พวกเขาต้องจัดหาฉากทั้งหมดสำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้ด้วยงบประมาณที่ใกล้เคียงกับฉากภูเขาสำหรับภาพยนตร์เรื่อง Mothra (1996) และพวกเขาต้องถ่ายทำเพิ่มเติมที่ไม่จำเป็นในตอนแรก เนื่องจากต้องลดจำนวนโมเดลขนาดเล็ก [ 164 ]

ฉากเทคนิคพิเศษส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในสามสถานที่ ได้แก่ ทาเทยามะ ฮักเคจิมะ และชินากาวะ โดยมีการสร้างฉากเพิ่มเติม เช่น ท่าเรือสำหรับคิริวและพื้นทะเล[ 164 ]แท่นของฉากทำจากส่วนเล็กๆ ที่เคลื่อนย้ายได้ ทำให้เคลื่อนย้ายและจัดเก็บได้ง่าย[ 164 ]มีการสร้างอาคารจำลองใหม่น้อยกว่า 10 หลัง และอาคารจริงเพียงแห่งเดียวที่สร้างเป็นแบบจำลองคือพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำที่โยโกฮาม่า ฮักเคจิมะ ซี พาราไดซ์[แหล่งที่มา 104 ]ชินากาวะ ซึ่งเป็นฉากไคลแม็กซ์ ขาดสถานที่สำคัญที่โดดเด่น ดังนั้นแทนที่จะสร้างอาคารขึ้นใหม่เหมือนในผลงานก่อนหน้านี้ อาคารต่างๆ จึงถูกจัดวางอย่างอิสระ[แหล่งที่มา 105 ]คลองที่คิริวขึ้นฝั่งก็แตกต่างจากของจริงเช่นกัน[ 149 ] [ 29 ] [ หมายเหตุ 28 ]

ในฉากฝนตกตอนต้น พวกเขาถ่ายทำโดยการทำให้ฝนตกจริง ๆ และยังนำภาพฝนมาประกอบกัน โดยไม่ได้ใช้ CG ยกเว้นปืนมาเซอร์ที่ถูกหางของก็อตซิลล่าเบี่ยงเบน[ 75 ]คิคุจิกล่าวว่าประสบการณ์ของเขาจาก Gamera 3 ถูกนำมาใช้ประโยชน์อย่างดีในการถ่ายทำฉากนี้ และพวกเขาไม่ได้พิจารณาใช้ CG ตั้งแต่แรก เพราะมันจะใช้เวลานานเกินไปหากพวกเขาพยายามทำทุกอย่างด้วย CG [ 75 ]มิอิเกะเล่าว่าเขาเตรียมพร้อมสำหรับการทำความสะอาดฉากฝนตก แต่ เนื่องจากไม่ใช่ฉากสตูดิโอที่เต็มพื้นที่สตูดิโอเหมือนใน Godzilla vs. Biollante (1989) เขาจึงไม่ได้เปื้อนโคลนนอกเวทีเหมือนในภาพยนตร์เรื่องนั้น และแค่เปียกน้ำเท่านั้น [ 164 ]

ในฉากที่คิริวพุ่งชนอาคาร ผลงานก่อนหน้านี้ได้แสดงภาพภายในอาคารโดยใช้โมเดลจำลอง แต่ในผลงานนี้ ภาพเทคนิคพิเศษของคิริวถูกนำมาประกอบเข้ากับภาพภายในอาคารจริงที่ถ่ายทำในเรื่องหลัก[ 165 ]ในตอนแรก มีการแสดงปฏิทินของชากุไว้ภายในโมเดลจำลองอาคาร แต่ถูกมองว่าดูเล่นเกินไปและไม่ได้นำมาใช้ในเวอร์ชันสุดท้าย [ 52 ]

เดิมที แผนคือให้ก็อตซิลล่าทำลายโตเกียวทาวเวอร์ ด้วยลมหายใจอะตอม แต่ในขณะถ่ายทำ โตเกียวทาวเวอร์จริง ๆ ถูกคลุมไว้เนื่องจากงานก่อสร้างเพื่อติดตั้งเสาอากาศสำหรับการออกอากาศดิจิทัลภาคพื้นดิน ทำให้การประกอบภาพทำได้ยาก ดังนั้นจึงไม่สามารถทำได้และถูกนำไปใช้ในภาพยนตร์เรื่องถัดไป [แหล่งที่มา 106 ] เทซูกะยังกล่าวอีกว่าในขณะที่ สร้าง ภาพยนตร์เรื่องนี้ โตเกียวทาวเวอร์ถูกทำลายใน Mothra และยังไม่ได้สร้างขึ้นใหม่[ 149 ]

ตามที่โทชิฮิโร โอกาวะจากห้องปฏิบัติการโตเกียว กล่าว เทซูกะต้องการใช้ภาพยนตร์จริงให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ดังนั้นการสร้าง CG จึงไม่ยากเท่ากับผลงานก่อนหน้านี้ [ 167 ] [ 52 ]นอกจากนี้ยังเป็นเพราะความตั้งใจที่จะจัดการทุกอย่างในกองถ่ายให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้เนื่องจากระยะเวลาการผลิตที่สั้น และ โอซามุ อิซูมิยะ จาก ศูนย์เอฟเฟกต์ญี่ปุ่นได้ให้การรับรองว่างานได้รับการจัดสรรอย่างมีประสิทธิภาพ[ 167 ]จำนวนช็อตคอมโพสิตค่อนข้างน้อยสำหรับภาพยนตร์ก็อตซิลลา โดยมีเพียง 386 ช็อต เมื่อเทียบกับกว่า 500 ช็อตในผลงานก่อนหน้านี้[ 52 ]หนึ่งในบริษัทที่รับผิดชอบฉากคอมโพสิตที่ผิวน้ำทะเลแข็งตัวเนื่องจากอุณหภูมิศูนย์สัมบูรณ์ประสบปัญหาคอมพิวเตอร์ขัดข้องส่งผลให้ข้อมูลทั้งหมดสูญหายและทำให้ไม่สามารถทำงานให้เสร็จสมบูรณ์ได้ ดังนั้นOmnibus Japan จึง รีบสร้างใหม่[ 89 ] [ 155 ]คนงานในชุดดำน้ำภายในแทงค์กระดูกของก็อตซิลลาถูกสร้างขึ้นด้วย CG ทั้งหมด [ 58 ]

ฉากการทำลายล้างที่เกิดจากการอาละวาดของคิริวถูกนำมาใช้ซ้ำจากภาพยนตร์เรื่องอื่น เช่น ฉากโรงงานอุตสาหกรรมถูกระเบิดใน " Tokyo Bay on Fire " (1975) [แหล่งที่มา 107 ] และฉากสะพานสายรุ้งถูก ทำลาย ใน " Godzilla vs. Mechagodzilla " (1993) [ 161 ]

ฉากโรงเก็บเครื่องบินสำหรับ Kiryu ประเภท 3 ถูกนำกลับมา ใช้ ใหม่ในอนิเมะซีรีส์Chouseishin Gransazer (2003) [ 169 ] [ 170 ]

ดนตรี

แก้ไข

ดนตรี ประกอบแต่งโดยมิชิรุ โอชิมะซึ่งเคยร่วมงานกับ "×Megaguirus" มาก่อน[แหล่งที่มา 108 ] ไม่มีดนตรีประกอบของ อากิระ อิฟุคุเบะถูกนำมาใช้ในภาพยนตร์เรื่องนี้[ 174 ] [หมายเหตุ 29 ]

โอชิมะรู้สึกว่าดนตรีในภาคก่อนหน้านี้ถูกเสียงเอฟเฟ็กต์และเสียงคำรามของก็อตซิลลาบดบังไป เขาจึงเสนอให้บันทึกเสียงดนตรีในมอสโก ซึ่งมีวงออร์เคสตราขนาด 90 คนมาบรรเลง ทำให้เป็นการบันทึกเสียงในต่างประเทศครั้งแรกของซีรีส์นี้[แหล่งที่มา 108 ]การแสดงนั้นดำเนินการโดยวง Moscow International Symphonic Orchestra [ 89 ] [ 173 ] [หมายเหตุ 30 ]โอชิมะกล่าวว่าดนตรีในภาพยนตร์เรื่องนี้ส่วนใหญ่เป็นแบบมาร์ช ซึ่ง เหมาะกับวงออร์เคสตราในมอสโก เมืองที่ยังคงรักษาบรรยากาศ แบบคอมมิวนิสต์ไว้ และเขานึกถึงความรู้สึกถึงพลังงานที่น่าหวาดกลัวจากพวกเขา[ 173 ] โอชิมะกล่าวว่าพวกเขาสามารถสร้างความสมบูรณ์ของเสียงที่ไม่สามารถทำได้ในญี่ปุ่น แต่เนื่องจากโครงสร้างของสตูดิโอ เสียงของเครื่องดนตรีประเภทตีและเครื่อง เป่าทองเหลืองจึงถูกบันทึกโดยไมโครโฟนทั้งหมด และเขากล่าวว่าเขามีปัญหาในการปรับแต่ง[ 171 ]กระบวนการบันทึกเสียงรวมอยู่เป็นสารคดีในส่วนเสริมของดีวีดี นอกจากนี้ เพื่อให้เข้าใจเอฟเฟกต์เสียง โอชิมะได้มีส่วนร่วมในงานพากย์ทั้งหมดตั้งแต่ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นต้นไป [ 171 ] [ 172 ]

เพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง Godzilla เป็นเพลงเดียวกับที่แต่งขึ้นสำหรับ "Godzilla vs. Megaguirus" [แหล่งที่มา 108 ]การแต่งเพลงต่อเนื่องจากเพลงนี้เป็นไปตามคำขอของเทซูกะ และโอชิมะได้กล่าวว่าเขารู้สึกขอบคุณมากในฐานะนักแต่งเพลง[ 173 ] ในภาพยนตร์เรื่องนี้มีการเพิ่มรูปแบบต่างๆ เช่น การเปลี่ยนจังหวะ[ 171 ]

ในขณะที่เพลงธีมของก็อตซิลล่าเริ่มต้นด้วยโน้ตต่ำ เพลงธีมของเมคาก็อตซิลล่ากลับเป็นเพลงที่มีลักษณะคล้ายเพลงบรรเลงเปิดงาน โดยใช้เครื่องดนตรีทองเหลืองเสียงสูง[แหล่งที่มา 109 ]เพลงนี้ได้รับการบรรยายจากผู้อื่นว่าฟังดูเหมือนเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่องเบนเฮอร์แต่โอชิมะกล่าวว่าเขาไม่เคยดูภาพยนตร์เรื่องนั้นมาก่อน[ 171 ] [ หมายเหตุ 31 ]

ธีมของหน่วยคิริวและธีมของอากาเนะมีภาพลักษณ์ร่วมกันคือ "คนที่ทำงานหนัก" [ 171 ]

ในฉากการต่อสู้ จะมีเพลงประกอบการต่อสู้แยกต่างหาก นอกเหนือจากเพลงธีมของสัตว์ประหลาดแต่ละตัว[ 171 ]โอชิมะกล่าวว่าเขาไม่ทราบว่ามีเพลงประกอบการต่อสู้แยกต่างหากในภาพยนตร์ก็อตซิลลาก่อนหน้านี้ และคิดว่าเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว และเพลงธีมของก็อตซิลลานั้นช้าเกินไปและไม่เหมาะสม [ 171 ]

การประชาสัมพันธ์

แก้ไข

มีการจัดกิจกรรมที่เกี่ยวข้องมากมายทั้งก่อนและหลังการฉายภาพยนตร์ [ 89 ]

ตั้งแต่วันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2545 ถึงวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 พิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์และนวัตกรรมแห่งชาติ (มิไรคัง)ได้จัดงาน "นิทรรศการก็อตซิลล่าและวิทยาศาสตร์" ซึ่งเป็นงานที่ผู้เข้าชมสามารถสัมผัสเทคโนโลยีเอฟเฟกต์พิเศษได้[ 175 ] [ 89 ]ในพิธีเปิดที่จัดขึ้นในวันก่อนหน้า คือวันที่ 29 เทซึกะ โทมิยามะ และฮาจิโอ มิโดริ ได้ปรากฏตัวบนเวที และไม่เพียงแต่คิริวประเภท 3 เท่านั้น แต่ยังมีเมคาก็อตซิลล่าเวอร์ชันโชวะและ VS ปรากฏตัวด้วย [ 89 ]

มีการจัดฉายรอบปฐมทัศน์สำหรับผู้ปกครองและเด็กที่พิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์และนวัตกรรมแห่งชาติเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม[ 89 ] นอกจากนี้ยังมีการ จัด รายการสนทนากับ Shaku, Tezuka, Tomiyama และผู้อำนวยการพิพิธภัณฑ์Mamoru Mohriและมีการแสดงระบำฮูล่าโดยShaku, Kiryu และASIMO [ 89 ]

ในวันที่ 9 ธันวาคมGodzilla และ Kiryu ปรากฏตัวในพิธีเปิดการแข่งขัน เบสบอล Masters League ระหว่าง Tokyo Dreams และ Nagoya 80D'sers ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแคมเปญ "เทศกาล Godzilla Mechagodzilla Revival Festival 24 ชั่วโมง" ของ ช่องภาพยนตร์ญี่ปุ่น[ 89 ]

เมื่อวันที่ 10 ธันวาคมมีการจัดงานอีเวนต์ในร้านชื่อ "HMV + Toho Champion Festival" ที่HMV Shibuya ซึ่ง Tezuka, Tomiyama, Shaku และ Mizuno Kumi ได้เข้าร่วมรายการทอล์คโชว์ และ Godzilla กับ Mechagodzilla ก็ได้ปรากฏตัว ด้วย [ 89 ]

เมื่อวันที่ 26 ธันวาคมชากุได้จัดรายการพูดคุยในงาน "นิทรรศการก็อตซิลล่าครั้งยิ่งใหญ่" ที่จัดขึ้นที่ชินจูกุ ทาคาชิมายา[ 89 ]หลังจากงานจบลง แฟนคนหนึ่งที่ชนะการประมูลสิทธิ์ในการสวมชุดก็อตซิลล่าก็ได้สวมชุดนั้นจริงๆ [ 89 ]

การพัฒนาผลิตภัณฑ์

แก้ไข

นับตั้งแต่ซีรีส์ Heisei VS เป็นต้นมาBandaiเป็นผู้ผลิตของเล่นหลักสำหรับซีรีส์ Godzilla แต่สำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้และเรื่องถัดไปKonami ผู้ผลิตเกม ก็รับผิดชอบการพัฒนาผลิตภัณฑ์ด้วย[ 161 ] Konami ยังรับช่วงการพัฒนาของเล่นสำหรับ ซีรีส์ ละครโทรทัศน์โทคุซัตสึของ Toho เรื่อง Chouseishin ตั้งแต่ปีถัดไป อีก ด้วย [ 161 ]

นอกจากนี้ ยังมีการออกสินค้ารุ่นจำกัดและสินค้าที่ไม่ได้จำหน่ายจำนวนมากเป็นส่วนหนึ่งของแคมเปญและโปรโมชั่นอื่นๆ [ 161 ]

สิ่งพิมพ์ที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ Toho's Toho SF Special Effects Film Series และShogakukan 's Super Complete Worksรวมถึง Asahi Sonorama 's Fantastic Collection ซึ่ง เป็น ภาพยนตร์พิเศษของ Toho เรื่องแรกนับตั้งแต่ " Godzilla " (ฉบับปี 1984 ) [ 161 ]

การผลิต

แก้ไข

ข้อมูลเบื้องต้นของโครงการ

แก้ไข

เมื่อโครงการนี้ถูกวางแผนขึ้นครั้งแรกก่อนการฉายภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้า " Godzilla vs. Mechagodzilla " (2002) ยังไม่มีแผนที่จะให้เป็นภาคต่อ และมีการตัดสินใจเพียงแค่ว่าจะเพิ่มมอธราเข้าไปเท่านั้น [แหล่งที่มา 79 ]มาซาอากิ เทซึกะ ซึ่ง ได้รับเชิญให้กำกับอีกครั้งหลังจากภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้าได้ยืนยันว่าการเพิ่มคิริวเข้าไปนั้นเหมาะสมหรือไม่ และได้ตัดสินใจว่าจะสร้างเป็นภาคต่อ[แหล่งที่มา 79 ] นอกจากนี้ เทซึกะยัง ได้นำเอาโลกทัศน์ของ " Mothra " (1961) ซึ่งเขาชื่นชอบมาใช้ด้วย[ 73 ] [ 19 ] [หมายเหตุ 8 ]แม้ว่าซีรีส์มิลเลนเนียมจะเปลี่ยนโลกทัศน์ไปในแต่ละภาค แต่โปรดิวเซอร์โชโกะ โทมิยามะระบุว่าสิ่งนี้ระบุไว้อย่างชัดเจนเฉพาะในสามภาคแรกเท่านั้น และเขาถือว่าภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้าและภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นสองส่วนของภาพยนตร์เรื่องเดียวกัน [ 140 ]

เทซึกะวางแผนที่จะสร้างภาพยนตร์เรื่องนี้ให้มีตัวเอกเป็นผู้ชาย เนื่องจากผลงานสองเรื่องก่อนหน้านี้ของเขามีตัวละครหญิง แต่โครงเรื่องเริ่มต้นมีเนื้อเรื่องที่เน้นไปที่อากาเนะ อิเอชิเกะ[แหล่งที่มา 80 ]อย่างไรก็ตาม โทมิยามะไม่ต้องการสร้างภาพยนตร์ที่มีนักแสดงคนเดียวกันรับบทนำติดต่อกันสองปี และตารางงานของชากุไม่อนุญาต เนื่องจากเธอกำลังแสดงใน " Sky High: The Movie " (2003) ดังนั้นการปรากฏตัวของชากุจึงจำกัดเพียง 2-3 วัน และตัวเอกจึงกลายเป็นช่างเครื่องของคิริว หลานชายของชินอิจิ นาคาโจ ซึ่งปรากฏตัวใน "Mothra" [แหล่งที่มา 79 ] การปรากฏตัวของชากุถูกเก็บเป็นความลับ ดังนั้นชื่อของเขา จึง ไม่ปรากฏบนโปสเตอร์[ 61 ]

โปรดิวเซอร์ คาซูนาริ ยามานากะ วางตำแหน่งภาพยนตร์เรื่องนี้ให้เป็นบทสรุปของซีรีส์คิริวสองภาค และกำหนดเงื่อนไขว่าคิริวและมอธราจะต้องกลับมาสู่จอภาพยนตร์อีกครั้ง[แหล่งที่มา 81 ]พล็อตเรื่องเริ่มต้นเป็นการแข่งขันระหว่าง วาตารุ มิมูระ, มาซาชิ ยามาดะ และ มาซาฮิโร โยโกทานิ แต่ไม่มีใครพอใจเทซึกะ ดังนั้นเขาจึงเขียนพล็อตเรื่องเองโดยลดบทบาทของอากาเนะลง และพล็อตเรื่องนี้ก็ได้รับการยอมรับ[แหล่งที่มา 82 ]หลังจากนั้น เขาได้ร่วมงานกับโยโกทานิในการเขียนบทภาพยนตร์ ซึ่งเคยทำงานในภาพยนตร์เรื่อง " Godzilla, Mothra and King Ghidorah: Giant Monsters All-Out Attack " (2001) [แหล่งที่มา 83 ]ตามที่โทมิยามะกล่าว เทซึกะต้องการร่วมงานกับนักเขียนบทภาพยนตร์คนใหม่ และโยโกทานิเป็นคนที่เหมาะสม เพราะเขาสามารถสร้างโลกทัศน์จากมุมมองของนักเขียนบทภาพยนตร์ได้อย่างพิถีพิถัน และเขามีความเข้าใจในนิยายวิทยาศาสตร์และสามารถเจาะลึกเข้าไปในเรื่องราวได้[ 141 ]นอกจากนี้ ยังมีการสังเกตว่าการมีส่วนร่วมของเทซูกะในบทภาพยนตร์ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้ถ่ายทอดโลกทัศน์ที่สืบทอดมาจากภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้าได้อย่างซื่อสัตย์ และยังใช้ประโยชน์จากความรักของเทซูกะที่มีต่อภาพยนตร์สัตว์ประหลาดอีกด้วย [ 140 ]

ธีม, เรื่องราว

แก้ไข

โทมิยามะวางตำแหน่งภาพยนตร์เรื่องนี้ให้เป็นจุดสูงสุดของซีรีส์ก็อตซิลลาแห่งศตวรรษใหม่[ 20 ] [ 141 ]โดยตั้งใจจะจบเรื่องก่อนครบรอบ 50 ปีวันเกิดของก็อตซิลลา เพื่อให้ก็อตซิลลาตัวใหม่สามารถเริ่มต้นในภาพยนตร์เรื่องต่อๆ ไปได้[ 141 ]ตามคำกล่าวของผู้อำนวยการสร้างชินอิจิ วากาสะพนักงานทุกคนรู้สึกว่าภาพยนตร์เรื่องนี้จะเป็นจุดจบของซีรีส์ก็อตซิลลา และพวกเขาได้รับแจ้งเกี่ยวกับการสร้างภาพยนตร์เรื่องต่อไปทันทีหลังจากที่การสร้างภาพยนตร์เรื่องนี้เสร็จสิ้น[ 142 ] หนังสือ "สารานุกรมก็อตซิลลา" อธิบายตอนจบที่คิริว ผู้ซึ่งได้ความทรงจำของก็อตซิลลาตัวดั้งเดิมกลับคืนมาพร้อมกับก็อต ซิ ลลา จมลงสู่ทะเล ว่าเป็นการแสดงถึงบทสรุปของภาพยนตร์ก็อตซิลลา[ 12 ]

ในขณะที่ภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้านี้มีพื้นฐานมาจากหลักการนิยายวิทยาศาสตร์ที่สมจริง มอธราเป็นสิ่งมีชีวิตในจินตนาการ และโยโกทานิกล่าวว่าความท้าทายคือการผสมผสานทั้งสองอย่างเข้าด้วยกันอย่างราบรื่น[ 49 ]เทซูกะสร้างเรื่องราวโดยใช้ธีมของ "ชีวิต" ซึ่งเขาก็ได้กล่าวถึงในภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้านี้เช่นกัน และได้แสดงให้เห็นถึงบทสรุปของเรื่องราวในภาพยนตร์เรื่องนี้ [ 141 ]

เรื่องราวนี้มีการอ้างอิงถึง " Mothra vs. Godzilla " (1964) หลายอย่าง เช่น ตัวอ่อนแฝดของม็อธรา[แหล่งที่มา 84 ]เทซูกะกล่าวว่าเจตนาของเขาคือการปลุกความรู้สึกคิดถึงในหมู่แฟนๆ ที่ติดตามมานาน ในขณะเดียวกันก็ให้เด็กๆ ได้สัมผัสกับความประหลาดใจและความตื่นเต้นแบบเดียวกับที่เขารู้สึกเมื่อได้ดู "Mothra vs. Godzilla" ในวัยเด็ก[ แหล่ง ที่ มา 85 ]

ในแง่ของละครชีวิตมนุษย์ แทนที่จะพรรณนาถึงโลกภายในของตัวเอกเพียงคนเดียวเหมือนในงานก่อนหน้านี้ กลับเป็นละครกลุ่ม และเทซึกะกล่าวว่าธีมของงานนี้คือผู้คนไม่ได้ต่อสู้เพียงลำพัง แต่ได้รับความอบอุ่นจากคนรอบข้าง[ 61 ]ฉากที่แสดงถึงช่างเครื่องก็วางแผนไว้สำหรับงานก่อนหน้านี้เช่นกัน แต่ถูกตัดออกไป [ 61 ]

หล่อ

แก้ไข

นักแสดงนำโนโบรุ คาเนโกะเป็นนักแสดงยอดนิยมที่เคยแสดงในซีรีส์ Super Sentaiเรื่อง " Hyakujuu Sentai Gaoranger " (2001) และนี่ถือเป็นบทบาทนำครั้งแรกของเขาในภาพยนตร์โทคุซัตสึที่สร้างโดย Toho และ Toei [ 29 ] คาเนโกะ ยังเคยแสดงใน " Hyakujuu Sentai Gaoranger: The Movie - The Roaring Mountain of Fire " ซึ่งออกฉายในปี 2001 แต่ เนื่องจากฉายควบคู่กับ " Kamen Rider Agito: Project G4 " ทำให้เวลาฉายสั้น ส่งผลให้ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์เรื่องยาวเรื่องแรกของเขา [ 20 ]เทซึกะเป็นผู้เสนอชื่อคาเนโกะ และโทมิยามะก็เห็นด้วยทันที เพราะเห็นว่าเขาเป็นนักแสดงยอดนิยมที่มีศักยภาพสูง[ 141 ]คาเนโกะแสดงฉากขี่มอเตอร์ไซค์ด้วยตัวเอง [ 50 ]

มิโฮะ โยชิโอกะ ได้รับเลือกให้เป็น นางเอกเพราะเธอเป็นตัวละครที่ไม่คาดคิด[ 141 ] [หมายเหตุ 9 ] คาเนโกะ ผู้ซึ่งเคยร่วมงานกับโยชิโอกะใน ละครโทรทัศน์เรื่อง " คุณถูกจับกุม " (2002) กล่าวว่าเขาประทับใจกับการเตรียมตัวของโยชิโอกะสำหรับบทบาทนี้เป็นอย่างดี และนั่นเป็นแรงบันดาลใจให้เขาพยายามอย่างเต็มที่เช่นกัน [ 44 ]

โคกิ โคกะ ได้รับเลือกให้รับบทเป็นเคียวสุเกะ อากิบะ ตามคำแนะนำของโทโยมา [ 59 ]เทซึกะกล่าวว่าในตอนแรกเขามีความประทับใจในแง่ลบต่อโคกะ แต่ตัดสินใจเลือกเขาหลังจากเห็นรูปถ่ายที่เขายิ้ม [ 59 ]

ฮิโรชิ โคอิซูมิผู้รับบทชินอิจิ นาคาโจกลับมารับบทเดิมจากเรื่องมอธรา[ 19 ] [ 144 ]และได้รับการคัดเลือกตามคำขอของเทซูกะ[ 141 ]เทซูกะทราบว่าโคอิซูมิเคยปรากฏตัวในฟีเจอร์พิเศษของดีวีดีของโทโฮ และขอให้เขารับบทนี้ โดยเตรียมใจไว้แล้วว่าโคอิซูมิอาจปฏิเสธ[ 59 ]โคอิซูมิกล่าวว่าการรับบทเดิมซ้ำอีกครั้งหลังจาก 40 ปีนั้นเป็นเรื่องผิดปกติในอาชีพการงานของเขา และอธิบายว่าเป็น "การปรากฏตัวที่แปลกประหลาด" [ 75 ] [ 145 ] เขายังกล่าวอีกว่าเขารู้สึกอึดอัดเหมือนในเวอร์ชั่นต้นฉบับเมื่อถ่ายทำ ฉาก กับโชบิจิน แต่ก็รู้สึกยินดีที่เห็นว่าทีมงานที่ทำงานมานานได้สอนประเพณีต่างๆ ให้เขาอย่างถูกต้อง[ 79 ]

บทบาทของชุน นาคาโจ เกือบจะตกเป็นของนักแสดงเด็กคนอื่นผ่านการออดิชั่น แต่อิทสึกิ โอโมริ มาออดิชั่นในภายหลังและบอกว่าเขาไม่เคยผ่านการออดิชั่นมาก่อน เทซึกะจึงตัดสินใจเลือกเขา[ 76 ] เทซึกะยังกล่าวอีกว่าเขารู้สึกว่าโอโมริมีลักษณะ ความ เป็นเด็ก[ 59 ]

ชิฮิโร่ โอสึกะและมาซามิ นากาซาวะผู้รับบทเป็นสาวน้อยแสนสวยต่างก็จบการศึกษาจาก การออดิชั่นซินเดอเรลล่า ครั้งที่ 5 ของ โตโฮ[ แหล่ง ที่ มา 86 ]

โทรุ มาสุโอกะผู้รับบท คันซากิได้รับเลือกเพราะเทซึกะเคยเห็นเขาแสดงในละครเวทีเรื่อง " นกนางนวล " ซึ่งเขาแสดงร่วมกับ มิซาโตะ ทานากะ[ 61 ] ทาเคชิ มาสุผู้รับบท นิกาอิโดะก็เป็นหนึ่งในนักแสดงที่เทซึกะชื่นชอบ และเขากล่าวว่าเขาหวังว่าจะได้ปรากฏตัวในรายการนี้สักที่หนึ่ง[ 61 ]โคจิ ชิมิซุผู้รับบท อิซาโอะ อากิบะ เคยรับบทตัวร้ายใน ซีรีส์ซูเปอร์เซ็นไตมาก่อนเทซึกะจึงคิดว่าเขาเหมาะสมกับบทบาทของตัวละครที่เป็นคนชั่วร้ายแต่ก็ห่วงใยลูกชายของเขาด้วย [ 61 ]

เรียวตะ ซาโตะผู้รับบทโมจิซึกิ เป็นบุตรชายของ กาจิโร ซาโตะและชินอิจิโร ฮองโกะผู้รับบททาโดโคโระ เป็นบุตรชายของ โคจิโร ฮองโกะและพวกเขาได้รับการคัดเลือกเพราะทั้งคู่เป็นบุตรชาย [ 59 ]

ซาจิโกะ ฮัตโตริ ได้รับบทเป็นชิบิสุเกะเพราะเธอสังกัดเอเจนซี่เดียวกับคาเนโกะ [ 50 ]

Akira Nakao , Koichi UedaและTakeo Nakaharaซึ่งกลับมารับบทเดิมจากภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้าได้รับการกล่าวถึงจากทีมงานว่าเป็น" สามสหาย " [ 59 ]

เช่นเดียวกับผลงานก่อนหน้านี้นักเขียนบทและผู้กำกับ Masaaki Tezuka ปรากฏตัวในฉากสั้นๆ หลังเครดิตจบ [ 58 ]โปรดิวเซอร์ Shogo Tomiyama ก็ปรากฏตัวในบทบาทผู้ลี้ภัยเช่นกัน [ 58 ]

ศิลปินมังงะKentaro Yabukiก็เข้าร่วม เป็น ส่วนเสริมด้วย [ 146 ]

ภาพถ่าย

แก้ไข

เช่นเดียวกับภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้าคาเนโกะเข้ารับการทดลองเข้ารับราชการในกองกำลังป้องกันตนเองทางอากาศของญี่ปุ่น ด้วยความร่วมมืออย่างเต็มที่จาก กองกำลังป้องกันตนเอง เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับบทบาท [ 44 ] [ 50 ]คาเนโกะเข้าร่วมงานบำรุงรักษาเครื่องบินขนส่ง C-1 ซึ่งเขาได้เรียนรู้วิธีการ ทำความเคารพ อย่างถูกต้อง และ การใช้ เครื่องมือ ที่จำเป็นสำหรับช่างเครื่อง นอกจากนี้เขายังแบ่งปันประสบการณ์ของเขาเกี่ยวกับ "เหตุผลที่เขากลายเป็นช่างเครื่อง" ซึ่งทำให้เขาสามารถแสดงบทบาทของช่างเครื่องได้ทั้งภายนอกและภายใน [ 147 ]

การถ่าย ทำ ภาพยนตร์หลัก เกิดขึ้นตั้งแต่วันที่ 19 มิถุนายน 2546 [แหล่งที่มา 87 ] ถึงวันที่ 14 สิงหาคม 2546 [แหล่งที่มา 88 ] [หมายเหตุ 10 ]

เช่นเดียวกับภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้า ฉากขับรถถังถูกถ่ายทำในบริเวณโรงเรียนฟูจิของกองกำลังป้องกันตนเองภาคพื้นดินของญี่ปุ่น[ 151 ]ฉากบนถนนถูกสร้างขึ้นใหม่โดยใช้ป้ายและเครื่องขายสินค้าอัตโนมัติ และใช้ ราวกั้นถนนจริงที่มี สัญลักษณ์ของรัฐบาลโตเกียว[ 151 ] ในภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้า ใช้ตู้โทรศัพท์จริง แต่เนื่องจากน้ำหนักมากทำให้เกิดปัญหา ดังนั้นในภาพยนตร์เรื่องนี้จึงสร้างตู้ โทรศัพท์แบบพับได้ที่ทำจาก ไม้อัด[ 151 ] ในบริเวณที่สามารถมองเห็นป่าได้ ยานพาหนะ ของ กองกำลังป้องกันตนเองถูกจัดเรียงเพื่อบังฉากหลัง[ 151 ]

บริเวณที่โยชิโตะและอาซึสะพูดคุยกันนั้นถูกใช้เป็นพื้นที่ของโรงเรียนฟูจิ และมีเจ้าหน้าที่กองกำลังป้องกันตนเองเข้าร่วมการถ่ายทำในฐานะทหารฝึกหัด[ 151 ] ลานสวนสนามของโรงเรียนถูกใช้สำหรับ ฉาก สวนฮิบิยะ[ 151 ] [ 152 ]เสาประตูและกำแพงถูกสร้างขึ้นให้เหมือนของจริง และเต็นท์บางส่วนมาจากกองกำลังป้องกันตนเอง [ 151 ]

เนื่องจากไม่มีฉากหลักใดจากภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้าเหลืออยู่ ศูนย์บัญชาการและพื้นที่อื่นๆ จึงถูกสร้างขึ้นใหม่ทั้งหมด[ 151 ]นอกจากห้องซ่อมบำรุงสำหรับคิริวและห้องนักบินของชิราซากิแล้ว ยังมีการสร้างฉากสำหรับภายในของเรือพิฆาต เครื่องบิน F-15 เครื่องบิน P3C และเรือดำน้ำนิวเคลียร์ของสหรัฐฯ อีกด้วย [ 151 ] [ 144 ]

วิลลาของนาคาโจถูกถ่ายทำโดยใช้บ้านจำลองในเมืองเซ็นงาวะ[ 151 ] [ 50 ]เตาผิงในห้องนั่งเล่นก็ถูกติดตั้งในบ้านหลังเดียวกัน แต่ไม่สามารถใช้งานได้ จึงสร้างไฟด้วยแสงไฟและควันด้วยเทคนิคพิเศษ[ 151 ] คาเนโกะ เป็นโรคผิวหนังอักเสบระหว่างการถ่ายทำเนื่องจากความเหนื่อยล้าและความกดดัน [ 50 ]

บ้านของนาคาโจคือบ้านวาตายะ ซึ่งเป็นสตูดิโอในบ้านที่ชิโมคิตาซาวะ[ 151 ] เนื่องจากเป็นสถานที่ที่มักใช้ในการถ่ายทำภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ เขาจึงปลูกต้นไม้ไว้ด้านนอกและซ่อนหน้าต่างอันเป็นเอกลักษณ์ไว้ด้านในด้วยชั้นวางหนังสือ [ 151 ]

ฐานทัพทหารสหรัฐฯ ในฮาวายถูกถ่ายทำที่โรงบำบัดน้ำนากาซาวะ สำนักงานประปาเมืองคาวาซากิในอิคุตะ[หมายเหตุ 11 ] และมีการปลูกต้น ปาล์มตามคำแนะนำของเทซูกะเพื่อสร้างบรรยากาศแบบฮาวาย[ 151 ] [ 30 ]ป่าในหมู่เกาะแคโรไลน์ถูกถ่ายทำในพื้นที่ป่าฝนเขตร้อนของสวนสัตว์โยโกฮามา ซูราเซีย [ 151 ]

ภาพของชินากาวะซึ่งถูกทำลายในภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้าและกำลังอยู่ในระหว่างการบูรณะนั้นใช้ภาพถ่ายทางอากาศของพื้นที่รอบสถานีชิน-ทาคาชิมะ บน สายโยโกฮามามินาโตมิไร ซึ่งกำลังอยู่ระหว่างการพัฒนาในขณะ นั้น [ 30 ]

ฉากที่เศษซากปรักหักพังตกลงมาจากหอคอยโตเกียวที่กำลังพังทลายนั้น ถ่ายทำหน้าสตูดิโอโทโฮ สเตจ 7 โดยใช้เครนจำลองให้เศษซากปรักหักพังตกลงมา[ 151 ]ฉากที่เศษซากปรักหักพังตกลงมาใส่ นากาโจ และ ชุน นั้น ถ่ายทำข้างสระว่ายน้ำขนาดใหญ่[ 151 ]ฉากที่โยชิโตะขับรถฝ่าซากปรักหักพังนั้น ถ่ายทำในคาบูโตะโจ โดยได้ รับอนุญาตให้ใช้ถนน[ 151 ]ฉากที่สมาชิกกองกำลังป้องกันตนเองเฝ้ายามอยู่ที่จุดชมวิวหอคอยโตเกียวนั้น ถ่ายทำภายในจุดชมวิวหอคอยโตเกียวจริงๆ [ 153 ]

ทางเข้า สถานีโทราโนมอน ถ่ายทำที่ป้อมยาม ของศูนย์เทคโนโลยีโซนี่อัตสึกิซึ่งเคยใช้ถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้าส่วนภายในสถานีถ่ายทำที่สถานียากิริบนทางรถไฟโฮคุโซะ [ 151 ] [ 30 ]

ทางเดินที่โยชิโตะขี่มอเตอร์ไซค์ผ่านนั้นใช้ทางอุโมงค์ใต้ลานจอดรถโคโฮคุ โดยมีช่องระบายอากาศและบันไดเป็นฉาก ประกอบ [ 151 ] [ 154 ]

โรงเรียนประถมที่วาดเครื่องหมายมอธรานั้น ถ่ายทำที่ โรงเรียนประถมเทศบาลโยโกฮามาโคยาสุ และภาพมุมสูงถ่ายทำจากชั้นบนสุดของอาคาร อพาร์ตเมนต์ สูงระฟ้าที่อยู่ติดกัน[ 151 ] [ 83 ]

สำนักงานนายกรัฐมนตรีถ่ายทำในห้องประชุมที่ศูนย์กระจายสินค้าท่าเรือโยโกฮามา[ 151 ]ด้านหน้าของกระทรวงกลาโหมถ่ายทำที่ทางเข้าบริการจริง และ ห้องประชุมขนาดเล็กที่ โตเกียวบิ๊กไซต์ถูกใช้ เป็นห้องที่พ่อของอากิบะและโยชิโตะพบ กัน [ 151 ]

ฉากที่โยชิโตะหลบหนีจากคิริวกลางอากาศนั้นถ่ายทำโดยใช้ฉากหลังสีฟ้า โดยคาเนโกะใช้เพียงเฝือก ที่ข้างลำตัวถึงเข่าซึ่งต่อกับแท่งโลหะที่ยื่นขึ้นมาจากพื้นเพื่อพยุงตัวเอง [ 50 ]ฉากนี้กินเวลาเพียงไม่กี่วินาที แต่การถ่ายทำใช้เวลาทั้งวัน และคาเนโกะกล่าวว่าเขาลำบากมากในการพยุงตัวเอง[ 50 ]ฉากที่โยชิโตะและอากิบะอยู่บนเรือหลังจากหลบหนีนั้นถ่ายทำนอกชายฝั่งอิซุ [ 152 ]

เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม มีการถ่ายทำฉากประกอบที่ Roppongi Hills [ 155 ]

ภาพการบินของ P-3C มาจาก " Godzilla vs. Destoroyah " (1995) ภาพกองเรือกองกำลังป้องกันตนเองทางทะเลของญี่ปุ่นยิงมาจาก " Godzilla vs. Biollante " (1989) นักบินเฮลิคอปเตอร์ที่บินอยู่เหนือเขตพัฒนาชินางาวะเป็นเวอร์ชันกลับด้านของฉากหมู่บ้านโทไกจาก " Godzilla 2000 Millennium " (1999) และลูกเรือของรถถัง Type 90 ที่โจมตีก็อตซิลลาที่ท่าเรือชินางาวะถูก นำ มาใช้ซ้ำจากฉากการต่อสู้ที่ทาเทยามะใน "Godzilla vs. Mechagodzilla" [ 156 ]

เทคนิคพิเศษ

แก้ไข

เอฟเฟ็กต์พิเศษได้รับการดูแลโดยEiichi Asada เป็นครั้งแรก [ 19 ] [ 51 ] Tomiyama ชื่นชม Asada โดยกล่าวว่าเขาเช่นเดียวกับAkio Nakano สามารถสร้างภาพที่ทรงพลังได้ และนี่เป็นองค์ประกอบที่ต้องการในภาพยนตร์ Godzilla เรื่องล่าสุด [ 141 ] Asada กล่าวว่าใน Godzilla vs. Megalon (1973) ซึ่งเป็นครั้งแรกที่เขาทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยผู้กำกับ มีผู้กำกับเอฟเฟ็กต์พิเศษ แต่ทีมงานด้านเทคนิคยังคงเหมือนเดิม ดังนั้นการถ่ายทำจึงดำเนินไปอย่างราบรื่นและต่อเนื่อง และในซีรีส์ Millennium ตั้งแต่ภาพยนตร์เรื่องรองสุดท้าย เขาตระหนักถึงการมีผู้กำกับให้น้อยที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ และในภาพยนตร์เรื่องนี้เขามุ่งเน้นไปที่การถ่ายทอดความคิดของ Tezuka ออกมาเป็นภาพ[ 87 ] Akira Kato ผู้ช่วยผู้กำกับเอฟเฟ็กต์พิเศษยังกล่าวอีกว่าการปรึกษาหารืออย่างใกล้ชิดกับ Tezuka ในภาพยนตร์เรื่องนี้ให้ผลลัพธ์ที่ดี [ 83 ]

ในภาพยนตร์เรื่องนี้ เนื่องจากเป็นการยากที่จะสร้างภาพมอธราขึ้นมาได้ ผู้สร้างภาพยนตร์จึงพยายามถ่ายทอดภาพของเธอให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้โดยการถ่ายภาพอุปกรณ์ประกอบฉากโดยไม่ใช้การตัดต่อภาพ[ 157 ] [ 73 ]นอกจากนี้ เนื่องจากเป็นการยากที่จะถ่ายทอดบรรยากาศและองค์ประกอบอื่นๆ ในฉากกลางวัน ภาพยนตร์จึงประกอบด้วยฉากกลางคืนเป็นหลัก[ 87 ]เคนิชิ เอะงุจิผู้รับผิดชอบด้านการถ่ายทำภาพยนตร์ เล่าว่า ในขณะที่การตัดต่อภาพต้องมีการกำหนดการเคลื่อนไหวทั้งหมดไว้ล่วงหน้า การถ่ายทำแบบเทคเดียวกลับมีแง่มุมที่คาดเดา ไม่ ได้และน่าสนใจ[ 157 ]

งานศิลปะเทคนิคพิเศษหลายชิ้นนำกลับมาใช้ใหม่จากภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้า เช่น ฉากท่าเรือคิริว และโมเดลจำลองของชิราซากิและปืนใหญ่มาเซอร์[แหล่งที่มา 89 ]โทชิโอ มิอิเกะผู้กำกับศิลป์เทคนิคพิเศษกล่าวว่า เขาตั้งใจที่จะนำวัสดุจากภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้ากลับมาใช้ใหม่ตั้งแต่ขั้นตอนการวางแผน และนั่นช่วยประหยัดงบประมาณได้[ 85 ] เนื่องจากตัวเอกเป็นช่างเครื่อง จึงมีหุ่นช่างเครื่องจำนวนมากอยู่ในฉากท่าเรือ[ 144 ]

การถ่ายทำเทคนิคพิเศษเกิดขึ้นระหว่างวันที่ 9 มิถุนายน ถึง 18 สิงหาคม พ.ศ. 2546 [ 148 ] [ หมายเหตุ 12 ]

ในส่วนของเทคนิคพิเศษ การทำลาย หอคอยโตเกียวและอาคารรัฐสภาแห่งชาติถูกเตรียมไว้เป็นไฮไลท์สำคัญ[แหล่งที่มา 90 ] การเลือกหอคอยโตเกียว เป็นไปตามแบบของม็อธรา และอาคารรัฐสภาแห่งชาติเป็นไปตามแบบของภาพยนตร์ก็อตซิลลา ปี 1954 [ 22 ] [ 25 ]นี่เป็นครั้งแรกที่ก็อตซิลลาทำลายหอคอยโตเกียว[แหล่งที่มา 91 ] [หมายเหตุ 13 ]และตามที่โทมิยามะกล่าวไว้ว่า มันถูกเลือกเพราะ "อาคารรัฐสภาแห่งชาติและหอคอยโตเกียว ซึ่งเป็นอาคารที่เป็นตัวแทนของญี่ปุ่น เหมาะที่จะถูกทำลายตามเป้าหมายของก็อตซิลลา" [ 20 ]โยโกทานิ ผู้เขียนบทภาพยนตร์ยังกล่าวอีกว่า เขารู้สึกว่าภาพยนตร์สัตว์ประหลาดควรมีฉากอยู่ในโตเกียวและเกี่ยวข้องกับการทำลายอาคาร และเนื่องจากไม่มีแลนด์มาร์คที่โดดเด่นในภาพยนตร์เรื่องก่อนๆ เขาจึงต้องการทำลายอาคารจริง[ 48 ]แบบจำลองขนาดเล็กเหล่านี้ไม่ได้มีมาตราส่วน 1/25 ตามปกติ แต่หอคอยโตเกียวถูกสร้างขึ้นในมาตราส่วน 1/70 และอาคารรัฐสภาแห่งชาติในมาตราส่วน 1/40 [แหล่งที่มา 92 ]ในบรรดาแบบจำลองเหล่านี้ หอคอยโตเกียว เรื่อง Gamera: Guardian of the Universeสร้างขึ้นจากแบบพิมพ์เขียวที่ใช้ใน[ 163 ]เอะงุจิกล่าวว่าการเปลี่ยนแปลงมาตราส่วนอย่างมากทำให้ดูมีประสิทธิภาพในภาพมุมกว้าง[ 157 ]ฉากสำหรับอาคารรัฐสภาแห่งชาติสร้างขึ้นจากฉากในภาพยนตร์เรื่องGodzilla vs. Mothra [ 76 ]วิศวกรเทคนิคพิเศษ อาซาดะ ยังได้ไปที่อาคารรัฐสภาแห่งชาติเพื่อสำรวจสถานที่ด้วย[ 164 ]นักเชิดหุ่น นารุมิ ซาโตชิ กล่าวว่าแบบจำลองขนาดเล็กเหล่านี้ถูกสั่งทำภายใต้เงื่อนไขที่ไม่สมเหตุสมผล และเป็นไปไม่ได้ที่จะสร้างแบบจำลองเดียวกันอีกครั้ง และเขารู้สึกว่ามันได้กลายเป็นฉากที่จะถูกจารึกไว้ในประวัติศาสตร์[ 165 ]แบบจำลองสำหรับหอคอยโตเกียวทำจากเหล็ก[ 29 ] อย่างไรก็ตาม ดาดฟ้าชมวิวถูกแทนที่ด้วยดาดฟ้าที่ทำจากไม้บัลซาสำหรับฉากระเบิด[ 160 ]ฉากหอคอยระเบิดถูกถ่ายทำสี่ครั้ง โดยใช้สถานที่และมุมกล้องที่แตกต่างกัน[ ]154 [ 160 ] [ 153 ]มีการพิจารณาวิธีการพังทลายหลายวิธีไว้ล่วงหน้า และวิธีสุดท้ายคือการตัดสายเปียโนระหว่างการระเบิดและปล่อยให้มันตกลงมาอย่างอิสระ[ 165 ]ตามที่โปรดิวเซอร์ด้านวิชวลเอฟเฟกต์ โทชิฮิโร โอกาวะ กล่าว มีการสอบถามเกี่ยวกับการสร้างหอคอยโตเกียวโดยใช้ CGI ด้วย และเขากล่าวว่าถึงแม้จะสามารถทำลายโครงสร้างได้ แต่มันก็จะไม่ส่งผลกระทบเหมือนกับผลลัพธ์สุดท้าย [ 166 ]

เนื่องจากไม่สามารถสร้างฉากจำลองขนาดเล็กทั่วทั้งสตูดิโอได้เหมือนในอดีต ภาพยนตร์จึงใช้วิธีการค่อยๆ ลดขนาดของฉากจำลองลงเพื่อสร้างความกว้างและความลึกในแนวตั้งในแต่ละช็อต[ 87 ]วิธีนี้ทำให้สามารถถ่ายภาพมุมกว้างได้ ซึ่งในขณะนั้นเทคนิคพิเศษเริ่มไม่ค่อยเป็นที่นิยมแล้ว แต่ Asada เล่าว่ามันเป็นเรื่องยากเพราะพวกเขาไม่สามารถ แพนกล้องได้และต้องเปลี่ยนการตั้งค่าสำหรับแต่ละช็อต[ 87 ]ในทางกลับกัน ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังใช้การเคลื่อนไหวในแนวนอนบนรางอย่างกว้างขวางเพื่อใช้ประโยชน์จาก หน้าจอ Cinemascope ได้อย่าง มี ประสิทธิภาพ [ 87 ]

ในฉาก ต่อสู้ทางอากาศระหว่างมอธราและเครื่องบิน F-15 เมฆถูกสร้างขึ้นโดยใช้ CGI แทนที่จะใช้สำลีหรือน้ำแข็งแห้งแบบดั้งเดิมเพื่อให้รู้สึกถึงความเร็ว[ 87 ]ผลงานฉบับสมบูรณ์ระบุว่าเครื่องบิน F-15 เมฆ และขีปนาวุธทั้งหมดถูกสร้างขึ้นโดยใช้ CGI [ 167 ]อย่างไรก็ตาม เอะงุจิให้การว่ามีการใช้โมเดลจำลองด้วย และการผสมผสานระหว่าง CGI กับ CGI ทำให้ยากที่จะแยกแยะความแตกต่างได้[ 157 ]ผลงานฉบับสมบูรณ์ของคิริวมีภาพนิ่งของกระบวนการถ่ายทำโดยใช้โมเดลจำลอง F- 15J [ 144 ]

ในฉากที่ก็อตซิลล่าโจมตีเรือดำน้ำนิวเคลียร์ มีการใช้ควันในการถ่ายทำ[ 157 ]ควันถูกทำให้หนามากจนมองเห็นได้น้อยกว่าหนึ่งเมตรเพื่อสร้างบรรยากาศใต้ทะเลลึกที่สมจริง แต่แสงที่มาจากด้านข้างจะปรากฏเป็นเส้นยาว ทำให้เห็นแหล่งกำเนิดแสง ดังนั้นจึงมีการส่องแสงจากด้านบน [ 157 ]

ฉากหน่วยปืนใหญ่มาเซอร์ที่ประจำการอยู่ตามแนวชายฝั่งเป็นการแสดงความเคารพต่อฉากกองกำลังป้องกันตนเองที่ประจำการอยู่บนท่าเรือในภาพยนตร์ก็อตซิลล่า ฉบับปี 1984 [ 83 ] อาซาดะทำงานในภาพยนตร์ เรื่อง นี้ในฐานะผู้ช่วยผู้กำกับ[ 83 ]

ฉากชินากาวะถูกจัดวางให้อยู่ท่ามกลางการบูรณะหลังการสู้รบในภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้า ดังนั้นจึงมีการสร้างแบบจำลองอาคารที่กำลังก่อสร้างและเครนจำนวนมาก [ 83 ]

ในฉากหิมะ มีการใช้แสงสีม่วง เพื่อ สร้างบรรยากาศที่เหนือจริง[ 83 ]

ดนตรี

แก้ไข

ดนตรีประกอบภาพยนตร์เรื่องนี้ประพันธ์โดยมิชิรุ โอชิมะ อีกครั้ง ซึ่งเป็นผู้ประพันธ์ดนตรีประกอบภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้าด้วย[แหล่งที่มา 93 ]ในภาพยนตร์เรื่อง "Godzilla vs. Megaguirus" ดนตรีถูกกลบด้วยเสียงเอฟเฟ็กต์ ดังนั้นในภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้าจึงใช้วงออร์เคสตราของรัสเซียในการบันทึกเสียง แต่สิ่งนี้ก่อให้เกิดปัญหาเนื่องจากทำให้ยากต่อการปรับสมดุลหลังจากบันทึกเสียง[ 168 ] [ 169 ]สำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้ จำเป็นต้องใช้ดนตรีที่ละเอียดอ่อนกว่าในภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้า ดังนั้นดนตรีจึงถูกบันทึกในประเทศญี่ปุ่น[แหล่งที่มา 94 ]การแสดงเป็นการแสดงของวง New Japan Philharmonic Orchestra [แหล่งที่มา 95 ]วงดนตรีมีเครื่องสายจำนวนน้อยกว่าในภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้า[ 172 ]แต่โอชิมะระบุว่านี่คือจำนวนคนสูงสุดที่สามารถรองรับได้ในสตูดิโอของญี่ปุ่น[ 168 ] [หมายเหตุ 14 ]

ในภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้านี้ เพลงในฉากเปิดถูกบดบังด้วยเสียงฝนและฟังไม่ชัด ดังนั้นโอชิมะจึงขอให้เทซึกะอย่าให้มีฝนตกในตอนต้น [ 171 ]

ในงานนี้ เนื่องจากจำนวนตัวละครเพิ่มขึ้น มอธรา (ตัวเต็มวัยและตัวอ่อน) และโชบิจินจึงมีทำนองเดียวกัน[ 169 ] [ 170 ]ทำนองนี้รวมเอาทำนองจาก มอธราของ ยูจิ โคเซกิ[ 169 ] [ 170 ] การเรียบเรียง " เพลงของมอธรา " ใช้เควน่า เพื่อสื่อ ถึง ภาพลักษณ์พื้นบ้าน[ 169 ]

เพลงประกอบของทั้งก็อตซิลล่าและเมคาก็อตซิลล่าถูกนำมาใช้ซ้ำจากภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้า แต่การปรากฏตัวเดี่ยวของก็อตซิลล่ามีจำกัด ส่งผลให้เวลาดนตรีของเพลงสั้นลง[ 169 ]โอชิมะกล่าวว่าเขาถือว่าเมคาก็อตซิลล่าเป็นตัวละครหลักในภาพยนตร์เรื่องนี้ และเขามีความผูกพันกับมันอย่างมาก ถึงขนาดใช้เพลงประกอบของมันในฉากไคลแม็กซ์[ 169 ] เครดิตท้ายเรื่อง มีเพลงไว้อาลัยเพื่อเป็นการบ่งบอกถึงจุดเปลี่ยนในเรื่องราวของก็อตซิลล่า[ แหล่งที่มา 96 ]

การผลิต

แก้ไข

เพื่อสร้างภาพยนตร์เพื่อเฉลิมฉลองครบรอบ 50 ปีของการกำเนิดของก็อตซิลลา โครงการที่เป็นรูปธรรมหลายโครงการได้รับการพัฒนาขึ้นตั้งแต่ปี 2546 [ 159 ] โดยได้รับความช่วยเหลือจากนักเขียนนวนิยายและศิลปินมังงะที่มีชื่อเสียง [ 160 ]อย่างไรก็ตาม พวกเขาสรุปว่าภาพยนตร์ก็อตซิลลาเรื่องใหม่ที่แท้จริง ภาพยนตร์ก็อตซิลลาที่ไม่มีใครเคยเห็นมาก่อนนั้น ไม่สามารถสร้างได้ด้วยเทคโนโลยีในขณะนั้น[ 159 ]ด้วยเหตุนี้ พวกเขาจึงตัดสินใจสร้าง "ภาพยนตร์ก็อตซิลลา" ที่ดีที่สุด ซึ่งจะทำหน้าที่เป็นจุดสูงสุดของซีรีส์ โดยใช้เงื่อนไขที่ดีที่สุดที่มีอยู่ในขณะนั้น และนำซีรีส์ก็อตซิลลาไปสู่จุดจบ [ 161 ] [ 13 ]

โปรดิวเซอร์โชโกะ โทมิยามะกล่าวว่าธีมของภาพยนตร์เรื่องนี้คือ "ความรักที่มีต่อก็อตซิลลา" และ "ความรักที่มีต่อสัตว์ประหลาด" [ 159 ]โทมิยามะต้องการนำความสนุกสนานของภาพยนตร์เทคนิคพิเศษของโตโฮที่เขาดูในวัยเด็กมาใช้ และได้นำภาพจากภาพยนตร์ต่างๆ เช่น " คิงคองปะทะก็อตซิลลา " และ " การรุกรานของสัตว์ประหลาดอวกาศ " มาใช้ [ 42 ]

โทมิยามะไม่ได้หมายความว่าเขาจะไม่สร้างภาพยนตร์ก็อตซิลล่าอีกต่อไป แต่หมายความว่า "นี่คือภาคสุดท้ายของซีรีส์ปัจจุบัน (ซีรีส์มิลเลนเนียม)" และแสดงความหวังที่จะได้เห็นการฟื้นคืนชีพโดยผู้สร้างในยุคใหม่ [ 42 ]

การตั้งค่า

แก้ไข

ในการสร้างภาพยนตร์เรื่องนี้ ซึ่งถูกขนานนามว่าเป็นภาคสุดท้าย โทมิยามะต้องการสร้างภาพยนตร์เรื่องนี้ให้เป็นภาพยนตร์ที่ "ไม่สามารถสร้างให้ดีไปกว่า 'ก็อตซิลลา' เรื่องนี้ได้" [ 161 ]และขอให้ริวเฮ คิตามูระ ซึ่งกำกับ ภาพยนตร์สัตว์ประหลาดเป็นครั้งแรก มาเป็นผู้กำกับในฐานะ "ผู้สร้างรุ่นใหม่ที่ไม่มีปมด้อยเกี่ยวกับภาพยนตร์อเมริกัน" [ 42 ] [ 162 ]นอกจากนี้ สมาชิกใหม่ เช่น คัตสึยะ เทราดะยาสุชิ นิราซาวะโยจิ ชินคาวะคีธ เอเมอร์สันและไคล์ คูเปอร์ก็ได้เข้าร่วมทีม และภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกสร้างขึ้นในระดับที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของภาพยนตร์ก็อตซิลลาในขณะนั้น ด้วยงบประมาณการผลิต 2 พันล้านเยน ระยะเวลาการผลิต 100 วัน และระบบสี่หน่วย (หน่วยหลัก หน่วยเอฟเฟกต์พิเศษ A หน่วยเอฟเฟกต์พิเศษ B และหน่วยต่างประเทศ) เป็นครั้งแรกสำหรับการถ่ายทำ[ แหล่ง ที่มา 97 ]โทมิยามะกล่าวถึงคิตามูระว่าเป็น "บุคคลที่สร้างภาพยนตร์ด้วยจิตวิญญาณแห่งความท้าทายที่ทำให้สิ่งที่เป็นไปไม่ได้เป็นไปได้" และกล่าวว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จในสิ่งที่ดูเหมือนเป็นไปไม่ได้ด้วยความมุ่งมั่นของคิตามูระ[ 42 ]เอฟเฟ็กต์พิเศษได้รับการดูแลโดยอีจิ อาซาดะ ซึ่งเคยทำงานในภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้า นี้ ด้วย [ 21 ]

คิตามูระได้อธิบายว่าภาพยนตร์ก็อตซิลล่าล่าสุดนั้นอนุรักษ์นิยมเกินไป และตั้งเป้าที่จะแหวกแนวออกไปและสร้างก็อตซิลล่าที่เรียบง่าย ทรงพลัง และเท่ ที่ผู้ชมอยากเห็น [ 163 ]

ผู้สร้างชั้นนำที่ทำงานอยู่ในโลกของภาพประกอบ เกม และการสร้างแบบจำลองสามมิติ เช่น ชินคาวะ เทราดะ และนิราซาวะ รับผิดชอบการออกแบบสัตว์ประหลาด หุ่นยนต์ และเครื่องแต่งกาย เช่นเดียวกับชินจิ นิชิกาวะผู้ซึ่งรับผิดชอบงานออกแบบสำหรับซีรีส์เอฟเฟกต์พิเศษของโตโฮมาตั้งแต่ "ก็อด ซิลล่า ปะทะ ไบโอแลนเต้ " รับผิดชอบการออกแบบสัตว์ประหลาด เช่น โรดัน และแองกิรัส[ 12 ] [ 16 ]ตามคำกล่าวของนิชิกาวะ เดิมทีเขาไม่ได้มีกำหนดการเข้าร่วม แต่ถูกขอให้เข้าร่วมเนื่องจากเวลา ปริมาณงานที่เกี่ยวข้อง และความจำเป็นในการประสานงานกับฝ่ายสร้างแบบจำลอง[ 164 ]นิชิกาวะยังทำงานเกี่ยวกับสตอรี่บอร์ดเอฟเฟกต์พิเศษ และถึงแม้ว่าฝ่ายของคิตามูระจะเตรียมสตอรี่บอร์ดภาพไว้แล้ว แต่ก็ไม่เหมาะสมสำหรับการถ่ายทำ ดังนั้นนิชิกาวะจึงวาดใหม่[ 164 ]มีเพียงการต่อสู้กับเอบิราห์เท่านั้นที่มีตัวละครมนุษย์ ดังนั้นมิชิฮิโร ทาเคดะ ผู้ประสานงานด้านการแสดง จึงรับผิดชอบสตอรี่บอร์ด [ 164 ]

ผู้กำกับคิตามูระเองได้มอบดนตรีให้กับคีธ เอเมอร์สัน ผู้ซึ่งเคยทำงานในภาพยนตร์เช่น " เก็นมะ ไทเซ็น " [แหล่งที่มา 98 ]ลำดับไตเติ้ลหลักสร้างโดยไคล์ คูเปอร์ซึ่งเป็นที่รู้จักจากผลงานในภาพยนตร์เช่น " สไปเดอร์แมน " และ " มิชชั่น อิมพอสซิเบิล " [ 12 ] [ 16 ]

การคัดเลือก

แก้ไข

มาซาฮิโระ มัตสึโอกะ ได้ รับบทนำหลังจากที่โชโกะ โทมิยามะ ได้เห็นมัตสึโอกะในการแสดงละครเวทีเรื่อง "ซูซาโนโอ: เรื่องราวของดาบแห่งเทพเจ้า" และประทับใจในเสน่ห์และทักษะการแสดงแอ็คชั่นของเขา และคิดที่จะร่วมงานกับเขาในภาพยนตร์แอ็คชั่นสักวันหนึ่ง [ 42 ]

นางเอกเรย์ คิคุคาวะได้รับการคัดเลือกตามคำขอของคิตามูระ [ 42 ]

บทบาทของ Douglas Gordon ตกเป็นของDon Frye นักศิลปะการต่อสู้แบบผสมผสาน [ 163 ]ในตอนแรกSonny Chiba , Mark Coleman , Christopher LambertและJean Renoก็ได้รับการพิจารณาสำหรับบทบาทนี้เช่นกัน [ 64 ]

Maki Mizunoผู้รับบท Anna Ozaki เป็น ผู้เข้าแข่งขัน Toho Cinderella เพียงคนเดียว ที่ยังไม่เคยปรากฏตัวในภาพยนตร์ Godzilla ดังนั้นเธอจึงถาม Toyama อย่างติดตลกเกี่ยวกับเรื่องนี้ในงานเลี้ยงส่งท้ายปีเมื่อปีที่แล้ว และนั่นเป็นตอนที่เธอได้รับข้อเสนอให้ร่วมแสดงในภาพยนตร์เรื่องนี้ [ 66 ]

อากิระ ทาคาราดะคุมิ มิซูโนะและเคนจิ ซาฮาระซึ่งเป็นนักแสดงประจำในภาพยนตร์เทคนิคพิเศษของโตโฮในช่วงยุคโชวะได้รับการร้องขอให้มาปรากฏตัวในภาพยนตร์เรื่องนี้โดยโทยามะ และบทภาพยนตร์ก็ถูกเขียนขึ้นโดยเฉพาะสำหรับพวกเขา [ 42 ]

ชิโร ซาโนะผู้ซึ่งปรากฏตัวใน "Godzilla 2000 Millennium" และ "Godzilla, Mothra and King Ghidorah: Giant Monsters All-Out Attack" มีความผูกพันอย่างมากกับซีรีส์ Godzilla และก่อนหน้านี้เคยปฏิเสธที่จะรับบทที่ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องราวหลัก อย่างไรก็ตาม เขาบอกว่าเขายอมรับข้อเสนอสำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้เพราะเขาคิดว่าเป็นบทบาทที่สำคัญ แม้จะเป็นเพียงฉากเดียวที่เขาโจมตีทาคาราดะ ซึ่งเป็นนักแสดงนำในภาพยนตร์เรื่อง "Godzilla" ภาคแรกด้วย [ 167 ]

สคริปต์

แก้ไข

บทภาพยนตร์ได้รับเครดิตจากWataru Mimura และ Isao Kiriyama [ 21 ]

ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2546 มิมูระได้รับคำขอจากโทมิยามะให้เขียนเรื่องราวโดยอิงจากโครงเรื่องของภาพยนตร์ Godzilla ครบรอบ 50 ปี[ 58 ]ณ จุดนี้ โครงเรื่องของโทมิยามะมีโครงสร้างพื้นฐานของภาพยนตร์แล้ว ซึ่งรวมถึงสัตว์ประหลาดที่ปรากฏตัวทั่วโลกและการรุกรานโลกโดยชาวซีเลียน[ 58 ]ในช่วงฤดูร้อนของปีเดียวกันนั้น มิมูระได้เขียนบทภาพยนตร์เสร็จสมบูรณ์ ซึ่งรวมถึงการปรากฏตัวของโกเท็นโกะด้วย [ 58 ]

ในเดือนตุลาคมของปีเดียวกันนั้น คิตามูระได้เข้าร่วมโครงการและบทภาพยนตร์ได้รับการแก้ไข แต่มิมูระกล่าวว่าเขาไม่สามารถตอบสนองความต้องการของคิตามูระได้ ดังนั้นคิริยามะซึ่งเคยทำงานในภาพยนตร์หลายเรื่องของคิตามูระจึงถูกดึงเข้ามาเพื่อช่วยพวกเขาหาจุดร่วมกัน[ 58 ]มิมูระกล่าวว่าเขามอบทุกอย่างให้คิริยามะเมื่อเขาเข้าร่วมโครงการ และเขารู้สึกพึงพอใจมากกับบทภาพยนตร์ที่เสร็จสมบูรณ์ ซึ่งเขารู้สึกว่าได้รับการเรียบเรียงในสไตล์ของคิตามูระ[ 58 ]คิริยามะกล่าวว่าเขาแทบไม่ได้เปลี่ยนแปลงโครงสร้างของบทภาพยนตร์จากสิ่งที่มิมูระเขียนไว้เลย และเขาได้เพิ่มองค์ประกอบที่เร้าใจและสนุกสนานอันเป็นเอกลักษณ์ของคิตามูระเข้าไป [ 49 ]

คิริยามะเสนอให้กำจัดพวกกลายพันธุ์ออกไปเพราะจะทำให้มีการต่อสู้ที่เกี่ยวข้องกับมนุษย์มากเกินไป แต่พวกเขายังคงอยู่ตามคำขอของโทมิยามะและผู้บริหารโทโฮคนอื่นๆ[ 49 ] ฉากแอ็ค ชั่ นมอเตอร์ไซค์ถูกเพิ่มเข้ามาตามคำขอของทีมสตันท์[ 49 ]

คาซูนาริ ยามานากะ โปรดิวเซอร์ของ" Godzilla x Mothra x Mechagodzilla: Tokyo SOS " และ มาซาฮิโร โยโกทานิ ผู้เขียนบทภาพยนตร์ ได้ส่งโครงเรื่องสำหรับภาพยนตร์ก็อตซิลลาเรื่องต่อไปด้วย ตามที่โยโกทานิกล่าว โครงเรื่องนี้ซึ่งไม่เคยถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์นั้น เป็น "เรื่องราวของก็อตซิลลาปะทะมนุษย์ กลับไปสู่จุดเริ่มต้น โดยมีเพียงก็อตซิลลาเท่านั้นที่ปรากฏตัว [ 168 ]

ภาพถ่าย

แก้ไข

ในแง่ของภาพ โทนสีจะเปลี่ยนไปในแต่ละฉาก และการออกแบบสีทำให้ผู้ชมสามารถมองเห็นการเปลี่ยนผ่านระหว่างฉากได้อย่างชัดเจน [ 162 ]

ในภาพยนตร์เรื่องนี้ ด้วยสมมติฐานที่ว่าสัตว์ประหลาดปรากฏตัวไปทั่วโลก จึงมีการถ่ายทำในต่างประเทศอย่างกว้างขวางในเซี่ยงไฮ้ นิวยอร์ก ซิดนีย์ ปารีส และสถานที่อื่นๆ[ 12 ] การถ่ายทำ เริ่มต้นเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม 2547 ในซิดนีย์[ 169 ]ในซิดนีย์ ฉากที่ผู้คนตกใจกับการปรากฏตัวของสัตว์ประหลาดถูกถ่ายทำโดยใช้นักแสดงท้องถิ่น และในเซี่ยงไฮ้ การถ่ายทำเกิดขึ้นบนฉากเปิดที่ใหญ่ที่สุดในโลก ในทั้งสองกรณี มีตัวประกอบท้องถิ่นจำนวนมากปรากฏตัว ทำให้ฉากฝูงชนที่ตื่นตระหนกดูสมจริงกว่าการถ่ายทำตามท้องถนนในเมือง[ 12 ]ใน "เวอร์ชันภาษาจีน" ซึ่งสร้างขึ้นโดยมีเจตนาที่จะส่งออกภาพยนตร์ มีฉากหอคอยเซี่ยงไฮ้ถูกทำลาย แต่เนื่องจากคาดการณ์ถึงปฏิกิริยาเชิงลบจากฝ่ายจีน ฉากนี้จึงถูกตัดออก แต่ไม่มีบันทึกว่ามีการใช้ฉากนี้ [ 16 ]

หุ่นจำลองเหล่านี้ได้รับการปรับปรุงให้ดียิ่งขึ้นด้วยการมีส่วนร่วมของทีมงานเทคนิคพิเศษ รวมถึงผู้อำนวยการฝ่ายศิลป์เทคนิคพิเศษ โทชิโอ มิอิเกะ ในการถ่ายทำนอกสถานที่ ทำให้พวกเขาได้เห็นสถานที่จริงและเพิ่มความสมจริง ตึกระฟ้าของนิวยอร์กและโรงโอเปราซิดนีย์ได้รับการสร้างขึ้นใหม่อย่างพิถีพิถัน ให้ความรู้สึกสมจริงที่ไม่สามารถหาได้จากภาพถ่ายเพียงอย่างเดียว[ 12 ] [ 170 ]ผู้อำนวยการฝ่ายเทคนิคพิเศษเอจิ อาซาดะกล่าวว่าฉากสำหรับแอนตาร์กติกาและซากปรักหักพังของโตเกียวนั้นค่อนข้างหดหู่ ดังนั้นเซี่ยงไฮ้จึงเป็นจุดเด่นของฉากจำลอง [ 47 ]

ทีมงานหลักเริ่มถ่ายทำเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน[ 115 ]และถ่ายทำเสร็จสิ้นเมื่อวันที่ 15 กันยายน[ 171 ]ทีมงานเทคนิคพิเศษเริ่มถ่ายทำเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน[ 172 ] และถ่ายทำเสร็จสิ้นเมื่อวัน ที่ 10 กันยายน[ 173 ]

เนื่องจากข้อจำกัดด้านตารางเวลา จึงมีการจัดตั้งทีมแยกต่างหาก (ทีม B) ขึ้นภายในหน่วยเทคนิคพิเศษก่อนเริ่มถ่ายทำ[ 174 ]มาซาฮิโกะ ชิไรชิซึ่งทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยนักเชิดหุ่นในทีม B คาดการณ์ว่า แม้ว่าจะมีการจัดตั้งทีมแยกต่างหากขึ้นบ่อยครั้งในระหว่างการถ่ายทำในงานสร้างก่อนหน้านี้ แต่นี่เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ " Undersea Battleship " (1963) ที่การผลิตดำเนินไปพร้อมกัน ตั้งแต่เริ่มต้น [ 174 ]ทีม B ประกอบด้วยเจ้าหน้าที่หลายคนที่เคยทำงานในซีรีส์ VS มาก่อน [ 174 ]

สะพานอิวะในมานาซูรุ ที่ซึ่งคามะคุระปรากฏตัวเป็นฉากเปิดที่มีหุ่นจำลองปูนปลาสเตอร์[ 48 ] ฉากโอกินาวา ที่ซึ่งกษัตริย์ซีซาร์ปรากฏตัว เป็นฉากที่ปรับปรุงใหม่จากฉากโรงงานอุตสาหกรรมที่ซึ่งเอบิ ระ ปรากฏตัว[ 48 ]

สระว่ายน้ำโตโฮแกรนด์พูล ซึ่งถูกใช้ถ่ายทำฉากทะเลและฉากจบในภาพยนตร์ก็อตซิลลามานานหลายปี มีกำหนดจะถูกรื้อถอนหลังจากถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องนี้เสร็จสิ้น เนื่องจากมีอายุมากแล้ว และฉากที่ก็อตซิลลาและมินิลลากลับลงทะเลในเครดิตท้ายเรื่องเป็นฉากสุดท้ายที่ถ่ายทำที่นั่น[ 175 ]ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายที่ถ่ายทำที่สระว่ายน้ำโตโฮแกรนด์พูล[ แหล่งที่มา 99 ]

เนื่องจาก Toho เพียงแห่งเดียวไม่สามารถจัดหาพื้นที่ได้เพียงพอ จึง มีการถ่ายทำฉากภายในของ UFO ที่ Toeiและ ที่ Nikkatsu ซึ่งตั้งอยู่ที่ Infant Island [ 86 ]ตามที่ Miike กล่าว มีบางช่วงที่พวกเขาทำงานพร้อมกันถึงหกสถานที่ และเขากล่าวว่าเป็นช่วงเวลาที่ยุ่งที่สุดช่วงหนึ่งในรอบหลายปีที่ผ่านมา [ 170 ]

การกระทำ

แก้ไข

ในภาพยนตร์เรื่องนี้ ภายใต้การกำกับของคิตามูระ เอฟเฟกต์พิเศษมีจุดประสงค์เพื่อนำเสนอในรูปแบบใหม่โดยใช้เทคนิคเอฟเฟกต์พิเศษที่ได้รับการพัฒนามาจนถึงจุดนั้น โดยไม่ใช้ CG มากนัก และเน้นการต่อสู้ระยะประชิดที่รวดเร็วระหว่างสัตว์ประหลาด[ 163 ]อาซาดะกล่าวว่าเขาไม่ได้ปฏิเสธ CG แต่ต้องการให้เน้นการแสดงออกในจุดที่อนาล็อกและดิจิทัลสามารถมีประสิทธิภาพมากที่สุด[ 47 ]ลักษณะเด่นอีกประการหนึ่งคือการรวมเอาการแสดงออกที่เหมือนมนุษย์เข้ามา เช่น การต่อสู้แบบฟุตบอล [ 164 ]

ในโกเบและโยโกฮามา ฉากแอ็คชั่นมอเตอร์ไซค์ถูกถ่ายทำบนถนนสาธารณะที่สามารถปิดกั้นได้ โดยใช้อุปกรณ์แอ็คชั่นและเครนขนาดใหญ่ที่พัฒนาขึ้นมาโดยเฉพาะสำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้[ 12 ]นอกจากนี้ การต่อสู้แบบประชิดตัวระหว่างกองกำลังกลายพันธุ์และเอบิระห์ถูกถ่ายทำที่โรงงานปูนซีเมนต์ซูมิโตโมะโอซาก้าเดิมในเมืองอิวากิ จังหวัดฟุกุชิมะ โดยใช้วัตถุระเบิดจำนวนมาก[ 12 ]มาซาฮิโระ มัตสึโอกะ ผู้รับบทโอซากิ และคาเนะ โคซูกิ ผู้รับบทคาซามะ แสดงบทพูดของตนเองโดยไม่ใช้สตันท์ดับเบิล [ 73 ]

ในการต่อสู้กับสัตว์ประหลาด คิตามูระได้นำเสนอแนวคิด "วาเล ทูโด" ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการต่อสู้ระยะประชิดที่รวดเร็วและเข้มข้น[ 12 ]ผู้กำกับคิตามูระได้นำเสนอสตอรี่บอร์ดภาพตั้งแต่ช่วงแรกของการเตรียมการ และการแก้ไขชุดก็อิงตามภาพเหล่านั้น[ 12 ]ชุดถูกทำให้เบาลงเพื่อให้เคลื่อนไหวได้ง่ายขึ้น และถูกทำให้พอดีกับนักแสดงที่สวมชุดอย่างแนบสนิท สะท้อนการเคลื่อนไหวของนักแสดงโดยตรง[ 12 ]ด้วยการทำให้ส่วนที่เคลื่อนไหวได้ของขาและด้านข้างมีขนาดใหญ่ขึ้น ทำให้สามารถเคลื่อนไหวได้หลากหลายมากขึ้น ช่วยให้สามารถยกขาขึ้นได้ และสัตว์ประหลาดสามารถอยู่ในท่าขึ้นคร่อมและชกต่อยกันได้ [ 12 ]

รายได้จากการขายตั๋วและบทวิจารณ์

แก้ไข

ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำรายได้ 1.26 พันล้านเยน และมีผู้ชมเพียง 1 ล้านคน ซึ่งต่ำที่สุดเป็นอันดับสามในบรรดาภาพยนตร์ก็อตซิลล่า 28 เรื่องในประวัติศาสตร์[ 21 ] [หมายเหตุ 26 ]ไม่สามารถบรรลุเป้าหมาย "ผู้ชม 100 ล้านคนสำหรับซีรีส์" ได้[ 11 ] [ หมายเหตุ 27 ]

ได้รับรางวัลอันดับ 6 ใน การ ประกวด Bunshun Raspberry Awardsปี 2004

หลังจากภาพยนตร์เรื่องนี้ ซีรีส์ Godzilla ก็หยุดฉายไป 10 ปี จนกระทั่งถึง " GODZILLA " (2014) และหยุดฉายนานที่สุดสำหรับการผลิตในประเทศญี่ปุ่นถึง 12 ปี จนกระทั่งถึง " Shin Godzilla " (2016) [ 10 ]

การออกอากาศทางโทรทัศน์

แก้ไข

เมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2548 ได้มีการออกอากาศฉบับตัดต่อพิเศษชื่อ "Monster King Decisive Battle! The Strongest Cinema Special on Earth" เป็นครั้งแรกทางโทรทัศน์ภาคพื้นดินทางช่อง TV Tokyo โดยมีการเพิ่มข้อความบนหน้าจอให้ตรงกับรูปแบบของชื่อสถานที่เมื่อสัตว์ประหลาดปรากฏตัวครั้งแรก ยกเว้นก็อตซิล ลา [ 25 ]

เมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2559 ได้มีการออกอากาศเป็นตอนสุดท้ายของรายการ "การประลองก็อตซิลล่าระหว่างญี่ปุ่นและสหรัฐอเมริกา!" ทางรายการ " Afternoon Roadshow " (TV Tokyo) เนื่องในโอกาสการฉายภาพยนตร์เรื่อง "Shin Godzilla " [ 25 ]

เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม 2562 ตรงกับการฉายภาพยนตร์เรื่อง " Godzilla: King of the Monsters " ได้มีการออกอากาศครั้งแรกทางช่อง BS (โทรทัศน์ดาวเทียม) ในรายการ " Sunday Road SHOW " ( BS Nippon Television )

นอกประเทศญี่ปุ่น

แก้ไข

ไม่นานก่อนที่ภาพยนตร์จะออกฉายก็อดซิลล่า กลายเป็นตัว ละคร ญี่ปุ่นตัวแรกที่ได้รับการจารึกชื่อไว้ใน ฮอลลีวูดวอล์ คออฟเฟม[แหล่งที่มา 100 ]

แม้ว่าจะไม่ได้ฉายในฐานะภาพยนตร์รับเชิญพิเศษในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโตเกียวประจำปี[หมายเหตุ 28 ] แต่ ซีรีส์นี้ได้ฉายรอบปฐมทัศน์โลกครั้งแรกที่ โรงภาพยนตร์ Grauman 's Chinese Theatre ใน ฮอลลีวูดในเย็นวันที่ 29 พฤศจิกายน 2547 [ แหล่งที่มา 101 ]นอกจากนี้ยังเป็นการฉายรอบปฐมทัศน์โลกครั้งแรกของภาพยนตร์ญี่ปุ่นที่โรงภาพยนตร์ Chinese Theatre อีกด้วย[ 181 ] [ 180 ]

นอกจากนี้ รายละเอียดเกี่ยวกับการแสดงในต่างประเทศมีดังต่อไปนี้:

ฉายในโรงภาพยนตร์

ไต้หวัน: มิถุนายน 2548

ยุโรป ภูมิภาคที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส: สิงหาคม 2548

ยุโรป/ภูมิภาคที่ใช้ภาษาเยอรมัน: พฤษภาคม 2549

วางจำหน่ายดีวีดี

จีน, อินโดนีเซีย: มิถุนายน 2548

สหรัฐอเมริกา: ธันวาคม 2548

ออสเตรเลีย: มีนาคม 2549