ม่อตู
ตั้งแต่แรกเกิดจนถึงการขึ้นครองราชย์
เดิมทีโมดูเป็นรัชทายาทของทูแมนผู้เป็นบิดา ต่อมาทูแมนต้องการปลดโมดูออกจากตำแหน่งและแต่งตั้งบุตรชายของ ภรรยาคนที่สองของเขา คือเลดี้อี เป็น รัชทายาทแทนดังนั้นเขาจึงส่งโมดู ไปที่ เย่ว์จือ เป็น ตัวประกันจากนั้นทูแมนก็โจมตีเย่ว์จือ เมื่อเย่ว์จือวางแผนจะฆ่าโมดู โมดูจึงขโมยม้าชั้นดีของเย่ว์จือและหลบหนีกลับไปยังบ้านเกิดของชาวซยงหนูได้[ 6 ]
เมื่อทูแมนเห็นโมดู บุตรชายคนโตหนีรอดไปได้ ทูแมนจึงเห็นถึงความกล้าหาญของโมดู และแต่งตั้งให้เขาเป็นผู้บัญชาการทหารม้าหนึ่งหมื่นนาย โมดูฝึกฝนทหารของเขาอย่างลับๆ โดยใช้ ลูกธนูส่งเสียง หวีดเพื่อฝึกฝนพวกเขา ไม่ว่าลูกธนูจะชี้ไปทางใด ทหารของเขาก็จะยิงไปในทิศทางนั้น ผู้ที่ไม่เชื่อฟังจะถูกประหารชีวิต เมื่อโมดูออกล่าสัตว์ปีกและพบว่าทหารปฏิเสธที่จะยิงพร้อมกัน เขาก็ประหารชีวิตพวกเขาในทันที ไม่นานหลังจากนั้น เขาก็ยิงม้าตัวโปรดของเขาเองตายด้วยลูกธนูส่งเสียงหวีด ผู้ที่ไม่เชื่อฟังก็ถูกฆ่าเช่นกัน ต่อมา โมดูยิงนางสนมที่เขารักตายด้วยลูกธนูส่งเสียงหวีด ผู้ที่ไม่เชื่อฟังก็ถูกฆ่าเช่นกัน วันหนึ่ง โมดูยิงม้าตัวโปรดของบิดาด้วยลูกธนูส่งเสียงหวีด ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ทหารก็ไม่กล้าขัดคำสั่งของโมดูอีกเลย ในการล่าสัตว์ครั้งหนึ่งกับทูแมน โมดูยิงลูกธนูใส่ทูแมน และทหารของเขาก็ยิงลูกธนูใส่ทูแมนจนตาย จากนั้นโมดุนก็สังหารแม่เลี้ยง น้องชาย และเหล่าเสนาบดีที่ขัดคำสั่งเขาในทันที แล้วยึด ตำแหน่งของ ชานหยู ขึ้นมา แทน
ครอบครองทุ่งหญ้า
หลังจากที่โมดูขึ้นครองราชย์ เขาได้ปรับโครงสร้างการปกครองภายในใหม่ โดยแต่งตั้งหัวหน้าเผ่า 24 คน รวมถึงกษัตริย์ตูฉีซ้ายและขวา (กษัตริย์ผู้ทรงปัญญา) กษัตริย์กูลี่ แม่ทัพใหญ่ ขุนศึก และขุนนางกูดู เขากำหนดภาษีและค่าธรรมเนียม และร่างกฎหมายลงโทษ อำนาจของเขาเพิ่มพูนขึ้นทุกวัน อาณาจักรตงหู ที่ทรงอำนาจซึ่งอยู่ใกล้เคียง ต้องการทดสอบความสามารถของเขา ตงหูจึงตัดสินใจลองใช้การทูตก่อนที่จะใช้กำลัง โดยส่งทูตไปหาโมดูเพื่อเรียกร้อง ม้า ชั้นดีตัวหนึ่ง เหล่าเสนาบดีของโมดูเชื่อว่าม้าชั้นดีนั้นเป็น สมบัติของ เผ่าซยงหนูและไม่สามารถมอบให้ได้ แต่โมดูก็ตกลง ตงหูฉวยโอกาสนี้คิดว่าโมดูกลัวอำนาจของพวกเขา จึงเรียกร้องสนมของโมดูหนึ่งคน เหล่าเสนาบดีของโมดูเชื่ออีกครั้งว่า สนม อันเป็นที่รัก ของฉานหยู ไม่สามารถมอบให้ได้ แต่โมดูก็ตกลงอีกครั้ง เผ่าตงหูยิ่งหยิ่งยโสและไม่เคารพมากขึ้นเรื่อยๆ เรียกร้องดินแดนรกร้างยาวพันไมล์จากเหมาตุนเป็นครั้งที่สาม เหมาตุนปรึกษาเหล่าเสนาบดี และบางคนซึ่งเรียนรู้จากประสบการณ์สองครั้งก่อนก็ตกลงที่จะยกดินแดนให้ อย่างไรก็ตาม เหมาตุนปฏิเสธอย่างโกรธเกรี้ยว ประกาศ “แผ่นดินเป็นรากฐานของรัฐ จะยกให้ไปง่ายๆ ได้อย่างไร!” เขาสั่งประหารเสนาบดีที่ตกลงกวาดล้างพวกพ้อง และรวมอำนาจ จากนั้นเขาก็ขึ้นม้าศึกและยกทัพไปโจมตีเผ่าตงหู เผ่าตงหูไม่ทันตั้งตัว เพิ่งรู้ตัวว่าทำผิดพลาดเมื่อศัตรูอยู่หน้าประตูเมืองแล้ว—มันสายเกินไป เผ่าตงหูจึงถูกทำลายล้าง และผู้คน ปศุสัตว์ และทรัพย์สินอื่นๆ ก็ถูกยึดไปทั้งหมด เหมาตุนฉือได้เปรียบจากชัยชนะ จึงเปิดฉากการรบไปทางทิศตะวันตก ขับไล่เผ่าเย่ว์จือและยึดครองหลัวหลาน อู๋ซุน หูเจี้ย และอาณาจักรใกล้เคียงอีก 26 แห่ง ทางเหนือ เขาพิชิตเผ่าติงหลิงหุนหยู ฉู่เช่ เกอคุน และซินหลี่ ขณะที่ทางใต้ เขาผนวก เผ่า โหลวฟานและไป่หยาง นอกจากนี้ เขายังยึดดินแดนซยงหนูในเหอหนาน (ปัจจุบันคือเขตเหอเถาของมองโกเลียใน) ที่ถูกเมิ่งเทียนแห่งรัฐฉินยึดครองคืนมา และยึดครองบางส่วนของดินแดนฮั่น ตอนเหนือ หลังจากพิชิตดินแดนสำคัญๆ หลายครั้ง เผ่าทางเหนือทั้งหมดก็ยอมจำนนต่อซยงหนู โมดู ชานหยูจึงครอบครองทางเหนือและใต้ของทะเลทรายโกบี มีกองทัพนับแสนนาย และคุกคามที่ราบภาคกลางโดยตรง เขารวมที่ราบสเตปป์มองโกเลีย ในปัจจุบันให้เป็นหนึ่งเดียว และสถาปนาจักรวรรดิซ ยงหนูอันยิ่งใหญ่ อาณาเขตของจักรวรรดิซยงหนูนั้นกว้างใหญ่ไพศาล ขยายไปทางตะวันออกถึงลุ่มแม่น้ำเหลียว ทางตะวันตกถึง เทือกเขาปามีร์ทางใต้ถึงกำแพงเมืองจีนและทางเหนือถึง บริเวณ ทะเลสาบไบคาลนี่เป็นช่วงเวลาที่ทรงอำนาจที่สุดในประวัติศาสตร์ของจักรวรรดิซยงหนู
ลูกศรผิวปาก
ลูกศรหวีดหรือที่รู้จักกันในชื่อลูกศรส่งสัญญาณหรือลูกดอกหวีดเป็นลูกศรชนิดหนึ่งที่ส่งเสียงเมื่อยิง มักใช้ในการออกคำสั่ง คำว่า "ลูกศรหวีด" ยังถูกนำมาใช้ในเชิงเปรียบเทียบเพื่อหมายถึงสงครามอีกด้วย
ประวัติศาสตร์
ลูกศรหวีด (鸣鏝) ได้ชื่อมาจากเสียงที่มันส่งออกมาเมื่อถูกยิง ในหนังสือ * บันทึกของมหา ประวัติศาสตร์ * ในบทเกี่ยวกับชาวซยงหนู ระบุว่า "โมดู ชานหยู ได้ประดิษฐ์ลูกศรหวีดขึ้นมาและฝึกฝนทหารม้าของเขาให้ยิงธนู โดยสั่งว่า 'ใครก็ตามที่ยิงลูกศรหวีดไม่โดนเป้าหมาย จะถูกประหารชีวิต'" นี่หมายความว่าโมดูชานหยูแห่งชาวซยงหนูสั่งให้ทหารของเขายิงลูกศรหวีดไปยังเป้าหมายที่เขากำหนด และอัศวินคนใดที่ทำไม่สำเร็จก็จะถูกฆ่า หลังจากที่ทหารของเขาได้รับการฝึกฝนแล้ว โมดูได้ยิงลูกศรหวีดใส่บิดาของเขาโทวมันชานหยู และทหารม้าก็สังหารเขา ทำให้เกิดเรื่องราว " ลูกศรหวีดสังหารบิดา " ขึ้นมา
ลูกศรหวีดส่วนใหญ่ทำจากเหล็ก กลวงทรงกระบอก เมื่อยิงออกไปอากาศจะถูกฉีดเข้าไปอย่างรวดเร็ว ทำให้เหล็ก ส่งเสียง ความถี่ สูงออก มาได้ ลูกศรเหล่านี้ส่วนใหญ่ใช้เพื่อการสื่อสารหรือการเตือนภัย นอกจากนี้ยังมีลูกศรหวีดที่ทำจากไม้ เช่นลูกศรหวีดของชาวกงบูซึ่งเรียกว่า บิซิว ในภาษาทิเบต เป็นกีฬาพื้นบ้านแบบดั้งเดิมที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวใน เมืองหลินจือเขตปกครองตนเองทิเบตและเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของเขตปกครองตนเองทิเบต ตำนานเล่าว่าในสมัยโบราณ หลังจากที่ทหารกลับมาจากการรบอย่างมีชัยพร้อมกับกษัตริย์กงบู พวกเขาจะเปลี่ยนลูกศรที่ใช้ในการรบเป็น "เนียงเปียน" ดินเหนียวชนิดพิเศษ แล้วจัดการแข่งขันยิงธนู ต่อมา กีฬาชนิดนี้ค่อยๆ พัฒนาเป็นกีฬาพื้นบ้านที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวในพื้นที่กงบู[ 1 ]
กำจัด
"การกวาดล้าง " เป็นคำศัพท์ทางการเมืองที่หมายถึงการกวาดล้างหรือการชำระล้างที่เกี่ยวข้องกับการที่รัฐบาลหรือองค์กรกำจัดบุคคลหรือกลุ่มที่ถือว่าไม่ชอบด้วยกฎหมาย การกวาดล้างอาจเกี่ยวข้องกับการนองเลือดหรืออาจ แก้ไขได้ โดยไม่ใช้ความรุนแรงในอดีต ผู้ที่ถูกกวาดล้างจำนวนมากถูกกักบริเวณในบ้าน จำคุกเนรเทศประหารชีวิตหรือแม้กระทั่งลบประวัติของพวกเขา ในขณะที่บางคนถูกไล่ออกลดตำแหน่ง ปลดออกจากตำแหน่ง หรือถูกริบอำนาจทั้งหมด และบางครั้งก็ได้รับการพิสูจน์ว่าบริสุทธิ์ใน ภายหลัง
