27/03/1992  10/09/1999

27 มีนาคม ค.ศ.1992

เมืองซันมุ จังหวัดชิบะ ภูมิภาคคันโต ประเทศญี่ปุ่น

・เสียงทารกร้องเสียงดัง แม่ของทารกนั้นพูดคำว่า "อาโออิ" ออกมา

(เวลาไม่แน่ชัด แต่ก่อนอาโออิอายุ4ปี)

เด็กหญิงอาโออิพูดกับตัวเองหน้ากระจกเป็นประจำทุกวัน เธอหลงใหลในเซเลอร์มูน และชอบตัวละครสูง ๆ อย่างเซเลอร์จูปิเตอร์

ค.ศ.1996

・อาโออิอายุ4ปี กลุ่มละครเด็กได้ชักชวนอาโออิให้เข้าร่วม เธอตอบตกลง อาโออิได้กลายเป็นนักแสดงเด็กนับตั้งแต่นั้น

ค.ศ.1999

・อาโออิอายุ7ปี เธอได้ปรากฏตัวในหนังฉายโรงและละครโทรทัศน์ และจะเป็นนักแสดงประจำรายการวาไรตี้ของญี่ปุ่นจนกระทั่งเธออายุ10ปีในปีค.ศ.2002

ค.ศ.2003

・อาโออิอายุ11ปีและเรียนอยู่ชั้นป.5 เธอได้พากย์เสียงตัวละครในอนิเมะแทนนักพากย์เสียงเด็กคนเดิมที่ป่วย และเธอเบี่ยงเบนอาชีพของเธอไปยังงานพากย์เสียงนับแต่นั้นมา

ค.ศ.2007

・อาโออิอายุ15ปี เธอได้สังกัดบริษัทตัวแทนนักแสดงแห่งหนึ่ง

・ปีนี้อาโออิได้ดูTransformersภาคแรกของMichael Bayแล้วและกลายเป็นแฟนตัวยงของแฟรนไชส์นี้นับแต่นั้นมา

27 มีนาคม ค.ศ.1992

-ตอนกลางคืน

・สัตว์ประหลาดราเมือกได้แผ่ขยายเส้นใยชอนใชทั่วชั้นดินของหมู่บ้านแห่งหนึ่งในเมืองซันมุ จังหวัดชิบะ ภูมิภาคคันโต ประเทศญี่ปุ่น แล้วสัตว์ประหลาดราเมือกนั้นก็ขยายขนาดขึ้นจนคลุมบ้านของอาโออิทั้งหลัง แล้วมันก็ชอนไชเข้าไปในบ้านจนจับเกาะพ่อแม่ของอาโออิได้แล้วมันก็ใช้เส้นใยดูดกลืนเลือด, น้ำเหลืองของพ่อแม่อาโออิจนหมดตัวตาย อาโออิทารกในตอนนั้น ถูกร่างเงาดำที่สูง180ซม.ในชุดสูทสีดำอุ้มเธอออกมา แล้วบ้านของอาโออิก็ถูกสัตว์ประหลาดราเมือกพังลง จากนั้นบ้านของอาโออิก็ไฟไหม้ ฝั่งบ้านของครอบครัวและญาติที่เหลืออยู่ของอาโออิก็เกิดมีแก๊สมีเทนพุ่งขึ้นมาจากใต้ดินแล้วเกิดระเบิดแล้วก็เกิดไฟไหม้ ครอบครัวและญาติที่เหลือของอาโออิตายทั้งหมด ตอนนี้อาโออิเหลือตัวคนเดียวอย่างแท้จริง

 ・ส่วนร่างลึกลับก็พาอาโออิไปไว้ที่บ้านร้างสองชั้นที่กลางป่าแห่งหนึ่งซึ่งมีอุปกรณ์อำนวยความสะดวกครบครัน

10 กันยายน ค.ศ.1999

・สัตว์ประหลาดพืชไม้เลื้อยขนาด3เมตรที่เถาวัลย์เหมือนหนวดปลาหมึกบุกเข้ามาในบ้านปัจจุบันของอาโออิ แล้วสัตว์ประหลาดพืชไม้เลื้อยนั้นใช้เถาวัลย์หนวดปลาหมึกของมันเลื้อยรัดรอบตัวอาโออิไว้แน่น จากนั้นก็ใช้เถาวัลย์หนวดปลาหมึกนั้นหุ้มร่างอาโออิไว้มิดจนมองไม่เห็น แล้วมันก็กลิ้งออกมาจากบ้าน มันพาเธอไปที่ห้อง ๆ หนึ่ง

・อาโออิตื่นขึ้นมาพบว่าเธอถูกขังไว้ในห้องปิดตายห้องหนึ่งที่สภาพเหมือนกับห้องในตึกร้างแต่ได้รับการดัดแปลงแล้ว แต่มีเครื่องอำนวยความสะดวกทุกอย่างครบครัน ยกเว้นสื่อบันเทิงนอกจากโทรทัศน์เครื่องหนึ่ง

10 กันยายน ค.ศ.2026

・อาโออิถูกขังมา27ปี ปัจจุบันเธออายุ34ปี ประตูห้องขังลับถูกเปิด มีกลุ่มคนลึกลับที่ไม่อาจระบุตัวตนได้ใช้ผ้าปิดตา ใช้เชือกมัดมือ มัดเท้า เอาเทปปิดปากเธอไว้ จากนั้นก็ฉีดยานอนหลับเข้ากระแสเลือดของเธอ

・อาโออิถูกทิ้งกลางป่าแห่งหนึ่ง เทปที่ปากเธอถูกถอด ผ้าปิดตาถูกถอดออก มือ เท้า ถูกถอดเชือกออก แล้วมีเงินพันเยนถูกยัดใส่มือเธอ

・อาโออิตื่นขึ้นมากลางป่าร้าง เธอเดินลงจากป่าบนเขาเข้าเมืองอย่างช้าๆ เธอใช้เงินพันเยนที่มีอยู่ซื้อซูชิหน้าปลาดิบมากินมื้อนึง

・เธอเดินเข้าไปหาเรื่องนักเลงกลุ่มหนึ่งแล้วต่อสู้ชนะได้ แล้วขโมยกระเป๋าเงินของนักเลงทุกคนนั้นมา

・เธอเข้าร้านราเม็งแล้วกินราเม็งชามหนึ่ง จ่ายด้วยเงินที่เธอขโมยมา

・เธอได้เช่าบ้านหลังหนึ่ง

・เธอได้สมัครเป็นนักมวยในค่ายมวยแห่งหนึ่ง

11 กันยายน ค.ศ.2026

・อาโออิขึ้นชกเป็นครั้งแรก เงินที่ได้รับจากอาชีพนักมวยทำให้เธอมีเงินที่เธอต้องการ

・เธอเริ่มตามหาหนังสือและแผนที่เกี่ยวกับบ้านร้างและตึกร้างและป่าร้าง

・เธอใช้เงินส่วนใหญ่ไปกับหนังสือและแผนที่บ้านร้างและตึกร้างและป่าร้าง

14 กันยายน ค.ศ.2026

・เธอพบภาพ ๆ หนึ่งที่ตรงกับความทรงจำของเธอตอนที่เธอถูกทิ้งไปกลางป่าร้างหลังจากถูกขัง27ปี

・เธอไปที่ป่าร้างนั้น มันคือป่าที่เธอถูกทิ้งไว้หลังจากเธอถูกขังมา27ปี เธอออกสำรวจป่าร้างนั้นเผื่อจะพบที่ ๆ ขังเธอไว้ แล้วเธอก็พบอาคารร้างแห่งหนึ่ง

・เธอเข้าไปอาคารร้างหลังนั้น แต่เมื่อเข้าไปในอาคารแล้ว ข้างในอาคารคืออาคารอีกหลังหนึ่ง เมื่อเข้าไปในอาคารซ้อนที่ตั้งอยู่ภายในอาคารแรกแล้ว เธอเปิดห้องทุกห้อง ห้องทุกห้องมีห้องภายในซ้อนอยู่อีกทีหนึ่ง เธอก็เปิดห้องที่ซ้อนอยู่นั้นด้วย แล้วเธอก็พบห้องที่ขังเธอ เธอรวบรวมหลักฐานและเบาะแสทุกอย่างที่จะตามหาคนที่ขังเธอ แล้วเธอก็พบเครื่องดักฟังและกล้องวงจรปิด ส่วนนอกเหนือจากนั้นทั้งในอาคารชั้นในและอาคารชั้นนอกนั้นไม่พบอะไรเลย

・กล้องวงจรปิดนั้นยังมีการ์ดความจำใส่ไว้อยู่

・แล้วก็มีชายจรจัดคนหนึ่งเดินเข้ามาหาอาโออิ เขายื่นโทรศัพท์มือถือเครื่องหนึ่งให้เธอ

"เขาให้เอาโทรศัพท์มือถือมาให้เธอ ให้เธอเอาเครื่องติดตามมาแลก"

"อะไรนะ!?"

"เขาบอกว่าที่หลังเธอแถว ๆ ไหล่ซ้ายมีรอยผ่าตัดอยู่ เขาบอกด้วยว่าถ้าเธอค้นห้องในตึกนั่นแล้วเธอน่าจะมีของที่ใช้ผ่าเอามันออกมาได้ติดตัวมาแล้ว"

・อาโออิเอามีดพับออกมาผ่าด้านหลังแถวไหล่ซ้ายของเธอ แล้วก็พบเครื่องติดตามออกมา อาโออิเอาเครื่องติดตามให้ชายจรจัดคนนั้น อาโออิเอาปลาสเตอร์ปิดแผลเธอไว้ แล้วเธอก็ตามชายจรจัดคนนั้นไป เห็นชายจรจัดแลกเครื่องติดตามนั้นกับปึกเงินปึกใหญ่ต้องกอบด้วยสองมือกับมือลึกลับในแขนเสื้อสูทสีดำในรถAston Martin DB5 เมื่อชายจรจัดจากไปแล้ว เธอก็เดินเข้าไปหารถAston Martin DB5คันนั้น

อาโออิตะโกนลั่นป่าเขา แถมเสียงสะท้อนก็ลั่นพอ ๆ กัน

"ขังฉันเอาไว้ทำไมตั้ง27ปี!? ทำไมต้องขังฉันไว้ตั้ง27ปี!? ฮะ!?"

จอห์นนี่ ชายหนุ่ม สูง180เซนติเมตร หน้าผากกว้าง คิ้วหนาใหญ่ จมูกใหญ่ ผมสั้นสีดำ ตาสีน้ำตาล ผิวคล้ำเพราะตากแดด มีปานที่คอหนึ่งปาน มีปานที่ข้อมือซ้ายหนึ่งปาน น้ำหนัก60กิโลกรัม ใส่ชุดสูทสีดำ หันหน้ามามองอาโออิช้า ๆ เปิดประตูรถข้างอาโออิออกไป

"ขึ้นรถมา"

"ทำไม!?"

จากนั้นอาโออิก็ใช้มีดพับจ่อคอจอห์นนี่

"เธอจะไม่มีวันรู้คำตอบถ้าฉันตาย เธอจะไม่ได้แก้แค้นถ้าเธอฆ่าฉันแต่เธอกลับไม่รู้ว่าฉันทำไปทำไม เธอจะไม่ได้แก้แค้นถ้าเธอฆ่าฉันแต่เธอมีคำถามอยู่ทุกวัน ใครกันแน่ที่ได้แก้แค้น?"

・อาโออิก็ขึ้นรถAston Martin DB5ของจอห์นนี่ไป

・จอห์นนี่ขับรถAston Martin DB5มาถึงคฤหาสน์ลับของเขา แล้วเขาก็พาอาโออิเข้าไปที่คฤหาสน์

"แกขังฉันเอาไว้ทำไมตั้ง27ปี!?" อาโออิพูด

"ฉันขังเธอไว้ทำไมเหรอ? เธอถามฉันเหรอ? เธอถามฉันว่าฉันขังเธอไว้ทำไม27ปี เธอเคยสงสัย27ปีไหม? เวลาผ่านไป27ปีแล้วเธอมีคำถามเรื่องเวลาไหม? เธอเคยสงสัยไหมว่าทำไมเวลาย้อนกลับไม่ได้แต่ปรากฏธรรมชาติหลายอย่างกลับย้อนกลับได้? เธอเคยสงสัยไหมว่าทำไมเวลาเดินถอยหลังกลับมาไม่ได้แต่แมงกะพรุนพันธุ์หนึ่งกลับย้อนวัยกลับไปเป็นตัวอ่อนอีกครั้งได้? แทนที่เธอจะถามว่าทำไมต้องขังเธอ ทำไมต้องขังเธอไว้27ปี ทำไมต้อง27ปี เธอน่าจะไปถามเวลา27ปีบ้างน่ะ เธอเคยถามคำถามกับเวลาบ้างหรือเปล่า? เธอเคยถามเวลาไหมว่าทำไมมันย้อนไม่ได้? เธอเคยถามเวลาไหมว่ามันคืออะไร? คำถามพวกนี้ อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ยังไม่เคยถามเลยด้วยซ้ำ" จอห์นนี่ตอบ

"ฉันไม่อยากรู้ ฉันอยากรู้ว่าแกขังฉันเอาไว้ทำไม!?"

"เธอกับฉันเกิดห่างกันเท่าไหร่?" จอห์นนี่ถามกลับ

"ฮะ?"

"เธอกับฉันเกิดห่างกันเท่าไหร่?" จอห์นนี่ทวน

"แล้วมันเกี่ยวอะไรกัน!?" อาโออิถาม

"เธอถูกขังตอนอายุกี่ปี? ตอนนี้เธออายุกี่ปี่? เธอเกิดวันที่เท่าไหร่? แล้วเธอถูกขังวันที่เท่าไหร่? เราสองคนเคยเจอกันมาก่อนหรือเปล่า? เธออายุกี่ปี? ฉันอายุกี่ปี?" จอห์นนี่ถามกลับ

"อะไร!?" อาโออิถาม

"เธอเกิดวันที่เท่าไหร่?" จอห์นนี่ถาม

จอห์นนี่พูดต่อ "เธอเกิดวันที่ 27 มีนาคม 1992 เธอถูกขังตอนอายุกี่ปี? จำได้หรือเปล่า? จำได้ไหมตอนเธอเกิด เกิดอะไรขึ้น? จำได้หรือเปล่าว่าเธออยู่ในบ้านหลังไหนก่อนเธอถูกขัง? หือ? จำได้ไหมว่าตอนเธอถูกขังเธออายุกี่ปีแล้ว? เธอมีนิสัยชอบพูดกับตัวเองหน้ากระจกหรือเปล่า? เธอชอบเซเลอร์มูนไหม? เธอชอบตัวละครสูง ๆ อย่างเซเลอร์จูปิเตอร์ใช่ไหมล่ะ? แล้วฉันมั่นใจว่าทีวีนั่นเคยฉายTransformersเวอร์ชั่นBayให้ดู แล้วเธอก็ได้ดูจนจบแล้วใช่ไหม? เธอชอบมันมากใช่ไหมล่ะ? เธอเคยสงสัยไหมว่าพ่อแม่เธอครอบครัวเธอญาติพี่น้องเธอหายไปไหนหมด? เธอเคยมีความรู้สึกแปลก ๆ ตอนดูอนิเมะสาวน้อยเวทมนตร์หลังพริตตี้ภาคแรกจบลงไปน่ะ? หรือเวลาดูโทคุซัทสึซักเรื่องหรือจะโฆษณาเกมในทีวีหรืออะไรก็ตาม เธอรู้สึกแปลก ๆ ไหม? รู้สึกเหมือนขาดอะไรบางอย่างไปน่ะ?"

"แกรู้ได้ยังไง?" อาโออิถาม

"ตอนนี้เธออายุ34ปีใช่ไหม? ฉันอายุ27" จอห์นนี่พูด

"อะไรนะ!?" อาโออิตกใจ

"เธอถูกขังตอนอายุ7ปี ตอนนั้นฉันพึ่งเกิดเองนะ" จอห์นนี่พูด

"เธอถูกขังวันที่10 กันยายน 1999 วันเกิดฉันเอง และเธอก็ถูกปล่อยในวันที่10 กันยา ปีนี้" จอห์นนี่พูดต่อแล้วก็เปิดประตูสองบานของห้องใหญ่ห้องหนึ่ง "มานี่" จอห์นนี่พูด

อาโออิเดินตามจอห์นนี่เข้าห้องใหญ่นั้นไป

"เธออยากรู้ไหมว่าทำไมเธอถึงไม่ครอบครัว? ทำไมเธอไม่มีบ้าน? ทำไมเธอรู้สึกคุ้น ๆ เหมือนเคยมีส่วนร่วมในงานสร้างมาก่อนเวลาดูอนิเมะสาวน้อยเวทมนตร์หรือหนังหรือรายการโทรทัศน์หรือโทคุซัทสึหรือโฆษณาเกม?" จอห์นนี่พูด

・จอห์นนี่หยิบอุปกรณ์หน้าตาคล้ายนาฬิกาพกออกมา แล้วเมื่อจอห์นนี่เปิดนาฬิกาพกขึ้นมา พื้นห้องก็กลายเป็นดินทราย ผนังกลายเป็นท้องฟ้า มีแม่น้ำอยู่ด้านหลังของอาโออิ ฝั่งแม่น้ำด้านหลังอาโออิมองเห็นพีระมิดที่เพิ่งสร้าง พวกเขายืนอยู่ที่อีกฝั่งของแม่น้ำ มีบ้านดินเหนียวหลังคาสี่เหลี่ยม มีทุ่งนาข้าวสาลี ชายโกนหัว ผู้หญิงไว้ผมทรงเดียวกันหมด ผู้คนเหล่านั้นทั้งหมดใส่เสื้อผ้าสีขาว บางคนเล่นพิณ บางคนเล่นขลุ่ย มีเรือปาปิรัสล่องอยู่ในแม่น้ำ ผู้คนเหล่ามองดูเขาด้วยความประหลาดใจ แปลกใจ และสงสัย อาโออิกับจอห์นนี่อยู่ในอียิปต์โบราณ

"เธอถูกขังตอนอายุ7ปีแล้วเธอก็ถูกขังเอาไว้เป็นเวลา27ปีใช่ไหม? เธอถูกขังวันที่10 กันยายน 1999 ทำไมเด็กพึ่งเกิดถึงจับเด็กหญิงอายุ7ขวบขังเอาไว้จนถึงวันเกิดปีที่27ได้ล่ะ?"

จอห์นนี่เปิดใช้งานนาฬิกาพกนั้นอีกครั้ง อียิปต์โบราณหายไปห้องกลับมา

"เธอเคยเห็นภาพนิมิตซักครั้งได้หรือเปล่า? รับรู้เสียงพูดของผู้คนเข้ามาในหัวได้หรือเปล่า? เธอเคยหรือเปล่า? ฉันเป็นประจำมาตั้งแต่เกิด ตอนแรกฉันก็ไม่เข้าใจว่ามันคืออะไร แต่ในที่สุดฉันก็ได้รู้ว่าเสียงที่ฉันได้ยินในหัวกับภาพนิมิตที่ฉันเห็นในหัว คือสิ่งที่เกิดขึ้นในอนาคต ฉันรับรู้อนาคตที่เกี่ยวกับตัวฉันได้ เสียงในหัวจากเสียงผู้คนในอนาคต ภาพนิมิตคือเหตุการณ์ที่จะเปลี่ยนชีวิตฉันไปตลอดกาล ฉันใช้พลังนี้หาวิธีย้อนเวลาอยู่นานมากเลยนะเธอเคยเห็นหน้าใครซักคนบนเน็ตแล้วรู้สึกเหมือนเคยเจอตัวจริงมาก่อนทั้งที่ไม่เคยเจอตัวจริงกันมาก่อนเลย คนหน้าเหมือนในชีวิตจริงก็เคยไม่เคยมีไหม? แล้วรู้ไหมคนที่ฉันหน้าบนเน็ตแล้วรู้สึกเหมือนเคยเจอกันมาก่อนแล้วทั้งที่ไม่เคยเจอกันเลยคนหน้าเหมือนก็ไม่เคยเจอ รู้ไหมคน ๆ นั้นคือใคร? คือเธอไง และเพราะพลังของฉัน ฉันเลยรู้ว่าฉันเคยเจอเธอตัวจริงมาก่อนแล้ว แต่ไม่ใช่ในเส้นเวลานี้ นี่เป็นเส้นเวลาที่2แล้ว" จอห์นนี่พูด

"ในเส้นเวลาที่1สินะ?" อาโออิถาม

"ไม่ใช่ เรามีสามเส้นเวลา เส้นเวลาแรกสุดฉันเรียกมันว่าเส้นเวลาที่0 ฉันไม่ได้รับรู้อนาคตได้อย่างเดียว แต่ฉันรับรู้เส้นเวลาเดิมได้ด้วย ตัวฉันในเส้นเวลาที่1น่ะรู้สึกแปลก ๆ มาตั้งนานแล้ว แล้วฉันก็ได้ข้อสรุป เส้นเวลาที่0น่าจะเกิดเหตุการณ์อะไรบางอย่างขึ้น ฉันไม่รู้ว่ามันแย่กว่าเส้นเวลาที่1ไหม แต่ตัวฉันในเส้นเวลา0ตัดสินใจย้อนเวลากลับมาจนเกิดเส้นเวลาที่1 น่าจะแย่ ๆ เอามาก ๆ เพราะดูเหมือนจะไม่ได้คำนวณความเสี่ยงหรือปัจจัยอื่นไว้เลย ตัวเองเลยเสียความทรงจำไปด้วย แต่ตัวฉันในเส้นเวลาที่1ไม่เหมือนเดิมแล้ว ฉันรับรู้เส้นเวลา0ไม่ได้ทั้งหมด แต่ฉันรับรู้เศษเสี้ยวของเส้นเวลา0ได้ ฉันเลยรู้สึกเหมือนเคยเจอเธอตัวจริงมาก่อนแล้ว ฉันเจอเธอในเส้นเวลา0นั่นแหละ แต่พอฉันใช้พลังได้ คิดค้นวิธีย้อนเวลาได้ ฉันรับรู้ทุกอย่างในเส้นเวลาก่อนหน้าได้แล้ว แต่ยกเว้นเส้นเวลา0เหมือนเดิม" จอห์นนี่ตอบ

"แล้วเกิดอะไรขึ้นกับเส้นเวลาที่เหลือ?" อาโออิถาม

"โดนเส้นเวลานี้เขียนทับไปหมดแล้ว เหมือนเวลาเราเขียนข้อมูลใหม่ทับกับข้อมูลเก่าในฮาร์ดดิสก์คอมพิวเตอร์ไง อยากรู้ไหมครอบครัวเธอหายไปไหน? อยากรู้ไหมทำไมเธอรู้สึกคุ้น ๆเหมือนเคยมีส่วนร่วมในงานสร้างมาก่อน เวลาดูอนิเมะสาวน้อยเวทมนตร์หรือหนังหรือรายการโทรทัศน์หรือโทคุซัทสึหรือโฆษณาเกมพวกนั้น?" จอห์นนี่พูด แล้วจอห์นนี่ก็เดินไปกดปุ่มลับของหนึ่ง พื้นห้องเปิดออก แล้วก็เจอบ่อเลี้ยงสัตว์ประหลาดราเมือก บ่อเลี้ยงสัตว์ประหลาดพืชหนวดปลาหมึก และยังมีบ่อสัตว์ประหลาดเมือกสีขาวด้วย

"สัตว์ประหลาดราเมือกนี่แหละ ที่ฆ่าพ่อแม่เธอ พังบ้านเธอ สัตว์ประหลาดขาว ๆ นั่น เป็นสัตว์ประหลาดแก๊สมีเทนที่ฉันใช้ระเบิดบ้านครอบครัวที่เหลือของเธอ สัตว์ประหลาดหนวดหนึกนั้น เป็นสัตว์ประหลาดพืชที่ฉันใช้ลักพาตัวเธอเองแหละ" จอห์นนี่พูด

"ถ้าย้อนเวลาได้ ทำไมถึงไม่ลักพาตัวฉันเองเล่า" อาโออิถาม

"เพราะฉันลงมือเองคนเดียวเองไม่ได้ไง! ฉันเลยต้องส่งสัตว์ประหลาดไป! ฉันเลยต้องสร้างสัตว์ประหลาดขึ้นมาไงเล่า!" จอห์นนี่ตอบ

"ราเมือกผสมกับDNAของเชื้อราทั่วไป พืชไม้เลื้อยผสมDNAปลาหมึกยักษ์ จุลินทรีย์ผลิตแก๊สมีเทน สัตว์ประหลาดทีกตัวผสมDNAของฉันที่สกัดจากเส้นผมของฉันเอง พวกมันทุกตัวมีสติปัญญาเท่ามนุษย์ และสติปัญญาเท่ามนุษย์ที่ว่าคือพวกมันทุกตัวมีสติปัญญาเท่าฉัน" จอห์นนี่อธิบายสัตว์ประหลาดของเขา

"เธออยากจะเป็นนักพากย์ใช่ไหม? เธอรู้หรือเปล่าว่าในเส้นเวลาที่1เธอเป็นอะไรน่ะ? ก่อนฉันจะย้อนเวลา? เธอเป็นนักพากย์ชื่อดัง คือสาเหตุที่เธอรู้สึกคุ้น ๆ เหมือนเคยมีส่วนร่วมในงานสร้างมาก่อนเวลาดูอนิเมะสาวน้อยเวทมนตร์หรือหนังหรือรายการโทรทัศน์หรือโทคุซัทสึหรือโฆษณาเกมพวกนั้น เธออยากรู้ไหมว่าประวัติศาสตร์ของเส้นเวลานี้เปลี่ยนไปจากเส้นเวลาที่1ไหม? ประวัติศาสตร์ไม่ได้เปลี่ยนไปเลย เพราะการเปลี่ยนแปลงในระดับจุลภาคเปลี่ยนแปลงมหภาคไม่ได้

"เธอประสบความสำเร็จมากกว่าฉัน เธอเป็นได้ตั้งแต่อายุแค่4ขวบ! 4ขวบ! ฉันเสียเวลาไปเปล่า ๆ ตั้ง27ปี! แต่ต้องมานั่งกังวลกับเรื่องจะเรียนไม่จบมสธ.! แต่เธอประสบความสำเร็จได้ตั้งแต่4ขวบด้วยซ้ำ! แล้วทำไมฉันเป็นไม่ได้วะ!? ฮะ!? ทำไมเป็นไม่ได้วะ!?