วันเสาร์ที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2567

เรื่องสั้นของฉันไม่เด่นขึ้นมาได้หรอก




เรื่องสั้นของฉันไม่มีคุณค่า




เรื่องสั้นของฉันไม่เคยส่งต่อคุณค่าให้ผู้อ่าน




เรื่องสั้นของฉันไม่ได้ทำหน้าที่สำเร็จลุล่วงด้วยตัวมันเองเลยแม้แต่น้อย




เรื่องสั้นของฉันมันห่วยแตก




ฉันไม่มีคุณสมบัติอะไรทั้งนั้น




ฉันไม่มีคุณสมบัติ




ฉันไม่มีตัวตน




ฉันไม่มีตัวตนอะไรทั้งนั้น




 "ผมไม่อยากเป็นนักเขียน




ผมไม่อยากเป็นนักวิทยาศาสตร์




ผมไม่เชื่อในความฝัน




ผมเกลียดความฝัน




........" .....




ฉันไม่มีไอเดียอะไรทั้งนั้น




ฉันเกลียดผลงานของฉันเอง




ฉันไม่มีจุดแข็ง




ฉันมีแต่เพียงจุดอ่อนเพียงเท่านั้น




ฉันมีแต่เพียงจุดบอดเพียงเท่านั้น




ฉันไม่มีจุดเด่นอะไรทั้งนั้น




ฉันไม่มีจุดเด่น




ฉันไม่มีสเปคหรอก แล้วฉันก็ไม่ได้สนใจใครทั้งนั้นด้วย ไม่ได้แคร์ใครทั้งนั้น ไม่ได้ใส่ใจใครทั้งนั้นด้วย ไม่ได้แยแสใครทั้งนั้นด้วย




ฉันเกลียดความรัก




"เกลียดอะไรมากที่สุด?"




ตัวฉันเอง




ฉันเกลียดตัวฉันเอง




[ไม่ได้คิดตอนจบเอาไว้]


  [ไม่ได้คิดชื่อเรื่องเอาไว้]




 ฉันเคยมั่นใจว่าฉันเขียนเรื่องสั้นได้และเก่งด้วยแต่พอได้ทำจริงฉันถึงได้รู้ว่าฉันทำไม่ได้และไม่เก่งเลยและไม่มีความสามารถเลยฉันไม่ได้ฉลาดไม่ได้เก่งอะไรและไม่มีความสามารถเลยแม้แต่0.01%และฉันทำไม่ได้ฉันเป็นแค่คนโง่และไร้ความสามารถที่มั่นใจในตัวเองมากเกินไปคนหนึ่ง




ฉันไม่มีจินตนาการ




เรื่องสั้นของฉันไม่มีจุดเด่นอะไรเลย




ฉันไม่เชื่อว่าฉันมีจินตนาการที่สนุกสนาน




ฉันไม่เชื่อว่าฉันมีจินตนาการ




เรื่องสั้นของฉันมันไม่ได้เข้มข้นขนาดนั้น




เรื่องสั้นของฉันมันไม่ได้เข้มข้น




เรื่องสั้นของฉันมันไม่ได้สนุกขนาดนั้น




เรื่องสั้นของฉันมันไม่สนุก




จินตนาการของฉันมันไม่สนุกขนาดนั้น




จินตนาการของฉันมันไม่สนุก




จินตนาการของฉันมันไม่สนุกมันไม่สนานขนาดนั้น




จินตนาการของฉันมันไม่สนุกมันไม่สนาน




จินตนาการของฉันมันไม่สนุกสนานขนาดนั้น




จินตนาการของฉันมันไม่สนุกสนาน




ต่อให้ฉันเชื่อคำวิจารณ์ของนักวิจารณ์ให้ตายยังไง ต่อให้ฉันใช้คำวิจารณ์ของนักวิจารณ์ให้ตายยังไง เรื่องสั้นของฉันก็ไม่โดดเด่นขึ้นมาได้หรอก เรื่องสั้นของฉันไม่เด่นขึ้นมาได้หรอก




เรื่องสั้นของฉันไม่โดดเด่นขึ้นมาได้หรอก เรื่องสั้น




ของฉันไม่เด่นขึ้นมาได้หรอก




ให้ตายยังไงเรื่องสั้นของฉันไม่โดดเด่นขึ้นมาได้หรอก ให้ตายยังไงเรื่องสั้นของฉันไม่เด่นขึ้นมาได้หรอก




เรื่องสั้นของฉันไม่มีคุณค่า




เรื่องสั้นของฉันไม่เคยส่งต่อคุณค่าให้ผู้อ่าน




เรื่องสั้นของฉันไม่ได้ทำหน้าที่สำเร็จลุล่วงด้วยตัวมันเองเลยแม้แต่น้อย




เรื่องสั้นของฉันมันเพ้อฝัน




เรื่องสั้นของฉันมันเพ้อเจ้อ




เรื่องสั้นของฉันมันไร้สาระ




เรื่องสั้นของฉันไม่เคยสำเร็จ




เรื่องสั้นของฉันมันห่วยแตก




ฉันเกลียดเรื่องสั้นของฉันเอง




ฉันเกลียดตัวฉันเอง




[ไม่ได้คิดตอนจบเอาไว้]


 ความฝันมันเพ้อเจ้อ ความสำเร็จมันเพ้อเจ้อ การทำในสิ่งที่ใจรักมันเพ้อเจ้อ สิ่งที่ใจรักมันเพ้อเจ้อ ความสุขมันเพ้อเจ้อ




ทั้งหมดนั้นมันไม่มีอยู่จริงหรอก




การทำในสิ่งที่ใจรักมันไม่มีวันทำให้มีความสุขได้หรอก!




เนื้อคู่ไม่มีอยู่จริง ความรักมันไม่มีอยู่จริงหรอก รักแท้ไม่มีอยู่จริง ให้ตายเนื้อคู่ก็ไม่มีอยู่จริง ให้ตายความรักมันก็ไม่มีอยู่จริง ให้ตายรักแท้ก็ไม่มีอยู่จริง


 




 ไม่มีใครชอบคนที่ถูกทำให้เสียเวลา ไม่มีใครชอบคนที่ถูกทำร้าย ไม่มีใครชอบคนที่ถูกทำลายความฝัน ไม่มีใครชอบคนที่เหนื่อย ไม่มีใครชอบคนที่พยายามเต็มที่จนหมดความพยายาม ไม่มีใครชอบคนที่อดทนเต็มที่จนหมดความอดทน ไม่มีใครชอบคนที่อดทนจนอดทนไม่ไหว ไม่มีใครชอบคนที่ทนจนทนไม่ไหว ไม่มีใครชอบคนที่เผชิญความวุ่นวายตามลำพัง ไม่มีใครชอบคนที่เผชิญความเลวร้ายตามลำพัง ไม่มีใครชอบคนที่เผชิญความเหลวแหลกตามลำพัง ไม่มีใครชอบคนที่เผชิญความสับสนตามลำพัง ไม่มีใครชอบคนที่เผชิญคนเห็นแก่ตัวตามลำพัง ไม่มีใครชอบคนที่หมาตายทั้งชีวิต ไม่มีใครชอบคนที่แมวตายทั้งชีวิต และไม่มีใครชอบคนที่ไม่เห็นแก่ตัว คนที่ถูกทำให้เสียเวลา คนที่ถูกทำร้าย คนที่ถูกทำลายความฝัน คนที่เหนื่อย คนที่พยายามเต็มที่จนหมดความพยายาม คนที่อดทนเต็มที่จนหมดความอดทน คนที่อดทนจนอดทนไม่ไหว คนที่ทนจนทนไม่ไหว คนที่เผชิญความวุ่นวายตามลำพัง คนที่เผชิญความเลวร้ายตามลำพัง คนที่เผชิญความเหลวแหลกตามลำพัง คนที่เผชิญความสับสนตามลำพัง คนที่เผชิญคนเห็นแก่ตัวตามลำพัง คนที่หมาตายทั้งชีวิต คนที่แมวตายทั้งชีวิต และคนที่ไม่เห็นแก่ตัว จะเจ็บปวด จะแตกสลาย จะร้องไห้ตอนหลับตาตอนนอนหลับทุกคืน จะร้องไห้เมื่อนึกถึงความหลัง จะร้องไห้เมื่อคิดถึงความหลัง จะเหนื่อย จะเหนื่อยมาก จะร้องไห้เมื่อนึกถึงอดีต จะร้องไห้เมื่อคิดถึงอดีต จะร้องไห้เมื่อนึกถึงสิ่งที่เคยเป็น จะร้องไห้เมื่อนึกคนที่เคยอยู่ จะร้องไห้เมื่อนึกถึงตอนที่เล่นการ์ดยูกิกับเพื่อน จะร้องไห้เมื่อนึกถึงตอนที่เคยคุยเรื่องresident evilกับเพื่อน จะร้องไห้เมื่อตอนดูทีวีช่องเดิมที่เคยดูในอดีต จะร้องไห้เมื่อดูหนังที่เคยดูในอดีต จะร้องไห้เมื่อดูรายการทีวีในอดีต จะร้องไห้เมื่อนึกถึงสิ่งที่เคยเล่นในอดีต จะร้องไห้เมื่อนึกถึงสมัยที่คุยกับเพื่อนในอดีต  ทุกคนจะรังเกียจ ทุกคนจะเกลียด ทุกคนจะเกลียดชัง ทุกคนจะทอดทิ้ง จะถูกครูทอดทิ้ง จะถูกครอบครัวทอดทิ้ง จะถูกญาติพี่น้องทอดทิ้ง จะถูกเพื่อนทอดทิ้ง จะถูกเพื่อนสนิททอดทิ้ง จะไม่เหลือใครในชีวิต จะลงเอยในความรักไม่ได้ หัวใจจะถูกทำลายเป็นเสี่ยงๆ จิตใจจะถูกทำลายเป็นเสี่ยงๆ หัวใจจะถูกทำลายไปแล้ว จิตใจจะถูกทำลายไปแล้ว สุดท้ายจะไม่มีอะไรในชีวิต ทุกคนชอบคนที่ไม่เคยถูกทำให้เสียเวลา ทุกคนชอบคนที่ไม่เคยถูกทำร้าย ทุกคนชอบคนที่ไม่เคยถูกทำลายความฝัน ทุกคนชอบคนที่ไม่เคยเหนื่อย ทุกคนชอบคนที่ไม่เคยพยายาม ทุกคนชอบคนที่ไม่เคยพยายามจนหมดความพยายาม ทุกคนชอบคนที่ไม่เคยอดทน ทุกคนชอบคนที่ไม่เคยอดทนจนหมดความอดทน ทุกคนชอบคนที่ไม่อดทนจนอดทนไม่ไหว ทุกคนชอบคนที่ไม่ทนจนทนไม่ไหว ทุกคนชอบคนที่ไม่เคยเผชิญความ

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น