Context : ณ Inner Work Session ของ Manager ท่านหนึ่ง

นักเรียน : พี่มีเรื่องนึงอยากบอกคุณน้อง รู้ไหมว่า หลังจากที่เรียนกับเราในหลายๆ Sessions พี่เริ่มที่จะ 'จริงกับตัวเอง' แล้วพี่กล้าที่ตรงไปตรงมากับคนรอบข้างรวมถึงพ่อแม่พี่

มีครั้งนึงที่พี่ให้เงินเดือนแม่ไปแล้ว แล้วแม่พี่มาขออีก พี่เลยบอกแม่ว่า 'แม่ หนูให้เงินแม่ไปแล้ว วันนี้มาขออีกแล้วหรอ? หนูเคยบอกแล้วไงว่า หนูสะดวกให้เท่านี้!' (ต่อให้จะให้ได้ก็เถอะ)

แม่ก็พูดว่า โอ้ย มึงนี่เลี้ยงเสียข้าวสุกจริงๆ เห็นแก่ตัว !!

แล้วพี่ก็พูดสิ่งที่พี่ไม่เคยคิดจะพูดแต่รู้สึกมานานละ

แม่เห็นหนูเป็น ATM เคลื่อนที่หรอ? สรุปแม่มีหนูขึ้นมาในสภาพที่การเงินแม่ก็ยังเอาตัวไม่รอดอะหรอ? แสดงว่า หนูก็เป็นช่องทางเงินสำรองเลี้ยงชีพยามแก่ของแม่งั้นหรอ? นี่แม่มีหนูเพราะเหตุผลนี้ใช่ไหม ? ใครกันแน่ที่เห็นแก่ตัว ลองคิดเอา !! พอพูดจบนะ แม่โมโหแทบควันออกหูแล้วก็เดินหนีไปเลย !!

สิ่งที่สงสัยคือว่า ทำไมถึงต้องโมโหขนาดแบบที่เดินหนีไปเลยอะ?

Me : หืมมมม สุดยอดของ 'การเป็นเนื้อแท้' มากๆ เลยค่ะ !! มาขนาดนี้ก็ว่ากันตามตรงไปเลยเนอะ

ตั้งแต่สอนภาษาอังกฤษที่รวมการทำ Inner Work มาหลายปีอะนะ สิ่งที่เหมือนกันคือ 'การกลัวการถูกเปิดโปง' หรือภาษาอังกฤษใช้คำว่า Fear of being exposed ถามว่า ทำไม?

คนเราไม่ได้อายเพราะตัวเราเองมีจุดบกพร่องหรือทำไม่ดี แต่เราอายเพราะ 'โดนจับได้' เช่น สำเนียงไม่ดี

ปกติเวลาสำเนียงไม่ดี หรือใช้ไวยากรณ์ได้ไม่ดี 'ในที่ส่วนตัว' คนจะไม่รู้สึกอะไร แต่พอมันเป็นจุดที่เริ่มมีการเปรียบเทียบ การวัดคุณค่าของการกระทำ นั่นแหละทำให้แม่พี่อับอาย

ถามว่า แม่รู้ไหมว่า แม่อะทำไม่ถูกต้องที่พี่อาจจะให้ไปแล้ว แล้วจะให้จำนวนที่เคยบอกไว้ แต่พอพี่ 'เปิดโปง' แรงขับเคลื่อนที่แท้จริงว่า แม่มีลูกทำไม มันทำให้คำว่า รักที่เขาเคยให้ พูด แสดงออก กลายเป็น 'มิจฉาชีพ' ในคราบพ่อแม่ทันที

ทำให้สถานะของแม่นั้นสั่นคลอนแล้วก็ไม่ได้ดูศักดิ์สิทธิ์ สูงส่งอีกต่อไป อย่างที่หลายคนเชื่อคำว่า 'พ่อแม่คือพระในบ้าน'

นั่นแหละเธอทำให้สถานะ 'พระในบ้าน' ของแม่กลายเป็น 'มาร' แทนไงล่ะ !!

นักเรียน : โอโหหห เกทเลย เคลียร์มากกกก โคตร 2 มาตรฐาน !! แล้วในเมื่อเป็นแบบนี้ อะไรทำให้คนรอบข้างโอเคกับการมีลูก 'เพื่อรอถลุงเงิน' ??

Me : ความลำบาก ความยากจน ความต่ำต้อยไงล่ะ !!!

นักเรียน : งั้นก็แสดงว่า ก็ใช้ลูก 'เป็นทางลัด' สู่ความสบาย !!!?

Me : ถูกต้องงงงงง

นักเรียน : กรี๊ดดด โอ๊ยยย ขยะแขยงง

Me : 55 เข้าใจเลย ตอนดิชั้นรู้ก็คืออ้าปากค้างเหมือนกัน !! และมันเป็นเรื่องจริงที่ว่า พ่อแม่หลายคนเป็นแบบนั้น