บทตำหนิข้าพเจ้า(ฉบับสมบูรณ์)
ผมโง่ ผมไร้ความสามารถ ผมไร้สติปัญญา ก่อนอื่นขอบอกก่อนเลยว่าผมจะเขียนครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายแล้วจริงๆ จะไม่เขียนต่ออีกแล้ว พอกันซักทีกับการอวยตัวเองลมๆแล้งๆ ผมเบื่อ เบื่อความโง่ของตัวผมเอง เบื่อความไร้ความสามารถของตัวผมเอง เบื่อความไร้สติปัญญาของตัวผมเอง ผมโง่โดยสิ้นเชิง ผมไร้ความสามารถโดยสิ้นเชิง ผมไร้สติปัญญาโดยสิ้นเชิง เบื่อความโง่ของตัวเอง เบื่อความไร้ความสามารถของตัวเอง เบื่อความไร้สติปัญญาของตัวเอง เกลียดตัวเอง ผมไม่มีความสามารถใดๆ ผมไม่มีสติปัญญาใดๆ เพราะผมโง่ เพราะผมไร้ความสามารถ เพราะผมไร้สติปัญญา ผมมันโง่ ผมมันไร้สติปัญญา ผมมันไร้ความสามารถ ถ้าให้ผมบอกว่าผมฉลาด ผมมีความสามารถ ผมมีสติปัญญา ผมคงโกหก ถ้าให้ผมบอกว่าผมฉลาด ผมมีความสามารถ ผมมีสติปัญญา ผมคงไม่ได้พูดความจริง ผมไม่ได้น้อยใจแล้ว ผมไม่ได้น้อยเนื้อต่ำใจแล้ว ผมไม่ได้ตัดพ้อแล้ว ผมไม่ได้น้อยใจแล้ว ผมไม่ได้เรียกร้องความสนใจแล้ว ผมไม่ได้เรียกร้องความเห็นใจ ครั้งนี้ผมพูดความจริงแล้ว ผมพูดความจริงแล้ว ครั้งนี้ผมพูดความจริง ผมพูดความจริง ผมเองก็กะว่าจะลาออกจากวงการการเขียนเดี๋ยวนี้เลย ผมไม่เหมาะกับการเขียน ผมไม่เหมาะกับงานเขียน อันที่จริง ผมเกลียดการเขียน ผมไม่ได้ชอบการเขียนเลย ผมไม่เคยรักการเขียน ผมไม่เคยอยากเขียน ผมอยากเป็นนักวิทยาศาสตร์ต่างหาก ผมโง่เกินกว่าจะเข้าใจอะไรใดๆ ผมไร้ความสามารถเกินกว่าจะทำอะไรใดๆ ผมไร้สติปัญญาเกินกว่าจะคิดอะไรใดๆ ผมไม่เหมาะกับอะไรเลย ผมไม่เหมาะกับอะไรใดๆ ผมไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ผมไม่สนใจ ผมโง่ ผมไม่มีความสามารถ ผมไม่มีสติปัญญา ผมไม่มีความสามารถในทุกด้าน ผมไม่มีความสามารถในด้านใดเลย ผมไม่มีความสามารถใดๆ ผมไม่มีความสามารถอะไรเลย ผมพูดความจริง ผมไม่ได้ต้องการให้ใครมาเห็นอกเห็นใจ ผมไม่ได้ต้องการให้ใครมาสงสาร ผมไม่ได้ต้องการคำปลอบใจ ผมไม่ได้ต้องการให้ใครบอกให้ผมไปพบจิตแพทย์ อันที่จริง ผมไม่ได้เป็นอะไรเลย ผมถึงต้องบอกความจริงเสียที ผมมีจุดประสงค์ของผมเอง ผมหงุดหงิด ผมจะมาเคลียร์ความเข้าใจผิดเสียที ผมคิดว่าผมโง่จริงไหม? จริง ผมคิดว่าผมไร้ความสามารถจริงไหม? จริง ทำไมเหรอ เพราะผมรู้แล้วไงว่าผมโง่แค่ไหน เพราะผมรู้แล้วไงว่าผมไร้ความสามารถแค่ไหน เพราะผมรู้แล้วไงว่าผมทำอะไรไม่เป็นเลย เพราะผมรู้แล้วไงว่าผมไม่ได้ฉลาดอะไรเลย และถ้าผมขืนเชื่อว่าผมฉลาด ผมมีความสามารถ ผมทำเป็นทุกอย่าง ผมคงตายไปแล้ว ผมต้องคิดว่าผมโง่ตลอดเวลา ผมต้องคิดว่าผมไร้ความสามารถตลอดเวลา ผมต้องคิดว่าผมทำอะไรไม่เป็นเลยตลอดเวลา ผมต้องคิดว่าผมไม่ฉลาดเลยตลอดเวลา ไม่อย่างงั้น ผมคงทำตัวเอง ไม่อย่างงั้นผมคงแพ้ ไม่อย่างงั้น ตอนเล่นเกมผมคงแพ้ ไม่อย่างงั้นตอนเล่นหมากรุกผมคงแพ้ ซึ่งตอนนี้ผมก็ยังแพ้ แต่ก็นั่นแหละ ผมไม่เก่งอะไร ผมรู้แล้วว่าผมทำอะไรไม่เป็นไร้ความสามารถโง่ไม่ฉลาดเลยแค่ไหน
ม้าที่หัวและไหล่เหมือนกระต่าย ม้าเซ็กเธาว์ หนึ่งวันวิ่งได้ห้าร้อยกิโลเมตร
ผมใช้ชีวิตเป็นอะไรก็ไม่รู้ที่หยุดนิ่งมาตลอด ที่ผ่านมาผมใช้ชีวิตทิ้งขว้างมาตลอด ผมใช้ชีวิตเป็นเศษขยะ ผมเป็นเศษขยะ ผมทำให้ชีวิตผมเป็นขยะ ผมทำให้ตัวผมเป็นขยะ ชีวิตของผมหยุดนิ่งมาตลอด ที่ผ่านมาผมไม่ได้ใช้ชีวิตทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย ผมทำตัวเองเสียเวลา
อนาคตของผมข้างหน้าผมเห็นแต่ความตายที่ไร้ซึ่งชีวิต อนาคตของผมข้างหน้าผมเห็นแต่ชีวิตที่ไร้ชีวิต
ผมเขียนนิยายยาวมากๆไม่ได้ ผมเลยต้องเขียนเรื่องสั้นๆ และขนาดเรื่องสั้นผมยังเขียนแทบไม่ได้ ขนาดเรื่องสั้นผมยังเขียนข้ส
ผมไม่มีจินตนาการ ผมไม่มีความคิดสร้างสรรค์ ผมไม่มีความสามารถด้านศิลปะ ผมไม่มีความสามารถด้านการเขียน ผมไม่สามารถผลิตผลงานมากๆได้ ผมเขียนช้า เป็นข้อจำกัดที่น่ารำคาญแล้วก็ทำตัวเองเสียเวลาอยู่เอาการเหมือนกัน
ถ้าจัดอันดับผมในวงการนักเขียน ผมไม่ใช่นักเขียนด้วยซ้ำ ถ้าให้เทียบกับผู้กำกับหนัง ผมจะเท่ากับEd Wood ผู้กำกับที่ห่วยที่สุดในโลกเท่าที่เคยมีมา ใครมันจะไปทำหนังแบบStanley KubrickหรือSergei EisensteinหรือAndrei TarkovskyหรือAkira Kurosawaได้กันล่ะ
ผมไม่สามารถเขียนนิยายตลอดกาลอย่างAnna KareninaแบบLeo Tolstoyได้ ผมไม่สามารถเขียนตัวละครต้นแบบแบบเคานต์แดรกคิวล่าแบบBram Stokerได้ ผมไม่สามารถเขียนนิยายที่มีอิทธิพลต่อH.G. WellsแบบJules Verneได้ ผมไม่สามารถเขียนนิยายมนุษย์ต่างดาวบุกที่หนังมนุษย์ต่างดาวบุกทุกเรื่องต้องcopyไปแบบthe war of the worldsของH.G. Wellsได้
ผมไม่ได้มีความสามารถด้านการเขียนมากนัก
ผมมั่นใจเลยว่างานเขียนของผมเป็นผลงานที่ไม่ดี ไม่สมบูรณ์แบบ ไม่ได้มีคุณค่าด้านศิลปะ ไม่ใช่ผลงานที่ยอดเยี่ยม แล้วก็น่าจะเป็นผลงานที่ห่วยหรือไม่ก็แย่สุดๆแน่ ไม่น่าจะมีสำนักพิมพ์ไหนรับ ไม่น่าจะได้ตีพิมพ์ ไม่น่าจะมามีคนอ่าน แล้วก็ไม่น่าจะมีคนอ่านแน่ๆ แล้วก็ไม่น่าจะมีวันประสบความสำเร็จแน่ๆ
ผมไม่ได้ต้องการประสบความสำเร็จ ผมไม่ได้หวังจะได้เงิน ซึ่งไม่ว่าจะยังไง ผมก็ไม่มีวันทำได้แน่ๆ ผมเสียเวลา
ดังนั้นผมจึงไม่ได้หวังว่างานของผมจะประสบความสำเร็จ ได้รับคำชื่นชมที่ดี ได้รับการตอบรับที่ดี คำวิจารณ์ในเชิงบวกมาตั้งแต่แรก
แต่เพราะอย่างงั้น ผมเลยรู้ว่านี่คือ ใช้คำว่าอะไรดีล่ะ เพราะผมแม้จะอยากเฉลยจุดประสงค์ของผมแต่ผมก็จะไม่เฉลยจุดประสงค์ของผมเองไปพร้อมกับการเฉลยจุดประสงค์ของผมเอง ผมรู้ว่านี่คือห้องปฏิบัติการทางวิทยาศาสตร์ที่เหมาะและผมต้องการอยู่พอดี
ผมไม่เหมาะกับการเขียน ผมไม่เหมาะกับงานเขียน อันที่จริง ผมอยากเป็นนักวิทยาศาสตร์ต่างหาก
ชีวิตของผมอยู่ในสงครามมาตลอดทั้งชีวิตตั้งแต่วันที่ผมเกิดมา
ชีวิตจริงของผมเหมือนผมกำลังเผชิญหน้ากับเคานต์แดรกคิวล่ากับมิร์คัลลาร์ เคานต์เตสคาร์นสไตน์อยู่ตรงหน้าผม
ผมเขียนด้วยจุดประสงค์อื่น
ผมมีจุดประสงค์ของผมเอง
ดังนั้นนับจากนี้(อันที่จริงก็ตั้งแต่ปีที่แล้ว) ผมว่าผมจะประกาศจุดประสงค์ที่แท้จริงของผมซักที
[แผนถึงดี หากไม่อาจดำเนินการ ก็เปล่าประโยชน์ เหตุนี้ จึงควรใช้แผนที่ดำเนินการได้ ไม่ควรใช้แผนที่ดำเนินการไม่ได้ เมื่อทำสงคราม ควรทำสงครามทันทีโดยไม่มีกำหนดการ ควรทำสงครามทันทีโดยไม่นัดหมายล่วงหน้า ควรทำสงครามทันทีโดยไม่บอกฝ่ายเราล่วงหน้า ควรทำสงครามทันทีโดยไม่บอกผู้ใต้บังคับบัญชาล่วงหน้า ไม่บอกแผนให้กับฝ่ายเรา ไม่บอกแผนให้กับผู้ใต้บังคับบัญชา]
[ไม่บอกแผนให้กับฝ่ายเรา ไม่บอกแผนให้กับผู้ใต้บังคับบัญชา]
[ไม่บอกแผนให้กับฝ่ายเรา ไม่บอกแผนให้กับผู้ใต้บังคับบัญชา]
[ไม่บอกแผนให้กับฝ่ายเรา ไม่บอกแผนให้กับผู้ใต้บังคับบัญชา]
[ไม่บอกแผนให้กับฝ่ายเรา ไม่บอกแผนให้กับผู้ใต้บังคับบัญชา]
[ไม่บอกแผนให้กับฝ่ายเรา ไม่บอกแผนให้กับผู้ใต้บังคับบัญชา]
[ไม่บอกแผนให้กับฝ่ายเรา ไม่บอกแผนให้กับผู้ใต้บังคับบัญชา]
[ไม่บอกแผนให้กับฝ่ายเรา ไม่บอกแผนให้กับผู้ใต้บังคับบัญชา]
[ไม่บอกแผนให้กับฝ่ายเรา ไม่บอกแผนให้กับผู้ใต้บังคับบัญชา]
[ไม่บอกแผนให้กับฝ่ายเรา ไม่บอกแผนให้กับผู้ใต้บังคับบัญชา]
[ไม่บอกแผนให้กับฝ่ายเรา ไม่บอกแผนให้กับผู้ใต้บังคับบัญชา]
ข้อความข้างต้นมาจากตำราพิชัยสงครามของผมเอง
งานเสียดสีที่ดีไม่ควรมีใครรู้ว่ามันเป็นงานเสียดสี และไม่ควรเฉลยจุดประสงค์ของมัน เพราะถ้าทุกคนรู้ ผลกระทบของมันจะลดลงไปมาก แต่ถ้าไม่มีใครรู้ เมื่อพวกเขาเสพงานเข้าไป เขาเสพมันไปจนจบ แล้วเมื่อหลังจากนั้นเขาตระหนักได้ว่าเขาโดนเสียดสี ผลกระทบก็จะมากขึ้น
ผมจะไม่เฉลยแผนการหรือจุดประสงค์ที่แท้จริงของผมผมจะทิ้งคำใบ้สำหรับไขรหัสไว้ให้ และรหัสที่คำใบ้นี้ต้องไขก็คือตัวคำใบ้นี้เอง
ผมไม่ได้เข้ามาเป็นนักเขียน
ผมเข้ามาเป็นคนเก็บของ
「สาวน้อยหูกระต่ายขาวมังกรบินขอตัวลา」
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น