วันศุกร์ที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2569

  ผมเคยมั่นใจว่าเก่งด้วยแต่ผมได้รู้ว่าผมไม่เก่งเลยและไม่มีความสามารถไม่ได้ฉลาดไม่ได้เก่งอะไรแค่คนโง่และไร้ความสามารถที่มั่นใจในตัวเองมากเกินไปคนหนึ่ง 


ฉันไม่มีจินตนาการ


ฉันไม่มีจุดเด่นอะไรเลย


ฉันไม่เชื่อว่าฉันมีจินตนาการที่สนุกสนาน


ฉันไม่เชื่อว่าฉันมีจินตนาการ


ฉันมันไม่ได้เข้มข้นขนาดนั้น


ฉันมันไม่ได้เข้มข้น


ฉันมันไม่ได้สนุกขนาดนั้น


ฉันมันไม่สนุก


ฉันมันไม่สนุกขนาดนั้น


ฉันมันไม่สนุก


ฉันมันไม่สนุกมันไม่สนานขนาดนั้น


ฉันมันไม่สนุกมันไม่สนาน


ฉันมันไม่สนุกสนานขนาดนั้น


ฉันมันไม่สนุกสนาน


ต่อให้ฉันเชื่อคำวิจารณ์ของนักวิจารณ์ให้ตายยังไง ต่อให้ฉันใช้คำวิจารณ์ของนักวิจารณ์ให้ตายยังไง ฉันก็ไม่โดดเด่นขึ้นมาได้หรอก ฉันไม่เด่นขึ้นมาได้หรอก


ฉันไม่โดดเด่นขึ้นมาได้หรอก ฉันไม่เด่นขึ้นมาได้หรอก


ให้ตายยังไงฉันไม่โดดเด่นขึ้นมาได้หรอก ให้ตายยังไงฉันไม่เด่นขึ้นมาได้หรอก


ฉันไม่มีคุณค่า


ฉันไม่เคยส่งต่อคุณค่าให้ผู้อ่าน


ฉันไม่ได้ทำหน้าที่สำเร็จลุล่วงด้วยตัวมันเองเลยแม้แต่น้อย


ฉันมันเพ้อฝัน


ฉันมันเพ้อเจ้อ


ฉันมันไร้สาระ


ฉันไม่เคยสำเร็จ


ฉันมันห่วยแตก


ฉันเกลียดฉันเอง


ฉันเกลียดตัวฉันเอง