วันเสาร์ที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2569

 🗓️ ค.ศ.2030 ⏰ 4ปีข้างหน้านับจากปีนี้(🗓️ค.ศ.2026)

🏜️ โหยพูดว่า "ไง ประสบความสำเร็จแล้ว ได้แต่งงานกับอดีตนักพากย์หญิงญี่ปุ่นแล้ว ได้อะไรมาบ้างล่ะ?"

👣 

จอห์นนี่ตอบ "เป็นโรคซึมเศร้าไง"

👣 

โหยถาม "เฮ้ย อะไรวะ ไม่ดีใจไงวะ?"

👣 

จอห์นนี่ตอบ "ดีใจอะไร? มึงรู้ไหมว่าทำไมกูเป็นแบบนี้? ตลอดทั้งชีวิตที่ผ่านมา กูไม่เคยประสบความสำเร็จอะไรเลย กูไม่เคยทำอะไรสำเร็จเลย ส่งงานเขียนให้สำนักพิมพ์ไปเป็นยี่สิบกว่าที่ ยี่สิบกว่าปี ไม่ได้รับการตอบกลับ ไม่ผ่าน ส่งบทหนังให้บริษัท ส่งบทหนังให้ผู้กำกับเป็นยี่สิบคน ไม่มีใครเอาไปทำหนังเลย ตัดไม้ไผ่มาทำกล้องโทรทัศน์เกือบสับนิ้วตัวเองขาด กูได้แผล เอาน้ำใส่ดินให้กลายเป็นโคลนทำเป็นแม่พิมพ์ เอาพลาสติกมาหลอมทำเป็นเลนส์ ได้แต่พลาสติกไหม้ ๆ จะทำภูเขาไฟ เอาฟืนไปใส่ เอาน้ำมันพืชใส่กระป๋องปลากระป๋อง เอาผ้าใส่ลงไปจุดไฟ ทำไม่ได้ เอาไม้มากอง ๆ คลุมด้วยหญ้าคลุมด้วยมอส เอาดินหุ้ม เผาไฟทำถ่าน ไฟก็ไม่ไหม้อะไรเลย กูทั้งเผาไฟ เผาฟืน เอาขี้เถ้ามาหาโลหะ สังเคราะห์จะมารักษาแมวกู ไม่ได้อะไรมาเลยนอกจากขี้เถ้า แล้วแมวกูก็ตาย เคยโหลดโปรแกรมทำเกมมาสร้างเกม ใช้ยุ่งยากทำยุ่งยาก สุดท้ายก็ไม่ได้เกม เสนอแผนการทางทหารให้คู่ขัดแย้งสงครามทุกที่ แต่ก็ไม่มีใครรับฟังแผนเลย ใช้มะละกอจุดธูปไหว้ผีไหว้พระพรหม ปั้นดินทำศิวลึงค์บูชา ขอพรย้อนเวลา อดหลับอดนอนรอดูดาวตกขอพรให้ได้ย้อนเวลา ทำแบบนี้มาตั้งแต่ปี2016 ก็ย้อนเวลาไม่ได้ กูเสียเวลาตลอดทั้งชีวิต ไม่ได้อะไรกลับมาเลย กูเสียเวลามาทั้งชีวิต กูถึงได้เป็นแบบนี้ไง กูเสียเวลามาตลอดทั้งชีวิต กูไม่อยากเสียเวลาไปอีก

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น