วันพุธที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2569

 เด็กสาวหูกระต่ายขาว ผมยาวสีขาว แต่ใส่เสื้อชั้นบนส่วนคอจีนสีดำ แขนทั้งสองข้างแยกจากตัวเสื้อสีดำ ปลายแขนบาน ยึดด้วยสายรัดเล็กบริเวณต้นแขน กระโปรงจีบสั้นสีดำ ถุงเท้าข้อสั้นสีดำ ขอบน้ำเงิน รองเท้าส้นแบนลอยขึ้นไปบนฟ้า แล้วก็มีกองทัพยมทูตชุดยาวสีดำถือเคียวขนาดใหญ่พาดหลังลอยลงมาจากฟ้า เมื่อเด็กสาวหูกระต่ายชุดดำเห็นกองทัพยมทูตมาแล้ว ก็ชักดาบซามูไรออกจากฝัก วางดาบให้ลอยในแนวนอน แล้วผลักมันออกไปให้มันลอยเหนือพื้นโลก

แล้วก็เกิดระเบิดอากาศทำลายตึกระฟ้า ตึกกระจก ตึกปูน สถาปัตยกรรม สิ่งก่อสร้าง โครงสร้างทั้งหมด แตกออกระเบิด แล้วก็มีระเบิดไฟระเบิดไปทั่วพื้นโลก ไฟปกคลุมเมือง ถนนระเบิด สะพานระเบิด

 ตึก  บ้าน  ถนน ส ต้นไม้  รั้วเหล็ก  เสาไฟ  หอคอย  เสาโทรศัพท์  ท่อประปา  ถังน้ำ  พื้นดิน  ทุกอย่างถูกระเบิดลอยขึ้นทะลุก้อนเมฆ  เกิดระเบิดเพลิงคลุมไปทั่วบริเวณ  ทิ้งหลุมยักษ์ที่แทบจะไร้ขอบเขตไว้  ยามเมื่อทุกสิ่งที่ลอยอยู่บนชั้นบรรยากาศก็ร่วงหล่นลงมาลงสู่หลุมยักษ์   ด้วยแรงกระแทกมหาศาลที่เกินกว่าจะวัดได้  ก็ทำให้หลุมยักษ์นั้นยุบตัวลงไปขึ้นแล้วก็ทำให้หลุมยักษ์นั้นเพิ่มขนาดอย่างมโหฬารขึ้นไปอีก  ตึกคอนกรีตถล่ม ตึกคอนกรีตระเบิดตูมตาม  สนามกีฬาระเบิด  สระน้ำระเบิดอันตรธานไป ทางด่วนระเบิดพินาศ  ถนนก็ระเบิดอย่างรุนแรง แถวรถแท็กซี่กระเด็นลอย วินมอเตอร์ไซค์ระเบิดหมด ที่กั้นถนนถูกระเบิด แสงโดนสะพานปูน สะพานระเบิดสิ้น แล้วสะพานก็ทับถนน ซากสะพานที่ทับถนนอยู่นั้นซ้ำอีก มันก็ระเบิดขึ้นมาอีก  อนุสาวรีย์ชัยระเบิด อนุสาวรีย์หล่นทับวงเวียนรอบมันแล้วระเบิดซ้ำ  ทั้งสะพานและรถไฟฟ้าก็ระเบิดพร้อม ตึกกระจก ตึกคอนกรีต รอบๆอนุสาวรีย์ชัยนั้น จะเล็กจะสูงจะใหญ่จะต่ำ ระเบิดหมด กรุงเทพโดยระเบิดหมดสิ้นควันพวยพุ่ง ควันมหึมาเหมือนตอนที่ชาวนาหรือชาวสวนเผาหญ้าแล้วควันก็เข้าบ้านเต็มไปหมด  ควันคลุมเมืองทั้งเมือง ควันบดบังแสงจากเสาไฟ ควันบดบังแสงจากตึงมืดหมดสิ้น จากนั้นเกิดการระเบิดกัมปนาท ระเบิดนั้นมีขนาดไปถึงดวงดาวหรือดวงจันทร์บนท้องฟ้า ระเบิดนี้นั้นใหญ่กว่าดอยอินทนนท์สิบเท่า ตึกแถวระเบิด คอนโดมิเนี่ยมระเบิด อพาร์ทเมนต์ระเบิด ป้ายบนถนนระเบิด เสาไฟระเบิด สะพานระเบิด ถนนระเบิด กลุ่มตึกกระจกระเบิด ตึกระฟ้าทั้งหลายระเบิด ห้างสรรพสินค้าระเบิด ตลาดระเบิด ร้านค้าระเบิด บ้านคนทั่วไปก็ระเบิด ถนนระเบิด ระเบิดอันรุนแรงที่ระเบิดแรงไปถึงขอบฟ้าและดวงจันทร์บนท้องฟ้า เมืองกรุงเป็นซากเมืองที่เป็นเชื้อเพลิงให้มหาสมุทรเพลิงที่ทำให้กลางคืนสว่างดั่งตอนเที่ยงวัน เกิดเสียงดังก้องขึ้นดั่งเสียงฟ้าผ่าอันสนั่น ตึก  บ้าน  ถนน  ต้นไม้  รั้วเหล็ก  เสาไฟ  หอคอย  เสาโทรศัพท์  ท่อประปา  ถังน้ำ  พื้นดิน  ทุกอย่างถูกระเบิดลอยขึ้นทะลุก้อนเมฆ  เกิดระเบิดเพลิงคลุมไปทั่วบริเวณ  ทิ้งหลุมยักษ์ที่แทบจะไร้ขอบเขตไว้  ยามเมื่อทุกสิ่งที่ลอยอยู่บนชั้นบรรยากาศก็ร่วงหล่นลงมาลงสู่หลุมยักษ์   ด้วยแรงกระแทกมหาศาลที่เกินกว่าจะวัดได้  ก็ทำให้หลุมยักษ์นั้นยุบตัวลงไปขึ้นแล้วก็ทำให้หลุมยักษ์นั้นเพิ่มขนาดอย่างมโหฬารขึ้นไปอีก  ทั่วชั้นบรรยากาศโลกปกคลุมไปด้วยควันสีดำและแสงสีแดง จากนั้นผืนดิน ภูเขา ต้นไม้ ใบไม้ ต้นหญ้า ดวงดาว  ท้องฟ้าเหนือเกาะเมืองอยุธยา เกิดแสงวาบจ้าอันรุนแรง กระจกทุกบานแตกออกจากสิ่งปลูกสร้างทุกหลัง จากนั้นสิ่งปลูกสร้างทุกหลังก็แตกจากระเบิด กำแพงอิฐแดงแตกจากระเบิด โบราณสถานแตกจากระเบิด โรงเรียนแตกจากระเบิด น้ำในบึงพระรามระเหยออกจนหมด ต้นไม้หลุดลอยออกจากพื้นดินทั้งต้น ทั่วทั้งเกาะเมืองอยุธยาถูกระเบิดไฟปกคลุม ซากเมืองของเกาะเมืองอยุธยาอยู่ในทะเลเพลิง  ระเบิดไฟก็ค่อย ๆ เข้าปกคลุมตึกแถว ตึกกระจก ตึกระฟ้า อนุสาวรีย์เกิดระเบิดไฟ อาคารสถานีโทรทัศน์เกิดระเบิดไฟ หมู่บ้านที่บ้านเรียงติดกันเป็นตับก็เกิดระเบิดไฟ เสาไฟโดนระเบิดไฟคลุม ตึกระฟ้ากระจกแตกกระจุยออกจากแรงกระแทก สะพานแตกกระจาย  ตึกระฟ้าก็เกิดระเบิดไฟขึ้นทั้งตึก ระเบิดไฟเข้าปกคลุมตึก ระเบิดไฟลามไปยังตึกกระจกระฟ้าที่อยู่เรียงกันเป็นแถวตึกอื่น ๆ ระเบิดไฟลามเข้ามาในถนนคนเดิน ระเบิดไฟลามเข้ามาในตลาด ทั้งสะพานปูนและตึกคอนกรีตโดนระเบิดไฟเข้าปกคลุม ระเบิดไฟลามเข้าสนามบิน ระเบิดไฟลามเข้าไปยังรันเวย์สนามบิน เครื่องบินทุกลำไม่รอดจากระเบิดไฟ ระเบิดไฟลามเข้าไปยังทางรถไฟใต้ดิน ระเบิดไฟลามเข้าไปยังสะพานและตัวรถไฟBTS ทั่วทั้งเมืองถูกทำลายจนสิ้น สภาพกรุง เหมือนฝุ่นโดนไม้กวาดกวาดไป แต่เปลี่ยนจากฝุ่นเป็นตึกคอนกรีตที่เห็นได้ทั่วไปในกรุงเทพที่แสนรถติด  เหมือนแก๊งเด็กซิ่งมอเตอร์ไซค์ ที่ซิ่งบนพื้นน้ำขังแล้วน้ำปริมาณมากกระเซ็นใส่คนเดินบนทางเท้า แต่เปลี่ยนจากคนเดินบนทางเท้าเป็นตึกกระจกระฟ้า เปลี่ยนจากน้ำกระเซ็นเป็นระเบิดไฟกระเซ็น เหมือนเทน้ำที่ซักผ้าเสร็จลงบนพื้น แต่เปลี่ยนพื้นเป็นตึกศิวิไลซ์ ตึกคอนกรีตบ้าง ตึกกระจกบ้าง เปลี่ยนจากน้ำซักผ้าเป็นระเบิด แถวสิ่งก่อสร้างคอนกรีต บ้านหลังคาสังกะสีที่เนียวกันเป็นแถว ๆ ตึกที่เป็นแถวที่อยู่ติดกันเป็นพรืด ป้ายที่ติดบนสะพานปูน ป้ายที่ตั้งเรียงรายทุกข้างถนนลาดยาง ตึกกระจกโคตรสูงลิบลิ่วประหนึ่งจะปีนเมฆ ตึกห้างสรรพสิ้นค้าที่โคตรจะใหญ่ สะพานที่ให้รถข้าม ทั้งหมดที่ว่ามานี่โดนระเบิดลูกบอลไฟกลืนหมดสิ้น เมืองไม่ต่างไปจากถ่านแดงที่ลุกแรงในเตาไฟฟืน ตึกคอนกรีตระเบิดเหมือนถังสีที่มีคนไปเอาสีออกเทน้ำมันเบนซินลงไปใส่ชนวนปิดฝาจุดชนวนแล้วระเบิด  สนามหญ้าไฟลุกโหมเหมือนตอนที่คนสวนเผากองไม้มะม่วงขนาดยักษ์ ทางด่วนระเบิดเป็นฝุ่น ระเบิดเป็นฝุ่นที่มีสภาพเหมือนแป้งในกระป๋องพุ่งออกมาตอนเราจะประแป้ง ถนนระเบิดไฟลุกจากใต้พื้น แถวรถแท็กซี่ แถวมอเตอร์ไซค์ ที่กั้นถนนระเบิดกระเด็นปลิวไปหมด สะพานระเบิด แล้วสะพานก็ทับถนน แล้วสะพานก็เกิดระเบิดซ้ำขึ้นมาอีก รถไฟฟ้าระเบิดไปพร้อมกับสะพานเกิดแสงแฟลชเหมือนเกิดฟ้าแลบไปทั่วท้องฟ้าทั่วทุกทิศ กระจกทุกบานแตกออก จากนั้นสิ่งปลูกสร้างทุกหลัง กำแพงอิฐ  โรงเรียน ระเบิดออกเหมือนมีใครเอาแป้งเทใส่ลูกโป่งแล้วเจาะลูกป่องใส่แป้งให้มันแตกเสียงดัง ต้นไม้ทั้งต้นหลุดออกจากพื้นดิน ระเบิดไฟปกคลุม ซากเมืองอยู่ในทะเลเพลิง ตึกแถว ตึกกระจก ตึกระฟ้า บ้านธรรมดา ๆ  เสาไฟ สะพาน ระเบิดแตกออกไฟลุกหมดพร้อมกัน ระเบิดลูกไฟลามไปยังตึกกระจกระฟ้าที่อยู่เรียงกันเป็นแถวตึกอื่น ๆ ลูกไฟลามไปยังถนนคนเดิน ลูกไฟลามไปยังตลาด ลูกไฟลามไปทั้งสะพานปูนและตึกคอนกรีต ลูกไฟลามไปสนามบิน ลูกไฟลามไปรันเวย์สนามบิน ลูกไฟลามไปเครื่องบินทีี่อยู่นิ่งบนพื้นเป็นแถว ๆ ลูกไฟลามไปถึงรถไฟใต้ดิน ตึกคอนกรีตปลิวเหมือนใบไม้แห้งบนพื้นโดนพายุแรง ๆ พัด ลูกไฟพุ่งเข้าใส่ตึกกระจกสูงเหมือนเวลาสปริงเกอร์ฉีดน้ำเป็นฝอย ๆ ไปยังต้นไม้หรือไม่ก็หญ้าบนพื้น ลูกไฟมุ่งหากระจกสูงเหมือนน้ำท่วมแต่เปลี่ยนจากน้ำเป็นไฟ เกิดเสียงดังก้องขึ้นดั่งเสียงอสุนีบาตแผดร้องก้องนภา ตึก  บ้าน  ถนน  ต้นไม้  รั้วเหล็ก  เสาไฟ  หอคอย  เสาโทรศัพท์  ท่อประปา  ถังน้ำ  พื้นดิน ทุกอย่างถูกยกจากระเบิดใต้ดินเหมือนมีคนถือกระดานหมากรุกที่มีตัวหมากอยู่บนกระดานครบแต่โยนหมากขึ้นไปข้างบนออกจากกระดานจนหมดแต่มือยังจับกระดานแน่นไว้ไม่ปล่อย สภาพเมืองก็ไม่แตกต่างกระดานหมากรุกที่ว่าเมื่อกี้นี้ จนทั้งเมืองกลายเป็นหลุมอุกกาบาต หมู่บ้าน หลังคาหญ้า แผ่นกระเบื้อง ขื่อ คาน ฝาผนัง รั้ว โครงสร้างเหล็ก ของบ้านทุกหลัง หลุดออกจากกันและปลิวเหมือนใบไม้ที่โดนพายุพัดในวันที่ฝนจากพายุฤดูร้อนตก กองทัพยมทูตชุดยาวสีดำถือเคียวขนาดใหญ่พาดหลังก็ออกลอยละล่องไล่ฆ่าผู้คน

โลลิฮิริวตัวน้อยนี้เป็นแต่ออทิสติกเข้าสังคมไม่ได้หยิ่งเย่อทะนงถือตัวตนอวดรู้อวดฉลาดอวดสามารถอวดดีคิดว่าตัวฉลาดที่สุดในโลกคนอื่นทั้งโลกโง่กว่าแต่ไม่แท้ที่จริงกลับโง่ไร้สามารถโง่ต่ำตมออกแบบแปลนสถาปัตยกรรมไม่เป็นทำกังหันน้ำกระดูกงูไม่เป็นไม่เคยนึกถึงชลประทานรังเกียจไม่ทำเกียจคร้านจะทำเกษตรกรรมไม่สามารถต้มเกลือไม่สามารถทำไร่ทำนาเลี้ยงหม่อนเลี้ยงไหมม้วนไหมทอผ้าไม่สามารถปลูกพืชเลี้ยงสัตว์ไม่ระดมความคิดไม่ให้คำแนะนำไม่ยอมรับความผิดไม่ยอมรับความผิดไม่ยอมรับโทษจะรับแต่รางวัลไม่อาจเทียบเคียงฮกหลงมังกรหลับจูกัดเหลียงขงเบ้งไม่อาจทำให้ใครยอมรับใช้จวบจนสิ้นชีวิตไม่มีมังกรหลับข้างกายทำตรงข้ามคำจูล่งจะเอาแต่ทรัพย์สินเป็นของตนปรากฏอารมณ์จนทุกคนรับรู้มีแต่โกรธโกรธเอาโกรธเอาเต็มไปด้วยความโกรธความโกรธรุนแรงโกรธไม่อ่อนน้อมไม่ถ่อมตนไม่เคารพน้ำใจไม่เมตตาไม่ปกป้องใดไม่เคยปกป้องใดไม่คิดปกป้องใดไม่เคยคิดปกป้องใดมิอาจเทียบเคียงเล่าปี่มิเคยสู้จระเข้มิใช่วีรบุรุษไม่เข้าใจพิชัยสงครามไม่เข้าใจซุนจื่อมิเคยทัดทานใครมิเคยรวมทัพพันธมิตรมิเคยไล่ตามตีกังฉันมิเคยปกปักผู้ใดไม่เฉียบแหลมไม่ตื่นตัวไม่ทรงพลังไม่กล้าหาญมิใช่วีรบุรุษมิใช่ผู้พิเศษไม่เข้มงวดไร้ปัญญาด้านการเมืองไร้ปัญญาด้านพิชัยสงครามไร้ปัญญาด้านกลยุทธ์ไร้ปัญญาด้านยุทธวิธีไร้ปัญญาด้านยุทธศิลป์มิใช่หนอนหนังสือไร้ปัญญาด้านวรรณกรรมโบราณกลางวันไม่อาจอ่านไม่อาจอธิบายไม่อาจเข้าใจยุทธศิลป์กลางคืนไม่อ่านไม่อาจสู้ไม่อาจดาบไม่อาจธนูไม่ประหยัดไม่มัธยัสถ์ติดหรูติดหราไร้ปัญญาไร้แผนมิอาจเข้าใจซุนจื่อมิอาจใช้ซุนจื่อใช้ซุนจื่อไม่เป็นไม่อาจเทียบเคียงโจโฉไม่ฉลาดไม่มีเหตุผลไม่เด็ดขาดไม่เป็นวีรบุรุษไม่เป็นหมาป่าไม่เคยยับยั้งผู้ใดไม่เคยสร้างปกปักพิทักษ์ความปลอดภัยไม่เคยชนะใดไม่สามารถทำไร่นาไม่สามารถถลุงเหล็กไม่เคยคิดขุดคลองไม่เคยคิดสร้างค่ายทหารไม่เคยคิดชลประทานน้ำไม่เก่งใช้ทหารไม่เปลี่ยนแปลงไม่เคยเปลี่ยนแปลงไม่เคยปรับปรุงตัวเองไม่เคยคิดปรับปรุงตัวเองไม่อาจเทียบเคียงสุมาอี้ไม่อาจรวมเล็กไม่อาจรวมใหญ่ไม่เคยจัดสรรการขึ้นต่อไม่จัดระเบียบไม่เคยคิดจัดระเบียบเป็นคนไม่มีระเบียบไม่เคยดูแลเรือกไม่เคยดูแลนาไม่เคยดูแลไร่ไม่เคยดูแลสวนไม่อาจจัดสรรกำลังคนบำเหน็จบำนาญรางวัลโทษค่าปรับสินไหมมิอาจทำให้ใครขึ้นเป็นอธิราชมิอาจเทียบเคียงกวนจงไม่รับฟังใครไม่อาจเปิดโปงตัวร้ายไม่อาจค้ำจุนผู้ใดไม่เคยปรับปรุงมิอาจตัดใดมิอาจพิชิตใดมิอาจช่วยใดมิอาจขึ้นเป็นอธิราชมิอาจเทียบเคียงจิ้นเหวินกงวรรณกรรมประดิษฐ์อักษรรูปวาดบทกวีไม่อาจวางชั้นจูกัดเหลียงโจโฉไม่อาจวางชั้นเดียวกันกับจูกัดเหลียงโจโฉไม่อาจวางคู่จูกัดเหลียงโจโฉไม่อาจวางข้างจูกัดเหลียงไม่อาจวางเคียงจูกัดเหลียงโจโฉไม่อาจวางเคียงข้างจูกัดเหลียงโจโฉไม่อาจวางเคียงคู่จูกัดเหลียงโจโฉไม่อาจวางร่วมจูกัดเหลียงโจโฉไม่อาจวางด้วยจูกัดเหลียงโจโฉไม่อาจเลยข้าพเจ้าโลลิฮิริวตัวน้อยนี้เต็มไปด้วยอัตตาสูงเต็มไปด้วยริษยาเต็มไปด้วยเกียจคร้านเต็มไปด้วยโทสะเต็มไปด้วยราคะเต็มไปด้วยโลภเต็มไปด้วยตะกละเต็มไปด้วยอวดดีเต็มไปด้วยอวดรู้เต็มไปด้วยอวดฉลาดเต็มไปด้วยโง่เต็มไปด้วยเขลาเต็มไปด้วยมั่นใจในตัวสูงเต็มไปด้วยดูถูกผู้อื่นเต็มไปด้วยไม่รับฟังใครเต็มไปด้วยคิดว่าความคิดของคนอื่นคือความคิดของคนโง่เต็มไปด้วยคิดว่าความคิดของคนอื่นคือความโง่เต็มไปด้วยคิดว่าความคิดของคนอื่นคือโง่เต็มไปด้วยคิดว่าคนอื่นโง่ที่สุดในโลกเต็มไปด้วยคิดว่าคนอื่นโง่เต็มไปด้วยคิดว่าคนอื่นคือคนโง่เต็มไปด้วยคิดว่าคนอื่นคือโง่เต็มไปด้วยคิดว่าตัวเองเต็มไปด้วยฉลาดเต็มไปด้วยคิดว่าตัวเองฉลาดที่สุดในโลกเต็มไปด้วยคิดว่าตัวเองคือคนฉลาดเต็มไปด้วยคิดว่าตัวเองคือยอดคนฉลาดเต็มไปด้วยคิดว่าตัวเองฉลาดเต็มไปด้วยคิดว่าตัวเองฉลาดกว่าอัลเบิร์ตไอน์สไตน์ไอแซคนิวตันกาลิเลโอกาลิเลอีโยฮันเคปเลอร์นิโคลัสโคเปอร์นิคัสอาร์คีมีดีสนิโคล่าเทสล่าเลโอนาร์โด้ดาวินชี่สแตนลีย์คูบริกจูกัดเหลียงวิลเลี่ยมเช็กสเปียร์สุนทรภู่หนึ่งพันเก้าร้อยเก้าสิบเก้าพันล้านเท่าเต็มไปด้วยคิดว่าตัวเองอัจฉริยะกว่าอัลเบิร์ตไอน์สไตน์ไอแซคนิวตันกาลิเลโอกาลิเลอีโยฮันเคปเลอร์นิโคลัสโคเปอร์นิคัสอาร์คีมีดีสนิโคล่าเทสล่าเลโอนาร์โด้ดาวินชี่สแตนลีย์คูบริกจูกัดเหลียงวิลเลี่ยมเช็กสเปียร์สุนทรภู่หนึ่งพันเก้าร้อยเก้าสิบเก้าพันล้านเท่าเต็มไปด้วยคิดว่าตัวเองเป็นอัจฉริยะเต็มไปด้วยคิดว่าตัวเองคืออัจฉริยะเต็มไปด้วยคิดว่าตัวเองอัจฉริยะโลลิฮิริวตัวน้อยนี้มิใช่ผู้ที่ดีมิใช่คนที่ดีมิใช่ผู้ชายที่ดีมิใช่ชายที่ดีมิใช่ลูกที่ดีมิใช่นักเรียนที่ดีมิใช่แฟนที่ดีมิใช่คู่ครองที่ดีมิใช่สามีที่ดีมิใช่พ่อที่ดีมิใช่เด็กที่ดีมิใช่วัยรุ่นมิใช่ผู้ใหญ่ทีดีมิใช่ข้าราชการที่ดีมิใช่ผู้ตามที่ดีมิใช่หัวหน้าที่ดีมิใช่ผู้นำที่ดีมิใช่ผู้ปฏิบัติที่ดีมิใช่ผู้ทำที่ดีมิใช่ที่ดีโลลิฮิริวตัวน้อยนี้ผูกเชือกรองเท้าไม่เป็นผูกถุงไม่เป็นซักผ้าไม่เป็นล้างจานไม่เป็นหวีผมไม่เป็นกางมุ้งไม่เป็นผูกมุ้งไม่เป็นใส่ที่นอนไม่เป็นใส่หมอนข้างไม่เป็นรัดหนังไม่เป็นผูกเงื่อนไม่เป็นไม่รู้ระบบราชการไม่รู้ว่าต้องทำยังไงเลือกตั้งไม่เป็นเข้าสังคมไม่เป็นพูดคุยไม่เป็นรักใครไม่เป็นจีบใครไม่เป็นโรแมนติกไม่เป็นเขียนหนังสือไม่เป็นเขียนนิยายไม่เป็นเขียนเรื่องสั้นไม่เป็นเขียนไม่เคยเว้นวรรคเขียนไม่เคยย่อหน้าผูกเชือกไม่เป็นทำกับข้าวไม่เป็นหั่นผักไม่เป็นสับเนื้อไม่เป็นไม่เป็นโล้ไม่เป็นพายผูกเชือกกางเกงไม่เป็นใส่เชือกกางเกงไม่เป็นผูกเชือกไม่เป็นผูกเปลไม่เป็นตามคนไม่ทันคนอื่นพูดอะไรก็ฟังไม่เข้าใจใดๆเรียนไม่เป็นเนียนแย่เรียนกากสอบตกซ้ำชั้นเรียนไม่จบและเป็นคนเรียนไม่จบใช้ไม้ถูพื้นไม่เป็นใช้ไม้กวาดทางมะพร้าวถูพื้นไม่เป็นกวาดบ้านไม่เป็นไม่รดน้ำต้นไม้ไม่ถางหญ้าพูดไม่เป็นไม่มีปากเด็กพูดไม่รู้เรื่องกลัวดอกพิกุลร่วงเด็กนิสัยเสียนิสัยไม่ดีเด็กสันดานไม่ดีเด็กสันดานเสียสันดานเด็กสันดานไม่เอาอะไรเลยซักอย่างไม่ฝึกอะไรเลยไม่ฝึกเอาแต่ใจเจ้าอารมณ์ตะแบงมิอาจเขียนภาษาไทยได้ดังสุนทรภู่มิอาจเขียนภาษาอังกฤษได้ดังเช็กสเปียร์หารู้ญี่ปุ่นไม่หารู้จีนไม่มิอาจทำหนังได้ดังสแตนลีย์คูบริกมิอาจดนตรีดังบีโทเฟนมิอาจคณิตดังไอแซคนิวตันมิอาจศิลปะดังเลโอนาร์โดดาวินชี่มิอาจนักแสดงดังฮามาดะทัตสึโอมิมิอาจผู้ชายดังฮามาดะทัตสึโอมิมิอาจทำให้บิดามารดาพี่ชายปู่ย่าตายายป้าน้าอาสกุลวงษ์วงษาคณาญาติตระกูลโคตรทั้งปวงภูมิใจได้ไม่เป็นที่อับอายของสกุลวงษ์วงษาคณาญาติตระกูลโคตรทั้งปวงหาเป็นเชื้อสายที่เป็นประโยชน์แด่บิดามารดาพี่ชายปู่ย่าตายายป้าน้าอาสกุลวงษ์วงษาคณาญาติตระกูลโคตรทั้งปวงได้ไม่มิอาจเป็นที่ภาคภูุมิของบิดามารดาพี่ชายปู่ย่าตายายป้าน้าอาสกุลวงษ์วงษาคณาญาติตระกูลโคตรทั้งปวงได้ไม่ได้ไม่มิอาจแบกรับภาระของบิดามารดาพี่ชายปู่ย่าตายายป้าน้าอาสกุลวงษ์วงษาคณาญาติตระกูลโคตรทั้งปวงได้ไม่มิอาจรับผิดชอบบิดามารดาวงษ์วงษาคณาญาติตระกูลโคตรทั้งปวงได้ไม่มิอาจมีครอบครัวได้ไม่มิอาจมีคู่ครองได้ไม่มิอาจมีบุตรได้ไม่มิอาจสู้ตาแลปู่แลพี่เจมส์ที่อยู่บนสวรรค์ได้ไม่มิอาจสู้หน้าวิญญาณปู่ตาแลพี่เจมส์ที่ตายขึ้นสวรรค์ไปแล้วได้ไม่ไม่เป็นทำใดใดไม่ได้เรื่องทำอะไรไม่ได้เรื่องไม่ได้เรื่องทำอะไรไม่เป็นไม่อะไรเลยหลงตัวเองเป็นแต่ด่าอ้าปากก็มีแต่คำด่าน่ารังเกียจน่ารังเกียจไร้ความอดทนหามีความอดทนแต่อย่างใดไม่โลลิฮิริวตัวน้อยนี้เป็นแต่อัตตาสูงเป็นแต่อวดฉลาดเป็นแต่อวดรู้เป็นแต่มั่นใจในตัวเองมากเกินไปแต่แท้ที่จริงแล้วไร้ฉลาดไร้ปัญญาไร้ความสามารถในทุกด้านในสิ้นเชิงในใดใดในใดมิอาจเป็นคนได้ไม่นี้เป็นจดหมายฉบับแรกของโลลิฮิริวตัวน้อยนี้โลลิฮิริวตัวน้อยนี้จะเขียนจดหมายฉบับสุดท้ายในวันที่โลลิฮิริวตัวน้อยนี้ต้องจากลา

Part 3

Part 1: https://www.facebook.com/share/p/1AAmSWBpTS/

Part 2: https://www.facebook.com/share/p/18RRMnKyei/

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น