มีคนถามว่า เล่ออี้ (แม่ทัพแคว้นเยี่ยน สมัยจั่นกั่ว ได้รับแต่งตั้งให้เป็นแม่ทัพใหญ่นำกองทัพพันธมิตรแคว้นจ้าว ฉู่ หาน เว่ย และเยี่ยน รวมห้าแคว้น  บุกแคว้นฉี สามารถโจมตีกองทัพแตกพ่ายยับเยินที่จีซี ยึดเมืองได้กว่าเจ็ดสิบแห่ง เหลือเมืองจวี่ กับจิ๋มอเท่านั้น เมื่อเยี่ยนเจาหวางสวรรคต เจ้าแคว้นเยี่ยนองค์ใหม่ หุ้ยหวาง หลงกลย้อน จารชนของเถียนตาน แม่ทัพแคว้นฉี จึงปลดเล่ออื้ออกจากตำแหน่งแม่ทัพ แต่งตั้งฉีเจี๊ย เป็นแม่ทัพแทน เล่ออี้ถูกบีบให้ต้องลี้ภัยไปอยู่แคว้นจ้าวในที่สุด) ไม่ตีหักเมืองจวี่และ จิ๋ม่อ ทำให้ภารกิจตั้งตนเป็นกษัตริยราชของเจ้าแคว้นเยี่ยนต้องล้มเหลวหลัง ชนะศึก นี่มีใช่ความผิดพลาดของเขาดอกหรือ ?

เซียโหวเสวียนตอบว่า เมื่ออ่านหนังสือ เล่ออี้กับเยี่ยนหุ้ยหวาง แล้ว รู้สึกว่าเล่ออี้เป็นคนรู้จักกาละโอกาสและยึดมั่นในทำนองคลองธรรม เคารพ ขนบจารีตอย่างเสมอต้นเสมอปลาย ท่านหวังชนะใจราษฎรทั่วแผ่นดินด้วย เมตตาคลองธรรม มิใช่คนเห็นแก่ประโยชน์เฉพาะหน้า มุ่งใช้กำลังทหารเอาชนะ ถ่ายเดียว

เล่ออี้มีปณิธานต้องการรวมแผ่นดินเป็นปึกแผ่น รังเกียจพฤติกรรมใช้ กำลังผนวกดินแดนแคว้นอื่น ไม่คิดสร้างความเข้มแข็งเกรียงไกรแก่แคว้น เยี่ยนด้วยวิธีผิดทำนองคลองธรรม ไม่หวังผลประโยชน์เฉพาะหน้า ไม่เห็นแก่ ผลสำเร็จเล็กน้อย การโจมตีแคว้นฉีเป็นการถือโอกาสระดมกำลัง ทดสอบ พันธมิตรเท่านั้น ถึงโจมตีแคว้นฉีแต่ไม่ทำร้ายราษฎร ท่านต้องการแสดงความ เมตตาต่อราษฎรทั่วแผ่นดิน และประกาศความถูกต้องชอบธรรมให้แคว้นมหาอำนาจที่เหลือรับรู้ ความดีความชอบของเล่ออี้นั้น อาจนำไปเทียบกับ คุณูปการของเมธีกษัตริย์ทั้งและอู่ได้ เล่ออี้ใช้ยุทธศาสตร์ที่เล็งการณ์ไกล ควบคุมเมืองจวี่และจิ๋ม่อ โดยไม่ตีหัก เพื่อสร้างศรัทธาแก่ราษฎรแคว้นฉี รอให้แคว้นฉีเกิดวิกฤตภายใน ราษฎรเมืองจวีและจิ๋ม่อไม่พอใจเจ้าแคว้นฉีเสียก่อน อีกทั้งเปิดทางให้เถียนตาน(แม่ทัพใหญ่แคว้นฉี ขณะนั้นรักษาการณ์อยู่ที่เมืองจิ๋ม่อ)ยอมจำนน  เล่ออี้ปฏิบัติต่อไพร่พลแคว้นฉีแม่ทัพแคว้นฉีที่ยอมจำนนอย่างดีและให้เกียรติ ไม่เหยียดหยามนักรบ   พระมหากรุณาธิคุณของเจ้าแคว้นเยี่ยนจึงแผ่ปกบริเวณชายฝั่ง ทะเลตะวันออก ชาวหัวเซี่ย (บรรพบุรุษชาวจีน) คล้ายต้นไม้ใบหญ้าได้รับแสง ตะวันในวสันตฤดู ราษฎรทั่วแผ่นดินเลื่อมใสเจ้าแคว้นเยี่ยนประหนึ่งพืชไม้ หลากพันธุ์ปรารถนาสายลมโลมไล้ ซึ่งราษฎรและไพร่พลในเมืองทั้งสองก็จะ ยอมจำนนในท้ายที่สุด ภารกิจตั้งตนเป็นกษัตริยราชของเจ้าแคว้นเยี่ยนก็จะ สำเร็จและรุ่งเรืองสืบไป

อันที่จริง การไม่เผด็จศึกยึดเมืองทั้งสองทันที ก็คือยุทธวิธียึดครอง แผ่นดินโดยเร็ว น่าเสียดายที่สถานการณ์พลิกผัน ยุทธวิธีดังกล่าวไม่บรรลุผล ทำให้แผนการล้มเหลวหลังชนะศึก นี่คือผลจากการเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลัน ของสถานการณ์ ถ้าเล่ออี้ทุ่มกำลังทหารเข้าตีหัก ปล้นชิงเข่นฆ่าราษฎรอย่าง โหดร้ายทารุณ เพื่อประกาศแสนยานุภาพทางการทหารแก่แว่นแคว้นทั้งปวง ย่อมจะยึดเมืองได้โดยไม่ยาก แต่เป้าหมายภารกิจยิ่งใหญ่ของเจ้าแคว้นเยี่ยน มิต้องเนิ่นช้าออกไปดอกหรือ ?

                         จาก ฉางต่วนจิง บทที่10 จริยธรรมของขุนนาง แปลโดย อธิคม สวัสดิญาน