สิ่งที่พ่อแม่ห่วยๆ

เชี่ยวชาญที่สุดดดดดดดด

คืออะไร?

ไม่ใช่การเลี้ยงดู

ไม่ใช่การปกป้อง

ไม่ใช่การเข้าใจลูก

ไม่ใช่การเป็นพื้นที่ปลอดภัย

แต่คือ—

การทำตัวดีมากกับคนนอกบ้าน

แล้วปล่อยให้ลูกตัวเองนั่งมอง

เหมือนเป็นคนนอกสายเลือด

พูดจาดีกับคนอื่น

ใจเย็นกับคนอื่น

ให้เกียรติคนอื่น

เห็นอกเห็นใจคนอื่น

แต่กับลูกตัวเอง—

เสียงดัง

ดูถูก

กด

บงการ

ทำเหมือนลูกไม่มีตัวตน

แล้วก็สงสัยว่า…

“ทำไมลูกไม่รัก”

“ทำไมลูกไม่อยากอยู่ใกล้”

“ทำไมลูกไม่อยากกลับบ้าน”

มึงเคยถามตัวเองไหม

ว่าบ้านมึง เคยเป็นที่พักใจของลูกหรือเปล่า

หรือเป็นแค่บ้านที่ลูกรอวันหนีพวกมึง

พ่อแม่ห่วยๆ

จะทำดีกับคนอื่น

เพื่อรักษาภาพลักษณ์

แต่จะทำร้ายลูก

เพราะคิดว่าลูกหนีไม่ได้

และคิดว่าตัวเองจะไม่ต้อง

รับผลอะไรจากสิ่งที่ทำ

นี่ไม่ใช่ความรัก

นี่คือ การใช้อำนาจ

และที่โคตรเจ็บคืออะไรไหม?

ลูกจะโตมากับความสับสนว่า

“ทำไมฉันไม่เคยได้เวอร์ชันนั้นของพ่อแม่เลย”

เวอร์ชันที่ใจดี

เวอร์ชันที่เข้าใจ

เวอร์ชันที่มีเหตุผล

เวอร์ชันที่ไม่ทำร้าย

มันถูกแจกให้คนอื่นหมดแล้ว

แต่ไม่เคยแจกให้ลูก

แล้วพอลูกโต

ก็โดนด่าว่า

“นิสัยไม่ดี”

“เห็นแก่ตัว”

“ไม่มีน้ำใจ”

“ไม่เหมือนใครเลย”

ทั้งที่ความจริงคือ—

ลูกเรียนรู้จากพ่อแม่โดยตรง

พ่อแม่ปฏิบัติกับลูกยังไง

ลูกก็เรียนรู้ว่านั่นคือ “ความสัมพันธ์”

ถ้าลูกเย็นชา

เพราะเขาไม่เคยได้ความอบอุ่น

ถ้าลูกก้าวร้าว

เพราะเขาโตมากับการถูกก้าวร้าว

ถ้าลูกไม่ไว้ใจใคร

เพราะเขาไม่เคยปลอดภัยกับคนแรกในชีวิต

แล้วอย่ามาเสือกถามว่า

“ทำไมโตมาเป็นแบบนี้”

เพราะคำตอบคือ 'มึง'

และไม่—

การที่มึงทำดีกับคนอื่น

ไม่ได้ลบล้างการที่มึงทำร้ายลูก

มันไม่ชดเชย

มันไม่หักล้าง

มันไม่ redeem

มันแค่พิสูจน์ว่า

มึงเลือกได้ว่าจะดีหรือเหี้ย

แต่มึงเลือกเหี้ยกับลูก

ทำอะไรไว้ก็เตรียมรับผลนะจ๊ะ

ดีไม่พอแต่เสร่อมาเป็นพ่อแม่

แค่มึงเลี้ยงให้โต

มันชดใช้อะไรไม่ได้กับความเสียหาย

ทางจิตใจที่ลูกต้องแบกรับไปตลอดชีวิต

กล้าทำก็กล้ารับหน่อยนะ 55