ภาพรวมตัวละคร
แก้ไข
อเล็กซ์เป็นผู้เล่าเรื่องในนวนิยายเรื่องA Clockwork Orange ตัวละครนี้ถูกพรรณนาว่าเป็น คนโรคจิต ที่ ชอบแสวงหาความตื่นเต้นเขาปล้น ข่มขืน และทำร้ายผู้บริสุทธิ์เพื่อความสนุกสนานของตนเอง ในทางสติปัญญา เขาเชื่อว่าพฤติกรรมเช่นนั้นผิดศีลธรรม โดยกล่าวว่า "คุณไม่สามารถมีสังคมได้หากทุกคนประพฤติตัวแบบเดียวกับฉันในยามค่ำคืน" อย่างไรก็ตาม เขาแสดงความงุนงงต่อแรงจูงใจของผู้ที่ต้องการเปลี่ยนแปลงเขาและคนอื่นๆ ที่เป็นเช่นเดียวกับเขา โดยกล่าวว่าเขาจะไม่เข้าไปแทรกแซงความปรารถนาของพวกเขาที่จะเป็นคนดี เขาเพียงแค่ "ไปที่ร้านอื่น"
อเล็กซ์แต่งตัวตาม "แฟชั่นชั้นสูง" ซึ่งประกอบด้วย เสื้อ แจ็กเก็ตทรงเสื้อกั๊กไหล่กว้างไม่มีปก ผ้าผูกคอสีขาวนวลมีระบาย กางเกงรัดรูปสีดำมีสัญลักษณ์แมงมุมตรงเป้าและมีผ้าปิดเป้าอยู่ข้างใน และรองเท้าบูทขนาดใหญ่ เขาพูดภาษาNadsat ซึ่งเป็น ภาษาแสลงของวัยรุ่นที่คิดค้นโดยนักเขียน Anthony Burgess ภาษานี้ส่วนใหญ่มาจากคำศัพท์ภาษาอังกฤษและรัสเซียแต่ก็ยืมมาจากแหล่งอื่นๆ เช่นภาษาแสลงคล้องจองของชาวค็อกนีย์ ภาษา พูด ของชาวโรมานีและสำนวนภาษาพูด ของเด็กนักเรียน เครื่องดื่มที่เขาชื่นชอบคือนมผสมยาเสพติดต่างๆ ซึ่งเขาและเพื่อนร่วมแก๊ง ("droogs") ดื่มเพื่อเพิ่มพลังให้ตัวเองสำหรับการ "ใช้ความรุนแรงขั้นสุด" อเล็กซ์ชื่นชอบดนตรีคลาสสิก มาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งลุดวิก ฟาน เบโธเฟนซึ่งเขามักเรียกเขาว่า "ลุดวิก ฟาน" ขณะฟังเพลงเหล่านี้ เขามักจินตนาการ ถึงการข่มขืน ทรมานและฆ่าฟันอย่างไม่หยุดยั้งอาวุธระยะประชิดที่อเล็กซ์ชื่นชอบที่สุดคือ "มีดตัดคอ" หรือมีดโกน ตรง
การวิเคราะห์
แก้ไข
พื้นหลัง
แก้ไข
นวนิยายเรื่อง A Clockwork Orangeเขียนขึ้นที่เมืองโฮฟซึ่งเป็นเมืองชายทะเลของอังกฤษที่กำลังเสื่อมโทรม[ 12 ]เบอร์เจสเดินทางกลับมายังอังกฤษหลังจากไปต่างประเทศ และพบว่าหลายสิ่งหลายอย่างเปลี่ยนแปลงไป วัฒนธรรมของเยาวชนได้พัฒนาขึ้น โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่ร้านกาแฟ เพลงป๊อป และแก๊งวัยรุ่น[ 13 ] อังกฤษกำลังหวาดกลัวต่อปัญหาอาชญากรรมของเยาวชน [ 12 ] เบอร์เจสกล่าวว่าแรงบันดาลใจของนวนิยายเรื่องนี้มาจากการที่ลินน์ ภรรยาคนแรกของเขาถูกกลุ่มทหารอเมริกันที่เมาสุราซึ่งประจำการอยู่ในอังกฤษในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ทำร้าย ร่างกาย และต่อมาเธอก็แท้งลูก[ 12 ] [ 14 ]ในการสำรวจเจตจำนงเสรี เป้าหมายของหนังสือเล่มนี้คือแนวคิดเรื่องพฤติกรรมนิยมซึ่งริเริ่มโดยบุคคลสำคัญอย่าง บี . เอฟ. สกินเนอร์[ 15 ]เบอร์เจสกล่าวในภายหลังว่าเขาเขียนหนังสือเล่มนี้เสร็จภายในสามสัปดาห์[ 12 ]
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น