จงแปลเป็นภาษาญี่ปุ่น: 悠木碧先生ครับผมเขียนเรื่องสั้นมาให้คุณอ่านในรายการ ช่วยอ่านเรื่องสั้นของผมให้ทุกคนได้รู้จักเรื่องสั้นของผมหน่อยได้ไหมครับ? นี่เป็นเรื่องสั้นเรื่องที่สามของผมต่อจากจอห์นนี่ ดาร์กเนส Continuation

 จอห์นนี่ ดาร์กเนสเรื่องที่3

จอห์นนี่ ดาร์กเนส Serious

จอห์นนี่ ดาร์กเนสร่างเด็กสาวหูกระต่ายสีขาว ตาสีฟ้า ผมยาวสีขาว ไว้ผมแสกกลาง มัดผมเปียส่วนหนึ่งด้วยริบบิ้นสีน้ำเงินที่หลังหัว ที่เหลือปล่อยผมยาวถึงกลางหลัง ใส่ชุดกิโมโนสีขาว-น้ำเงินพูดขึ้นมาว่า "วันที่ผมต้องการความสำเร็จพวกคุณหายหัวไปไหนกันหมด วันที่ผมไม่ต้องการแล้วทำไมถึงได้เข้ามาหาผมจัง?"

จอห์นนี่ ดาร์กเนส(ร่างเดิม)ชายหนุ่ม สูง180เซนติเมตร หน้าผากกว้าง คิ้วหนาใหญ่ จมูกใหญ่ ผมสั้นสีดำ ตาสีน้ำตาล มีปานที่คอหนึ่งปาน มีปานที่ข้อมือซ้ายหนึ่งปานพูดขึ้นมาว่า  "วันที่ผมต้องการความสำเร็จพวกคุณหายหัวไปไหนกันหมด วันที่ผมไม่ต้องการแล้วทำไมถึงได้เข้ามาหาผมจัง?"

จอห์นนี่ ดาร์กเนส(ร่างเดิม)ฉีกใบปริญญาทิ้ง ฉีกจดหมายผ่านการพิจารณาบทหนังทิ้ง ฉีกจดหมายผ่านการพิจารณาการคัดตัวนักแสดงทิ้ง ฉีกจดหมายผ่านการพิจารณานิยายทิ้ง ฉีกจดหมายผ่านการพิจารณาเรื่องสั้นทิ้ง ฉีกจดหมายผ่านการพิจารณาบทความทิ้ง ฉีกจดหมายผ่านการพิจารณาการ์ตูนทิ้ง โหยยืนอยู่ด้วย

จอห์นนี่ ดาร์กเนส(ร่างเด็กสาวหูกระต่าย)ฉีกใบปริญญาทิ้ง ฉีกจดหมายผ่านการพิจารณาบทหนังทิ้ง ฉีกจดหมายผ่านการพิจารณาการคัดตัวนักแสดงทิ้ง ฉีกจดหมายผ่านการพิจารณานิยายทิ้ง ฉีกจดหมายผ่านการพิจารณาเรื่องสั้นทิ้ง ฉีกจดหมายผ่านการพิจารณาบทความทิ้ง ฉีกจดหมายผ่านการพิจารณาการ์ตูนทิ้ง โหยยืนอยู่ด้วย

จอห์นนี่ ดาร์กเนสร่างเดิมระเบิดบ้านตัวเองทิ้ง โหยถามว่า "มึงจะระเบิดบ้านทำไมวะ?"

จอห์นนี่ ดาร์กเนสร่างเด็กสาวหูกระต่ายระเบิดบ้านตัวเองทิ้ง โหยถามว่า "มึงจะระเบิดบ้านทำไมวะ?"

จอห์นนี่ ดาร์กเนสร่างเดิมพูดว่า "ไม่ล่ะ เค้กวันเกิดจะเก็บเอาไว้เป็นความทรงจำมันก็บูด ไงก็ต้องกินอยู่ดีใช่ไหมล่ะ? ทุกวันเกิดที่ผ่านมาจำได้หรือเปล่าว่ากินเค้กอะไรไปบ้างน่ะ? ผ่านมาตั้ง23ปี เพิ่งจะมีคนบอกว่าหล่อ ทีตอนอยู่อยว.มีแต่คนบอกว่าหน้าเหมือนปลวก มาตอนนี้ จะให้คอยรับข้อเสนอนู่นนี่หรือไล่ตามความฝันไปอีกทำไม?"

จอห์นนี่ ดาร์กเนสร่างเด็กสาวหูกระต่ายพูดว่า "ไม่ล่ะ เค้กวันเกิดจะเก็บเอาไว้เป็นความทรงจำมันก็บูด ไงก็ต้องกินอยู่ดีใช่ไหมล่ะ? ทุกวันเกิดที่ผ่านมาจำได้หรือเปล่าว่ากินเค้กอะไรไปบ้างน่ะ? ผ่านมาตั้ง27ปี เพิ่งจะมีคนบอกว่าหล่อ ทีตอนอยู่อยว.มีแต่คนบอกว่าหน้าเหมือนปลวก มาตอนนี้ จะให้คอยรับข้อเสนอนู่นนี่หรือไล่ตามความฝันไปอีกทำไม?"

จอห์นนี่ ดาร์กเนสร่างเดิมพูดว่า "ความฝันมันมีชีวิตหรือไงล่ะ? มันเดินได้เหรอ? มันมีเมตาบอลึซึ่มอะไรนี่หรือเปล่า? เฮโมโกลบินยังไม่มีเลยมั้ง เดินปุ๊บๆ เฮ้ ความฝัน ผมชอบคุณ เรามาแต่งงานกันเถอะ ความฝันบอก 'โทษที ฉันคิดกับเธอแค่เพื่อน' งี้เหรอ? เอาจริงดิ? ความฝันมันมีวันเกิดหรือไงล่ะ? ความฝันมันเกิดวันเดือนปีเกิดเดียวกับผมด้วยไหม? ตลอดชีวิตผมที่ผ่านมา มีแต่คนบอกหน้าเหมือนปลวก ตอนนี้มีคนมาบอกว่าหล่อ เรียนเก่งอย่างงู้นอย่างงี้  ตลอดชีวิตผมที่ผ่านมา ชมก็ไม่ชม ช่วยก็ไม่ช่วย สนใจก็ไม่สนใจ แล้วอยู่ๆก็มาสนใจผมเอาอีตอนนี้ โลกนี้มันเป็นบ้าอะไรกันหมดแล้ว!!!!!?????"

จอห์นนี่ ดาร์กเนสร่างเด็กสาวหูกระต่ายพูดว่า "ความฝันมันมีชีวิตหรือไงล่ะ? มันเดินได้เหรอ? มันมีเมตาบอลึซึ่มอะไรนี่หรือเปล่า? เฮโมโกลบินยังไม่มีเลยมั้ง เดินปุ๊บๆ เฮ้ ความฝัน ผมชอบคุณ เรามาแต่งงานกันเถอะ ความฝันบอก 'โทษที ฉันคิดกับเธอแค่เพื่อน' งี้เหรอ? เอาจริงดิ? ความฝันมันมีวันเกิดหรือไงล่ะ? ความฝันมันเกิดวันเดือนปีเกิดเดียวกับผมด้วยไหม? ตลอดชีวิตผมที่ผ่านมา มีแต่คนบอกหน้าเหมือนปลวก ตอนนี้มีคนมาบอกว่าหล่อ เรียนเก่งอย่างงู้นอย่างงี้  ตลอดชีวิตผมที่ผ่านมา ชมก็ไม่ชม ช่วยก็ไม่ช่วย สนใจก็ไม่สนใจ แล้วอยู่ๆก็มาสนใจผมเอาอีตอนนี้ โลกนี้มันเป็นบ้าอะไรกันหมดแล้ว!!!!!?????"

จอห์นนี่ ดาร์กเนสร่างเดิมพูดว่า "ทำไมล่ะ? ตอนเด็กถามมาได้ว่าฝันอยากเป็นอะไร แต่พอโตมาก็ไม่มีใครทำความฝันให้มันเป็นจริงซักคน ทำไมผมต้องตอบรับทุกคนในวันที่ทุกอย่างมันสายไปแล้วด้วย?"

จอห์นนี่ ดาร์กเนสร่างเด็กสาวหูกระต่ายพูดว่า "ทำไมล่ะ? ตอนเด็กถามมาได้ว่าฝันอยากเป็นอะไร แต่พอโตมาก็ไม่มีใครทำความฝันให้มันเป็นจริงซักคน ทำไมผมต้องตอบรับทุกคนในวันที่ทุกอย่างมันสายไปแล้วด้วย?"

จอห์นนี่ ดาร์กเนสร่างเดิมพูดว่า "เพราะมันไม่มีใครช่วยใครไง ความฝันอะไรนั่นมันไม่มีวันเป็นจริงหรอก ไม่มีใครรับอะไรจากคนนอก ส่งงานเขียนไปสำนักพิมพ์ไหนก็ไม่รับ มันจะไปอยู่ได้ไงล่ะ อยากเป็นพระเอกอุลตร้าแมนน่ะใช่ แต่เขาไม่รับหรอกน่า 23ปีแล้ว เสียเวลามาตั้ง23ปีแล้ว  อีก2เดือนข้างหน้าก็24ปีแล้ว การ์ตูนเรื่องแรกที่เขียน เขียนตั้งแต่ตอนป.5 แถมยังเขียนไม่จบด้วย ไม่เอาแล้ว ไม่เอา เพราะงี้ไง เลยปฏิเสธโอกาสทั้งหมดที่เข้ามาในชีวิต ปฏิเสธงานที่มีคนเสนอเข้ามาทั้งหมด ปฏิเสธความช่วยเหลือทั้งหมด ต่อให้มีแมวมองมาพาไปเป็นดาราก็เอา จะทำอะไรขอทำเอง ไม่ขอให้ใครพาไปที่ไหนหรือช่วยอะไรทั้งนั้น ขอปฏิเสธทุกอย่างที่เข้ามาในชีวิตทั้งชีวิต"

จอห์นนี่ ดาร์กเนสร่างเด็กสาวหูกระต่ายพูดว่า "เพราะมันไม่มีใครช่วยใครไง ความฝันอะไรนั่นมันไม่มีวันเป็นจริงหรอก ไม่มีใครรับอะไรจากคนนอก ส่งงานเขียนไปสำนักพิมพ์ไหนก็ไม่รับ มันจะไปอยู่ได้ไงล่ะ อยากเป็นพระเอกอุลตร้าแมนน่ะใช่ แต่เขาไม่รับหรอกน่า 26ปีแล้ว เสียเวลามาตั้ง26ปีแล้ว ปีนี้ก็27ปีแล้ว การ์ตูนเรื่องแรกที่เขียน เขียนตั้งแต่ตอนป.5 แถมยังเขียนไม่จบด้วย ไม่เอาแล้ว ไม่เอา เพราะงี้ไง เลยปฏิเสธโอกาสทั้งหมดที่เข้ามาในชีวิต ปฏิเสธงานที่มีคนเสนอเข้ามาทั้งหมด ปฏิเสธความช่วยเหลือทั้งหมด ต่อให้มีแมวมองมาพาไปเป็นดาราก็เอา จะทำอะไรขอทำเอง ไม่ขอให้ใครพาไปที่ไหนหรือช่วยอะไรทั้งนั้น ขอปฏิเสธทุกอย่างที่เข้ามาในชีวิตทั้งชีวิต"

จอห์นนี่ ดาร์กเนสร่างเดิมพูดว่า "ไม่ โลกนี้ให้อะไรบ้างล่ะ? Godzillaภาคใหม่เหรอ?"

จอห์นนี่ ดาร์กเนสร่างเด็กสาวหูกระต่ายพูดว่า "ไม่ โลกนี้ให้อะไรบ้างล่ะ? Godzillaภาคใหม่เหรอ?"

จอห์นนี่ ดาร์กเนสร่างเดิมพูดว่า "ผมไม่อยากได้อะไรทั้งนั้น ไม่อยากทำอะไรทั้งนั้น"

จอห์นนี่ ดาร์กเนสร่างเด็กสาวหูกระต่ายพูดว่า "ผมไม่อยากได้อะไรทั้งนั้น ไม่อยากทำอะไรทั้งนั้น"

จอห์นนี่ ดาร์กเนสร่างเด็กสาวหูกระต่ายใช้ปากกาเขียนลงบนกระดาษเป็นเนื้อความว่า "ผู้หนึ่ง ได้เกิดมา คิดไว้ ว่าโตมา หาได้ไม่ คิดว่า ยังอยู่ หามิได้ เวลา หมุนวน เป็นวงกลม ผู้ที่ว่า คือ ความมืด ทุกคนเห็น รู้จัก อยู่ใกล้ชิดทุกคน เดินตามทุกผู้ อยู่กับทุกคน แต่หามีผู้ใดสนใจไม่ ความมืดเป็นสิ่ง มองไม่เห็น หาได้ไม่ แต่ทำให้มองไม่เห็น กระต่ายน้อยสีขาว ตัวนั้น คิดว่า จะอยู่ถึงปัจจุบันหามิได้

แต่ก่อนมีคน อยู่รอบข้าง ตอนนี้ คนรอบตัว อันตรธานหาย

ชีวิตดั่งสายฝน อารมณ์ ความคิด ความรู้สึก ดั่งสายฝน วันหนึ่ง อาบัง เอาโรตี ใส่หมูสับ มาให้ ความคิดที่อธิบายไม่ได้ อยู่ในใจ กระต่ายขาวน้อย ตัวนั้น เกลียดชีวิต วันเกิดผม วันหน้า อาจเป็นวันตาย"

จอห์นนี่ ดาร์กเนสร่างเด็กสาวหูกระต่ายร่างจดหมายฉบับหนึ่ง ข้อความสุดท้ายของจดหมายนั้นว่า "เป็นจดหมายฉบับแรกของกระต่ายขางตัวน้อยนี้กระต่ายขาวตัวน้อยนี้จะเขียนจดหมายฉบับสุดท้ายในวันที่กระต่ายขาวตัวน้อยนี้ต้องจากลา"

จอห์นนี่ ดาร์กเนสร่างเด็กสาวหูกระต่ายพาโหยเดินที่ชายหาดทะเลที่ไม่มีพืชเลยยกเว้นต้นแอปเปิ้ลเพียงต้นเดียว

จอห์นนี่ ดาร์กเนสร่างเด็กสาวหูกระต่ายพาโหยเดินที่ป่าที่ปกคลุมไปด้วยหิมะ

จอห์นนี่ ดาร์กเนสร่างเด็กสาวหูกระต่ายพาโหยเดินเล่นที่เกาะกลางทะเลแห่งหนึ่งที่ทิศเหนือไปจนถึงตะวันตกเต็มไปด้วยเทือกเขาและภูเขาจำนวนหลายลูก ด้านทิศตะวันตกนั้นชายฝั่งทะเลเว้าและมีแหลมสลับกับอ่าวที่เว้าลึกเข้าไปในตลิ่งสูงชันจนเหมือนฟยอร์ดและทะเลสาบน้ำเค็ม ทิศตะวันออกชายฝั่งทะเลนั้นราบเรียบและมีปากแม่น้ำขนาดใหญ่หลายแห่ง มีหาดทรายยาว ทุ่งทรายนี้มีทุ่งหญ้าขึ้นอยู่เป็นทุ่งหญ้าผืนทราย  เมื่อรวมแนวความยาวของเทือกเขาและภูเขาทั้งหมดมีรอยแตกจากใต้ไปเหนือตรงกลางเส้นแนวความยาวนั้น ตอนกลางของเกาะเป็นที่ราบขนาดใหญ่อยู่ตรงกลางที่ราบสูงและเทือกเขา ที่สามารถมองเห็นเนินเขาหลายแห่งได้ และเนินเขายาวหลายแห่ง และภูเขาโดดหลายแห่ง ที่ทิศใต้เลยรอยแตกทางทิศใต้นั้น เป็นแนวเนินเขายาวสลับกับหุบเขากว้าง เกาะนี้มีทะเลสาบน้ำจืดหลายแห่ง

จอห์นนี่ ดาร์กเนส(ร่างเดิม) จับหัวผู้หญิงคนหนึ่งที่มีรูปร่างอ้วนท้วมและค่อนข้างเตี้ยแล้วกระแทกเข้าไปที่ผนังคอนกรีตอย่างรุนแรงแล้วก็กระแทกซ้ำไปอีก จากนั้นจอห์นนี่ ดาร์กเนสก็เตะผู้หญิงคนนั้นล้มลงไปนอนบนพื้น จอห์นนี่ ดาร์กเนสกระทืบหน้าผู้หญิงคนนั้นแล้วก็จับคอเสื้อผู้หญิงคนนั้นแล้วทุ่มเธอข้ามหัวไหล่เขาไปล้มกับพื้นจากนั้นจอห์นนี่ ดาร์กเนสก็จับหัวผู้หญิงคนนั้นไปกระแทกผนังคอนกรีตอีกจนกลุ่มหยดเลือดกลุ่มหนึ่งอยู่บนพื้น จากนั้นจอห์นนี่ ดาร์กเนสก็ผู้หญิงคนนั้นกระแทกปูน จับทุ่มลงพื้น ต่อยหัว ถีบหน้า ถีบหัว ทุ่มหัวลงกับพื้น ไปเรื่อยๆจนผู้หญิงคนนั้นตาย

ผู้หญิงคนหนึ่งที่มีรูปร่างอ้วนท้วมและค่อนข้างเตี้ยพูดขึ้นมาว่า "วันๆอยู่กับไอ้โรคจิตชอบเอาเด็ก ไอ้โรคจิตเอาเด็กนั่นน่ะ โง่ก็โง่ ไม่เอาการเอางาน วันๆไม่ทำมาหาแดก ไร้ประโยชน์ พึ่งพาอาศัยไม่ได้ คบกันมันมึงไม่มีวันเจริญหรอก วันๆจะไปทำมาหาแดกอะไรได้ ไอ้นั่นจะทำให้ชีวิตมึงตกต่ำ-" จอห์นนี่ ดาร์กเนส(ร่างเด็กสาวหูกระต่าย)ตาสีฟ้ากลายเป็นสีแดง พุ่งตัวเอาหัวชนหน้าผากผู้หญิงคนนั้นแล้วเตะเข้าไปที่ผนังคอนกรีตอย่างรุนแรงแล้วก็กระแทกซ้ำไปอีก จากนั้นจอห์นนี่ ดาร์กเนสก็เตะผู้หญิงคนนั้นล้มลงไปนอนบนพื้น จอห์นนี่ ดาร์กเนสกระทืบหน้าผู้หญิงคนนั้นแล้วก็จับคอเสื้อผู้หญิงคนนั้นแล้วทุ่มเธอข้ามหัวไหล่เขาไปล้มกับพื้นจากนั้นจอห์นนี่ ดาร์กเนสก็จับหัวผู้หญิงคนนั้นไปกระแทกผนังคอนกรีตอีกจนกลุ่มหยดเลือดกลุ่มหนึ่งอยู่บนพื้น จากนั้นจอห์นนี่ ดาร์กเนสก็ผู้หญิงคนนั้นกระแทกปูน จับทุ่มลงพื้น ต่อยหัว ถีบหน้า ถีบหัว ทุ่มหัวลงกับพื้น ไปเรื่อยๆจนผู้หญิงคนนั้นตาย

ยามอาทิตย์อัสดง จอห์นนี่ ดาร์กเนสร่างเด็กสาวหูกระต่ายเดินมาประจัญหน้ากับศัตรูกลุ่มหนึ่ง จอห์นนี่ ดาร์กเนสถอดฝักดาบซามูไรออกจากตัวดาบ

To be Continue?