การเสียดสี

การเสียดสีคือการใช้ถ้อยคำที่เสียดสีอย่างรุนแรง มักเป็นการใช้ถ้อยคำที่ตลกขบขันเพื่อเยาะเย้ยใครบางคนหรือบางสิ่งบางอย่าง^[ 1 ]การเสียดสีอาจใช้ความรู้สึกคลุมเครือ [ ²^]และมักเกี่ยวข้องกับ [ 3 ] การประชดประชัน แม้ว่าจะไม่ได้หมายความว่าจะต้องมี^[⁴^]ก็ตาม^การ เสียดสีที่เห็นได้ชัดที่สุดในการพูดนั้น โดดเด่นด้วยการ เน้นน้ำเสียง ^[⁴^]หรือหากเป็นการประชดประชันแฝง จะเห็นได้ว่าความคิดเห็นนั้นไม่สมส่วนกับสถานการณ์ และส่วนใหญ่ขึ้นอยู่กับบริบท^[⁵^]

นิรุกติศาสตร์

คำนี้มาจากภาษากรีกโบราณ σαρκασμός ( sarkasmós ) ซึ่งนำมาจาก σαρκάζειν ( sarkázein ) แปลว่า "ฉีกเนื้อ กัดริมฝีปากด้วยความโกรธ เยาะเย้ย" ^[ 6 ]

มีการบันทึกครั้งแรกเป็นภาษาอังกฤษในปี ค.ศ. 1579 ในคำอธิบายประกอบในThe Shepheades CalenderโดยEdmund Spenser :

ทอม ไพเพอร์ เป็นคนพูดจาเสียดสีประชดประชัน พูดจาเยาะเย้ยถากถางคนปัญญาอ่อนพวกนี้ ทำไม... ^[ 7 ]

อย่างไรก็ตาม คำว่าประชดประชันซึ่งมีความหมายว่า "มีลักษณะหรือเกี่ยวข้องกับการเสียดสี ใช้การเสียดสี เสียดสีอย่างรุนแรงหรือเสียดสีอย่างรุนแรง" ไม่ปรากฏจนกระทั่งปี ค.ศ. 1695 ^[ 6 ]

การใช้งาน

ในรายการเกี่ยวกับความเสียดสีDictionary.comอธิบายความเสียดสีดังนี้:

ในการเสียดสี การเยาะเย้ยหรือเยาะเย้ยมักถูกใช้อย่างรุนแรง บ่อยครั้งหยาบคายและดูถูกเหยียดหยาม เพื่อจุดประสงค์ในการทำลายล้าง อาจใช้ในทางอ้อม และมีรูปแบบการประชดประชัน เช่น "คุณกลายเป็นนักดนตรีที่เก่งมาก!", "ตอนนี้คุณเหมือนเป็นคนละคนเลย..." และ "โอ้... ขอบคุณสำหรับการปฐมพยาบาลตลอดหลายปีที่ผ่านมา!" หรืออาจใช้ในรูปแบบการพูดตรงๆ เช่น "คุณเล่นเพลงเดียวไม่ได้หรอกถ้ามีผู้ช่วยสองคน" ลักษณะเฉพาะของการเสียดสีปรากฏอยู่ในคำพูด และส่วนใหญ่แสดงออกด้วยการเน้นเสียง ... ^[ 8 ]

เมื่อแยกแยะระหว่างการเสียดสีกับการล้อเล่นและเมื่ออ้างอิงถึงการใช้การเสียดสีในถ้อยคำเสียดสี นักภาษาศาสตร์ Derek Bousfield เขียนไว้ว่า การเสียดสีคือ:

การใช้กลยุทธ์ที่เผินๆดูเหมือนจะเหมาะสมกับสถานการณ์ แต่กลับถูกตีความให้มีความหมายตรงกันข้ามในแง่ของการจัดการหน้าตากล่าวคือ ถ้อยคำที่ดูเหมือนจะรักษาหรือเสริมแต่งหน้าตาของผู้รับ กลับกลายเป็นการโจมตีและทำลายหน้าตาของผู้รับเสียเอง ... การเสียดสีเป็นรูปแบบหนึ่งของความสุภาพที่ไม่จริงใจ ซึ่งใช้เพื่อสร้างความขุ่นเคืองให้กับคู่สนทนา^[ 9 ]

นักภาษาศาสตร์จอห์น ไฮแมนเขียนว่า "มีความเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดอย่างยิ่งระหว่างการเสียดสีและการประชดประชัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งนักทฤษฎีวรรณกรรม มักมองว่าการเสียดสีเป็นเพียงรูปแบบการประชดประชันที่หยาบคายที่สุดและน่าสนใจน้อยที่สุด" นอกจากนี้ เขายังเสริมด้วยว่า:

ประการแรก สถานการณ์อาจดูประชดประชัน แต่มีเพียงคนเท่านั้นที่สามารถประชดประชันได้ ประการที่สอง คนเราอาจประชดประชันโดยไม่ตั้งใจ แต่การประชดประชันต้องอาศัยเจตนา สิ่งสำคัญที่สุดของการประชดประชันคือการประชดประชันอย่างเปิดเผยที่ผู้พูดจงใจใช้เป็นรูปแบบหนึ่งของการใช้คำพูดเชิงรุกราน^[ 10 ]

นักพจนานุกรมHenry Watson Fowlerเขียนไว้ในA Dictionary of Modern English Usageว่า:

การเสียดสีไม่จำเป็นต้องเกี่ยวข้องกับการประชดประชันเสมอไป แต่การประชดประชัน หรือการใช้ถ้อยคำที่สื่อความหมายแตกต่างกันไปตามการตีความ มักถูกมองว่าเป็นสื่อกลางของการเสียดสี... แก่นแท้ของการเสียดสีคือเจตนาที่จะทำให้เกิดความเจ็บปวดด้วยถ้อยคำที่ขมขื่น (ประชดประชันหรืออื่นๆ) ^[ 11 ]

ในทางจิตวิทยา

ผู้เชี่ยวชาญในสาขาจิตวิทยาและสาขาที่เกี่ยวข้องมองการเสียดสีในแง่ลบมานานแล้ว^[ 12 ]^[ 13 ]โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อสังเกตว่าการเสียดสีมักเป็นกลไกการรับมือ ที่ไม่เหมาะสม สำหรับผู้ที่มีความโกรธหรือความคับข้องใจที่ยังไม่ได้รับการแก้ไข นักจิตวิทยา Clifford N. Lazarus อธิบายว่าการเสียดสีคือ " ความเป็นปรปักษ์ที่แฝงอยู่ในอารมณ์ขัน" แม้ว่าความคิดเห็นประชดประชันเป็นครั้งคราวอาจช่วยเพิ่มความมีชีวิตชีวาให้กับการสนทนา แต่ Lazarus ชี้ให้เห็นว่าการใช้การเสียดสีบ่อยเกินไปมักจะ "กลบรสชาติทางอารมณ์ของการสนทนาใดๆ" ^[ 14 ]

ความเข้าใจ

การทำความเข้าใจความละเอียดอ่อนของการใช้ถ้อยคำนี้จำเป็นต้องอาศัยการตีความเจตนาของผู้พูดหรือผู้เขียนในลำดับที่สอง ส่วนต่างๆ ของสมองต้องทำงานร่วมกันเพื่อทำความเข้าใจการเสียดสี ความเข้าใจที่ซับซ้อนนี้อาจขาดหายไปในบางคนที่มีความเสียหายทางสมองบางรูปแบบ ภาวะสมองเสื่อม และบางครั้งออทิซึม^[ 15 ]และการรับรู้นี้ถูกระบุโดยMRIในไจรัสพาราฮิปโปแคมปัสด้านขวา[ 16 ^] [ 17^{]การวิจัย}เกี่ยวกับกายวิภาคของการเสียดสีแสดงให้เห็นว่า Richard Delmonico นักจิตวิทยาประสาทที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เดวิสระบุว่า ผู้ที่มีความเสียหายในคอร์เทกซ์ส่วนหน้ามีปัญหาในการเข้าใจลักษณะที่ไม่ใช่คำพูดของภาษา เช่น น้ำเสียง^[ 18 ] David Salmon นักประสาทวิทยาที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ซานดิเอโกกล่าวว่าการวิจัยประเภทนี้สามารถช่วยให้แพทย์แยกแยะความแตกต่างระหว่างโรคทางระบบประสาทเสื่อมประเภทต่างๆ เช่น ภาวะสมองเสื่อมส่วนหน้าและโรคอัลไซเมอร์^[ 18 ]

ในหนังสือ Critique of Sarcastic Reason ของวิลเลียม แบรนท์ [ ¹⁹^{] สันนิษฐาน}^ว่าการเสียดสีถูกพัฒนาเป็นเครื่องมือทางปัญญาและอารมณ์ที่วัยรุ่นใช้เพื่อทดสอบขอบเขตของความสุภาพและความจริงในการสนทนา การรู้จำและการแสดงออกถึงการเสียดสีต้องอาศัยการพัฒนาความเข้าใจในรูปแบบภาษา โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากการเสียดสีเกิดขึ้นโดยไม่มีสัญญาณหรือสัญญาณ (เช่น น้ำเสียงเสียดสีหรือการกลอกตา) มีการถกเถียงกันว่าการเสียดสีมีความซับซ้อนมากกว่าการโกหก เพราะการโกหกมักแสดงออกตั้งแต่อายุสามขวบ แต่การแสดงออกถึงการเสียดสีจะเกิดขึ้นในช่วงพัฒนาการที่ช้ากว่ามาก (Brant, 2012) Brant (2012, 145–6) ระบุว่าการเสียดสี

(ก) รูปแบบการแสดงออกทางภาษา ซึ่งมักรวมถึงการกล่าวอ้างข้อความที่ผู้พูดไม่เชื่อ (เช่น เมื่อผู้พูดไม่เชื่อความหมายของประโยค) แม้ว่าความหมายที่ตั้งใจไว้จะแตกต่างจากความหมายของประโยคก็ตาม การรับรู้ถึงการเสียดสีโดยไม่มีการชี้นำจะเกิดขึ้นในช่วงเริ่มต้นของวัยรุ่นหรือหลังจากนั้น การเสียดสีเกี่ยวข้องกับการแสดงความเห็นที่ดูถูกเหยียดหยาม ซึ่งจำเป็นต้องให้ล่ามเข้าใจความหมายทางอารมณ์เชิงลบของผู้พูดในบริบทของสถานการณ์นั้นๆ ในทางกลับกัน การเสียดสีไม่ได้รวมถึงการเยาะเย้ย เว้นแต่จะเป็นการเสียดสีแบบประชดประชัน ปัญหาของคำจำกัดความเหล่านี้และเหตุผลที่วิทยานิพนธ์นี้ไม่ได้ศึกษาความแตกต่างระหว่างการเสียดสีและการเสียดสีอย่างละเอียดถี่ถ้วน เกี่ยวข้องกับแนวคิดที่ว่า: (1) ผู้คนสามารถแสร้งทำเป็นถูกดูถูก ทั้งที่จริง ๆ แล้วไม่ได้ถูกดูถูก หรือแสร้งทำเป็นไม่ถูกดูถูกเมื่อรู้สึกขุ่นเคืองอย่างรุนแรง (2) บุคคลอาจรู้สึกถูกเยาะเย้ยทันทีหลังจากแสดงความคิดเห็น และพบว่าเป็นเรื่องตลกหรือเป็นกลางในภายหลัง และ (3) บุคคลนั้นอาจไม่รู้สึกถูกดูหมิ่นจนกว่าจะผ่านไปหลายปีหลังจากแสดงความคิดเห็นและพิจารณาแล้ว

มุมมองทางวัฒนธรรมเกี่ยวกับการเสียดสีมีความหลากหลายอย่างมาก โดยบางวัฒนธรรมและกลุ่มภาษาศาสตร์ต่างมองว่าเป็นการดูหมิ่นในระดับที่แตกต่างกันไปโทมัส คาร์ไลล์เหยียดหยามมันว่า "ตอนนี้ผมมองว่าการเสียดสีเป็นภาษาของปีศาจ ซึ่งด้วยเหตุผลนี้ผมจึงเลิกใช้มันไปนานแล้ว" ^[ 20 ] ในทางกลับกัน ฟีโอดอร์ ดอสโตเยฟสกีมองว่าการเสียดสีเป็นเสียงร้องแห่งความเจ็บปวด เขากล่าวว่าการเสียดสี "มักจะเป็นที่พึ่งสุดท้ายของคนที่ถ่อมตนและบริสุทธิ์ผุดผ่อง เมื่อความเป็นส่วนตัวของจิตใจถูกบุกรุกอย่างหยาบคายและรุกล้ำ" ^[ 21 ] RFC 1855 ซึ่งเป็นชุดแนวทางปฏิบัติสำหรับการสื่อสารทางอินเทอร์เน็ตมีคำเตือนให้ระมัดระวังเป็นพิเศษ เพราะ "อาจไม่ได้ผลดีนัก" การศึกษาอีกชิ้นหนึ่งเกี่ยวกับการเสียดสีทางอีเมลยืนยันคำกล่าวอ้างเหล่านี้^[ 22 ]นักแปลมืออาชีพแนะนำว่าผู้บริหารธุรกิจระหว่างประเทศ "โดยทั่วไปควรหลีกเลี่ยงการเสียดสีในบทสนทนาทางธุรกิจระหว่างวัฒนธรรมและการสื่อสารด้วยลายลักษณ์อักษร" เนื่องจากการแปลถ้อยคำเสียดสีนั้นมีความยุ่งยาก^[ 23 ]

การศึกษาวิจัยในปี 2015 โดย L. Huang, F. Gino และ AD Galinsky จาก Harvard Business School "ทดสอบแบบจำลองเชิงทฤษฎีใหม่ซึ่งทั้งการสร้างและการตีความถ้อยคำเสียดสีนำไปสู่ความคิดสร้างสรรค์ที่มากขึ้นเนื่องจากสิ่งเหล่านี้กระตุ้นการคิดเชิงนามธรรม" ^[ 24 ]

การบ่งชี้ด้วยเสียง

ในภาษาอังกฤษ การเสียดสีมักแสดงออกด้วยสัญญาณการเคลื่อนไหว / เสียง พูด^[ 25 ]โดยการพูดช้าลงและระดับเสียงต่ำลง ในทำนองเดียวกัน ภาษาดัตช์ก็ใช้ระดับเสียงต่ำลง บางครั้งถึงขั้นที่สำนวนถูกลดทอนลงเหลือเพียงเสียงพึมพำ แต่งานวิจัยอื่นๆ แสดงให้เห็นว่ามีหลายวิธีที่ผู้พูดจริงสื่อถึงเจตนาประชดประชัน งานวิจัยหนึ่งพบว่าในภาษากวางตุ้งการเสียดสีแสดงโดยการยกระดับความถี่พื้นฐานของเสียง^[ 26 ]ในภาษาอัมฮาริกการใช้ระดับเสียงที่สูงขึ้นเพื่อแสดงถึงการเสียดสี^[ 27 ]

เครื่องหมายวรรคตอน

แม้ว่าในภาษาอังกฤษจะไม่มีวิธีการมาตรฐานที่ยอมรับกันในการแสดงถึงการประชดประชันหรือการเสียดสีในบทสนทนาที่เป็นลายลักษณ์อักษร แต่ก็มีการเสนอเครื่องหมายวรรคตอนหลายรูปแบบ หนึ่งในรูปแบบที่เก่าแก่ที่สุดและเป็นที่ยืนยันกันบ่อยครั้งคือเครื่องหมายประชดประชัน ซึ่ง เฮนรี เดนแฮมได้เสนอเพิ่มเติมในช่วงทศวรรษ 1580 และเครื่องหมายประชดประชันซึ่งอัลแคนเตอร์ เดอ บราห์มได้เสนอเพิ่มเติมในศตวรรษที่ 19 เครื่องหมายทั้งสองนี้แสดงด้วยเครื่องหมายคำถามแบบย้อนกลับ ⸮ (Unicode U+2E2E) เครื่องหมายวรรคตอนแต่ละเครื่องหมายนี้ใช้เพื่อระบุว่าประโยคนั้นควรเข้าใจว่าเป็นการประชดประชัน แต่ไม่จำเป็นต้องหมายถึงการประชดประชันที่ไม่ใช่การประชดประชัน ในทางตรงกันข้าม ข้อเสนอใหม่ๆ เช่นเครื่องหมายสแนร์กหรือการใช้ เครื่องหมาย ทิลดา (tilde) ต่อไปนี้ มีจุดประสงค์เฉพาะเพื่อแสดงถึงการประชดประชันมากกว่าการประชดประชัน^[ 28 ]บางครั้งมีการใช้เครื่องหมายอัศเจรีย์หรือเครื่องหมายคำถามในวงเล็บ รวมถึงเครื่องหมายคำ พูดเพื่อแสดงการประชดประชันหรือการประชดประชันแบบประชดประชัน ^[ 29 ]

ในภาษาเอธิโอเปียบางภาษา ถ้อยคำเสียดสีและวลีที่ไม่จริงจะถูกระบุไว้ที่ท้ายประโยคด้วยเครื่องหมายเสียดสีที่เรียกว่าtemherte slaqซึ่งเป็นอักขระที่ดูเหมือนเครื่องหมายอัศเจรีย์กลับหัว ¡ ^[ 30 ]การใช้นี้สอดคล้องโดยตรงกับ ข้อเสนอของ John Wilkinsในปี 1668 ที่จะใช้เครื่องหมายอัศเจรีย์ กลับหัว เป็นเครื่องหมายประชดประชัน^[ 31 ]ข้อเสนอของ Asteraye Tsigie และ Daniel Yacob ในปี 1999 เพื่อรวมtemherte slaq ไว้ ใน Unicode ไม่ประสบผลสำเร็จ^[ 32 ]

การเสียดสีและการประชดประชัน

ในขณะที่การเสียดสี (การล้อเลียนอย่างรุนแรง) มักเกี่ยวข้องโดยตรงกับการเสียดสีด้วยวาจา (หมายถึงสิ่งที่ตรงกันข้ามกับสิ่งที่พูด) และทั้งสองอย่างมักถูกใช้ร่วมกัน แต่การเสียดสีไม่จำเป็นต้องเป็นการเสียดสีตามนิยาม และสามารถใช้องค์ประกอบใดองค์ประกอบหนึ่งได้โดยไม่ต้องมีอีกองค์ประกอบหนึ่ง^[ 33 ]

ตัวอย่างการใช้ถ้อยคำเสียดสีและประชดประชันร่วมกัน:

"คุณมาเร็วจังเลย!" (หลังจากหนึ่งมาสายมาก)

“ท่านช่างเป็นศิลปินที่เก่งจริงๆ!” (เมื่อหมายถึงแสดงความไม่พอใจ)

ตัวอย่างของการเสียดสีโดยไม่เสียดสี: (มักเชื่อกันว่าเป็นของวินสตัน เชอร์ชิลล์ )

หลังจากผู้เห็นเหตุการณ์แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับคนหนึ่งที่เมา: "ที่รัก พรุ่งนี้ฉันจะสร่างเมาแล้ว แต่คุณก็ยังจะน่าเกลียดอยู่ดี!"

ตัวอย่างการประชดประชันโดยไม่เสียดสี:

หลังครูชื่อดังขอโทษนักเรียนในห้องที่รับโทรศัพท์ในห้องอื่น: "ฉันไม่รู้ว่าเราจะให้อภัยคุณได้ไหม!"

การระบุตัวตน

บริษัทฝรั่งเศสได้พัฒนาเครื่องมือวิเคราะห์ที่อ้างว่ามีความแม่นยำสูงถึง 80% ในการระบุความคิดเห็นเชิงเสียดสีที่โพสต์ทางออนไลน์^[ 34 ]

ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2557 หน่วยข่าวกรองสหรัฐฯได้ยื่นขอเสนอราคาซอฟต์แวร์ที่สามารถระบุการเสียดสีในทวีต^[ 35 ]

ในศาสนา

พระภิกษุฐานิสสโรได้ระบุว่าการเสียดสีเป็นสิ่งที่ขัดกับวาจาที่ถูกต้องซึ่งเป็นแง่มุมหนึ่งของมรรคมีองค์แปดอันประเสริฐที่นำไปสู่การดับทุกข์^[ 36 ]ท่านมีความเห็นว่าการเสียดสีเป็นวิธีการแสดงตลกที่ไร้ฝีมือและไม่ดี ซึ่งท่านได้เปรียบเทียบกับวิธีการที่เน้นย้ำถึงความขัดแย้งในชีวิตอย่างตรงไปตรงมา

ดูเพิ่มเติม

อ้างอิง

"นิยามของการเสียดสี" . www.merriam-webster.com . สืบค้นเมื่อ2020-09-23 .
Rockwell, PA (2006). การเสียดสีและข้อความอื่นๆ ที่ผสมปนเปกัน: วิธีการใช้ภาษาที่คลุมเครือของผู้คน . Lewiston, New York : Edwin Mellen Press . ISBN 978-0-7734-5917-5-
พาร์ทริดจ์, เอริค (1969). การใช้และการละเมิด: คู่มือสู่ภาษาอังกฤษที่ดีสำนักพิมพ์เพนกวินISBN 978-0-393-31709-1อย่าสับสนระหว่างการเสียดสีกับการเสียดสี ซึ่งเป็นการเสียดสีโดยตรง การเสียดสีหมายถึงสิ่งที่มันพูด แต่ด้วยถ้อยคำที่คมคาย ขมขื่น เฉียบขาด กัดกร่อน หรือรุนแรง มันคือเครื่องมือแห่ง ความขุ่นเคือง เป็นอาวุธแห่งความขุ่นเคือง ในขณะที่การเสียดสีเป็นหนึ่งในเครื่องมือของไหวพริบ ในบทกวีของล็อก 'หากความคิดมีมาแต่กำเนิด มันจะช่วยประหยัดปัญหาให้กับบุคคลที่มีคุณค่ามากมาย' คำว่า worthy นั้นเป็นการเสียดสี ประโยคหลักโดยรวมก็เปรียบเสมือนการเสียดสีเช่นกัน เช่นเดียวกับประโยคที่สมบูรณ์ ทั้งสองเป็นเครื่องมือของการเสียดสีและการด่าทอ
"Irony" . Dictionary.com . ลักษณะเด่นของถ้อยคำประชดประชันปรากฏอยู่ในคำพูดและแสดงออกเป็นหลักโดยการเน้นเสียง ในขณะที่การเสียดสีและการประชดประชันซึ่งเดิมทีเกิดขึ้นในรูปแบบวรรณกรรมและวาทศิลป์ กลับปรากฏให้เห็นในการจัดระเบียบหรือโครงสร้างของภาษาหรือเนื้อหาทางวรรณกรรม
Campbell, JD. (2012). การตรวจสอบองค์ประกอบของบริบทเชิงประชดประชัน . เก็บถาวรจากต้นฉบับเมื่อวันที่ 24 เมษายน 2021 ผลการวิจัย ... แสดงให้เห็นว่าประโยคเป้าหมาย เมื่อนำเสนอแบบแยกเดี่ยว จะไม่ถูกมองว่ามีลักษณะเชิงประชดประชันตามแบบแผน อย่างไรก็ตาม ประโยคเป้าหมายเดียวกันนี้ เมื่อล้อมรอบด้วยข้อมูลเชิงบริบทที่ผู้เข้าร่วมให้เพื่อสร้างบริบทเชิงประชดประชัน ต่อมาถูกเข้ารหัสว่าเป็นเชิงประชดประชันโดยผู้ประเมินที่ไร้เดียงสา
พจนานุกรมภาษาอังกฤษ
พจนานุกรมภาษาอังกฤษอ็อกซ์ฟอร์ด , สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยอ็อกซ์ฟอร์ด, 2008; ( สเปนเซอร์, เอ็ดมันด์, เชพเพิร์ดส์ ปฏิทิน : ข้อความออนไลน์ของข้อความ )
"Irony" . พจนานุกรม . Dictionary.com
Bousfield, Derek (2010-04-21). "17: 'ไม่มีคำใดที่จริงยิ่งกว่านี้ที่กล่าวอย่างตลกขบขัน': การวิเคราะห์เชิงปฏิบัตินิยมเกี่ยวกับความไม่สุภาพในฐานะการหยอกล้อในสมัยพระเจ้าเฮนรีที่ 4 ภาคที่ 1 ". ใน Lambrou, Marina; Stockwell, Peter (บรรณาธิการ). Contemporary Stylistics . สำนักพิมพ์ Bloomsbury . หน้า 213. ISBN 9781441183842-
ไฮมาน, จอห์น (1998). "Sarcasm and Its Neighbors" . การพูดราคาถูก: เสียดสี ความแปลกแยก และวิวัฒนาการของภาษา . อ็อกซ์ฟอร์ด: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยอ็อกซ์ฟอร์ด หน้า 20 ISBN 978-0-19-511524-6-
ฟาวเลอร์, เฮนรี วัตสัน (2002). พจนานุกรมการใช้ภาษาอังกฤษสมัยใหม่ . สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด. หน้า 513. ISBN 978-0-19-860506-5-
บริกส์, โทมัส เอช. (1928) "Sarcasm". The School Review เล่ม 36, ฉบับที่ 9 (พ.ย. 1928), หน้า 685-695
Cason, H. (1930) วิธีการป้องกันและขจัดความรำคาญวารสารจิตวิทยาผิดปกติและสังคมเล่ม 25(1), เมษายน 1930, หน้า 40-48
Lazarus, Clifford N. "คิดว่าการเสียดสีเป็นเรื่องตลกเหรอ? คิดใหม่ซะ: การเสียดสีเป็นเพียงความเกลียดชังที่แฝงมาในอารมณ์ขัน" Psychology Today, 26 มิถุนายน 2012; เข้าถึงเมื่อ 15 ตุลาคม 2016
Shamay-Tsoory, Simone G.; Tomer, R.; Aharon-Peretz, J. (2005). "พื้นฐานทางกายวิภาคประสาทของการทำความเข้าใจการเสียดสีและความสัมพันธ์กับการรับรู้ทางสังคม" Neuropsychology . 19 (3): 288– 300. doi : 10.1037/0894-4105.19.3.288 . PMID 15910115 . S2CID 6048965 .
Hurley, Dan (3 มิถุนายน 2551), "The Science of Sarcasm (Not That You Care)" , New York Times
Slap, JW (1966). "On Sarcasm" . The Psychoanalytic Quarterly . 35 : 98– 107. doi : 10.1080/21674086.1966.11926375 .
ซิ งเกอร์, เอมิลี่ (23 พฤษภาคม 2548)."การทำความเข้าใจเรื่องเสียดสีเป็นเรื่องที่ซับซ้อน".นักวิทยาศาสตร์รุ่นใหม่ . สืบค้นเมื่อ 3 ตุลาคม 2555
แบรนท์, วิลเลียม (2012). การวิพากษ์เหตุผลเชิงประชดประชัน: ญาณวิทยาของความสามารถทางประสาทวิทยาเชิงความรู้ที่เรียกว่า "ทฤษฎีแห่งจิต" และการใช้เหตุผลเชิงหลอกลวงซาร์บรึคเคิน, [เยอรมนี]: Südwestdeutscher Verlag für Hochschulschriften. ISBN 978-3-8381-3457-4-
คาร์ไลล์, โทมัส . ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 1833-34 ในนิตยสารเฟรเซอร์-
Dostoevsky, R (1864). "ส่วนที่ 2 ส่วนที่ VI" . บันทึกจากใต้ดิน .
Kruger, Justin; Epley, Nicholas; Parker, Jason; Ng, Zhi-Wen (2005). "ความเห็นแก่ตัวเหนืออีเมล: เราสามารถสื่อสารได้ดีเท่ากับที่เราคิดหรือไม่?" วารสารบุคลิกภาพและจิตวิทยาสังคม . 89 (6): 925– 936. doi : 10.1037/0022-3514.89.6.925 . PMID 16393025 . S2CID 1998520 .
Wooten, Adam (9 กันยายน 2011). "ธุรกิจระหว่างประเทศ: ความเสียดสีไม่เคยสูญหายไปกับการแปล: ใช่แล้ว!" . Deseret News . สืบค้นเมื่อ2 พฤศจิกายน 2023 .
Huang, L.; Gino, F.; Galinsky, AD (2015). "รูปแบบสติปัญญาขั้นสูงสุด: การเสียดสีเพิ่มความคิดสร้างสรรค์ผ่านการคิดเชิงนามธรรมสำหรับทั้งผู้แสดงออกและผู้รับ" พฤติกรรมองค์กรและกระบวนการตัดสินใจของมนุษย์ . 131 : 162– 177. doi : 10.1016/j.obhdp.2015.07.001 . ISSN 0749-5978 . S2CID 20129578 .
สัญญาณการเคลื่อนไหว/เสียงเป็น 1 ใน 5 สัญญาณที่บ่งชี้ถึงการมีอยู่ของการเสียดสีตามที่ Diana Boxer บันทึกไว้ในปี 2002:100 สัญญาณอื่นๆ ได้แก่ คำพูดที่ขัดแย้งกับข้อเท็จจริง การพูดเกินจริงอย่างมาก การถามคำถามเชิงแท็ก และสัญญาณโดยตรง
Cheang, HS; Pell, MD (2009). "เครื่องหมายเสียงของความเสียดสีในภาษาจีนกวางตุ้งและภาษาอังกฤษ". วารสารสมาคมอะคูสติกแห่งอเมริกา . 126 (3): 1394–1405 . Bibcode : 2009ASAJ..126.1394C . doi : 10.1121/1.3177275 . PMID 19739753 .
Leslau, Wolf. ไวยากรณ์อ้างอิงภาษาอัมฮาริก. วีสบาเดิน: Harrassowitz, 1995. 45. พิมพ์.
ฮูสตัน, คีธ (2013). ตัวละครที่น่ารังเกียจ: ชีวิตลับของเครื่องหมายวรรคตอน สัญลักษณ์ และเครื่องหมายทางการพิมพ์อื่นๆ . นิวยอร์กและลอนดอน: WW Norton & Company, Inc. หน้า 36–37 , 217–219 , 221, 232–233 , 239–244 . ISBN 978-0-393-06442-1-
"แนวทางเกี่ยวกับมาตรฐานสำหรับคำบรรยาย" . แนวทาง ITC เกี่ยวกับการปรึกษาหารือสาธารณะ: รหัสและหมายเหตุแนวทาง . ITC . สืบค้นเมื่อ10 พฤศจิกายน 2555 .
"แผนงานสู่การขยายมาตรฐานระบบการเขียนเอธิโอเปียภายใต้ Unicode และ ISO-10646" (PDF) การประชุม Unicode นานาชาติครั้ง ที่15 หน้า 6 สืบค้นเมื่อ22 มกราคม 2554
ฮูสตัน, คีธ (2013). ตัวละครที่น่ารังเกียจ: ชีวิตลับของเครื่องหมายวรรคตอน สัญลักษณ์ และเครื่องหมายทางการพิมพ์อื่นๆ . นิวยอร์กและลอนดอน: WW Norton & Company, Inc. หน้า 212–215 , 231–232 . ISBN 978-0-393-06442-1-
ฮูสตัน, คีธ (2013). ตัวละครที่น่ารังเกียจ: ชีวิตลับของเครื่องหมายวรรคตอน สัญลักษณ์ และเครื่องหมายทางการพิมพ์อื่นๆ . นิวยอร์กและลอนดอน: WW Norton & Company, Inc. หน้า 231–232 . ISBN 978-0-393-06442-1-
"การสำรวจความแตกต่างระหว่างการประชดประชันและการเสียดสี "
Kleinman, Zoe (3 กรกฎาคม 2013) “เจ้าหน้าที่ 'ใช้เครื่องมือวิเคราะห์ที่ตรวจจับการเสียดสี'" . BBC News . สืบค้นเมื่อ 4 กรกฎาคม 2013 .
Pauli, Darren (4 มิถุนายน 2014). "โอ้ ว้าว หน่วยสืบราชการลับสหรัฐฯ ต้องการผู้สังเกตการณ์การเสียดสีบน Twitter" . The Register . สืบค้นเมื่อ4 มิถุนายน 2014 .
"วาจาที่ถูกต้อง" . การเข้าถึงความรู้แจ้ง . 1999 . สืบค้นเมื่อ2022-03-25 .

ลิงค์ภายนอก

นิตยสาร BBC News - กฎของการเสียดสี

[1] "นิยามของการเสียดสี" . www.merriam-webster.com . สืบค้นเมื่อ2020-09-23 .

[2] Rockwell, PA (2006). การเสียดสีและข้อความอื่นๆ ที่ผสมปนเปกัน: วิธีการใช้ภาษาที่คลุมเครือของผู้คน . Lewiston, New York : Edwin Mellen Press . ISBN 978-0-7734-5917-5-

[3] พาร์ทริดจ์, เอริค (1969). การใช้และการละเมิด: คู่มือสู่ภาษาอังกฤษที่ดีสำนักพิมพ์เพนกวินISBN 978-0-393-31709-1อย่าสับสนระหว่างการเสียดสีกับการเสียดสี ซึ่งเป็นการเสียดสีโดยตรง การเสียดสีหมายถึงสิ่งที่มันพูด แต่ด้วยถ้อยคำที่คมคาย ขมขื่น เฉียบขาด กัดกร่อน หรือรุนแรง มันคือเครื่องมือแห่ง ความขุ่นเคือง เป็นอาวุธแห่งความขุ่นเคือง ในขณะที่การเสียดสีเป็นหนึ่งในเครื่องมือของไหวพริบ ในบทกวีของล็อก 'หากความคิดมีมาแต่กำเนิด มันจะช่วยประหยัดปัญหาให้กับบุคคลที่มีคุณค่ามากมาย' คำว่า worthy นั้นเป็นการเสียดสี ประโยคหลักโดยรวมก็เปรียบเสมือนการเสียดสีเช่นกัน เช่นเดียวกับประโยคที่สมบูรณ์ ทั้งสองเป็นเครื่องมือของการเสียดสีและการด่าทอ

[4] "Irony" . Dictionary.com . ลักษณะเด่นของถ้อยคำประชดประชันปรากฏอยู่ในคำพูดและแสดงออกเป็นหลักโดยการเน้นเสียง ในขณะที่การเสียดสีและการประชดประชันซึ่งเดิมทีเกิดขึ้นในรูปแบบวรรณกรรมและวาทศิลป์ กลับปรากฏให้เห็นในการจัดระเบียบหรือโครงสร้างของภาษาหรือเนื้อหาทางวรรณกรรม

[5] Campbell, JD. (2012). การตรวจสอบองค์ประกอบของบริบทเชิงประชดประชัน . เก็บถาวรจากต้นฉบับเมื่อวันที่ 24 เมษายน 2021 ผลการวิจัย ... แสดงให้เห็นว่าประโยคเป้าหมาย เมื่อนำเสนอแบบแยกเดี่ยว จะไม่ถูกมองว่ามีลักษณะเชิงประชดประชันตามแบบแผน อย่างไรก็ตาม ประโยคเป้าหมายเดียวกันนี้ เมื่อล้อมรอบด้วยข้อมูลเชิงบริบทที่ผู้เข้าร่วมให้เพื่อสร้างบริบทเชิงประชดประชัน ต่อมาถูกเข้ารหัสว่าเป็นเชิงประชดประชันโดยผู้ประเมินที่ไร้เดียงสา

[OED-6] พจนานุกรมภาษาอังกฤษ

[OED-quote-7] พจนานุกรมภาษาอังกฤษอ็อกซ์ฟอร์ด , สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยอ็อกซ์ฟอร์ด, 2008; ( สเปนเซอร์, เอ็ดมันด์, เชพเพิร์ดส์ ปฏิทิน : ข้อความออนไลน์ของข้อความ )

[8] "Irony" . พจนานุกรม . Dictionary.com

[9] Bousfield, Derek (2010-04-21). "17: 'ไม่มีคำใดที่จริงยิ่งกว่านี้ที่กล่าวอย่างตลกขบขัน': การวิเคราะห์เชิงปฏิบัตินิยมเกี่ยวกับความไม่สุภาพในฐานะการหยอกล้อในสมัยพระเจ้าเฮนรีที่ 4 ภาคที่ 1 ". ใน Lambrou, Marina; Stockwell, Peter (บรรณาธิการ). Contemporary Stylistics . สำนักพิมพ์ Bloomsbury . หน้า 213. ISBN 9781441183842-

[10] ไฮมาน, จอห์น (1998). "Sarcasm and Its Neighbors" . การพูดราคาถูก: เสียดสี ความแปลกแยก และวิวัฒนาการของภาษา . อ็อกซ์ฟอร์ด: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยอ็อกซ์ฟอร์ด หน้า 20 ISBN 978-0-19-511524-6-

[11] ฟาวเลอร์, เฮนรี วัตสัน (2002). พจนานุกรมการใช้ภาษาอังกฤษสมัยใหม่ . สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด. หน้า 513. ISBN 978-0-19-860506-5-

[12] บริกส์, โทมัส เอช. (1928) "Sarcasm". The School Review เล่ม 36, ฉบับที่ 9 (พ.ย. 1928), หน้า 685-695

[13] Cason, H. (1930) วิธีการป้องกันและขจัดความรำคาญวารสารจิตวิทยาผิดปกติและสังคมเล่ม 25(1), เมษายน 1930, หน้า 40-48

[14] Lazarus, Clifford N. "คิดว่าการเสียดสีเป็นเรื่องตลกเหรอ? คิดใหม่ซะ: การเสียดสีเป็นเพียงความเกลียดชังที่แฝงมาในอารมณ์ขัน" Psychology Today, 26 มิถุนายน 2012; เข้าถึงเมื่อ 15 ตุลาคม 2016

[15] Shamay-Tsoory, Simone G.; Tomer, R.; Aharon-Peretz, J. (2005). "พื้นฐานทางกายวิภาคประสาทของการทำความเข้าใจการเสียดสีและความสัมพันธ์กับการรับรู้ทางสังคม" Neuropsychology . 19 (3): 288– 300. doi : 10.1037/0894-4105.19.3.288 . PMID 15910115 . S2CID 6048965 .

[16] Hurley, Dan (3 มิถุนายน 2551), "The Science of Sarcasm (Not That You Care)" , New York Times

[17] Slap, JW (1966). "On Sarcasm" . The Psychoanalytic Quarterly . 35 : 98– 107. doi : 10.1080/21674086.1966.11926375 .

[Singer-18] ซิ งเกอร์, เอมิลี่ (23 พฤษภาคม 2548)."การทำความเข้าใจเรื่องเสียดสีเป็นเรื่องที่ซับซ้อน".นักวิทยาศาสตร์รุ่นใหม่ . สืบค้นเมื่อ 3 ตุลาคม 2555

[19] แบรนท์, วิลเลียม (2012). การวิพากษ์เหตุผลเชิงประชดประชัน: ญาณวิทยาของความสามารถทางประสาทวิทยาเชิงความรู้ที่เรียกว่า "ทฤษฎีแห่งจิต" และการใช้เหตุผลเชิงหลอกลวงซาร์บรึคเคิน, [เยอรมนี]: Südwestdeutscher Verlag für Hochschulschriften. ISBN 978-3-8381-3457-4-

[20] คาร์ไลล์, โทมัส . ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 1833-34 ในนิตยสารเฟรเซอร์-

[21] Dostoevsky, R (1864). "ส่วนที่ 2 ส่วนที่ VI" . บันทึกจากใต้ดิน .

[22] Kruger, Justin; Epley, Nicholas; Parker, Jason; Ng, Zhi-Wen (2005). "ความเห็นแก่ตัวเหนืออีเมล: เราสามารถสื่อสารได้ดีเท่ากับที่เราคิดหรือไม่?" วารสารบุคลิกภาพและจิตวิทยาสังคม . 89 (6): 925– 936. doi : 10.1037/0022-3514.89.6.925 . PMID 16393025 . S2CID 1998520 .

[23] Wooten, Adam (9 กันยายน 2011). "ธุรกิจระหว่างประเทศ: ความเสียดสีไม่เคยสูญหายไปกับการแปล: ใช่แล้ว!" . Deseret News . สืบค้นเมื่อ2 พฤศจิกายน 2023 .

[24] Huang, L.; Gino, F.; Galinsky, AD (2015). "รูปแบบสติปัญญาขั้นสูงสุด: การเสียดสีเพิ่มความคิดสร้างสรรค์ผ่านการคิดเชิงนามธรรมสำหรับทั้งผู้แสดงออกและผู้รับ" พฤติกรรมองค์กรและกระบวนการตัดสินใจของมนุษย์ . 131 : 162– 177. doi : 10.1016/j.obhdp.2015.07.001 . ISSN 0749-5978 . S2CID 20129578 .

[25] สัญญาณการเคลื่อนไหว/เสียงเป็น 1 ใน 5 สัญญาณที่บ่งชี้ถึงการมีอยู่ของการเสียดสีตามที่ Diana Boxer บันทึกไว้ในปี 2002:100 สัญญาณอื่นๆ ได้แก่ คำพูดที่ขัดแย้งกับข้อเท็จจริง การพูดเกินจริงอย่างมาก การถามคำถามเชิงแท็ก และสัญญาณโดยตรง

[26] Cheang, HS; Pell, MD (2009). "เครื่องหมายเสียงของความเสียดสีในภาษาจีนกวางตุ้งและภาษาอังกฤษ". วารสารสมาคมอะคูสติกแห่งอเมริกา . 126 (3): 1394–1405 . Bibcode : 2009ASAJ..126.1394C . doi : 10.1121/1.3177275 . PMID 19739753 .

[Leslau-27] Leslau, Wolf. ไวยากรณ์อ้างอิงภาษาอัมฮาริก. วีสบาเดิน: Harrassowitz, 1995. 45. พิมพ์.

[28] ฮูสตัน, คีธ (2013). ตัวละครที่น่ารังเกียจ: ชีวิตลับของเครื่องหมายวรรคตอน สัญลักษณ์ และเครื่องหมายทางการพิมพ์อื่นๆ . นิวยอร์กและลอนดอน: WW Norton & Company, Inc. หน้า 36–37 , 217–219 , 221, 232–233 , 239–244 . ISBN 978-0-393-06442-1-

[29] "แนวทางเกี่ยวกับมาตรฐานสำหรับคำบรรยาย" . แนวทาง ITC เกี่ยวกับการปรึกษาหารือสาธารณะ: รหัสและหมายเหตุแนวทาง . ITC . สืบค้นเมื่อ10 พฤศจิกายน 2555 .

[30] "แผนงานสู่การขยายมาตรฐานระบบการเขียนเอธิโอเปียภายใต้ Unicode และ ISO-10646" (PDF) การประชุม Unicode นานาชาติครั้ง ที่15 หน้า 6 สืบค้นเมื่อ22 มกราคม 2554

[31] ฮูสตัน, คีธ (2013). ตัวละครที่น่ารังเกียจ: ชีวิตลับของเครื่องหมายวรรคตอน สัญลักษณ์ และเครื่องหมายทางการพิมพ์อื่นๆ . นิวยอร์กและลอนดอน: WW Norton & Company, Inc. หน้า 212–215 , 231–232 . ISBN 978-0-393-06442-1-

[32] ฮูสตัน, คีธ (2013). ตัวละครที่น่ารังเกียจ: ชีวิตลับของเครื่องหมายวรรคตอน สัญลักษณ์ และเครื่องหมายทางการพิมพ์อื่นๆ . นิวยอร์กและลอนดอน: WW Norton & Company, Inc. หน้า 231–232 . ISBN 978-0-393-06442-1-

[33] "การสำรวจความแตกต่างระหว่างการประชดประชันและการเสียดสี "

[34] Kleinman, Zoe (3 กรกฎาคม 2013) “เจ้าหน้าที่ 'ใช้เครื่องมือวิเคราะห์ที่ตรวจจับการเสียดสี'" . BBC News . สืบค้นเมื่อ 4 กรกฎาคม 2013 .

[35] Pauli, Darren (4 มิถุนายน 2014). "โอ้ ว้าว หน่วยสืบราชการลับสหรัฐฯ ต้องการผู้สังเกตการณ์การเสียดสีบน Twitter" . The Register . สืบค้นเมื่อ4 มิถุนายน 2014 .

[36] "วาจาที่ถูกต้อง" . การเข้าถึงความรู้แจ้ง . 1999 . สืบค้นเมื่อ2022-03-25 .

[ 1 ]

2

4

[

[

[ 6 ]

[ 7 ]

[ 8 ]

[ 9 ]

[ 10 ]

[ 11 ]

[ 12 ]

[ 13 ]

[ 14 ]

[ 15 ]

] [ 17

]การวิจัย

[ 18 ]

19

[ 20 ]

[ 21 ]

[ 22 ]

[ 23 ]

[ 24 ]

[ 25 ]

[ 26 ]

[ 27 ]

[ 28 ]

[ 29 ]

[ 30 ]

[ 31 ]

[ 32 ]

[ 33 ]

[ 34 ]

[ 35 ]

[ 36 ]

folder

วันอาทิตย์ที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2568

Sarcasm