คำว่า "ผัวเดียวเมียเดียว" เป็นแนวคิดที่คนส่วนใหญ่ยึดถือและปฏิบัติร่วมกันมานาน แต่กลับไม่เคยมีใครตั้งคำถามว่า ระบบนี้สอดคล้องกับธรรมชาติของมนุษย์เราหรือไม่ และที่สำคัญยิ่งกว่านั้นคือ มันเป็นระบบที่ดีจริงหรือไม่
.
จากการศึกษาสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่ใกล้เคียงกับมนุษย์อย่างลิงไม่มีหาง ชะนีมีความสัมพันธ์แบบผัวเดียวเมียเดียว กอริลลามีความสัมพันธ์แบบผัวเดียวหลายเมีย ส่วนชิมแปนซีและลิงโบโนโบมีพฤติกรรมแบบไม่จำกัดคู่ ในขณะที่มนุษย์กลับไม่ได้มีระบบความสัมพันธ์ที่ชัดเจนเหมือนสัตว์อื่นๆ
.
แล้วมนุษย์เราจัดอยู่ในระบบใดกันแน่?
.
"เราอยู่ในระบบผัวเดียวเมียเดียวที่โน้มเอียงไปทางผัวเดียวหลายเมีย ขณะเดียวกันก็มีพฤติกรรมทางเพศแบบไม่จำกัดคู่!"
.
ลักษณะทางกายภาพช่วยสนับสนุนประเด็นนี้ได้ เช่น การที่ผู้ชายไม่ต้องพัฒนาขนาดตัวให้ใหญ่กว่าผู้หญิงมากๆ เพื่อแข่งขันเหมือนกอริลลา แต่หากพิจารณาจากพฤติกรรมทางเพศแล้ว ก็ต้องถือว่ามนุษย์เหมือนลิงโบโนโบมากกว่า ดูได้จากการที่ตัวเมียพร้อมผสมพันธุ์ตลอดเวลาแม้ไม่ได้อยู่ในช่วงติดสัด และรู้จักแก้ปัญหาความขัดแย้งผ่านเซ็กซ์แทนการใช้ความรุนแรง
.
สรุปได้ว่า ถ้ามองจากในมุมมองชีววิทยาอย่างเดียว อาจกล่าวได้ว่าระบบผัวเดียวเมียเดียวขัดแย้งกับแรงขับตามธรรมชาติบางส่วนของมนุษย์ แต่ถ้ามองว่ามนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตทางสังคม เราก็ไม่ได้ขับเคลื่อนด้วยสัญชาตญาณเพียงอย่างเดียว ความสัมพันธ์แบบผัวเดียวเมียเดียวจึงเป็นหนึ่งในกฎเกณฑ์ที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อจัดระเบียบสังคมให้ดำรงอยู่ได้ แม้ว่าบางครั้งจะสวนทางกับธรรมชาติเดิมก็ตาม
.
ที่มา : หนังสือเรื่อง "ความจริงที่โหดร้ายจนห้ามพูด"
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น