สิ่งที่ไม่ควรเกิด มักก่อให้เกิดสิ่งที่ไม่ควรเกิด… ดังนั้นถ้าไม่อยากให้เกิดสิ่งที่ไม่ควรเกิด ก็ไม่ควรก่อให้เกิดสิ่งที่ไม่ควรเกิดตั้งแต่ต้น

นั่นคือข้อเตือนใจที่คิดได้เป็นประจำ ยามดูหนังสยองแนวไล่เชือดหรือหนังฆาตกรรม

เพราะส่วนใหญ่แล้วที่มันเกิดเรื่องก็มักจะเพราะมีใครไปทำอะไรที่ไม่สมควรทำน่ะครับ ไม่ว่าจะการไปก่อกวนบูลลี่คนอื่น, การปล่อยปละละเลยไม่ทำตามหน้าที่ความรับผิดชอบจนเกิดเรื่องร้ายตามมา, การไปเล่นชู้คบชู้นอกใจ หรือการไปทำเรื่องไม่ควรทำอีกมากมาย อะไรเหล่านี้บ้างก็เกิดเป็นพล็อตหนัง แต่บางครั้งก็กลายเป็นชนวนเหตุของการฆ่ากันจริงๆ ในโลกความจริง – จนอดคิดไม่ได้น่ะครับว่าบางเรื่องอย่าไปหาทำเลย จะได้ไม่เกิดเรื่องร้ายๆ ตามมา

แต่ผมชอบตอนต้นเรื่องนะ ตอนที่เกิดจลาจลในห้างน่ะครับ มันสะท้อนความบ้าคลั่งของคนได้ดี แล้วก็ถือเป็นการเตือนให้เราตระหนักว่าหากเราไปอยู่ในสภาวะที่มีคนแน่นๆ จนน่ากลัวแบบนี้ ทางที่ดีควรหลบฉากออกมาดีกว่าครับ เพราะเราไม่มีทางรู้เลยว่ามันจะเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้นไหม ยิ่งคนเยอะสถานการณ์ยิ่งควบคุมยาก

และสิ่งหนึ่งที่รู้สึกระหว่างดูคือหนังแอบทำให้คนดูรู้สึกน่ะครับว่าคนที่โดนสังหารนั้นส่วนใหญ่ก็มักจะเป็นเพราะสิ่งที่พวกเขาทำลงไป เช่น บางคนก็เห็นแก่ตัวเกิน หรือบางคนก็กวนทรีนเกินอะไรแบบเนี้ย คือดูแล้วเข้าใจเลยว่าเพราะอะไรถึงทำให้คนผู้นั้นตกเป็นเป้า ซึ่งผมไม่ได้จะบอกว่าคนผู้นั้นควรตายนะครับ แต่เพียงหมายถึงว่า ก็คนผู้นั้นไปทำในสิ่งที่ไม่ควร จนมีคนแค้นเคืองและผูกใจเจ็บ เลยนำมาสู่บทลงเอยที่ไม่สวย – อันนี้ก็ย้อนไปถึงที่ผมบอกไว้ตอนต้นน่ะครับ ว่าบางครั้งเราก็อย่าหาทำในสิ่งที่ไม่ควรทำเลยจะดีกว่า

นั่นอาจเป็นหนึ่งในหนทางรอดในการดำเนินชีวิตน่ะครับ คือใช้ชีวิตไปตามวิถี แต่อย่าไประรานใคร อย่าไปเบียดเบียนใคร อย่าไปล่วงละเมิดใคร ฯลฯ จะได้ไม่เป็นการชักภัยเข้าหาตัว

มันคงจะดีนะครับถ้าหนังสยองขวัญช่วยทำให้คนตระหนักในบางสิ่ง ที่จะทำให้โลกแห่งความจริงเกิดเรื่องสยองน้อยลง