https://mytheshrotstory.blogspot.com/2023/06/10-0-1-0.html

https://mytheshrotstory.blogspot.com/2025/11/blog-post.html

https://mytheshrotstory.blogspot.com/2022/06/blog-post.html

https://mytheshrotstory.blogspot.com/2025/11/blog-post.html

https://mytheshrotstory.blogspot.com/2023/06/blog-post_29.html

https://mytheshrotstory.blogspot.com/2025/11/blog-post.html

https://mytheshrotstory.blogspot.com/2023/06/blog-post_30.html

https://mytheshrotstory.blogspot.com/2025/11/blog-post.html

https://mytheshrotstory.blogspot.com/2023/07/1.html

https://mytheshrotstory.blogspot.com/2023/08/httpswww.html

https://mytheshrotstory.blogspot.com/2023/08/jurassic-park-12.html

จงเขียนเรื่องสั้นสไตล์นี้โดยมีลูกแมวตัวเมียสีน้ำตาลชื่อไอ้น้ำตาลเป็นตัวเอกเพียงตัวเดียว ตอนจบไอ้น้ำตาลตาย เขียนเป็นแนวทำลายล้างโลกเช่นเดียวกับเรื่องสั้นทั้งหมดในลิงค์ทั้งหมดนั้น และเขียนด้วยสไตล์ของผู้เขียนคนนี้ และเขียนด้วยสำนวนของผู้เขียนคนนี้เท่านั้น

ดินแดนที่เคยเรียกว่าบ้าน ปัจจุบันเหลือเพียงซากปรักหักพังใต้ท้องฟ้าสีแดงฉาน ไอ้น้ำตาลเดินลัดเลาะไปท่ามกลางเศษซากตึกสูงที่พังทลาย เศษกระจกและคอนกรีตกองอยู่ใต้อุ้งเท้านุ่มๆ ของเธอ ลมหายใจร้อนๆ เป็นไอในอากาศเย็นยะเยือก

เธอเป็นสิ่งมีชีวิตสุดท้าย

ไม่มีมนุษย์ ไม่มีสุนัข ไม่มีนก ไม่มีแมลง ไอ้น้ำตาลเดินคนเดียวผ่านความเงียบงันที่ทั้งหนักอึ้งและน่าขนลุก เธอจำกลิ่นอายของโลกใบเก่าได้เพียงเลือนราง – กลิ่นนมในชามเซรามิก กลิ่นอุ่นๆ ของตักเจ้าของ กลิ่นแดดอันอ่อนโยนที่ส่องผ่านหน้าต่าง

ตอนนี้มีแต่กลิ่นเหล็ก กลิ่นฝุ่น และกลิ่นความตาย

ระบบอัตโนมัติสุดท้ายของมนุษย์ยังคงทำงานอย่างต่อเนื่อง จอภาพขนาดยักษ์ที่ยังไม่แตกสลายแสดงตัวเลขที่นับถอยหลัง: 00:00:07 เสียง合成ที่ไร้ซึ่งอารมณ์ก้องกังวานในความว่างเปล่า

"การทำลายล้างขั้นสุดท้ายจะเริ่มต้นใน 7 วินาที... 6..."

ไอ้น้ำตาลไม่เข้าใจคำพูดเหล่านั้น เธอเพียงรู้สึกเหนื่อยล้าและกระหายน้ำมาก เธอพักขาช่วงสั้นๆ บนกองเศษซาก แล้วมองไปที่ท้องฟ้าสีเลือด ด้วยดวงตาสีเหลืองที่ทั้งไร้เดียงสาและเต็มไปด้วยประสบการณ์

"5... 4..."

ความทรงจำอันน้อยนิดของเธอลอยขึ้นมา: สายลมที่พัดผ่านขนขณะนอนหลับบนระเบียง, เสียงหัวเราะของเด็กๆ, ความรู้สึกอิ่มหนำหลังมื้ออาหาร

"3... 2..."

เธอส่งเสียงเมียวเบาๆ ครั้งสุดท้าย ดวงตาของเธอปิดลงอย่างช้าๆ

"1..."

เมื่อลูกแมวสีน้ำตาลตัวน้อยหยุดหายใจ ในที่สุดโลกก็ถึงจุดจบที่แท้จริง ไม่มีชีวิตใดเหลืออีกต่อไป มีเพียงซากปรักหักพังและระบบอัตโนมัติที่ยังคงทำงานต่อไปอย่างไม่รู้จบ ภายใต้ท้องฟ้าสีแดงเหมือนเลือดที่ไม่เคยมีรุ่งอรุณอีกเลย