“ประเด็นสำคัญของภาพยนตร์เรื่องนี้คือการหยิบยกฉากความรุนแรงจากภาพยนตร์ขึ้นมาเปิดกว้าง ชวนให้ผู้คนเข้าไปมีส่วนร่วม จนพวกเขาเริ่มเข้าสู่ภาวะปฏิกิริยาตอบสนองแบบคาดเดาได้ของโทรทัศน์ฮอลลีวูด แล้วบิดเบือนมันจนไม่สนุกอีกต่อไป กลายเป็นเพียงคลื่นความเจ็บป่วยในลำไส้... มันน่าเกลียด โหดร้าย และน่าขยะแขยงอย่างที่สุด มันไม่ใช่ความสนุก เกม คาวบอย หรืออินเดียนแดง แต่มันเป็นสิ่งที่เลวร้าย น่าเกลียด และถึงกระนั้นก็มีปฏิกิริยาบางอย่างที่คุณได้รับจากมัน นั่นคือความตื่นเต้น เพราะเราทุกคนล้วนเป็นคนรุนแรง”
 "The point of the film is to take this façade of movie violence and open it up, get people involved in it so that they are starting to go in the Hollywood television predictable reaction syndrome, and then twist it so that it's not fun anymore, just a wave of sickness in the gut ... it's ugly, brutalizing, and bloody awful; it's not fun and games and cowboys and Indians. It's a terrible, ugly thing, and yet there's a certain response that you get from it, an excitement, because we're all violent people." 
x