วันอังคารที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2568

 ผมชอบตอนจบของหนังครับ สำหรับผมแล้วหนังเรื่องนี้ถือเป็นบทเรียนที่อยากให้ทุกคนนำไปทบทวนกัน เพราะการที่ทุกคนต้องมาเจอเรื่องร้ายๆ ในหนนี้ก็เพราะแต่ละคนต่างก็ทำร้ายกันไม่ว่าจะร่างกายหรือจิตใจ ทุกคนละเลยที่จะถนอมน้ำใจหรือเห็นใจกันและกัน และยังซ้ำเติมเยาะเย้ยกันอีกต่างหาก


ในชีวิตจริงจะมีแครมปัสมาลงโทษไหมก็ไม่รู้ แต่หากคนในครอบครัวเดียวกันกลับจ้องที่จะเยาะเย้ย เหยียดหยาม และซ้ำเติมกันแบบนี้ ไม่ช้าก็เร็วความแตกแยก การทะเลาะ การเอาทำร้ายกันและกันย่อมเกิดขึ้นได้ แบบที่เราเห็นในข่าวมากมายที่คนในครอบครัวเดียวกันมาทำร้ายกันด้วยอาการเหลืออด ซึ่งหลายครั้งบทลงเอยก็คือมีคนตาย


โดยที่ไม่มีใครสามารถแก้ไขอะไรได้เลย

เหลืออด, เหลืออดเหลือทน
ว. สุดที่จะกลั้นได้, สุดที่จะอดทนได้, สุดที่จะระงับอารมณ์ได้.
  แม่คำของ "เหลืออด, เหลืออดเหลือทน" คือ   เหลือ  

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น