"โลกสวยในทุ่งลาเวนเดอร์" เมื่อนักการเมืองรุ่นใหม่ 'อ่อนต่อโลก' จนกลายเป็นภัยต่อความมั่นคง

ในยุคที่โซเชียลมีเดียครองเมือง เรามักเห็นวาทกรรมที่ฟังดูเท่ ดูหล่อ และดูมีการศึกษาจากนักการเมือง "รุ่นใหม่" ที่พยายามขายภาพลักษณ์ของความเป็นตะวันตกและความทันสมัย แต่เมื่อถอดรหัสข้อความเหล่านั้นออกมาแล้ว สิ่งที่พบกลับไม่ใช่ความเฉลียวฉลาด แต่คือความ "กลวง" และความ "อ่อนต่อโลก" (Naivety) ในระดับที่น่าตกใจ โดยเฉพาะเมื่อคนกลุ่มนี้พยายามเสนอตัวเข้ามาบริหารความเป็นความตายของชาติ

ไหนจะมองว่า สงครามโลกจะเป็น สงครามโลกทิพย์ เมื่อทฤษฎีฝรั่งบังตา จนมองไม่เห็นสนามรบจริง

จากข้อความของคุณวิโรจน์ ลักขณาอดิศร ที่ฟันธงอย่างมั่นใจว่า "สงครามโลกถ้าจะมี มันจะไม่ใช่เอาทหารราบมารบตะลุมบอนกัน... มันน่าจะมาในรูปแบบสงครามการค้า" ข้อความนี้คือหลักฐานชั้นดีของความ "ดักดานทางความคิด" ที่เชื่อตามตำรารัฐศาสตร์ตะวันตกสายเสรีนิยม (Liberalism) แบบท่องจำ โดยไม่ลืมตาดูความเป็นจริง

ลองหันไปดูโลกความเป็นจริงในปัจจุบัน สงครามรัสเซีย-ยูเครน หรือ ความขัดแย้งในตะวันออกกลาง คือคำตอบที่เอามาตบหน้าวาทกรรมนี้ได้อย่างจังครับ

เราเห็นรถถัง เราเห็นปืนใหญ่ เราเห็นทหารราบขุดสนามเพลาะสู้รบกันเลือดนองแผ่นดินไม่ต่างจากสงครามโลกครั้งที่ 1

การมองว่า "โลกนี้ศิวิไลซ์แล้ว เขาไม่รบกันด้วยอาวุธหรอก" คือความคิดของเด็กน้อยที่โตมาในทุ่งดอกไม้ การด้อยค่าความสำคัญของ "Hard Power" หรืออาวุธยุทโธปกรณ์ แล้วบอกให้ไปเน้นแค่สงครามการค้า คือความประมาทเลินเล่อที่อาจพาชาติไปสู่หายนะ หากวันหนึ่งภัยสงครามมาถึงตัว แล้วกองทัพไทยมีแต่ "แม่ค้าออนไลน์" ไว้สู้รบตามทฤษฎีที่คุณบอก ประเทศจะเป็นอย่างไร? เอาเรือประมง หรือรถไถ ไปสู้กับเขมรรึ?

ตลกดีที่ ภูมิใจที่ "ยอมโง่" ข้ออ้างของคนขี้แพ้ที่บริหารอำนาจไม่เป็น

ส่วนวาทกรรมของคุณณัฐพงษ์ เรืองปัญญาวุฒิ ที่ถูกนำมาแชร์ต่อด้วยความภาคภูมิใจว่า "ถ้าทำงานการเมืองตรงไปตรงมาแล้วดูโง่ ผมก็ยอมโง่ต่อไป" นั้น ฟังเผินๆ อาจดูเหมือนพระเอกลิเกผู้เสียสละ แต่ในโลกแห่งความเป็นจริง นี่คือคำสารภาพของ "ความอ่อนหัด"

การเมืองสุด

เพราะการเมืองคือ เรื่องของการจัดสรรอำนาจและผลประโยชน์ (Management of Power) ไม่ใช่สภานักเรียนที่เน้นความถูกใจวัยรุ่น การประกาศตัวว่า "ฉันซื่อตรงจนดูโง่" ไม่ใช่ความดีงาม แต่มันคือ "ความไร้ความสามารถ" (Incompetence) ในการบริหารจัดการ ความซับซ้อน และความยืดหยุ่น ซึ่งเป็นคุณสมบัติสำคัญของผู้นำ

การยึดถืออุดมการณ์แบบทื่อๆ โดยไม่รู้จักบริบท ไม่รู้จักกาลเทศะ และไม่รู้จักทางหนีทีไล่ แล้วมาตัดพ้อว่าสังคมไม่เข้าใจ หรือยอมเป็น "เหยื่อ" ของระบบ เป็นเพียง "กลไกป้องกันตัวเอง" (Defense Mechanism) ของคนที่ไม่สามารถเอาชนะเกมการเมืองในโลกความเป็นจริงได้ จึงต้องสร้างโลกเสมือนขึ้นมาปลอบใจตัวเองและฐานเสียงว่า "ที่เราแพ้ เพราะเราดีเกินไป" ทั้งที่ความจริงคือ "คุณอ่อนเกินไป" เป็น loser ต่างหาก

ไม่พอยังคลั่งอุดมการณ์ตะวันตก จนลืมรากเหง้าความจริง

ปัญหาหลักของแนวคิดตะวันตก คือการ "Copy & Paste" ชุดความคิดแบบตะวันตกมาครอบหัว โดยไม่สนบริบทของโลกที่โหดร้าย พวกเขาเสพติดแนวคิดเรื่อง "สิทธิมนุษยชน" "โลกไร้พรมแดน" หรือ "Demilitarization" (การลดกำลังทหาร) จนมองกองทัพของชาติตัวเองเป็นศัตรู มองความมั่นคงเป็นเรื่องล้าหลัง

ความดักดานอยู่ที่การเชื่อว่า หากเราทำตัวเป็นเด็กดี วางอาวุธ และพูดจาภาษาดอกไม้ โลกใบนี้จะใจดีกับเรา ทั้งที่มหาอำนาจตะวันตกที่พวกเขาเชิดชูนั้น ต่างก็สะสมอาวุธและพัฒนากองทัพให้ทันสมัยที่สุดอยู่ตลอดเวลา

การมีภาพสวยๆว่าเป็นนักการเมืองของคนรุ่นใหม่ มี"วิสัยทัศน์ใหม่" แต่เป็นดันเป็น "ภาพสะท้อนความกลวง" ของกลุ่มคนที่อยากบริหารประเทศแต่ขาดความเข้าใจในสัจธรรมของโลก (Realpolitik) 

การฝากบ้านเมืองไว้กับคนที่มองสงครามเป็นเรื่องตลก และมองความไร้เดียงสาเป็นความภาคภูมิใจ จึงมีความเสี่ยงที่จะพาประเทศเดินลงเหว เพียงเพราะพวกเขาเชื่อว่า "ก้นเหวนั้นมีทุ่งลาเวนเดอร์รออยู่" ประเทศชาติมันไม่ใช่เกมส์ RoV นะเว้ย